Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
woensdag 14 januari 2015 om 17:13
Dag lieve Roorndoosje en andere lieve schatten hier,
Long time no eh...post.
Dat komt, ik heb het ongelooflijk druk.
Met werk.
Jullie weten dat ik een castingbureau begonnen ben en ja, het begint te lopen, althans, de inschrijvingen.
Van 's morgens vroeg, tot laat in de middag en soms in het weekend, zit ik als een mallen op mijn toetsenbord te kloppen.
Serieus heeft de letter 'w' van mijn toetsenbord het gewoon begeven, ik moet er keihard op rammen om 'm op mijn beeldscherm te krijgen.
Tot voor kort vond ik iedere dag een eeuw duren, nu ben ik stomverbaasd als ik 's middags alweer de deur uit moet draven om mijn dochter op te halen van school.
Het is nu vijf uur en ik ga er eens een eind aan maken voor vandaag.
Erg fijn dat ik zo weinig reistijd heb, ik loop in drie seconden van mijn eetkamertafel naar de bank, waar ik fijn leeg kan lopen na een hele dag tegen een scherm aan staren.
Ik merk dat ik wel weer lol heb met bijvoorbeeld posten op het forum, zo hier en daar.
Het gaat blijkbaar dus beter hoewel ik me nog steeds regelmatig afvraag hoe en waarom en dan nu....
Maar goed, een jaar geleden om deze tijd was ik een absoluut wrak, zwaar aan de medicatie, nu slik ik helemaal niks en de Beowulf kan ik na een dip gewoon naar zijn mand sturen.
Hoewel ik nog niet de oude ben, komt de oude Leo wel steeds vaker om de hoek kijken.
En dat lijkt me winst.
Ik vond de oude Leo namelijk leuker dan die van het afgelopen jaar, die Leo was vooral heel treurig, wanhopig en bij vlagen radeloos.
Dat is nu niet meer zo.
Fingers crossed dat het even zo mag blijven!
Liefs en zoenen girls!
Long time no eh...post.
Dat komt, ik heb het ongelooflijk druk.
Met werk.
Jullie weten dat ik een castingbureau begonnen ben en ja, het begint te lopen, althans, de inschrijvingen.
Van 's morgens vroeg, tot laat in de middag en soms in het weekend, zit ik als een mallen op mijn toetsenbord te kloppen.
Serieus heeft de letter 'w' van mijn toetsenbord het gewoon begeven, ik moet er keihard op rammen om 'm op mijn beeldscherm te krijgen.
Tot voor kort vond ik iedere dag een eeuw duren, nu ben ik stomverbaasd als ik 's middags alweer de deur uit moet draven om mijn dochter op te halen van school.
Het is nu vijf uur en ik ga er eens een eind aan maken voor vandaag.
Erg fijn dat ik zo weinig reistijd heb, ik loop in drie seconden van mijn eetkamertafel naar de bank, waar ik fijn leeg kan lopen na een hele dag tegen een scherm aan staren.
Ik merk dat ik wel weer lol heb met bijvoorbeeld posten op het forum, zo hier en daar.
Het gaat blijkbaar dus beter hoewel ik me nog steeds regelmatig afvraag hoe en waarom en dan nu....
Maar goed, een jaar geleden om deze tijd was ik een absoluut wrak, zwaar aan de medicatie, nu slik ik helemaal niks en de Beowulf kan ik na een dip gewoon naar zijn mand sturen.
Hoewel ik nog niet de oude ben, komt de oude Leo wel steeds vaker om de hoek kijken.
En dat lijkt me winst.
Ik vond de oude Leo namelijk leuker dan die van het afgelopen jaar, die Leo was vooral heel treurig, wanhopig en bij vlagen radeloos.
Dat is nu niet meer zo.
Fingers crossed dat het even zo mag blijven!
Liefs en zoenen girls!
(en wat mooi dat je het al zo druk hebt!)
woensdag 14 januari 2015 om 23:56
quote:sabbaticalmeds schreef op 14 januari 2015 @ 17:25:
Mooi, dan kan je misschien ook je spotted yellow/black/ brown shaded golden shower mini tigerette TP's ophalen? Wat een irritante collectie zeg. Bah. Ze schijten overal
Niks opgestoken van de TP puppy training.
Zucht.
Éérst zindelijk maken, dán pas los laten rondbanjeren.
Nou zit ik met een onverkoopbaar nest golden showers....
Mooi, dan kan je misschien ook je spotted yellow/black/ brown shaded golden shower mini tigerette TP's ophalen? Wat een irritante collectie zeg. Bah. Ze schijten overal
Niks opgestoken van de TP puppy training.
Zucht.
Éérst zindelijk maken, dán pas los laten rondbanjeren.
Nou zit ik met een onverkoopbaar nest golden showers....
woensdag 14 januari 2015 om 23:59
quote:Eleonora schreef op 14 januari 2015 @ 23:56:
[...]
Niks opgestoken van de TP puppy training.
Zucht.
Éérst zindelijk maken, dán pas los laten rondbanjeren.
Nou zit ik met een onverkoopbaar nest golden showers....Hoe kan je die dingen nou zindelijk maken? Ze hebben zoveel haar voor de ogen dat ze nooit een kattenbak zullen vinden.
[...]
Niks opgestoken van de TP puppy training.
Zucht.
Éérst zindelijk maken, dán pas los laten rondbanjeren.
Nou zit ik met een onverkoopbaar nest golden showers....Hoe kan je die dingen nou zindelijk maken? Ze hebben zoveel haar voor de ogen dat ze nooit een kattenbak zullen vinden.
