Psyche
alle pijlers
Emotefobie
zaterdag 27 december 2014 om 23:20
Hey allemaal,
Ik heb al 5 jaar lang emetofobie misschien kennen sommige het wel maar het is een angst voor overgeven. Ik vind het heel moeilijk om te vertellen maar het leek me wel fijn om een topic te openen want misschien hebben meedere hier last van of krijg ik goede tips. In januari wil ik met cognitieve therapie gaan beginnen en hoop dat uiteindelijk echt iets gaat werken want word inmiddels wel moe om elke dag met angst te leven en mijn ouders en vriend er mee te belasten als ik angst heb of en erge paniek aanval ik vraag altijd bevestiging aan mijn moeder of vriend als ik ziek ben of moet overgeven en elke keer heb ik spijt dat ik hun er weer mee belast maar weet soms echt niet wat ik moet doen en hoe ik op dat moment van de angst af kom. Ben 9 keer bij de fysio geweest voor mindfullnes ben een keer onder hypnose geweest en de rest heb ik verschillende ademhaling technieken geleerd en dat hielp wel goed alleen jammer genoeg gaat mijn angst er niet van weg dus vandaar heb ik deze topic geopend en misschien hebben jullie wel goede tips voor mij of kunnen we er over praten.
Ik heb al 5 jaar lang emetofobie misschien kennen sommige het wel maar het is een angst voor overgeven. Ik vind het heel moeilijk om te vertellen maar het leek me wel fijn om een topic te openen want misschien hebben meedere hier last van of krijg ik goede tips. In januari wil ik met cognitieve therapie gaan beginnen en hoop dat uiteindelijk echt iets gaat werken want word inmiddels wel moe om elke dag met angst te leven en mijn ouders en vriend er mee te belasten als ik angst heb of en erge paniek aanval ik vraag altijd bevestiging aan mijn moeder of vriend als ik ziek ben of moet overgeven en elke keer heb ik spijt dat ik hun er weer mee belast maar weet soms echt niet wat ik moet doen en hoe ik op dat moment van de angst af kom. Ben 9 keer bij de fysio geweest voor mindfullnes ben een keer onder hypnose geweest en de rest heb ik verschillende ademhaling technieken geleerd en dat hielp wel goed alleen jammer genoeg gaat mijn angst er niet van weg dus vandaar heb ik deze topic geopend en misschien hebben jullie wel goede tips voor mij of kunnen we er over praten.
never give up.
zondag 28 december 2014 om 01:18
quote:gladoortje74 schreef op 28 december 2014 @ 01:13:
Ik weet wel van psychologie lessen dat het voorkomt dat mensen een keer in het openbaar moesten overgeven en dat ze er daarna een angst aan over houden. Dat kan ook verbonden worden aan de plek waar dat gebeurde. Gebeurde het in de tram, durven ze de tram niet meer in. Maar je kunt er ook angst voor overgeven aan overhouden. Heb je dat ooit meegemaakt, overgeven op een plek of situatie waardoor je je rot schaamde?
Fijn dat je goed eet. Wel blijven doen hoor. Angsten kunnen zich uit gaan breiden als je er niks aan doet namelijk. Probeer daar niet in te trappen want dan heb je zo een hele verzameling.
Nee nooit gehad eigelijks dus weet ook totaal niet hoe de angst is gekomen.
Doe ik ook zeker net zoals mijn vriend en moeder voedde mijn angst niet heb welleens paniekaanvallen of angst wat echt nergens op slaat en dan word mam even boos op me en dat helpt niet want als ze lief leuk en aardig doen en zeggen wat erg dat helpt namelijk echt niet.
Ik weet wel van psychologie lessen dat het voorkomt dat mensen een keer in het openbaar moesten overgeven en dat ze er daarna een angst aan over houden. Dat kan ook verbonden worden aan de plek waar dat gebeurde. Gebeurde het in de tram, durven ze de tram niet meer in. Maar je kunt er ook angst voor overgeven aan overhouden. Heb je dat ooit meegemaakt, overgeven op een plek of situatie waardoor je je rot schaamde?
Fijn dat je goed eet. Wel blijven doen hoor. Angsten kunnen zich uit gaan breiden als je er niks aan doet namelijk. Probeer daar niet in te trappen want dan heb je zo een hele verzameling.
Nee nooit gehad eigelijks dus weet ook totaal niet hoe de angst is gekomen.
Doe ik ook zeker net zoals mijn vriend en moeder voedde mijn angst niet heb welleens paniekaanvallen of angst wat echt nergens op slaat en dan word mam even boos op me en dat helpt niet want als ze lief leuk en aardig doen en zeggen wat erg dat helpt namelijk echt niet.
never give up.
zondag 28 december 2014 om 01:19
quote:Bitje93 schreef op 28 december 2014 @ 01:14:
Dit is wel heel erg toevallig.
Ik kom net van een forum af over dit onderwerp waar ik via wat linkjes terecht gekomen was.
https://www.stichtingemetofobie.nl/forum/Wat toevallig inderdaad ken de forum al maar merk dat ik er soms veel angstiger van word als ik het lees ben er net weer mee begonnen maar het gaat daardoor alleen maar slechter haha maar toch super bedankt
Dit is wel heel erg toevallig.
Ik kom net van een forum af over dit onderwerp waar ik via wat linkjes terecht gekomen was.
https://www.stichtingemetofobie.nl/forum/Wat toevallig inderdaad ken de forum al maar merk dat ik er soms veel angstiger van word als ik het lees ben er net weer mee begonnen maar het gaat daardoor alleen maar slechter haha maar toch super bedankt
never give up.
zondag 28 december 2014 om 20:23
Heel herkenbaar. Ik heb het al zo lang ik me kan herinneren. Ik vind het eng bij anderen en bij mezelf. Mijn grootste nachtmerrie is buikgriep krijgen! Ik heb er cognitieve therapie voor gehad, maar het is nooit echt weg gegaan. Ik kan het nu wel wat rationeler bekijken als ik misselijk word, maar als ik moet overgeven is mijn eerste reactie toch nog steeds een paniekreactie.
Time spent with a cat is never wasted
zondag 28 december 2014 om 22:47
Je verhaal is heel herkenbaar. Heb het zowel als ik zelf niet lekker ben en als andere mensen overgeven, vooral de geluiden geven bij mij de grootste paniek. Moet zeggen dat ik er momenteel in het dagelijks leven totaal niet meer mee bezig ben. Tijdens een periode een aantal jaar geleden was ik ook een tijd niet lekker elke dag, daardoor angst, heb hiervoor wel hypnotherapie gehad en dat heeft deels geholpen. Maar het ouder worden zelf en sommige confrontaties ermee hebben de echte angst wel afgezwakt. Blijf wel automatisch voorzichtig met eten en hygiëne.
Ik heb die angst al zolang als ik me herinner (ben nu 22). Naar alle waarschijnlijkheid is het ontstaan (volgens mijn moeder) op het moment dat we met familie opa/oma/tantes/ooms etc op vakantie gingen in een bungalowpark. Die week is zo goed als iedereen ziek geweest van buikgriep behalve ik en mijn moeder, ik was een jaar of 2 en kan me van deze week niets herinneren, maar kan mij heel goed voorstellen dat dit op een 2 jarige best wel heftige indruk kan maken als iedereen om je heen loopt over te geven.
Ik heb die angst al zolang als ik me herinner (ben nu 22). Naar alle waarschijnlijkheid is het ontstaan (volgens mijn moeder) op het moment dat we met familie opa/oma/tantes/ooms etc op vakantie gingen in een bungalowpark. Die week is zo goed als iedereen ziek geweest van buikgriep behalve ik en mijn moeder, ik was een jaar of 2 en kan me van deze week niets herinneren, maar kan mij heel goed voorstellen dat dit op een 2 jarige best wel heftige indruk kan maken als iedereen om je heen loopt over te geven.
zondag 28 december 2014 om 23:13
quote:Stofmuis schreef op 28 december 2014 @ 20:23:
Heel herkenbaar. Ik heb het al zo lang ik me kan herinneren. Ik vind het eng bij anderen en bij mezelf. Mijn grootste nachtmerrie is buikgriep krijgen! Ik heb er cognitieve therapie voor gehad, maar het is nooit echt weg gegaan. Ik kan het nu wel wat rationeler bekijken als ik misselijk word, maar als ik moet overgeven is mijn eerste reactie toch nog steeds een paniekreactie.Heftig he? En ja die buikgriep pffff... Wat vervelend dat je er nog steeds niet van af bent!
Heel herkenbaar. Ik heb het al zo lang ik me kan herinneren. Ik vind het eng bij anderen en bij mezelf. Mijn grootste nachtmerrie is buikgriep krijgen! Ik heb er cognitieve therapie voor gehad, maar het is nooit echt weg gegaan. Ik kan het nu wel wat rationeler bekijken als ik misselijk word, maar als ik moet overgeven is mijn eerste reactie toch nog steeds een paniekreactie.Heftig he? En ja die buikgriep pffff... Wat vervelend dat je er nog steeds niet van af bent!
never give up.
zondag 28 december 2014 om 23:16
quote:beagle10 schreef op 28 december 2014 @ 22:47:
Je verhaal is heel herkenbaar. Heb het zowel als ik zelf niet lekker ben en als andere mensen overgeven, vooral de geluiden geven bij mij de grootste paniek. Moet zeggen dat ik er momenteel in het dagelijks leven totaal niet meer mee bezig ben. Tijdens een periode een aantal jaar geleden was ik ook een tijd niet lekker elke dag, daardoor angst, heb hiervoor wel hypnotherapie gehad en dat heeft deels geholpen. Maar het ouder worden zelf en sommige confrontaties ermee hebben de echte angst wel afgezwakt. Blijf wel automatisch voorzichtig met eten en hygiëne.
Ik heb die angst al zolang als ik me herinner (ben nu 22). Naar alle waarschijnlijkheid is het ontstaan (volgens mijn moeder) op het moment dat we met familie opa/oma/tantes/ooms etc op vakantie gingen in een bungalowpark. Die week is zo goed als iedereen ziek geweest van buikgriep behalve ik en mijn moeder, ik was een jaar of 2 en kan me van deze week niets herinneren, maar kan mij heel goed voorstellen dat dit op een 2 jarige best wel heftige indruk kan maken als iedereen om je heen loopt over te geven.Ik heb het nog steeds in het dagelijks leven heel veel last van vreselijk hoop ooit echt van deze erge angst af te zijn! Ja ik weet niet precies hoe het bij mij is gekomen maar snap inderdaad wel dat je op je 2 jarige leeftijd best wel heftig vind enz maar ook weer mooi als je terug denkt dat jij en je moeder niet hebben gekregen haha.
Je verhaal is heel herkenbaar. Heb het zowel als ik zelf niet lekker ben en als andere mensen overgeven, vooral de geluiden geven bij mij de grootste paniek. Moet zeggen dat ik er momenteel in het dagelijks leven totaal niet meer mee bezig ben. Tijdens een periode een aantal jaar geleden was ik ook een tijd niet lekker elke dag, daardoor angst, heb hiervoor wel hypnotherapie gehad en dat heeft deels geholpen. Maar het ouder worden zelf en sommige confrontaties ermee hebben de echte angst wel afgezwakt. Blijf wel automatisch voorzichtig met eten en hygiëne.
Ik heb die angst al zolang als ik me herinner (ben nu 22). Naar alle waarschijnlijkheid is het ontstaan (volgens mijn moeder) op het moment dat we met familie opa/oma/tantes/ooms etc op vakantie gingen in een bungalowpark. Die week is zo goed als iedereen ziek geweest van buikgriep behalve ik en mijn moeder, ik was een jaar of 2 en kan me van deze week niets herinneren, maar kan mij heel goed voorstellen dat dit op een 2 jarige best wel heftige indruk kan maken als iedereen om je heen loopt over te geven.Ik heb het nog steeds in het dagelijks leven heel veel last van vreselijk hoop ooit echt van deze erge angst af te zijn! Ja ik weet niet precies hoe het bij mij is gekomen maar snap inderdaad wel dat je op je 2 jarige leeftijd best wel heftig vind enz maar ook weer mooi als je terug denkt dat jij en je moeder niet hebben gekregen haha.
never give up.
woensdag 31 december 2014 om 12:07
