Psyche
alle pijlers
Moeder
vrijdag 2 januari 2015 om 16:29
Lang geleden heb ik gebroken met mijn moeder, de redenen doen er nu even niet toe.
Maar dat je breekt, doe je niet zomaar daar gaat een aardige lijdensweg aan vooraf.
Totdat je kiest voor je rust....
Maar vorige week overviel me in ene het gevoel van gemis, ik weet het komt niet meer goed, maar ik vraag me af of het knaagende gevoel ooit weg gaat, ik heb zelf een dochter van 20, en die band is geweldig (soms kan ik haar wel achter het behang plakken, maar dat is normaal)
Je hoort het ook zo weinig, een breuk met je moeder....
Heelt het ooit vraag ik mij af!!
Maar dat je breekt, doe je niet zomaar daar gaat een aardige lijdensweg aan vooraf.
Totdat je kiest voor je rust....
Maar vorige week overviel me in ene het gevoel van gemis, ik weet het komt niet meer goed, maar ik vraag me af of het knaagende gevoel ooit weg gaat, ik heb zelf een dochter van 20, en die band is geweldig (soms kan ik haar wel achter het behang plakken, maar dat is normaal)
Je hoort het ook zo weinig, een breuk met je moeder....
Heelt het ooit vraag ik mij af!!
De ware levens kunstenaar hoeft niet van alles het beste te hebben..die weet van alles het beste te maken...
vrijdag 2 januari 2015 om 16:33
Ik denk het niet. Ik denk dat er altijd een gevoel van gemis zal zijn, hoe oud je ook bent, je ouders geven je een gevoel van kind-zijn, niemand anders kan dat overnemen. Als je geen kind meer mag zijn doet dat zeer. Even heel hard, ik heb liever een dode moeder dan geen contact met mijn moeder. Ik zou het nooit af kunnen sluiten.
vrijdag 2 januari 2015 om 16:40
@ Klopt Rooss, maar soms kun je het beter hebben en merk je het niet zo, maar soms overvalt het je gewoon, alleen als je het zelf hebt meegemaakt kun je dit denk ik begrijpen, het zijn juist vooral in kleine dingetjes.
Ik begrijp heel goed wat je bedoelt met een dode moeder dat is niet hard, alhoewel dit op anderen zo kan overkomen, maar die hebben waarschijnlijk een goede band, dan kun je rouwen als je moeder overlijd, nu niet nu is het een gevoel van wees, met moeder!
Ik begrijp heel goed wat je bedoelt met een dode moeder dat is niet hard, alhoewel dit op anderen zo kan overkomen, maar die hebben waarschijnlijk een goede band, dan kun je rouwen als je moeder overlijd, nu niet nu is het een gevoel van wees, met moeder!
De ware levens kunstenaar hoeft niet van alles het beste te hebben..die weet van alles het beste te maken...
vrijdag 2 januari 2015 om 16:42
Geen contact meer met mijn vader.
Toen ik hem laatst zag draaide hij zich zelfs om.
Alhoewel het absoluut het beste is, het doet toch af en toe zeer.
Niet meer zo hartverscheurend, maar wel af en toe schrijnend. Als een schaafwond op je ziel.
Ik denk ook dat het een ding is 'van wat had kunnen zijn'
Toen ik hem laatst zag draaide hij zich zelfs om.
Alhoewel het absoluut het beste is, het doet toch af en toe zeer.
Niet meer zo hartverscheurend, maar wel af en toe schrijnend. Als een schaafwond op je ziel.
Ik denk ook dat het een ding is 'van wat had kunnen zijn'
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
vrijdag 2 januari 2015 om 16:45
@ Hoe gek het ook klinkt, met mijn vader heb ik ook jaren geen contact gehad, we mochten vroeger niet met mijn vader omgaan.
Maar met mijn vader had ik minder moeite, gek eigenlijk?
Maar dat neemt niet weg dat het erg voor je is Saar, als een schaafwond op je ziel...mooi ...
Van wat had kunnen zijn, blijft altijd denk ik, vooral rond de feestdagen.
Maar met mijn vader had ik minder moeite, gek eigenlijk?
Maar dat neemt niet weg dat het erg voor je is Saar, als een schaafwond op je ziel...mooi ...
Van wat had kunnen zijn, blijft altijd denk ik, vooral rond de feestdagen.
De ware levens kunstenaar hoeft niet van alles het beste te hebben..die weet van alles het beste te maken...
vrijdag 2 januari 2015 om 16:50
Ik weet wel zeker dat geen contact met mijn vader veel minder erg is dan als ik geen contact zou hebben met mijn moeder.
Ik vind het echt oprecht verdrietig voor je dat dit zo is.
mijn meisjes kennen mijn vader ook niet meer, herkennen hem ook niet op foto's die ze zien.
Hoe oud was jouw dochter toen je contact verbrak? Ik was blij dat mijn kinderen te jong waren, ze hadden er weinig verdriet om. Alhoewel ik het mijn oudste wel heb moeten uitleggen.
Ik vind het echt oprecht verdrietig voor je dat dit zo is.
mijn meisjes kennen mijn vader ook niet meer, herkennen hem ook niet op foto's die ze zien.
Hoe oud was jouw dochter toen je contact verbrak? Ik was blij dat mijn kinderen te jong waren, ze hadden er weinig verdriet om. Alhoewel ik het mijn oudste wel heb moeten uitleggen.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
vrijdag 2 januari 2015 om 17:04
Mijn moeder is al lang geleden overleden, haar sterfdag was één van de mooiste dagen van mijn leven; dat het voorbij was, over .....
Maar soms - als ik zie hoe vriendinnen een fijne band met hun moeder hebben, hoe ze weten dat er onvoorwaardelijk van ze gehouden wordt - doet dat nog steeds pijn. Omdat ik dat nooit gekend heb, omdat ik geen idee heb hoe dat voelt, een moeder die van je houdt, die er altijd voor je is, die je beschermde in je jeugd, die je kind liet zijn.
Die pijn heelt nooit, zelfs niet na haar dood.
Maar soms - als ik zie hoe vriendinnen een fijne band met hun moeder hebben, hoe ze weten dat er onvoorwaardelijk van ze gehouden wordt - doet dat nog steeds pijn. Omdat ik dat nooit gekend heb, omdat ik geen idee heb hoe dat voelt, een moeder die van je houdt, die er altijd voor je is, die je beschermde in je jeugd, die je kind liet zijn.
Die pijn heelt nooit, zelfs niet na haar dood.
vrijdag 2 januari 2015 om 19:45
@ Saar, mijn dochter was toen nog een baby, dus die kent haar niet.
Ze heeft haar alleen meegemaakt toen mijn broertje overleed, dus rond de begrafenis, waarvan ik hoopte dat het ons bij elkaar zou brengen, helaas.
Ik vroeg aan mijn dochter acht jaar geleden nadat ze mijn moeder had meegemaakt, en?
hoe vond je mijn moeder…' alsof ik de dood knuffelde' toen wist ik ze heeft haar door!
Ik heb nooit over mijn moeder gesproken, alleen gezegd we hebben ruzie.
Op een gegeven ogenblik gaan ze het wel vragen, net zoals jouw dochter, dat begrijp ik ook heel goed, kinderen voelen vaak meer dan ze zeggen.
Ze heeft haar alleen meegemaakt toen mijn broertje overleed, dus rond de begrafenis, waarvan ik hoopte dat het ons bij elkaar zou brengen, helaas.
Ik vroeg aan mijn dochter acht jaar geleden nadat ze mijn moeder had meegemaakt, en?
hoe vond je mijn moeder…' alsof ik de dood knuffelde' toen wist ik ze heeft haar door!
Ik heb nooit over mijn moeder gesproken, alleen gezegd we hebben ruzie.
Op een gegeven ogenblik gaan ze het wel vragen, net zoals jouw dochter, dat begrijp ik ook heel goed, kinderen voelen vaak meer dan ze zeggen.
De ware levens kunstenaar hoeft niet van alles het beste te hebben..die weet van alles het beste te maken...
vrijdag 2 januari 2015 om 19:50
@ Joyce, ik snap heel goed wat je bedoelt dat je moeder nooit van je gehouden heeft, eigenlijk ben je dan nooit kind geweest.
Ik heb het er soms ook moeilijk mee als ik iemand zie die die vanzelfsprekendheid heeft met de omgang met haar of zijn moeder.
Dan zeggen sommige mensen het is toch normaal dat me moeder dat voor me doet, dan zeg ik 'meestal' nee! dat is echt niet vanzelfsprekend, als je moeder er voor je is als je haar nodig hebt.
Heb geen idee hoe ik zal reageren als ze dood gaat, ik denk dat het dan makkelijker is om er mee om te gaan, je kan het dan afsluiten…althans dat hoop ik.
Ik heb het er soms ook moeilijk mee als ik iemand zie die die vanzelfsprekendheid heeft met de omgang met haar of zijn moeder.
Dan zeggen sommige mensen het is toch normaal dat me moeder dat voor me doet, dan zeg ik 'meestal' nee! dat is echt niet vanzelfsprekend, als je moeder er voor je is als je haar nodig hebt.
Heb geen idee hoe ik zal reageren als ze dood gaat, ik denk dat het dan makkelijker is om er mee om te gaan, je kan het dan afsluiten…althans dat hoop ik.
De ware levens kunstenaar hoeft niet van alles het beste te hebben..die weet van alles het beste te maken...
vrijdag 2 januari 2015 om 23:16
quote:saaaaar81 schreef op 02 januari 2015 @ 16:42:
Geen contact meer met mijn vader.
Toen ik hem laatst zag draaide hij zich zelfs om.
Alhoewel het absoluut het beste is, het doet toch af en toe zeer.
Niet meer zo hartverscheurend, maar wel af en toe schrijnend. Als een schaafwond op je ziel.
Ik denk ook dat het een ding is 'van wat had kunnen zijn'
Inderdaad, heel schrijnend...
Soms welt het gevoel op, soms lijkt het ver weg.
Geen contact meer met mijn vader.
Toen ik hem laatst zag draaide hij zich zelfs om.
Alhoewel het absoluut het beste is, het doet toch af en toe zeer.
Niet meer zo hartverscheurend, maar wel af en toe schrijnend. Als een schaafwond op je ziel.
Ik denk ook dat het een ding is 'van wat had kunnen zijn'
Inderdaad, heel schrijnend...
Soms welt het gevoel op, soms lijkt het ver weg.
conversation = awareness
vrijdag 2 januari 2015 om 23:58
tja, die feestdagen hé....dat zijn van die dagen dat je gezellige filmpjes op t.v ziet van knusse gezinnetjes.....tijdschriften vol met happy family aan een grote tafel....en iedereen hoor je over: mijn moeder (ouders) komt eten met de kerst.
En dat knaagt! je voelt dan zo het gemis! heel herkenbaar....heb ook al jááááááren geen contact meer met mijn moeder (bijna 5 jaar)....ik begrijp je heel goed, ben helaas bang dat het moeilijk zal blijven om er mee om te gaan
En dat knaagt! je voelt dan zo het gemis! heel herkenbaar....heb ook al jááááááren geen contact meer met mijn moeder (bijna 5 jaar)....ik begrijp je heel goed, ben helaas bang dat het moeilijk zal blijven om er mee om te gaan
zaterdag 3 januari 2015 om 00:01
quote:Joyce48 schreef op 02 januari 2015 @ 17:04:
Mijn moeder is al lang geleden overleden, haar sterfdag was één van de mooiste dagen van mijn leven; dat het voorbij was, over .....
Maar soms - als ik zie hoe vriendinnen een fijne band met hun moeder hebben, hoe ze weten dat er onvoorwaardelijk van ze gehouden wordt - doet dat nog steeds pijn. Omdat ik dat nooit gekend heb, omdat ik geen idee heb hoe dat voelt, een moeder die van je houdt, die er altijd voor je is, die je beschermde in je jeugd, die je kind liet zijn.
Die pijn heelt nooit, zelfs niet na haar dood.O , wat is dit herkenbaar zeg!!!
Mijn moeder is al lang geleden overleden, haar sterfdag was één van de mooiste dagen van mijn leven; dat het voorbij was, over .....
Maar soms - als ik zie hoe vriendinnen een fijne band met hun moeder hebben, hoe ze weten dat er onvoorwaardelijk van ze gehouden wordt - doet dat nog steeds pijn. Omdat ik dat nooit gekend heb, omdat ik geen idee heb hoe dat voelt, een moeder die van je houdt, die er altijd voor je is, die je beschermde in je jeugd, die je kind liet zijn.
Die pijn heelt nooit, zelfs niet na haar dood.O , wat is dit herkenbaar zeg!!!
zaterdag 3 januari 2015 om 00:28
quote:SilverShadow schreef op 03 januari 2015 @ 00:03:
Er zitten nog wel heel veel gradaties tussen "een moeder waar je mee gebroken hebt" en een "moeder die onvoorwaardelijk van je houdt".
Ga niet teveel idealiseren wat je "gemist" hebt, ondanks dat het absoluut een gemis is.wijze woorden en o zo waar....
Er zitten nog wel heel veel gradaties tussen "een moeder waar je mee gebroken hebt" en een "moeder die onvoorwaardelijk van je houdt".
Ga niet teveel idealiseren wat je "gemist" hebt, ondanks dat het absoluut een gemis is.wijze woorden en o zo waar....
zaterdag 3 januari 2015 om 11:53
@ Joppiefan, klopt rond de feestdagen en mijn verjaardag (ben dezelfde dag jarig als mijn moeder) knaagt het.
En je wilt het niet maar het gebeurd toch…..
@ SilverShadow, ik denk dat ik het soms misschien idealiseer, maar laat ik ook zeggen, dat ik er 80% van de tijd geen last van hebt, het zijn meer de momenten, die mij zeer verdrietig stemmen, onzichtbaar voor de buiten wereld, want ik praat er weinig over.
@ Maka, ook heel moeilijk voor jouw, een geesteszieke moeder, mijn moeder is een psychopaat, ik weet niet wat jouw moeder is (maakt ook niet uit)
Het moeilijke lijkt mij voor jouw, het is je moeder maar is geen moeder ….
En je wilt het niet maar het gebeurd toch…..
@ SilverShadow, ik denk dat ik het soms misschien idealiseer, maar laat ik ook zeggen, dat ik er 80% van de tijd geen last van hebt, het zijn meer de momenten, die mij zeer verdrietig stemmen, onzichtbaar voor de buiten wereld, want ik praat er weinig over.
@ Maka, ook heel moeilijk voor jouw, een geesteszieke moeder, mijn moeder is een psychopaat, ik weet niet wat jouw moeder is (maakt ook niet uit)
Het moeilijke lijkt mij voor jouw, het is je moeder maar is geen moeder ….
De ware levens kunstenaar hoeft niet van alles het beste te hebben..die weet van alles het beste te maken...
