Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
woensdag 31 december 2014 om 15:57
Leo, een ontzettend fijne jaarwisseling gewenst! En dat het nieuwe jaar maar veel goeds mag brengen: voorspoed op het werk, huis met winst verkocht, onbedaarlijke lachbuien en een blije dochter. O ja, en het winnend oudjaarslot.
Alle ander mensen op dit topic ook alle goeds gewenst!
En ik ben te lui om een veer-in-reet-ropic te lezen of te openen, dus Meds, jij in het bijzonder bedankt voor al je mooie bijdragen op dit forum het afgelopen jaar.
Veel plezier met de diepvrieskippen!
Alle ander mensen op dit topic ook alle goeds gewenst!
En ik ben te lui om een veer-in-reet-ropic te lezen of te openen, dus Meds, jij in het bijzonder bedankt voor al je mooie bijdragen op dit forum het afgelopen jaar.
Veel plezier met de diepvrieskippen!
woensdag 31 december 2014 om 16:13
Lieve Eleonora, vanavond knal je dit rotjaar uit en een vers fijn nieuwjaar in. Een jaar vol heerlijke momenten met je dochter en waarin je bedrijf natuurlijk een groot succes wordt. Dat er in dat nieuwe jaar minstens een topic van jouw hand mag komen waarin je verteld hoe ontzettend gelukkig je bent op dat moment. Oh ja en in 2015 sterven de zwarte honden uit, aan de zwarte hondengriep
Een hele hele dikke knuffel van mij!
Een hele hele dikke knuffel van mij!
woensdag 31 december 2014 om 17:16
quote:korenwolf schreef op 31 december 2014 @ 15:57:
En ik ben te lui om een veer-in-reet-ropic te lezen of te openen, dus Meds, jij in het bijzonder bedankt voor al je mooie bijdragen op dit forum het afgelopen jaar.
Meds, van mij krijg je een diepvrieskip in je reet.
En ik ben te lui om een veer-in-reet-ropic te lezen of te openen, dus Meds, jij in het bijzonder bedankt voor al je mooie bijdragen op dit forum het afgelopen jaar.
Meds, van mij krijg je een diepvrieskip in je reet.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
woensdag 31 december 2014 om 20:48
vrijdag 2 januari 2015 om 09:46
Best wensen Leo, ik hoop ook dat 2015 veel beter voor je word..
Heel veel slechter kan het misschien niet worden, vind dat persoonlijk een voordeel aan in de put zitten De enige weg is omhoog! Je kan ook niet verdwalen, gewoon naar het licht toe, daar waar de zon schijnt, daar moet je heen en ik hoop voor jou dat dat Bora bora is, maar Texel is de lente is ook heerlijk.. Veel liefs
Heel veel slechter kan het misschien niet worden, vind dat persoonlijk een voordeel aan in de put zitten De enige weg is omhoog! Je kan ook niet verdwalen, gewoon naar het licht toe, daar waar de zon schijnt, daar moet je heen en ik hoop voor jou dat dat Bora bora is, maar Texel is de lente is ook heerlijk.. Veel liefs
