Kinderen
alle pijlers
Concerta...
woensdag 17 december 2014 om 02:06
Hier staan veel ervaringen. Ook de mijne. Sterkte en succes!
http://forum.viva.nl/foru ... er/list_messages/246569/0
http://forum.viva.nl/foru ... er/list_messages/246569/0
woensdag 17 december 2014 om 06:54
Ik heb twee kinderen met adhd. 1 krijgt concerta de ander niet.
Mijn oudste 10 jaar groep 8. Heeft nu bijna twee jaar de diagnose. Lang getwijfeld. Willen we haar deze diagnose geven, het kan nog veel meer zijn etc. Totdat ze depressief thuis kwam te zitten. Bij het idee van school werd ze fysiek ziek. Haar punten waren niet top terwijl ze extreem slim is. Ik wil wel maar het lukt gewoon niet. Naar psych gegaan, adhd test en overduidelijk, plus een dysthyme stoornis. Psychiater erbij en samen besloten dat we geen tijd hebben om veel andere dingen te proberen. Er moest snel iets gebeuren dus ritalin. Dat werkte niet optimaal, na een jaar met doseringen klooien, tijden veranderen, dochter die pilletjes vergat overgestapt op concerta. dat werkt super. Ze krijgt 27 mg. 7 uur 's morgens. Geen hypers meer tussendoor. Haar concentratie is beter en haar punten worden beter. Het grote nadeel voor ons met wachten is dat het een lager schooladvies heeft opgeleverd. Punten zijn en blijven belangrijk. Ik heb dus met mjn tweede besloten niet zolang af te wachten. Hij is nu 7 krijgt nog geen medicijnen. Wel wiebelkussen, koptelefoon, plekje bij de juf. Dat werkt voor hem tot nu toe goed. Mocht ik in de toekomst merken dat het voor hem niet meer te doen is dan krijgt hij ook medicijnen.
Mijn oudste 10 jaar groep 8. Heeft nu bijna twee jaar de diagnose. Lang getwijfeld. Willen we haar deze diagnose geven, het kan nog veel meer zijn etc. Totdat ze depressief thuis kwam te zitten. Bij het idee van school werd ze fysiek ziek. Haar punten waren niet top terwijl ze extreem slim is. Ik wil wel maar het lukt gewoon niet. Naar psych gegaan, adhd test en overduidelijk, plus een dysthyme stoornis. Psychiater erbij en samen besloten dat we geen tijd hebben om veel andere dingen te proberen. Er moest snel iets gebeuren dus ritalin. Dat werkte niet optimaal, na een jaar met doseringen klooien, tijden veranderen, dochter die pilletjes vergat overgestapt op concerta. dat werkt super. Ze krijgt 27 mg. 7 uur 's morgens. Geen hypers meer tussendoor. Haar concentratie is beter en haar punten worden beter. Het grote nadeel voor ons met wachten is dat het een lager schooladvies heeft opgeleverd. Punten zijn en blijven belangrijk. Ik heb dus met mjn tweede besloten niet zolang af te wachten. Hij is nu 7 krijgt nog geen medicijnen. Wel wiebelkussen, koptelefoon, plekje bij de juf. Dat werkt voor hem tot nu toe goed. Mocht ik in de toekomst merken dat het voor hem niet meer te doen is dan krijgt hij ook medicijnen.
woensdag 17 december 2014 om 06:59
Ik zie trouwens medicijnen als een hulpmiddel niet als een oplossing. Het is geen wondermiddel, duw er een pilletje in en alles is opgelost. Mijn beide kinderen hebben daarnaast nog veel aanpassingen nodig. ze zullend dus altijd aanpassingen moeten hebben in de klas en daar zal school toch echt voor moeten zorgen.
En kijk naar de hoeveelheid, bij ons werkt concerta ongeveer 12 uur. Ze heeft geen echt hyper erna. Wel moet ik zorgen dat het huiswerk ervoor af is want erna lukt niet echt.
En kijk naar de hoeveelheid, bij ons werkt concerta ongeveer 12 uur. Ze heeft geen echt hyper erna. Wel moet ik zorgen dat het huiswerk ervoor af is want erna lukt niet echt.
woensdag 17 december 2014 om 07:13
Ik heb absoluut geen verstand van ADHD. Maar ik vind wel dat de juf zich er wat makkelijk vanaf maakt, als ik je verhaal zo lees.
Bij mijn dochter in de klas zitten ook een paar drukke kinderen, waar wel zo goed mogelijk een oplossing voor gezocht is. Een paar hebben een koptelefoon, eentje heeft een wiebelkussen, eentje zit helemaal vooraan, een ander juist helemaal achteraan in een hoek. Er zijn ook afspraken gemaakt dat sommige kinderen weg mogen als het te druk wordt, ze schuiven dan hun tafel weg uit een groepje zodat ze even alleen zitten en naar de muur kijken of ze mogen zelfs op de gang verder werken als het nodig is.
Kortom, de juf kan best even meedenken over simpele oplossingen die ook in een drukke klas vrij gemakkelijk te realiseren zijn.
Ik vind het een raar argument van de juf om te zeggen 'we doen niets, want dan raakt hij geïsoleerd omdat hij anders is dan de anderen'. Waarschijnlijk valt zijn gedrag nu ook al op en is hij een stoorzender in de les, wat ook irritaties op kan roepen. Dus doen alsof er niets aan de hand is, vind ik een beetje vreemd.
Mijn dochter vindt het in elk geval heel normaal om sommige kinderen met een koptelefoon of wiebelkussen te zien. Net als dat je kinderen hebt met een bril, beugel of gehoorapparaat, simpelweg omdat dat nodig is voor hen.
Als er toch negatieve reacties zouden komen, dan kan de juf daar natuurlijk ook in sturen.
Ik ben verder niet tegen het gebruik van medicijnen of zo (snap wel heel goed je gevoel van 'liever niet'), maar ik vind dat de juf ook wel wat meer moeite mag doen voor aanpassingen op school. Los van of er daarnaast ook nog medicatie nodig is.
Bij mijn dochter in de klas zitten ook een paar drukke kinderen, waar wel zo goed mogelijk een oplossing voor gezocht is. Een paar hebben een koptelefoon, eentje heeft een wiebelkussen, eentje zit helemaal vooraan, een ander juist helemaal achteraan in een hoek. Er zijn ook afspraken gemaakt dat sommige kinderen weg mogen als het te druk wordt, ze schuiven dan hun tafel weg uit een groepje zodat ze even alleen zitten en naar de muur kijken of ze mogen zelfs op de gang verder werken als het nodig is.
Kortom, de juf kan best even meedenken over simpele oplossingen die ook in een drukke klas vrij gemakkelijk te realiseren zijn.
Ik vind het een raar argument van de juf om te zeggen 'we doen niets, want dan raakt hij geïsoleerd omdat hij anders is dan de anderen'. Waarschijnlijk valt zijn gedrag nu ook al op en is hij een stoorzender in de les, wat ook irritaties op kan roepen. Dus doen alsof er niets aan de hand is, vind ik een beetje vreemd.
Mijn dochter vindt het in elk geval heel normaal om sommige kinderen met een koptelefoon of wiebelkussen te zien. Net als dat je kinderen hebt met een bril, beugel of gehoorapparaat, simpelweg omdat dat nodig is voor hen.
Als er toch negatieve reacties zouden komen, dan kan de juf daar natuurlijk ook in sturen.
Ik ben verder niet tegen het gebruik van medicijnen of zo (snap wel heel goed je gevoel van 'liever niet'), maar ik vind dat de juf ook wel wat meer moeite mag doen voor aanpassingen op school. Los van of er daarnaast ook nog medicatie nodig is.
woensdag 17 december 2014 om 07:30
Het is echt geen zoeken naar de juiste dosering. Ik had geluk dat mijn dochter enigzins kon aangeven wat voor haar werkt en wat niet.
Nu moet ik wel zeggen dat mijn dochter ook slecht slaapt en vaak tot na middernacht wakker is, maar dat had ze ook voor de medicijnen. Maar ik vind het bij concerta geleidelijker wegtrekken dan bij ritalin.
Waarom zijn jullie trouwens meteen gestapt op concerta. Meestal wordt eerst ritalin geprobeert. Dan zou je namelijk ook kunnen besluiten 1 pil 's morgens en 1 's middags te nemen. Dan geef je hem om 3 uur niets meer en is de werking weg voordat hij naar bed gaat.
Nu moet ik wel zeggen dat mijn dochter ook slecht slaapt en vaak tot na middernacht wakker is, maar dat had ze ook voor de medicijnen. Maar ik vind het bij concerta geleidelijker wegtrekken dan bij ritalin.
Waarom zijn jullie trouwens meteen gestapt op concerta. Meestal wordt eerst ritalin geprobeert. Dan zou je namelijk ook kunnen besluiten 1 pil 's morgens en 1 's middags te nemen. Dan geef je hem om 3 uur niets meer en is de werking weg voordat hij naar bed gaat.
woensdag 17 december 2014 om 07:41
woensdag 17 december 2014 om 07:47
Vooropgesteld: ik heb geen verstand van ADHD medicatie, maar ik heb wel altijd gehoord dat het vaak een tijd zoeken is naar de juiste dosering. Ik zou dus zeker niet zomaar de pillen in de prullenbak gooien. Vind het ook niet terecht dat er vaak zo afwijzend gereageerd wordt op medicijnen. Soms kunnen die een kind enorm helpen.
Verder ben ik van mening dat de school van jouw zoon wel meer handvatten zou kunnen bieden. Een koptelefoon of een wiebelkussen zijn eenvoudige hulpmiddelen, ik zie niet in waarom dat niet zou kunnen. Wij hebben een zoon met ASS die ook absoluut niet stil kan zitten en hij krijgt op school ook met regelmaat een koptelefoon op, als het hem te druk wordt. Nou zit hij wel op een speciale school, maar met de aanpassingen in de zorg zal het begeleiden van dit soort kinderen voor reguliere scholen toch ook steeds vaker de realiteit worden.
Verder ben ik van mening dat de school van jouw zoon wel meer handvatten zou kunnen bieden. Een koptelefoon of een wiebelkussen zijn eenvoudige hulpmiddelen, ik zie niet in waarom dat niet zou kunnen. Wij hebben een zoon met ASS die ook absoluut niet stil kan zitten en hij krijgt op school ook met regelmaat een koptelefoon op, als het hem te druk wordt. Nou zit hij wel op een speciale school, maar met de aanpassingen in de zorg zal het begeleiden van dit soort kinderen voor reguliere scholen toch ook steeds vaker de realiteit worden.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
woensdag 17 december 2014 om 08:16
quote:Ouderbijeenkomsten gevolgd. Ergernis ten top te horen dat ouders blij zijn hun kinderen een pilletje te kunnen geven want het werd weer rustig in huis!!!
Dit vindt ik wel weer een
vreemde opmerking van je. Wie weet wat die mensen al niet hebben geprobeerd, hoe het kind en de rest van het gezin er onder hebben geleden.
Dit vindt ik wel weer een
vreemde opmerking van je. Wie weet wat die mensen al niet hebben geprobeerd, hoe het kind en de rest van het gezin er onder hebben geleden.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 17 december 2014 om 08:19
quote:himalaya schreef op 17 december 2014 @ 08:16:quote:Ouderbijeenkomsten gevolgd. Ergernis ten top te horen dat ouders blij zijn hun kinderen een pilletje te kunnen geven want het werd weer rustig in huis!!!
Dit vindt ik wel weer een
vreemde opmerking van je. Wie weet wat die mensen al niet hebben geprobeerd, hoe het kind en de rest van het gezin er onder hebben geleden.
Ik ook.
Ik vind je behoorlijk vooringenomen over medicatie en veroordelend over ouders die het hun kind laten gebruiken.
Vind je dat de beste opstelling in het vraagstuk hoe jullie je kind het beste kunnen helpen?
Dit vindt ik wel weer een
vreemde opmerking van je. Wie weet wat die mensen al niet hebben geprobeerd, hoe het kind en de rest van het gezin er onder hebben geleden.
Ik ook.
Ik vind je behoorlijk vooringenomen over medicatie en veroordelend over ouders die het hun kind laten gebruiken.
Vind je dat de beste opstelling in het vraagstuk hoe jullie je kind het beste kunnen helpen?
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
woensdag 17 december 2014 om 08:26
Ik heb zelf ADHD en had er heel veel voor over gehad als ik al op de basisschool had kunnen starten met medicatie. Dat had mijn schooltijd en studie in alle opzichten heel veel makkelijker gemaakt. Ik ben pas gestart toen in 27 was, met de ervaring van nu was dat voor mij zeker 20 jaar te laat. Gun je kind de medicatie wanneer het helpt. Wiebelkussens, bij juf zitten en koptelefoons helpen echt wel, maar dat valt in het niets met wat medicatie kan doen. Natuurlijk is medicatie niet goed, maar een moeilijke schooltijd laat ook sporen na.
woensdag 17 december 2014 om 08:52
Goed in de gaten houden. Sommige bijwerkingen verdwijnen ook weer. Ik denk dat het daarom beter is om inderdaad nu in de vakantie te beginnen ipv na de vakantie. De dosering kan nog worden aangepast. Ritalin werkt korter en zou je eventueel ook kunnen proberen. Het is inderdaad de afweging, ook voor de sociaal emotionele ontwikkeling en zijn zelfvertrouwen. Als hij met medicatie beter kan leren en rustiger is in de klas, daardoor betere cijfers haalt, zal ook zijn zelfvertrouwen een boost krijgen.
Ga vooral na waar je kind gelukkig van wordt. Zoals hierboven gezegd, laat een moeilijke schooltijd ook zijn sporen na.
Ga vooral na waar je kind gelukkig van wordt. Zoals hierboven gezegd, laat een moeilijke schooltijd ook zijn sporen na.
woensdag 17 december 2014 om 08:59
quote:himalaya schreef op 17 december 2014 @ 08:16:quote:Ouderbijeenkomsten gevolgd. Ergernis ten top te horen dat ouders blij zijn hun kinderen een pilletje te kunnen geven want het werd weer rustig in huis!!!
Dit vindt ik wel weer een
vreemde opmerking van je. Wie weet wat die mensen al niet hebben geprobeerd, hoe het kind en de rest van het gezin er onder hebben geleden.
Dat vond ik ook opvallend. Juist als moeder van een kind met adhd zou je dit als geen ander moeten begrijpen.
Zelf geen kinderen met adhd maar wel veel gewerkt met kinderen met adhd en diens ouders.
Sta ook nog altijd dubbel in het geven van medicatie en dan met name wat de gevolgen zouden kunnen zijn op langer termijn.
Is je kind gelukkig op school? Heeft het vriendjes etc?
Speciaal onderwijs kan juist heel goed zijn omdat kinderen vaak op een bepaald moment zelf heel goed zoen dat ze anders zijn en doordat ze steeds weer worden afgewezen op een bepaald onvermogen heeft dat op termijn negatieve gevolgen voor het zelfbeeld en zelfvertrouwen van het kind.
Toch vind ik wel dat school zich wat meer zou kunnen inzetten voor jouw kind mbt hulpmiddelen en een meer individuele aanpak. De juf kan het ook anders oppakken: op deze school mag je anders zijn en iedereen hoort erbij. Ipv afkeurend 'ja maar dan valt het op dat hij anders is.' Hier ligt onbewust al een veroordeling in en daar zou ik mij wel zorgen over maken.
Dit vindt ik wel weer een
vreemde opmerking van je. Wie weet wat die mensen al niet hebben geprobeerd, hoe het kind en de rest van het gezin er onder hebben geleden.
Dat vond ik ook opvallend. Juist als moeder van een kind met adhd zou je dit als geen ander moeten begrijpen.
Zelf geen kinderen met adhd maar wel veel gewerkt met kinderen met adhd en diens ouders.
Sta ook nog altijd dubbel in het geven van medicatie en dan met name wat de gevolgen zouden kunnen zijn op langer termijn.
Is je kind gelukkig op school? Heeft het vriendjes etc?
Speciaal onderwijs kan juist heel goed zijn omdat kinderen vaak op een bepaald moment zelf heel goed zoen dat ze anders zijn en doordat ze steeds weer worden afgewezen op een bepaald onvermogen heeft dat op termijn negatieve gevolgen voor het zelfbeeld en zelfvertrouwen van het kind.
Toch vind ik wel dat school zich wat meer zou kunnen inzetten voor jouw kind mbt hulpmiddelen en een meer individuele aanpak. De juf kan het ook anders oppakken: op deze school mag je anders zijn en iedereen hoort erbij. Ipv afkeurend 'ja maar dan valt het op dat hij anders is.' Hier ligt onbewust al een veroordeling in en daar zou ik mij wel zorgen over maken.
woensdag 17 december 2014 om 09:05
Je verhaal is zo herkenbaar. Ben zelf geen grote voorstander van medicatie. Het is en blijft geest stimulerende troep voor kinderen. Heftig spul gewoon.Voor volwassenen ligt het anders.
Ook bij zoon hier ritalin geprobeerd. Nu gestopt. Reden: het zoeken naar de juiste dosering werd een nachtmerrie. Dan deed het weer niks, dan weer teveel, zodat hij op een zombie leek. Want het drukt wel zijn gevoelens weg. Als ik vraag hoe voel je je met een pilletje op, antwoord hij dat hij zich dan ziek voelt.
Het is en blijft moeilijk. Wanneer doe je het goed. Hoe ervaart je kind dit? Dat weet je gewoon niet.
Nu gaat het op school goed(hij doet het jaar over), maar gedrag thuis is niet te handelen. Ik weet gewoon niet 100% procent of dat door adhd komt. Rest van het gezin heeft er last van. Toch maar weer ritalin dan? Nee dan komt het rebound effect, net het moment dat je wil rusten, boek lezen, slapen.
Wij hebben nu de financiële middelen niet voor concerta dus kunnen we die variant niet proberen.
Oh ja en na de vakantie wordt hij getest op dyslexie.
Hoe was zijn iq test bij de diagnose? Zit het er wel in en komt het er niet uit? Ik vind iq test bij adhd kinderen niet helemasl betrouwbaar hoor, want het zit ze natuurlijk wel in de weg bij het maken van de test.
Ook bij zoon hier ritalin geprobeerd. Nu gestopt. Reden: het zoeken naar de juiste dosering werd een nachtmerrie. Dan deed het weer niks, dan weer teveel, zodat hij op een zombie leek. Want het drukt wel zijn gevoelens weg. Als ik vraag hoe voel je je met een pilletje op, antwoord hij dat hij zich dan ziek voelt.
Het is en blijft moeilijk. Wanneer doe je het goed. Hoe ervaart je kind dit? Dat weet je gewoon niet.
Nu gaat het op school goed(hij doet het jaar over), maar gedrag thuis is niet te handelen. Ik weet gewoon niet 100% procent of dat door adhd komt. Rest van het gezin heeft er last van. Toch maar weer ritalin dan? Nee dan komt het rebound effect, net het moment dat je wil rusten, boek lezen, slapen.
Wij hebben nu de financiële middelen niet voor concerta dus kunnen we die variant niet proberen.
Oh ja en na de vakantie wordt hij getest op dyslexie.
Hoe was zijn iq test bij de diagnose? Zit het er wel in en komt het er niet uit? Ik vind iq test bij adhd kinderen niet helemasl betrouwbaar hoor, want het zit ze natuurlijk wel in de weg bij het maken van de test.
woensdag 17 december 2014 om 09:10
quote:Monti schreef op 17 december 2014 @ 08:59:
[...]
Dat vond ik ook opvallend. Juist als moeder van een kind met adhd zou je dit als geen ander moeten begrijpen.
Zelf geen kinderen met adhd maar wel veel gewerkt met kinderen met adhd en diens ouders.
Sta ook nog altijd dubbel in het geven van medicatie en dan met name wat de gevolgen zouden kunnen zijn op langer termijn.
Is je kind gelukkig op school? Heeft het vriendjes etc?
Speciaal onderwijs kan juist heel goed zijn omdat kinderen vaak op een bepaald moment zelf heel goed zoen dat ze anders zijn en doordat ze steeds weer worden afgewezen op een bepaald onvermogen heeft dat op termijn negatieve gevolgen voor het zelfbeeld en zelfvertrouwen van het kind.
Toch vind ik wel dat school zich wat meer zou kunnen inzetten voor jouw kind mbt hulpmiddelen en een meer individuele aanpak. De juf kan het ook anders oppakken: op deze school mag je anders zijn en iedereen hoort erbij. Ipv afkeurend 'ja maar dan valt het op dat hij anders is.' Hier ligt onbewust al een veroordeling in en daar zou ik mij wel zorgen over maken.Ik snap het ergens wel. Niet iedere adhd'er krijgt medicijnen om "rustig" te zijn. Mijn oudste is niet extreem druk. Oke ze kan stuiteren maar bij haar zit de onrust veel meer van binnen. Dat zie je aan kleine bewegingen, bijten op dingen, peuteren aan van alles. Ik heb dus ook geen last van haar. Ze kan uren op de bank lezen. Wel in de meest rare houdingen maar ze leest. Zij krijgt de medicijnen vooral om te focussen, te kunnen concentreren. Dus ja, ik kan me ook weinig voorstellen bij medicijnen om rustig te zijn. Ik weet ondertussen echter wel dat ik nooit in iemand zijn huis kan kijken.
[...]
Dat vond ik ook opvallend. Juist als moeder van een kind met adhd zou je dit als geen ander moeten begrijpen.
Zelf geen kinderen met adhd maar wel veel gewerkt met kinderen met adhd en diens ouders.
Sta ook nog altijd dubbel in het geven van medicatie en dan met name wat de gevolgen zouden kunnen zijn op langer termijn.
Is je kind gelukkig op school? Heeft het vriendjes etc?
Speciaal onderwijs kan juist heel goed zijn omdat kinderen vaak op een bepaald moment zelf heel goed zoen dat ze anders zijn en doordat ze steeds weer worden afgewezen op een bepaald onvermogen heeft dat op termijn negatieve gevolgen voor het zelfbeeld en zelfvertrouwen van het kind.
Toch vind ik wel dat school zich wat meer zou kunnen inzetten voor jouw kind mbt hulpmiddelen en een meer individuele aanpak. De juf kan het ook anders oppakken: op deze school mag je anders zijn en iedereen hoort erbij. Ipv afkeurend 'ja maar dan valt het op dat hij anders is.' Hier ligt onbewust al een veroordeling in en daar zou ik mij wel zorgen over maken.Ik snap het ergens wel. Niet iedere adhd'er krijgt medicijnen om "rustig" te zijn. Mijn oudste is niet extreem druk. Oke ze kan stuiteren maar bij haar zit de onrust veel meer van binnen. Dat zie je aan kleine bewegingen, bijten op dingen, peuteren aan van alles. Ik heb dus ook geen last van haar. Ze kan uren op de bank lezen. Wel in de meest rare houdingen maar ze leest. Zij krijgt de medicijnen vooral om te focussen, te kunnen concentreren. Dus ja, ik kan me ook weinig voorstellen bij medicijnen om rustig te zijn. Ik weet ondertussen echter wel dat ik nooit in iemand zijn huis kan kijken.
woensdag 17 december 2014 om 09:23
Fabrik, bij een IQ test kun je gemiddeld zo'n 10 tot 15 punten erbij tellen als een kind zonder medicijnen getest is.
Heb het met je man erover, geef dit een kans, zeker een paar weken. Jullie drogeren jullie kind niet maar bieden het juist veel meer mogelijkheden. Je kunt over twee maanden ook gewoon nog stoppen. Mijn dochter heeft al eens proberen uit te leggen hoe haar hoofd er soms van binnen uitziet. Een groot bos, met overal bomen en struiken waar je tussendoor je weg moet vinden, je gaat een stuk vooruit, dan weer echteruit. Je verdwaald onderweg. Je ziet in de verte het einde van het bos maar je komt er niet. Medicijnen kunnen er voor zorgen dat die rechte weg door dat bos er wel komt.
Heb het met je man erover, geef dit een kans, zeker een paar weken. Jullie drogeren jullie kind niet maar bieden het juist veel meer mogelijkheden. Je kunt over twee maanden ook gewoon nog stoppen. Mijn dochter heeft al eens proberen uit te leggen hoe haar hoofd er soms van binnen uitziet. Een groot bos, met overal bomen en struiken waar je tussendoor je weg moet vinden, je gaat een stuk vooruit, dan weer echteruit. Je verdwaald onderweg. Je ziet in de verte het einde van het bos maar je komt er niet. Medicijnen kunnen er voor zorgen dat die rechte weg door dat bos er wel komt.
woensdag 17 december 2014 om 09:33
quote:fabrik schreef op 17 december 2014 @ 09:14:
Zijn IQ kwam erg laag uit de test. Toch is hij niet "dom". Laat in het dagelijks leven zien dat hij technisch inzicht heeft, kan soms gerichte opmerkingen maken die treffend zijn en waar menigeen zich van achter het oor moet krabben. Zijn kleine zusje legt hij ook dingen haarfijn en makkelijk uit. Maar zo gauw het huiswerk op tafel komt en hij moet iets van buiten leren, is het drama.
Ik vind het fijn dat velen zich in mijn verhaal herkennen. Ik lees ook soms verhalen dat ik denk dat het over mijn kind gaat.
Maar hoe nu verder?hij wilde trouwens vanmorgen naar school. Leek niet moe. Ik heb hem laten gaan. Psychiater gebeld maar nog niet aanwezig. Ik wacht op telefoon.
Nu ook nog ruzie met mijn partner. Die is vertrokken zonder iets te zeggen. Wil deze medicatie absoluut niet. Deze situatie maakt me zo verdrietig.
Wat een vervelende situatie.. Je schrijft dat je het idee hebt dat hij intelligenter is dan uit de IQ test naar voren komt. Het zou natuurlijk jammer zijn wanneer hij door zijn concentratiestoornis de rest van zijn schooltijd onderschat wordt en steeds op zijn tenen moet lopen. Ik denk dat een gesprek samen met je partner en de psychiater nog een keer op zijn plaats is. Niet alleen voor de medicatie wel/niet, maar ook om samen op een lijn te zitten. Je kan eigenlijk pas iets zeggen over de medicatie wanneer de bijwerkingen weg zijn en je ze een tijdje hebt gebruikt. Je hebt helemaal gelijk dat het geen paracetamolletje is. Ik ben ook geen voorstander om ieder kind zomaar medicatie te geven, maar in sommige gevallen zie je wel degelijk een grote vooruitgang. Ik zou ook zeker met je kind in gesprek gaan. Succes! Het is een enorm moeilijke afweging waar je als ouders voorstaat.
Daar komt nog bij dat in de huidige samenleving het begrip ADHD te pas en te onpas worden gebruikt, waardoor je gelijk scheef wordt aangekeken. Alweer eentje die ADHD heeft... Nou ik kan je vertellen, het gaat niet alleen om het druk zijn, maar als blijkt dat je kind echt last heeft van een concentratieprobleem, dan moeten er wel oplossingen komen. Vaak gezien dat kinderen jaren lang onderpresteren, zelfs depressief raken en de motivatie verliezen om te leren.
Zijn IQ kwam erg laag uit de test. Toch is hij niet "dom". Laat in het dagelijks leven zien dat hij technisch inzicht heeft, kan soms gerichte opmerkingen maken die treffend zijn en waar menigeen zich van achter het oor moet krabben. Zijn kleine zusje legt hij ook dingen haarfijn en makkelijk uit. Maar zo gauw het huiswerk op tafel komt en hij moet iets van buiten leren, is het drama.
Ik vind het fijn dat velen zich in mijn verhaal herkennen. Ik lees ook soms verhalen dat ik denk dat het over mijn kind gaat.
Maar hoe nu verder?hij wilde trouwens vanmorgen naar school. Leek niet moe. Ik heb hem laten gaan. Psychiater gebeld maar nog niet aanwezig. Ik wacht op telefoon.
Nu ook nog ruzie met mijn partner. Die is vertrokken zonder iets te zeggen. Wil deze medicatie absoluut niet. Deze situatie maakt me zo verdrietig.
Wat een vervelende situatie.. Je schrijft dat je het idee hebt dat hij intelligenter is dan uit de IQ test naar voren komt. Het zou natuurlijk jammer zijn wanneer hij door zijn concentratiestoornis de rest van zijn schooltijd onderschat wordt en steeds op zijn tenen moet lopen. Ik denk dat een gesprek samen met je partner en de psychiater nog een keer op zijn plaats is. Niet alleen voor de medicatie wel/niet, maar ook om samen op een lijn te zitten. Je kan eigenlijk pas iets zeggen over de medicatie wanneer de bijwerkingen weg zijn en je ze een tijdje hebt gebruikt. Je hebt helemaal gelijk dat het geen paracetamolletje is. Ik ben ook geen voorstander om ieder kind zomaar medicatie te geven, maar in sommige gevallen zie je wel degelijk een grote vooruitgang. Ik zou ook zeker met je kind in gesprek gaan. Succes! Het is een enorm moeilijke afweging waar je als ouders voorstaat.
Daar komt nog bij dat in de huidige samenleving het begrip ADHD te pas en te onpas worden gebruikt, waardoor je gelijk scheef wordt aangekeken. Alweer eentje die ADHD heeft... Nou ik kan je vertellen, het gaat niet alleen om het druk zijn, maar als blijkt dat je kind echt last heeft van een concentratieprobleem, dan moeten er wel oplossingen komen. Vaak gezien dat kinderen jaren lang onderpresteren, zelfs depressief raken en de motivatie verliezen om te leren.
woensdag 17 december 2014 om 10:11
quote:sophiax schreef op 17 december 2014 @ 08:26:
Ik heb zelf ADHD en had er heel veel voor over gehad als ik al op de basisschool had kunnen starten met medicatie. Dat had mijn schooltijd en studie in alle opzichten heel veel makkelijker gemaakt. Ik ben pas gestart toen in 27 was, met de ervaring van nu was dat voor mij zeker 20 jaar te laat. Gun je kind de medicatie wanneer het helpt. Wiebelkussens, bij juf zitten en koptelefoons helpen echt wel, maar dat valt in het niets met wat medicatie kan doen. Natuurlijk is medicatie niet goed, maar een moeilijke schooltijd laat ook sporen na.
100% herkenbaar.
Ik lees vaak dat medicatie zo makkelijk zou zijn voor de ouders. Maar het gaat hier om het kind. Hoe is het voor het kind?
Ik heb zelf ADHD en had er heel veel voor over gehad als ik al op de basisschool had kunnen starten met medicatie. Dat had mijn schooltijd en studie in alle opzichten heel veel makkelijker gemaakt. Ik ben pas gestart toen in 27 was, met de ervaring van nu was dat voor mij zeker 20 jaar te laat. Gun je kind de medicatie wanneer het helpt. Wiebelkussens, bij juf zitten en koptelefoons helpen echt wel, maar dat valt in het niets met wat medicatie kan doen. Natuurlijk is medicatie niet goed, maar een moeilijke schooltijd laat ook sporen na.
100% herkenbaar.
Ik lees vaak dat medicatie zo makkelijk zou zijn voor de ouders. Maar het gaat hier om het kind. Hoe is het voor het kind?
woensdag 17 december 2014 om 10:22
Er is ook een groep kinderen die het dus niet prettig vinden om medicatie te gebruiken. Dit is echt per kind anders.
Fabrik ik zit nu in precies dezelfde situatie. Ook mijn man is tegen. Het voelt alsof jij de slechterik bent. In je eentje neig je veel sneller te stoppen. Ik kan het ook gewoon niet doorzetten als kind zegt, ikheb hoofdpijn en ik heb het benauwd en ik voel me ziek.
Ik geef hem op de extreme dagen weleens valeriaan of melatonine voor het slapen. Maar ook dat kun je niet eeuwig doen.
Rust en regelmaat zijn ook toverwoorden.
Fabrik ik zit nu in precies dezelfde situatie. Ook mijn man is tegen. Het voelt alsof jij de slechterik bent. In je eentje neig je veel sneller te stoppen. Ik kan het ook gewoon niet doorzetten als kind zegt, ikheb hoofdpijn en ik heb het benauwd en ik voel me ziek.
Ik geef hem op de extreme dagen weleens valeriaan of melatonine voor het slapen. Maar ook dat kun je niet eeuwig doen.
Rust en regelmaat zijn ook toverwoorden.