Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
donderdag 11 september 2014 om 17:55
Wat mij helpt in barre tijden, is creatief bezig zijn. Ik weet niet of dat ook iets voor jou is? Vandaag heb ik dit hart gemaakt, van glas. Het is symbolisch. Een gat in mijn hart, en daarin zitten ikzelf en mijn kinderen. Samen, en toch met ruimte. De ruimte van het letterlijk (en ook nog op andere manieren) ver weg zijn. Glas: breekbaar en toch sterk. Doorzichtig, maar ook weer niet. Ik mis mijn kinderen, maar toch zijn en blijven ze deel van mij.
Jouw dochter ook Leo, ook al is ze het weekend weg. Dát kan hij nooit van je afpakken.
Jouw dochter ook Leo, ook al is ze het weekend weg. Dát kan hij nooit van je afpakken.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
donderdag 11 september 2014 om 18:26
quote:Eleonora schreef op 11 september 2014 @ 18:17:
[...]
Ooooooo, die serenade....!
Fantastisch!
Damn, de tranen staan in mijn ogen.
Lekker met een tamboerijn meetikken, broekrok aan...
Ik lees mee, en voel me wat machteloos. Hier zul je doorheen moeten, kan het niet fixen voor je. Zou ook niet respectvol zijn, of agogisch verantwoord
Maar kan je lezen, en je af en toe toezingen.
[...]
Ooooooo, die serenade....!
Fantastisch!
Damn, de tranen staan in mijn ogen.
Lekker met een tamboerijn meetikken, broekrok aan...
Ik lees mee, en voel me wat machteloos. Hier zul je doorheen moeten, kan het niet fixen voor je. Zou ook niet respectvol zijn, of agogisch verantwoord
Maar kan je lezen, en je af en toe toezingen.
donderdag 11 september 2014 om 18:34
donderdag 11 september 2014 om 18:42
quote:Eleonora schreef op 11 september 2014 @ 18:22:
Elmervrouw, ik heb nog geen rust om echt iets te maken.
Ik kleur, samen met mijn dochter, lees wat en kijk lelijke reality series, dat vind ik nu fijn.
En ik schrijf.Mooi toch! Alles wat je nu fijn vindt, is goed.
Voor degene die het vroeg: ja, dat is mijn hond.
Elmervrouw, ik heb nog geen rust om echt iets te maken.
Ik kleur, samen met mijn dochter, lees wat en kijk lelijke reality series, dat vind ik nu fijn.
En ik schrijf.Mooi toch! Alles wat je nu fijn vindt, is goed.
Voor degene die het vroeg: ja, dat is mijn hond.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
donderdag 11 september 2014 om 18:42
donderdag 11 september 2014 om 19:50
quote:sabbaticalmeds schreef op 11 september 2014 @ 18:42:
[...]
Foei, dus als Lex bij mij weggaat dan is dat omdat ik niet leuk genoeg ben? (het is metaforisch, dus niet zeggen dat hij weg is omdat hij weer eens verdwaald is)
Jij bent de leukste vrouw van Nederland.
Lex zou wel gek zijn....
Ik word ook wel weer leuk.
[...]
Foei, dus als Lex bij mij weggaat dan is dat omdat ik niet leuk genoeg ben? (het is metaforisch, dus niet zeggen dat hij weg is omdat hij weer eens verdwaald is)
Jij bent de leukste vrouw van Nederland.
Lex zou wel gek zijn....
Ik word ook wel weer leuk.
donderdag 11 september 2014 om 21:35
Leo, je bent echt een lieve vrouw. En je BENT leuk! Het is jammer dat je exman dat niet meer zag, maar dat is zijn verlies dan.
Het moet nu kut zijn voor jou. Kan me jouw pijn niet inbeelden. Maar jij bent zo'n mooi en leuk persoon. En ik ben echt niet de enige die jouw schoonheid ziet!
Het klinkt op dit moment waarschijnlijk dom. Maar geniet van jezelf. En geniet van je dochter. Jullie beide verdienen beter dan dit.
Je zit nu in een zwart gat. Maar weet je dat dit een voordeel heeft? Vanaf nu kan het alleen maar beter worden. En het GAAT beter worden. Enkel en alleen op het viva forum heb je al honderden vriendinnen.
Je bent een prachtig mens!
Het moet nu kut zijn voor jou. Kan me jouw pijn niet inbeelden. Maar jij bent zo'n mooi en leuk persoon. En ik ben echt niet de enige die jouw schoonheid ziet!
Het klinkt op dit moment waarschijnlijk dom. Maar geniet van jezelf. En geniet van je dochter. Jullie beide verdienen beter dan dit.
Je zit nu in een zwart gat. Maar weet je dat dit een voordeel heeft? Vanaf nu kan het alleen maar beter worden. En het GAAT beter worden. Enkel en alleen op het viva forum heb je al honderden vriendinnen.
Je bent een prachtig mens!
