Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
zondag 9 november 2014 om 14:54
quote:Eleonora schreef op 05 november 2014 @ 16:27:
Zo lief mogelijk
Mijn dochter heeft het alleen verschrikkelijk moeilijk met de scheiding de laatste dagen.
Ze huilt af en toe tot haar hart breekt.
We hebben weer heel lang gepraat vanmiddag en drinken nu thee met chocolade biscuitjes.
Petje af voor alle mensen, vaders en moeders, die meer dan één kind hebben en met dit verdriet van hun kinderen moeten dealen.
Jouw dochter heeft geluk met jou als moeder.
Zo lief mogelijk
Mijn dochter heeft het alleen verschrikkelijk moeilijk met de scheiding de laatste dagen.
Ze huilt af en toe tot haar hart breekt.
We hebben weer heel lang gepraat vanmiddag en drinken nu thee met chocolade biscuitjes.
Petje af voor alle mensen, vaders en moeders, die meer dan één kind hebben en met dit verdriet van hun kinderen moeten dealen.
Jouw dochter heeft geluk met jou als moeder.
zondag 9 november 2014 om 14:57
zondag 9 november 2014 om 15:20
quote:Eleonora schreef op 02 november 2014 @ 09:13:
Thanks girls.....
Mijn dochter en ik hadden gisteren een moeilijk gesprek in de auto.
Ze wil met kerst bij mij zijn maar met oud&nieuw ook.
En haar vader wil ook graag een week met haar doorbrengen, logisch.
Dat wil ze zelf ook, maar die feestdagen dus niet.
Lastig.
Ze zal dus moeten kiezen.
Pffffff.....
Kan ze niet de dagen tussen kerst en oudjaar naar d'r vader dan? Dat zijn ook 5 dagen. En dan kan ze de feestdagen zelf bij jou zijn.
Heb je je boerderij in Drenthe wel kunnen aanhouden trouwens na je scheiding?
Thanks girls.....
Mijn dochter en ik hadden gisteren een moeilijk gesprek in de auto.
Ze wil met kerst bij mij zijn maar met oud&nieuw ook.
En haar vader wil ook graag een week met haar doorbrengen, logisch.
Dat wil ze zelf ook, maar die feestdagen dus niet.
Lastig.
Ze zal dus moeten kiezen.
Pffffff.....
Kan ze niet de dagen tussen kerst en oudjaar naar d'r vader dan? Dat zijn ook 5 dagen. En dan kan ze de feestdagen zelf bij jou zijn.
Heb je je boerderij in Drenthe wel kunnen aanhouden trouwens na je scheiding?
zondag 9 november 2014 om 15:32
quote:elninjoo schreef op 09 november 2014 @ 15:20:
[...]
Kan ze niet de dagen tussen kerst en oudjaar naar d'r vader dan? Dat zijn ook 5 dagen. En dan kan ze de feestdagen zelf bij jou zijn.
Heb je je boerderij in Drenthe wel kunnen aanhouden trouwens na je scheiding?Je kan wel lief zijn als je wilt
[...]
Kan ze niet de dagen tussen kerst en oudjaar naar d'r vader dan? Dat zijn ook 5 dagen. En dan kan ze de feestdagen zelf bij jou zijn.
Heb je je boerderij in Drenthe wel kunnen aanhouden trouwens na je scheiding?Je kan wel lief zijn als je wilt
zondag 9 november 2014 om 17:02
Ik moet vaak even aan jou en je dochter denken Leo, omdat ik nog zo goed weet hoe het voelt als je ouders scheiden. Wat mijn ouders knap gedaan hebben: elkaar nóóit zwart maken, altijd op één lijn zitten en ons duidelijk maken dat ze onvoorwaardelijk van ons houden. Dat scheelt een heleboel. De eerste jaren moet iedereen z'n weg erin vinden. Dat is verdomde zwaar, maar er is licht aan de horizon, echt waar.
zondag 9 november 2014 om 17:21
Hi ladies,
Mijn weekend is ok hoor....
Intussen is mijn dochter weer thuis.
Altijd fijn.
EN, ik woon nog op de boerderij. Hij is verhuisd naar het westen.
Hij wil ook graag een deel van de feestdagen met zijn dochter doorbrengen, wat natuurlijk volkomen logisch is.
Het is inmiddels opgelost naar tevredenheid van ons kind.
Voor mij gaat het doorbijten worden maar ik heb gewoon wat extra feestdagen bedacht,dus het komt goed.
Mijn weekend is ok hoor....
Intussen is mijn dochter weer thuis.
Altijd fijn.
EN, ik woon nog op de boerderij. Hij is verhuisd naar het westen.
Hij wil ook graag een deel van de feestdagen met zijn dochter doorbrengen, wat natuurlijk volkomen logisch is.
Het is inmiddels opgelost naar tevredenheid van ons kind.
Voor mij gaat het doorbijten worden maar ik heb gewoon wat extra feestdagen bedacht,dus het komt goed.
zondag 9 november 2014 om 17:24
Na mijn scheiding hebben we de kinderen nooit laten kiezen. Ervan uitgaand dat een kind niet wil kiezen tussen papa of mama. Nu ze volwassen zijn hoor ik dat ze daar heel blij mee zijn geweest. Niet dat ze altijd blij waren met de verdeling, maar er was wel duidelijkheid. Ik hoop dat het jullie lukt dat mee te geven aan je dochter.
zondag 9 november 2014 om 17:48
quote:Eleonora schreef op 09 november 2014 @ 17:22:
Dat probeer ik ook Pelikaan, want dat is precies wat ik wil.
Soms lastig maar ik blijf het proberen.
Niemand is onfeilbaar en dat hoeft ook niet. Je intentie is er en dat is wat telt, met vallen en opstaan. Je komt er wel, net als dat wij er gekomen zijn.
Dat probeer ik ook Pelikaan, want dat is precies wat ik wil.
Soms lastig maar ik blijf het proberen.
Niemand is onfeilbaar en dat hoeft ook niet. Je intentie is er en dat is wat telt, met vallen en opstaan. Je komt er wel, net als dat wij er gekomen zijn.
zondag 9 november 2014 om 18:55
quote:Eleonora schreef op 09 november 2014 @ 17:21:
Hi ladies,
Mijn weekend is ok hoor....
Intussen is mijn dochter weer thuis.
Altijd fijn.
EN, ik woon nog op de boerderij. Hij is verhuisd naar het westen.
Hij wil ook graag een deel van de feestdagen met zijn dochter doorbrengen, wat natuurlijk volkomen logisch is.
Het is inmiddels opgelost naar tevredenheid van ons kind.
Voor mij gaat het doorbijten worden maar ik heb gewoon wat extra feestdagen bedacht,dus het komt goed.
Fijn dat je je droomhuis hebt kunnen behouden!
Rot verder van je scheiding en voor je dochter die niet alleen haar vader moet missen, maar gelijk geconfronteerd wordt met 't feit dat haar vader nu gezinnetje speelt met 'n ander gezin.
Hi ladies,
Mijn weekend is ok hoor....
Intussen is mijn dochter weer thuis.
Altijd fijn.
EN, ik woon nog op de boerderij. Hij is verhuisd naar het westen.
Hij wil ook graag een deel van de feestdagen met zijn dochter doorbrengen, wat natuurlijk volkomen logisch is.
Het is inmiddels opgelost naar tevredenheid van ons kind.
Voor mij gaat het doorbijten worden maar ik heb gewoon wat extra feestdagen bedacht,dus het komt goed.
Fijn dat je je droomhuis hebt kunnen behouden!
Rot verder van je scheiding en voor je dochter die niet alleen haar vader moet missen, maar gelijk geconfronteerd wordt met 't feit dat haar vader nu gezinnetje speelt met 'n ander gezin.
maandag 10 november 2014 om 18:21
quote:elninjoo schreef op 09 november 2014 @ 18:55:
[...]
Fijn dat je je droomhuis hebt kunnen behouden!
Rot verder van je scheiding en voor je dochter die niet alleen haar vader moet missen, maar gelijk geconfronteerd wordt met 't feit dat haar vader nu gezinnetje speelt met 'n ander gezin.Droomhuis? Volgens mij is dat juist een ding waar ze mee zit: de verkoop. Het was juist niet Leo's geliefde plek, dat Drenthe. Ze wil graag terug naar de Randstad, naar het westen. Maar zoiets verkoop je niet zo maar, nog steeds niet in deze tijd.
[...]
Fijn dat je je droomhuis hebt kunnen behouden!
Rot verder van je scheiding en voor je dochter die niet alleen haar vader moet missen, maar gelijk geconfronteerd wordt met 't feit dat haar vader nu gezinnetje speelt met 'n ander gezin.Droomhuis? Volgens mij is dat juist een ding waar ze mee zit: de verkoop. Het was juist niet Leo's geliefde plek, dat Drenthe. Ze wil graag terug naar de Randstad, naar het westen. Maar zoiets verkoop je niet zo maar, nog steeds niet in deze tijd.
maandag 10 november 2014 om 18:26
quote:natasha_poet schreef op 10 november 2014 @ 18:21:
[...]
Droomhuis? Volgens mij is dat juist een ding waar ze mee zit: de verkoop. Het was juist niet Leo's geliefde plek, dat Drenthe. Ze wil graag terug naar de Randstad, naar het westen. Maar zoiets verkoop je niet zo maar, nog steeds niet in deze tijd.Oh serieus? Ik dacht dat ze daar juist genoot, lekker weg uit de drukte en veel ruimte om hen heen. Las daar volgens mij toch altijd enthousiaste berichten over van haar hand.
[...]
Droomhuis? Volgens mij is dat juist een ding waar ze mee zit: de verkoop. Het was juist niet Leo's geliefde plek, dat Drenthe. Ze wil graag terug naar de Randstad, naar het westen. Maar zoiets verkoop je niet zo maar, nog steeds niet in deze tijd.Oh serieus? Ik dacht dat ze daar juist genoot, lekker weg uit de drukte en veel ruimte om hen heen. Las daar volgens mij toch altijd enthousiaste berichten over van haar hand.
woensdag 12 november 2014 om 15:18
*blij ei stand*
T is maar een huis en jij bent de droom, duh!
En ook in mijn fantastische, meeslepende en geweldige dromen zitten 'boze-droom' stukjes.
*klik*
Hoe gaat het met je?
T is maar een huis en jij bent de droom, duh!
En ook in mijn fantastische, meeslepende en geweldige dromen zitten 'boze-droom' stukjes.
*klik*
Hoe gaat het met je?
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
donderdag 13 november 2014 om 09:41
Vind het echt allemaal heel rot voor je en je lieve dochter. Snap Elninjoo wel hoor, ik dacht het nl ook, heb wel eens een stukje van je gelezen over je mooie nieuwe huis en de unieke plek en de fijne mensen daar, hoe is dat dan zo veranderd dat je je niet meer thuis voelt? Ik heb vrienden in de buurt en ken het gebied, dit weekend nog geweest, het is best een uithoek. Wel mooi en rustig en goedkopere huizen maar er is verder niet veel. En kun je niet terug naar waar je vandaan komt, ex vertrekt en jij zit nog in het huis waar je blijkbaar helemaal niet gelukkig meer bent. Financieel niet haalbaar denk ik. Als je denkt het gaat je niets aan dan snap ik dat hoor. Ik heb nl het gevoel dat jullie elkaar allemaal kennen in dit topic. Vind het erg akelig allemaal voor jullie beiden. Is je dochter bij je dit weekend?
