laag zelfbeeld

Nooit therapie gehad? Dan wordt hoog tijd! Je kunt nu nog iets van je leven maken maar dat lukt je niet alleen. Succes!

Ga naar je huisarts en laat je door verwijzen. Je kunt hier heus wel hulp bij krijgen.

Hoe lang duurt het deze keer voordat je alles, ondanks zeer ondersteunende reacties, compleet respectloos t.o.v. de mensen die gereageerd hebben, weg haalt ?



Ik zie het nut van een serieuze reactie jouw kant op niet meer eigenlijk.

Haj,



Ik werk op een mbo als docent, maar ben daar ook faalangsttrainer. Ik heb vroeger zelf veel last van faalangst gehad en was ontzettend onzeker over mijzelf. Misschien is het handig als je eerst eens op een rij zet waar je onzeker over bent. Schrijf dat gewoon eens op voor jezelf. Beschrijf ook hoeveel last je er van hebt, en hoe je het eigenlijk zou willen hebben.



Ik zou met die informatie naar je huisarts gaan. Hij/zij kan dan met jou kijken via welke weg (faalangstraining of iets anders) je hier het beste aan kunt werken.

Je kunt nu wel aangeven dat je er enkel wat over wilt spreken, maar gezien dat je dit in je vertrouwde omgeving al gedaan hebt en dat niet hielp, denk ik dat het handig is er iemand bij te halen die jou echt kan helpen. Je kunt altijd weer stoppen wanneer de hulp je niet aan staat toch?!

Succes!

TO, luister eens,



Jij hebt een veel groter probleem dan alleen je zelfbeeld, en dat weet je heel goed. Met een therapietje via de huisarts en een 1e-lijns-psycholoog kom jij hier niet vanaf.



Ga als de sodemieter hulp zoeken voor het complete probleem. Dat kan een combinatie van verschillende dingen tegelijk zijn, maar ook 1 ding tegelijk. In dat laatste geval zul je een prioriteitenlijstje moeten maken: wat is volgens jou het grootste probleem en waar wil jij het eerste mee geholpen worden?



Nu doen. Niet morgen, niet straks, nu.



En ga nu eens voor goede therapie. Onderschat je eigen probleem niet zo. Stop met jezelf te ondermijnen.

quote:klimmertje95 schreef op 10 januari 2015 @ 18:51:

[...]





Het lukt me gewoon niet goed om het serieus te nemen. Ik weet dat het erger is dan ik wil toegeven. Toch vind ik het heel lastig om de juiste hulp te vragen. Ik weet serieus niet wat ik nodig heb om hieruit te komen....



Voelt gewoon heel machteloos.

Maar je weet dus wel dat je hulp nodig hebt.



Daar hoef je niet de hele tijd zeker van te zijn. Voor nu is het genoeg als je ervan overtuigd bent als je een afspraak bij de huisarts maakt (dat duurt 5 minuten) en daarna als je naar die afspraak toe gaat. Maak een lijst van de dingen waar je hulp bij nodig hebt. Als je dan in de tussentijd terug wilt krabbelen, of denkt dat het wel meevalt, kan dat gewoon. Als je maar wel naar de afspraak gaat en de lijst meeneemt.

En van daaruit weer verder. Niet gelijk proberen te overzien wat er allemaal moet gebeuren, maar hulp vragen en stap voor stap een stukje verder kijken.



Ik ken je andere topics niet dus weet niet wat er verder speelt, maar alleen dit topic vind ik al reden genoeg om hulp in te schakelen. Therapie kan zeker helpen.

Ah, daar ben je weer. Hoe gingen de feestdagen? Woon je nog bij je ouders? Wat mij vorige keer mij niet duidelijk werd, welke therapeutische hulp krijg je nu? Psycholoog, psychiater en die deskundige, allemaal of 1 ervan? Is er nu een diagnose depressief bij je gesteld of niet? Ik snap dat je geholpen wilt worden maar dan zul je meer moeten vertellen. En aangezien je je vorige topic hebt laten verwijderen wegens privacy, weet ik niet of je die hulp hier wel kunt krijgen.



Wel jammer dat dat topic weg is want er stonden veel adviezen en tips in. Ik lees nu weer dezelfde adviezen. Dus ik vraag me af wat je met dit topic wil. Ik hoop dat je dit topic wel laat staan. Anders vind ik het zonde van mijn moeite.



Wat heb je, tot nu toe, zelf gedaan om je beter te gaan voelen? Som eens op, dat wil ik graag weten.

quote:gladoortje74 schreef op 10 januari 2015 @ 20:25:

Wel jammer dat dat topic weg is want er stonden veel adviezen en tips in. Ik lees nu weer dezelfde adviezen. Dus ik vraag me af wat je met dit topic wil. Ik hoop dat je dit topic wel laat staan. Anders vind ik het zonde van mijn moeite.



Er zijn al twee topics verwijderd door haar over dit probleem, vandaar dat ze niet meer zo veel credits heeft hier. Mis gegokt zeg maar.



Maar misschien dat haar vader nog een keertje mee wil naar de HA.

Over zwak gesproken, wij moeten wel accepteren dat jij jezelf onbehoorlijk gedraagt en al onze bijdragen en tips weg gooit, maar wanneer daar dan opmerkingen over worden geplaatst loop je huilend weg. Jij hoef niets te accepteren.



Jou bevalt mijn toon niet maar heb je er wel eens bij stil gestaan dat er hier mensen zijn die jouw gedragingen niet zo bevielen ?



Het vervelende is alleen dat jij ons geen keuze geeft en wij alleen kunnen accepteren wat er gebeurd en jij hebt wel een keuze.

Je neemt de weg van de minste weerstand.

Ik wist wel dat je weer weg zou gaan. Ik denk dat ik je ouders nu wat beter begrijp. Want je zegt steeds dat je dingen gaat ondernemen maar dat doe je niet en als iemand dan de druk wat opvoert, wordt je boos. Liegen is een tweede natuur voor je geworden. Volgens mij heb je wel een stuk of vier nick's gehad hier. Ik ken mensen die veel liegen en het suffe is dat ze vaak niet door hebben hoe doorzichtig die leugens zijn. Ik kan me voorstellen dat je ouders met hun handen in het haar zitten maar ze hadden eigenlijk eerder in moeten grijpen. Jij hebt last van gedragsproblematiek waar je al veel eerder hulp bij nodig had. Ik denk dat mensen vaker niet zien dat hun kind een probleem heeft omdat ze alleen de positieve dingen willen zien. Onhandig maar heel menselijk.



Ik denk dat je problemen dus verband houden met een gedragsprobleem en dat je nu een persoonlijkheidsprobleem aan het ontwikkelen bent. Ik denk dat je ontwikkeling gestagneert is toen je 16 was. Je loopt wat jaren achter in je ontwikkeling, volgens mij. Dit soort gedrag hoort veel meer bij een puber dan bij een jong volwassen vrouw. En dit zeg ik dus niet om je te kwetsen. Ik vond het al vreemd van mezelf dat ik zo'n interesse in je had maar ik ben begeleider geweest van jongeren met een gedragsstoornis en nu snap ik mijn interesse in jou. Ik herken dingen uit mijn oude werk. Zo vluchtig als spiritus ben je en zo ondoorzichtig als beton. Zo gedroegen die jongeren zich ook. Je vraagt je de hele tijd af wat er in die bol omgaat want ze willen zich steeds verstoppen. Bij confrontatie zakken ze in elkaar als een pop.



Dus je hebt werk aan de winkel maar dat wist je al. Ik denk alleen dat er meer mis is dan ik eerst dacht. Depressie en verslaving hebben altijd een oorzaak. Al kunnen sommige mensen die niet vinden. Ik denk dat jij wat fundamentele zaken hebt gemist in je ontwikkeling waardoor je nu geen solide basis vindt in je persoonlijkheid. En ja, daar kun je heel depressief van worden. Ik denk dat je een psychiater nodig hebt en misschien kan een orthopedagoog ook iets voor je betekenen. Toch denk ik niet dat je een hopeloos geval bent. Integendeel zelfs. Je bent bv hartstikke slim.



Lieverd, doe me een lol. Denk eens na over wat we tegen je gezegd hebben. Niemand wil dat jij je leeg en rot voelt, we willen je zelfs heel graag helpen. Maar je moet niet steeds boos de deur dicht blijven kwakken. Je gooit daarmee deuren van het leven dicht. En het leven is mooi dus mis er niks van. Je kunt gewoon gelukkig worden, je moet nu alleen door een zure appel heen gaan bijten. Ik zie een mooie toekomst voor je, mits je je nu gaat gedragen. Je weet wel hoe dat moet. Je bent gewoon te boos en verdrietig nu.



Het leven is ook niet makkelijk, en jij hebt iets heel rots meegemaakt. Dat deed zo'n pijn dat je nu nog aan het verwerken bent. Je bent beschadigd maar niet stuk. Pak jezelf op en ga wat doen aan die beschadiging. En dat begint bij stoppen met liegen, open zijn en niet meer boos weglopen.



Als je terugkomt, sta ik hier weer te posten hoor, met open armen. Je bent hartstikke mijn moeite waard. Ik heb je gisteren expres niet verteld wat je wilde horen. Dat had ik best kunnen doen want ik heb geen moeite met je gedrag, omdat ik snap waar het vandaan komt. Maar je moet je gaan realiseren wat voor effect jouw gedrag op andere mensen heeft. Dan ga je ontwikkelen. Het heeft geen zin je naar de mond te praten want dan mag je je weer verstoppen. Dus ik zou het fijn vinden als je weer terugkwam. Ik ben gek op moeilijke mensen, haha, grapje. Je bent niet moeilijk hoor, je bent de weg kwijt en dat hebben echt veel mensen ook meegemaakt. Jij kunt er ook bovenuit groeien. Het leven heeft nog zoveel prettige verrassingen in petto maar je moet er wel voor werken. Dikke knuffel voor je.

Je hebt een overtuiging en een gevoel over jezelf die voor jou waarheid is. Een laag zelfbeeld; jouw manier van denken, ontwikkel je vaak in je kindertijd.



Een jarenlang aangeleerd proces verander je niet zomaar..



Google eens op cognitieve therapie, vast en zeker dat je daar wat mee kan.



Succes

TO, vraagje...



doe je dit met alles? als mensen eerlijk tegen je zijn, op wat voor manier ook, heel hard wegrennen, weer terugkomen, om hulp vragen, en als ze je dan advies geven in plaats van roepen hoe zielig je bent (en dus in feite doen wat jij vraagt - je helpen) weer wegrennen?



Ik moet eerlijk bekennen dat ik het met bitje eens ben... Je komt heel ondankbaar over. Jij bent bang voor de herkenbaarheid, dat snap ik ergens wel. Tegelijkertijd gebruik je dat als excuus om al onze adviezen in de wind te slaan en steeds heel hard weg te rennen.



Misschien kun je eens proberen om een topic te openen waarin je niet herkenbaar bent (dus de reden van je pijn even achterwege laten) en focus je eens op het krijgen van advies en vooral het opvolgen van dat advies. Dus: ga hulp zoeken, ga naar de huisarts, ga naar een psycholoog/psychiater/gespecialiseerd centrum.

Gladoortje & blueeyes... ik heb jullie een pb gestuurd!