Psyche
alle pijlers
Klaar voor behandeling?
zondag 28 september 2014 om 11:52
Al bijna 10 jaar heb ik een eetstoornis. Ik ben in behandeling geweest maar voor mijn gevoel nam niemand mij echt serieus. De laatste behandeling is 3 jaar geleden afgerond onder het mom van: we kunnen niets meer voor je betekenen. Het ging niet goed met me, wel was ik 'stabiel'. Er veranderde niks en mede door mijn ervaring met de hulpverlening van de laatste keer heb ik de boel gebagatelliseerd. Ik dacht dat het wel mee viel. Dat ik me aanstelde. Dat ik wilde leren leven met de eetstoornis. Ik wil het ook. Ben er niet vaak verdrietig om.
Gisteravond was de druppel. Voor het eerst kwam alles naar boven uit zichzelf. Gewoon. Zomaar. Ik zie dit als een heel duidelijk signaal van mijn lichaam. Ik wil zo graag de eetstoornis accepteren. En het lukt me al jaren. Ik voel me er goed bij. Mijn lichaam wil niet meer na gister.
Het is zo normaal geworden om zo te leven dat ik 99% van de tijd de ernst er niet van inzie. Ik ben gelukkig, lach veel, mijd sociale contacten niet. Ik ondervind er weinig hinder aan. Ik ben bang dat om die reden een behandeling niet zal werken. Ben ik wel klaar voor een behandeling? Wil ik wel echt? Gaat het zo aflopen als de vorige keer?
Ervaringen, geruststellende woorden en knuffels zijn welkom. Ik voel me flink alleen in deze strijd.
Liefs,
Amelie
Gisteravond was de druppel. Voor het eerst kwam alles naar boven uit zichzelf. Gewoon. Zomaar. Ik zie dit als een heel duidelijk signaal van mijn lichaam. Ik wil zo graag de eetstoornis accepteren. En het lukt me al jaren. Ik voel me er goed bij. Mijn lichaam wil niet meer na gister.
Het is zo normaal geworden om zo te leven dat ik 99% van de tijd de ernst er niet van inzie. Ik ben gelukkig, lach veel, mijd sociale contacten niet. Ik ondervind er weinig hinder aan. Ik ben bang dat om die reden een behandeling niet zal werken. Ben ik wel klaar voor een behandeling? Wil ik wel echt? Gaat het zo aflopen als de vorige keer?
Ervaringen, geruststellende woorden en knuffels zijn welkom. Ik voel me flink alleen in deze strijd.
Liefs,
Amelie
zondag 28 september 2014 om 16:11
Het is niet knap dat iemand zo met eten om kan gaan maar normaal je hebt een prima gewicht bij je lengte, dus dat is het probleem niet. Zoals je zelf al schrijft heeft het met controle en lichaamsbeleving te maken en dus helemaal niets met eten an sich. Je moet denk ik dan ook niet met je eetstoornis aan de slag, maar met je issues die je eetstoornis veroorzaken.
water en zand
zondag 28 september 2014 om 18:23
Wat goed dat je hulp hebt gezocht.
Ik hoop dat het je gaat lukken om die boulimia onder controle te krijgen. Echt normaal en zorgeloos eten kunnen heel veel mensen niet. De meesten moeten gewoon goed opletten om niet dik te worden houden het juist onder controle, daar is niks mis mee. Ik denk ook niet dat je moet verwachten dat je in toekomst daar niet meer over nadenkt. Jij lijkt het onder controle houden van je eetgedrag alleen gelijk te stellen aan boulimia. Het een of het ander zeg maar, en daar zou je wel anders over kunnen leren denken.
Succes in geval.
Ik hoop dat het je gaat lukken om die boulimia onder controle te krijgen. Echt normaal en zorgeloos eten kunnen heel veel mensen niet. De meesten moeten gewoon goed opletten om niet dik te worden houden het juist onder controle, daar is niks mis mee. Ik denk ook niet dat je moet verwachten dat je in toekomst daar niet meer over nadenkt. Jij lijkt het onder controle houden van je eetgedrag alleen gelijk te stellen aan boulimia. Het een of het ander zeg maar, en daar zou je wel anders over kunnen leren denken.
Succes in geval.
zondag 28 september 2014 om 19:14
Lupine, bedankt! Trouwens met zorgeloos eten bedoel ik er niet de hele dag mee bezig zijn. 'Zal ik nu eten? Of over 5 minuten? Of over een uur? En wat dan? Wat wordt mijn volgende maaltijd? Vandaag ga ik echt goed mijn best doen om normaal te eten. Shit mislukt. etc etc etc.'
Dat is het meest vermoeiende en vraagt zo veel van mij.
Lelie, wat lief, bedankt.
Dat is het meest vermoeiende en vraagt zo veel van mij.
Lelie, wat lief, bedankt.
zondag 28 september 2014 om 22:46
quote:amelie2.0 schreef op 28 september 2014 @ 19:14:
Lupine, bedankt! Trouwens met zorgeloos eten bedoel ik er niet de hele dag mee bezig zijn. 'Zal ik nu eten? Of over 5 minuten? Of over een uur? En wat dan? Wat wordt mijn volgende maaltijd? Vandaag ga ik echt goed mijn best doen om normaal te eten. Shit mislukt. etc etc etc.'
Dat is het meest vermoeiende en vraagt zo veel van mij.
Lelie, wat lief, bedankt..
Lupine, bedankt! Trouwens met zorgeloos eten bedoel ik er niet de hele dag mee bezig zijn. 'Zal ik nu eten? Of over 5 minuten? Of over een uur? En wat dan? Wat wordt mijn volgende maaltijd? Vandaag ga ik echt goed mijn best doen om normaal te eten. Shit mislukt. etc etc etc.'
Dat is het meest vermoeiende en vraagt zo veel van mij.
Lelie, wat lief, bedankt..
zondag 28 september 2014 om 23:13
maandag 29 september 2014 om 13:06
Nee je bent naar mijn inzien nog niet klaar voor een behandeling voor je eetstoornis. Puur vanwege het feit dat je je eetstoornis eigenlijk nog niet kwijt wilt (je blijft liever zo leven dan 3 kilo aankomen). Als je dus in behandeling gaat zal je jezelf + de mensen die jou echt willen helpen alleen maar voorliegen. Ga in behandeling als je ECHT wilt veranderen.
Maar zorg ervoor dat je wel in behandeling gaat met een psycholoog, zodat de reden achter je eetstoornis duidelijk wordt (in 99% van de gevallen speelt er iets mee waardoor je een eetstoornis ontwikkeld). Pas als je dat duidelijk is en je WILT echt veranderen dan ga je in behandeling voor je eetstoornis.
Wens je in ieder geval heel veel sterkte bij deze zware en moeilijke ziekte...
Maar zorg ervoor dat je wel in behandeling gaat met een psycholoog, zodat de reden achter je eetstoornis duidelijk wordt (in 99% van de gevallen speelt er iets mee waardoor je een eetstoornis ontwikkeld). Pas als je dat duidelijk is en je WILT echt veranderen dan ga je in behandeling voor je eetstoornis.
Wens je in ieder geval heel veel sterkte bij deze zware en moeilijke ziekte...
maandag 29 september 2014 om 20:28
dinsdag 30 september 2014 om 15:01
Boulimia is niet jouw ziekte of stoornis, het is een symptoom.
Het is jouw manier om met iets om te gaan. Dat iets kan van alles zijn, van een scheiding van je ouders tot een ernstig ziek persoon in je directe omgeving, en van faalangst tot aan verkrachting.
Als je BMI goed is, zou ik je adviseren om met het achterliggende probleem aan de slag te gaan. Dat is niet per sé behandeling van je eetstoornis, maar wel de hulp die je eigenlijk nodig hebt.
En google eens op therapeuten die herstelgericht en/of met ervaringsdeskundigheid werken. Wie weet scheelt dat ook in je gevoel dat je niet serieus genomen wordt.
Het is jouw manier om met iets om te gaan. Dat iets kan van alles zijn, van een scheiding van je ouders tot een ernstig ziek persoon in je directe omgeving, en van faalangst tot aan verkrachting.
Als je BMI goed is, zou ik je adviseren om met het achterliggende probleem aan de slag te gaan. Dat is niet per sé behandeling van je eetstoornis, maar wel de hulp die je eigenlijk nodig hebt.
En google eens op therapeuten die herstelgericht en/of met ervaringsdeskundigheid werken. Wie weet scheelt dat ook in je gevoel dat je niet serieus genomen wordt.
dinsdag 30 september 2014 om 21:31
Controledrang met betrekking tot voeding en gewicht is me met de paplepel ingegooid. Opgegroeid met het idee dat compenseren normaal is. Sterker nog: compenseren werd aangemoedigd, nu nog steeds als ik in het ouderlijk huis ben. 'Joh waarom ga je niet naar de sportschool? Even die chippies eraf sporten.' Het is een gewoonte geworden.
Mijn motivatie om 'beter' te worden ligt ook in de toekomst. Gun mijn (hopelijk toekomstige) kinderen geen eetgestoorde moeder en zou zo graag het goede voorbeeld geven.
Mijn motivatie om 'beter' te worden ligt ook in de toekomst. Gun mijn (hopelijk toekomstige) kinderen geen eetgestoorde moeder en zou zo graag het goede voorbeeld geven.
