Overleven
donderdag 27 november 2014 om 22:19
vrijdag 28 november 2014 om 00:19
Wat maakt je bestaan uitzichtloos dan?
Uitzichtloos is het pas als er niets is waar je in zou kunnen groeien als persoon. Er is altijd wel iets wat dat betreft, al is het maar het accepteren van de uitzichtloosheid.
Je bestaan is al niet zinloos voor mij. Ik had zin om te forummen en jij maakte een topic waarop ik kon reageren. Mooi toch?
Uitzichtloos is het pas als er niets is waar je in zou kunnen groeien als persoon. Er is altijd wel iets wat dat betreft, al is het maar het accepteren van de uitzichtloosheid.
Je bestaan is al niet zinloos voor mij. Ik had zin om te forummen en jij maakte een topic waarop ik kon reageren. Mooi toch?
vrijdag 28 november 2014 om 00:29
Wat erg dat je je zo voelt. Ik ben heel erg depressief geweest en ik zei dan vaak dat ik niet in de put zat maar dat ik door de bodem van de put was gezakt. Misschien helpt het je niet om het te zeggen maar als je niet lager kunt komen dan waar je nu bent, kun je eigenlijk nog maar 1kant op en dat is omhoog. Dat gaat alleen niet vanzelf, er is wel vechtlust voor nodig.
Als je niks en niemand meer hrbt, heb je altijd nog jezelf om voor te vechten. Ik weet niet of je suicidaal bent maar ik wel. En ik ben daar op de volgende manier uit gekomen. Als ik hoor dat iemand zelfmoord heeft gepleegd, al is het een vreemde, voel ik veel medelijden voor die persoon. Ik vind het heel erg dat ze geen reden konden vinden om te blijven vechten. Dat gevoel wat ze hadden voor ze er een einde aan maaktrn, dat gun ik niemand. Ik gun niemand een geweldadige dood. Dus ook mezelf niet. Ik blijf leven omdat zij dat niet konden. Klinkt gek maar de mensen die zelfmoord hebben gepleegd, motiveren mij om het zelf niet te doen. Je bent het waard om te blijven leven. Het kan even duren voor je weer licht aan het eind van de tunnel ziet. Maar dat zal gebeuren. Het gebeurde voor mij ook en dat lichtje begon bij beseffen dat ik er net zo goed mag zijn als alle andere mensen ter wereld. Hoe moeilijk ik ook kan zijn, ik heb zo mijn goeie eiegenschappen en daar kan ik anderen mee helpen.
Ik ben 40, sinds 2008 voor 100 procent afgekeurd en heb geen kinderen. Ik heb wel een partner maar vriendenschappen durf ik nog niet aan. Vrij uitzichtloos, zou je misschien zeggen. Maar ik heb mijnhuisieren om voor te zorgen. En de laatste 4 jaar, geef ik gratis adviezen op forums. Voornamelijk over dierverzorging. Daar ben ik zo een aantal uur per dag mee bezig. Ik kan dan wel niet meer werken, ik heb mijn halve leven op school gezeten en met wat ik weet, maak ik mezelf toch weer nuttig voor anderen. Dat heeft echt geholpen mijn zelfvertrouwen terug te vinden. Niemand kan helemaal niets en iedereen heeft een talent. Jij dus ook. Die kun je gebruiken om toch iets van je leven te maken. Ik heb ook brieven geschreven voor amnesty international, voor hun brievenclub. Kan iedereen aan meedoen. Nu we internet hebben, kun je ook als arbeidsbeperkt mens je leven vullen met allerlei activiteiten. Je kunt ook foto's van je hondje op Instagram plaatsen en beroemd worden. We leve iig in een wereld met veel meer mogelijkheden. Maak daar gebruik van want het kan je leven verrijken.
Niet naar het buitenland vluchten hoor. Daar krijg je met dezelfde problemen te maken als waar je nu voor weg wilt vluchten. Vind je het soms moeilijk om op officiele wijze om hulp te vragen? Want er is wel hulp te krijgen. Ik ben wel benieuwd waarom je leven zo uitzichtloos is, kun je daar meer over vertrllen? Ik hoop dat je hulp zoekt en dat je hier uit gaat komen. Veel sterkte iig.
Als je niks en niemand meer hrbt, heb je altijd nog jezelf om voor te vechten. Ik weet niet of je suicidaal bent maar ik wel. En ik ben daar op de volgende manier uit gekomen. Als ik hoor dat iemand zelfmoord heeft gepleegd, al is het een vreemde, voel ik veel medelijden voor die persoon. Ik vind het heel erg dat ze geen reden konden vinden om te blijven vechten. Dat gevoel wat ze hadden voor ze er een einde aan maaktrn, dat gun ik niemand. Ik gun niemand een geweldadige dood. Dus ook mezelf niet. Ik blijf leven omdat zij dat niet konden. Klinkt gek maar de mensen die zelfmoord hebben gepleegd, motiveren mij om het zelf niet te doen. Je bent het waard om te blijven leven. Het kan even duren voor je weer licht aan het eind van de tunnel ziet. Maar dat zal gebeuren. Het gebeurde voor mij ook en dat lichtje begon bij beseffen dat ik er net zo goed mag zijn als alle andere mensen ter wereld. Hoe moeilijk ik ook kan zijn, ik heb zo mijn goeie eiegenschappen en daar kan ik anderen mee helpen.
Ik ben 40, sinds 2008 voor 100 procent afgekeurd en heb geen kinderen. Ik heb wel een partner maar vriendenschappen durf ik nog niet aan. Vrij uitzichtloos, zou je misschien zeggen. Maar ik heb mijnhuisieren om voor te zorgen. En de laatste 4 jaar, geef ik gratis adviezen op forums. Voornamelijk over dierverzorging. Daar ben ik zo een aantal uur per dag mee bezig. Ik kan dan wel niet meer werken, ik heb mijn halve leven op school gezeten en met wat ik weet, maak ik mezelf toch weer nuttig voor anderen. Dat heeft echt geholpen mijn zelfvertrouwen terug te vinden. Niemand kan helemaal niets en iedereen heeft een talent. Jij dus ook. Die kun je gebruiken om toch iets van je leven te maken. Ik heb ook brieven geschreven voor amnesty international, voor hun brievenclub. Kan iedereen aan meedoen. Nu we internet hebben, kun je ook als arbeidsbeperkt mens je leven vullen met allerlei activiteiten. Je kunt ook foto's van je hondje op Instagram plaatsen en beroemd worden. We leve iig in een wereld met veel meer mogelijkheden. Maak daar gebruik van want het kan je leven verrijken.
Niet naar het buitenland vluchten hoor. Daar krijg je met dezelfde problemen te maken als waar je nu voor weg wilt vluchten. Vind je het soms moeilijk om op officiele wijze om hulp te vragen? Want er is wel hulp te krijgen. Ik ben wel benieuwd waarom je leven zo uitzichtloos is, kun je daar meer over vertrllen? Ik hoop dat je hulp zoekt en dat je hier uit gaat komen. Veel sterkte iig.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.