Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
vrijdag 14 november 2014 om 13:51
Lieve Leo,
ben je ook zo aan het genieten van het Sintjournaal? Het ouderwetse gezellige? Kijk je samen met F? Snaak gelooft niet meer maar vind het fantastisch bedacht, en vraagt bij elke bakker/slager etc "is dat ook een acteur? Wat hebben ze er een werk van he mem?!" Ik geniet dan eigenlijk nog net een beetje meer dan toen ze nog wel geloofde, want samen delen we een mega geheim!
Is de verdeling met de kerst naar jullie zin opgelost? Ook 3e of 4e kerstdag kun je in je mooie pronk lekker gourmetten of whatever he, maak er wat van!
ben je ook zo aan het genieten van het Sintjournaal? Het ouderwetse gezellige? Kijk je samen met F? Snaak gelooft niet meer maar vind het fantastisch bedacht, en vraagt bij elke bakker/slager etc "is dat ook een acteur? Wat hebben ze er een werk van he mem?!" Ik geniet dan eigenlijk nog net een beetje meer dan toen ze nog wel geloofde, want samen delen we een mega geheim!
Is de verdeling met de kerst naar jullie zin opgelost? Ook 3e of 4e kerstdag kun je in je mooie pronk lekker gourmetten of whatever he, maak er wat van!
vrijdag 14 november 2014 om 14:57
quote:natasha_poet schreef op 10 november 2014 @ 18:21:
[...]
Droomhuis? Volgens mij is dat juist een ding waar ze mee zit: de verkoop. Het was juist niet Leo's geliefde plek, dat Drenthe. Ze wil graag terug naar de Randstad, naar het westen. Maar zoiets verkoop je niet zo maar, nog steeds niet in deze tijd.
O echt?
Wat een klotestreek van je ex dan Leo!
[...]
Droomhuis? Volgens mij is dat juist een ding waar ze mee zit: de verkoop. Het was juist niet Leo's geliefde plek, dat Drenthe. Ze wil graag terug naar de Randstad, naar het westen. Maar zoiets verkoop je niet zo maar, nog steeds niet in deze tijd.
O echt?
Wat een klotestreek van je ex dan Leo!
vrijdag 14 november 2014 om 19:59
Ik vond het wonen hier na een jaar al niet echt leuk meer maar heb wel de moed er in gehouden.
Net voor we gingen scheiden had ik te kennen gegeven dat ik terug wilde naar het westen. Maar ik zei al een paar jaar dat ik hier niet happy was.
Ironisch genoeg woont hij nu gewoon weer in het westen.
Vlakbij zijn verkering.
Maar goed, op een dag ben ik ook weg.
Mijn dochter is bij me dit weekend. We gaan morgen de hele dag filmen. Een pilot opnemen voor een nieuwe serie. Heel leuk dus.
Het sinterklaasjournaal volg ik niet nee
Mijn hoofd staat echt nog steeds niet naar welke feestdag dan ook.
Net voor we gingen scheiden had ik te kennen gegeven dat ik terug wilde naar het westen. Maar ik zei al een paar jaar dat ik hier niet happy was.
Ironisch genoeg woont hij nu gewoon weer in het westen.
Vlakbij zijn verkering.
Maar goed, op een dag ben ik ook weg.
Mijn dochter is bij me dit weekend. We gaan morgen de hele dag filmen. Een pilot opnemen voor een nieuwe serie. Heel leuk dus.
Het sinterklaasjournaal volg ik niet nee
Mijn hoofd staat echt nog steeds niet naar welke feestdag dan ook.
vrijdag 14 november 2014 om 21:01
quote:maroon5 schreef op 14 november 2014 @ 20:02:
Filmen is ook leuk zeg!! Gaat het al weer wat beter met je, of is Beo nog flink aanwezig?
Geil.
[img]http://mmpartykleding.webs.com/broekrok.jpg[/img]
Filmen is ook leuk zeg!! Gaat het al weer wat beter met je, of is Beo nog flink aanwezig?
Geil.
[img]http://mmpartykleding.webs.com/broekrok.jpg[/img]
woensdag 19 november 2014 om 11:30
Lieve Eleonora, ik wil je laten weten dat ik regelmatig aan je denk. Vooral als ik merk dat voor mij nu (en je weet het al, dat is na ruim drie jaar) alles makkelijker wordt (zelfs met de decembermaand op komst, wauw, wat heerlijk). Er blijven ook heel moeilijke dingen, vooral die met de kinderen, maar het is of mijn geest de ruimte heeft. Meer rust. Meer duidelijkheid. Een groter vertrouwen in mezelf en in mijn kinderen. Genieten van de kleine, zo mooie dingen. Ik wil je dat perspectief laten zien. En hoop dat je de dagen goed doorbrengt, met je activiteiten en je wijze dochter. Liefs, Wiebeltje.
donderdag 20 november 2014 om 21:06
quote:Eleonora schreef op 20 november 2014 @ 21:00:
Het gaat ruk meiden.
Maar ik vind het lastig er over te schrijven.
Te privé en te moeilijk.
Ik zie het even nauwelijks meer zitten op dit moment.
Hè getver, dat is echt k**t.
Ik hoop enorm dat je ergens buiten het publieke www wel je ei kunt laten vallen.
Voor wat het waard is: ik denk veel aan je en alle zwarte honden in mijn buurt zijn inmiddels bang voor me ( ze ruiken gewoon dat ik ze in gedachten schop zodra ik ze zie)
Sterkte
Het gaat ruk meiden.
Maar ik vind het lastig er over te schrijven.
Te privé en te moeilijk.
Ik zie het even nauwelijks meer zitten op dit moment.
Hè getver, dat is echt k**t.
Ik hoop enorm dat je ergens buiten het publieke www wel je ei kunt laten vallen.
Voor wat het waard is: ik denk veel aan je en alle zwarte honden in mijn buurt zijn inmiddels bang voor me ( ze ruiken gewoon dat ik ze in gedachten schop zodra ik ze zie)
Sterkte
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
vrijdag 21 november 2014 om 04:27
Lieve schatten,
Sommige dingen worden helaas niet beter, ondanks de tijd.
Sterker nog, ze worden erger, slechter zelfs.
Dat het beter en lichter wordt, het verdriet om de scheiding, voor mij, weet ik, dat voel ik ook, maar er is één iemand voor wie het maar niet beter wordt.
Mijn dochter.
En daar leef ik iedere dag mee. Ik zie het, kijk er naar, leef er mee en zie het fout gaan, wát ik ook doe en zeg.
Ik kan niet vertellen wat er precies speelt omdat ik weet dat de oorzaak van de ellende hier ook leest maar neem maar aan dat het echt niet goed gaat.
Slopend dit. Ondanks hart luchten, dat helpt niet. Niet in dit geval.
Ik weet het gewoon niet meer.
Ik weet alleen dat het de verkeerde kant op gaat.
Voor mezelf goed zijn is niet makkelijk want ik word opgevreten door laten we zeggen nogal wat negatieve gevoelens maar ik eet wat fruit en een maaltijd per dag en drink genoeg.
Lief en fijn dat jullie er zijn.
Sommige dingen worden helaas niet beter, ondanks de tijd.
Sterker nog, ze worden erger, slechter zelfs.
Dat het beter en lichter wordt, het verdriet om de scheiding, voor mij, weet ik, dat voel ik ook, maar er is één iemand voor wie het maar niet beter wordt.
Mijn dochter.
En daar leef ik iedere dag mee. Ik zie het, kijk er naar, leef er mee en zie het fout gaan, wát ik ook doe en zeg.
Ik kan niet vertellen wat er precies speelt omdat ik weet dat de oorzaak van de ellende hier ook leest maar neem maar aan dat het echt niet goed gaat.
Slopend dit. Ondanks hart luchten, dat helpt niet. Niet in dit geval.
Ik weet het gewoon niet meer.
Ik weet alleen dat het de verkeerde kant op gaat.
Voor mezelf goed zijn is niet makkelijk want ik word opgevreten door laten we zeggen nogal wat negatieve gevoelens maar ik eet wat fruit en een maaltijd per dag en drink genoeg.
Lief en fijn dat jullie er zijn.
