Psyche
alle pijlers
Nu toch opgenomen..
donderdag 11 september 2014 om 20:24
Na jarenlang perioden met grotere en kleinere depressies ben ik een aantal dagen geleden toch opgenomen. Niet omdat het op dat moment extreem acuut was, maar op een of andere manier ging er bij mij een knop om dat het 'doorsudderen van de depressies' zo niet langer kon.
Maar wat is het toch ook naar in een kliniek. Door het omzetten van medicatie heb ik veel bijwerkingen, merk ik onrust en het voelt gewoon heel raar om niet in mijn vertrouwde omgeving te zijn. Enerzijds geeft het me een gevoel van eenzaamheid, anderzijds is het nu de kans om hopelijk een begin te maken aan een proces van verandering waardoor ik stabieler zal blijven in de toekomst.
Zijn er mensen met ervaringen met opname door depressie? Hebben jullie tips?
Ik heb het gevoel dat mijn geheugen me zo in de steek laat.. Kan dat een gevolg zijn van de depressie?
Maar wat is het toch ook naar in een kliniek. Door het omzetten van medicatie heb ik veel bijwerkingen, merk ik onrust en het voelt gewoon heel raar om niet in mijn vertrouwde omgeving te zijn. Enerzijds geeft het me een gevoel van eenzaamheid, anderzijds is het nu de kans om hopelijk een begin te maken aan een proces van verandering waardoor ik stabieler zal blijven in de toekomst.
Zijn er mensen met ervaringen met opname door depressie? Hebben jullie tips?
Ik heb het gevoel dat mijn geheugen me zo in de steek laat.. Kan dat een gevolg zijn van de depressie?
donderdag 11 september 2014 om 20:32
Allereerst sterkte
Dat van je geheugen is heel normaal als je een depressie hebt. Je zal vast nog wel andere dingen ontdekken waar je last van hebt of nog krijgt maar weet ook dat naarmate je depressie minder wordt het allemaal beter wordt.
Tips: Maak duidelijk waar je tegenaan loopt. Doe je niet beter voor dan je je voelt. Neem jezelf serieus, stel doelen.
Probeer ritme en regelmaat op te bouwen en ga tussendoor niet naar bed hoe aanlokkelijk dat ook is.
Geef je grenzen aan, niet alleen naar hulpverleners toe maar zeker naar medepatiënten die hun sores kwijt willen.
Zonder je niet al teveel af. Zoek afleiding en blijf niet te lang hangen in een negatieve emotie maar doe er iets mee.
Dat van je geheugen is heel normaal als je een depressie hebt. Je zal vast nog wel andere dingen ontdekken waar je last van hebt of nog krijgt maar weet ook dat naarmate je depressie minder wordt het allemaal beter wordt.
Tips: Maak duidelijk waar je tegenaan loopt. Doe je niet beter voor dan je je voelt. Neem jezelf serieus, stel doelen.
Probeer ritme en regelmaat op te bouwen en ga tussendoor niet naar bed hoe aanlokkelijk dat ook is.
Geef je grenzen aan, niet alleen naar hulpverleners toe maar zeker naar medepatiënten die hun sores kwijt willen.
Zonder je niet al teveel af. Zoek afleiding en blijf niet te lang hangen in een negatieve emotie maar doe er iets mee.
donderdag 11 september 2014 om 21:33
Zelf geen ervaring, maar mensen uit mijn omgeving wel.
Wat belangrijk is: houd een dagritme. In sommige klinieken zijn er taken (tafel dekken e.d.) die bewoners zelf mogen doen. Doe dat dan ook, anders zit je alleen maar de hele dag t.v. te kijken, waardoor je nog depressiever wordt.
Zorg dat je lichaamsbeweging krijgt.
Een vriendin van me is eerst opgenomen in een kliniek en later is ze op de boerderij van kennissen gaan logeren, omdat buitenlucht en wandelen haar goed deden.
Sterkte.
Wat belangrijk is: houd een dagritme. In sommige klinieken zijn er taken (tafel dekken e.d.) die bewoners zelf mogen doen. Doe dat dan ook, anders zit je alleen maar de hele dag t.v. te kijken, waardoor je nog depressiever wordt.
Zorg dat je lichaamsbeweging krijgt.
Een vriendin van me is eerst opgenomen in een kliniek en later is ze op de boerderij van kennissen gaan logeren, omdat buitenlucht en wandelen haar goed deden.
Sterkte.
donderdag 11 september 2014 om 21:48
Ik ben twee keer opgenomen geweest. Als het goed is moet je een dagprogramma volgen, dus je zult je waarschijnlijk niet vervelen.
Ik weet niet of je in een groep zit, maar je moet eigenlijk proberen om je een beetje af te sluiten voor de problemen van anderen.
Dat kostte mij toen veel moeite, want je voelt na een aantal weken toch een band met andere patienten.
Zeg eerlijk hoe je je voelt, maak het niet mooier dan dat het is.
Zoek afleiding met name in de vrije uren, en sluit jezelf niet af.
Ik wens je heel veel succes, en als je nog vragen hebt, je mag me altijd een pb sturen.
Ik weet niet of je in een groep zit, maar je moet eigenlijk proberen om je een beetje af te sluiten voor de problemen van anderen.
Dat kostte mij toen veel moeite, want je voelt na een aantal weken toch een band met andere patienten.
Zeg eerlijk hoe je je voelt, maak het niet mooier dan dat het is.
Zoek afleiding met name in de vrije uren, en sluit jezelf niet af.
Ik wens je heel veel succes, en als je nog vragen hebt, je mag me altijd een pb sturen.
Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn.
vrijdag 12 september 2014 om 01:12
Zorg dat je aangename koesterende prikkels krijgt. Bijv. een dekentje van thuis dat je mooi vindt, voor op je bed.
Boeken die prettig lezen, douchegel die lekker ruikt.
Als in de omgeving er plekken zijn waar je je fijn voelt, zoals een park, een bankje, een boom... maak dat je ´eigen´. Als je de onrust voelt, even naar toe lopen. Jouw ding.
Verder geduld. Medicatie moet aanslaan, dat heeft tijd nodig.
Het wordt hard werken, zo´n opname. Mensen denken dat je uitrust of bijkomt maar dat is vaak niet waar. Wel kun je oefenen met je grenzen waarnemen en daarover communiceren. Voelen.
De tips van je wat afsluiten voor anderen is een goede. Je hoeft hen niet te redden en ook niet het werk van de verpleging te doen.
Boeken die prettig lezen, douchegel die lekker ruikt.
Als in de omgeving er plekken zijn waar je je fijn voelt, zoals een park, een bankje, een boom... maak dat je ´eigen´. Als je de onrust voelt, even naar toe lopen. Jouw ding.
Verder geduld. Medicatie moet aanslaan, dat heeft tijd nodig.
Het wordt hard werken, zo´n opname. Mensen denken dat je uitrust of bijkomt maar dat is vaak niet waar. Wel kun je oefenen met je grenzen waarnemen en daarover communiceren. Voelen.
De tips van je wat afsluiten voor anderen is een goede. Je hoeft hen niet te redden en ook niet het werk van de verpleging te doen.
vrijdag 12 september 2014 om 01:25
vrijdag 12 september 2014 om 01:38
Ik ben 2 jaar opgenomen geweest en vond het een verschrikking.Ik probeerde met alles mee te doen maar was nooit ergens met mn hoofd bij.Ik deed alles om maar weer ontslagen te worden....zo erg vond ik het daar.Advies dat ik je kan geven is..probeer je niet teveel aan te trekken vabn somm8ige patienten.Ik vond altijd iedereen gestoorder dan ik.Zij ook waarschijnlijk. .Ik wil nooit meer opgenomen worden...ik vond t echt erg en heb er nog flashbacks van.Geef vooral aan wat je niet aanstaat of niet wilt doen..anders ga je over jouw grenzen.
vrijdag 12 september 2014 om 07:30
Wat goed van je, het zal een moeilijke stap zijn geweest.
Zelf zit ik op het moment voor de tweede keer in een depressie. Ik ben niet bekend met een opname, dus geen tips uit ervaring.
Ik wil je heel veel sterkte wensen en bedenk je, op momenten dat je er doorheen zit, dat je al heel sterk bent geweest door je te laten opnemen.
Zelf zit ik op het moment voor de tweede keer in een depressie. Ik ben niet bekend met een opname, dus geen tips uit ervaring.
Ik wil je heel veel sterkte wensen en bedenk je, op momenten dat je er doorheen zit, dat je al heel sterk bent geweest door je te laten opnemen.
vrijdag 12 september 2014 om 07:48
Wauw, weer zoveel lieve berichtjes! Ik ben nu nog maar een paar dagen opgenomen, maar ik kan optecht zeggen: het was (en is) de juiste beslissing. Even helemaal afsluiten voor de zorg thuis (2 kleine peuters) en me richten op mezelf, op mijn problemen.
Emmetje, ik vind het oprecht naar voor je dat je zo'n slechte ervaring hebt met de opname. Heeft het je helemaal niets positiefs opgeleverd?
Ik hoop dat ik vandaag kan starten met runningtherapie. Hardlopen, ik weet dat het goed is bij depressies, maar het daadwerkelijk doen.. Hopelijk lukt het hier (wil me er echt voor inzetten)
Nogmaals bedankt voor de lieve reacties!!
Emmetje, ik vind het oprecht naar voor je dat je zo'n slechte ervaring hebt met de opname. Heeft het je helemaal niets positiefs opgeleverd?
Ik hoop dat ik vandaag kan starten met runningtherapie. Hardlopen, ik weet dat het goed is bij depressies, maar het daadwerkelijk doen.. Hopelijk lukt het hier (wil me er echt voor inzetten)
Nogmaals bedankt voor de lieve reacties!!
maandag 15 september 2014 om 18:06
maandag 15 september 2014 om 19:24
quote:badeendjehoera schreef op 15 september 2014 @ 18:06:
Nog even weer een berichtje van mij. Ik ben nu bijna een week opgenomen, en ik moet zeggen: Het was (is) de juiste keuze! Hoewel ik ongetwijfeld nog veel moet leren over (en omgaan met) depressies, ben ik nu al een klein eindje op weg..!
Fijn dat je een update geeft.
Heel goed van je.
Je hebt de eerste stappen gezet.
Super dat je aan hardlopen bent gaan doen.
Je bent een kanjer.
Je krijgt een knuffelige puppy omhelzing van me.
Nog even weer een berichtje van mij. Ik ben nu bijna een week opgenomen, en ik moet zeggen: Het was (is) de juiste keuze! Hoewel ik ongetwijfeld nog veel moet leren over (en omgaan met) depressies, ben ik nu al een klein eindje op weg..!
Fijn dat je een update geeft.
Heel goed van je.
Je hebt de eerste stappen gezet.
Super dat je aan hardlopen bent gaan doen.
Je bent een kanjer.
Je krijgt een knuffelige puppy omhelzing van me.
