Psyche
alle pijlers
Trots!
vrijdag 23 januari 2015 om 12:34
Ik ben trots! Nogal een lastige jeugd gehad, veel angsten daardoor opgelopen, weinig zelfvertrouwen gekregen, en daarom kan ik nog wel eens dingen láten omdat ik bang ben, maar sinds een jaar of twee ga ik alles aan waar ik bang voor ben. Ik schijt nog steeds 1000 kleuren, soms word ik echt overspoeld door het idee dat ik me belachelijk maak, dat ik niet weet waar ik mee bezig ben, maar ik dóe het wel. Ik maak enorme stappen, voor mijzelf, mijn persoonlijkheid, mijn carriere, mijn relatie, mijn sociale leven en laat me niet meer tegenhouden door mijn angst! En nu ben ik heel trots op mezelf.
Waar ben jij trots op?
Waar ben jij trots op?
vrijdag 23 januari 2015 om 13:04
vrijdag 23 januari 2015 om 13:04
Ik ben trots op hoe ik in het leven sta. Nooit gedacht dat ik dit zou opschrijven. Vanuit mijn omgeving dikwijls gehoord dat het bijzonder is dat ik heb bereikt wat ik tot nu toe heb bereikt. Zelf daar nooit zo bij stil gestaan. Kon ook niet, want was aan het survivallen. Nu realiseer ik me steeds meer hoeveel kracht ik eigenlijk heb gehad.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
vrijdag 23 januari 2015 om 13:19
Marielle, wat goed, fijn dat je zelf ook voelt hoe krachtig je bent geweest en dat je nu mag gaan genieten van die kracht!
Lupine, ik verloor een dierbare en raakte mijn baan kwijt. En toen realiseerde ik me dat het leven te kort is voor in angst leven. En dat ik al zoveel tijd in angst had geleefd dat ik nu vrij 'mocht' zijn. Toen ben ik mijn eigen onderneming gestart, mét alle angst die daarbij hoort. En het gaat goed
Lupine, ik verloor een dierbare en raakte mijn baan kwijt. En toen realiseerde ik me dat het leven te kort is voor in angst leven. En dat ik al zoveel tijd in angst had geleefd dat ik nu vrij 'mocht' zijn. Toen ben ik mijn eigen onderneming gestart, mét alle angst die daarbij hoort. En het gaat goed
vrijdag 23 januari 2015 om 19:03
Wat goed lionlily ! Ik heb geen fijne jeugd gehad en daardoor ontwikkeld. Na jaren hiermee geleefd te hebben, ik kon het aardig onder controle houden, zijn er de laatste paar jaren dingen gebeurd waardoor mijn emmertje net is komen overlopen. Ik heb met zweet in mijn handen de dokter gebeld en kon dezelfde dag nog komen. Die vond het erg knap van mij dat ik na 20 jaar eindelijk hulp durfde te zoeken en dat ik er al veel te lang mee heb rondgelopen.
Inmiddels ben ik 2x naar een psycholoog geweest en ik kan erg goed met haar praten, ik ben het nieuwe jaar dus goed begonnen en ik voel me nu al een stuk beter !
Inmiddels ben ik 2x naar een psycholoog geweest en ik kan erg goed met haar praten, ik ben het nieuwe jaar dus goed begonnen en ik voel me nu al een stuk beter !
vrijdag 23 januari 2015 om 19:51
Haha ja maar dat is het lastige je weet dat je niets hebt aan wat je doet en denkt. Maar het heeft jaren iets opgeleverd namelijk de reductie van stress en angst. Gelukkig kun je ook gebruik maken dat je het verstandelijk wel weet.
Heel fijn dat je nu al dingen los kunt laten. Dat moet heel goed voelen!
Heel fijn dat je nu al dingen los kunt laten. Dat moet heel goed voelen!
vrijdag 23 januari 2015 om 19:55
Aan de ene kant voelt het goed maar aan de andere kant moet ik er wel aan wennen.
Op de middelbare school altijd met dezelfde pen schrijven want anders haalde ik een onvoldoende, tuurlijk haalde ik geen onvoldoende want ik kon heel goed leren en ben met prachtcijfers geslaagd. Maar dat kwam door die pen dacht ik dan...
Ik wil gewoon onbezorgd de deur uitstappen en niet 2 keer terug om nog eens aan de deur te voelen, soms word ik doodmoe van mezelf
Op de middelbare school altijd met dezelfde pen schrijven want anders haalde ik een onvoldoende, tuurlijk haalde ik geen onvoldoende want ik kon heel goed leren en ben met prachtcijfers geslaagd. Maar dat kwam door die pen dacht ik dan...
Ik wil gewoon onbezorgd de deur uitstappen en niet 2 keer terug om nog eens aan de deur te voelen, soms word ik doodmoe van mezelf
vrijdag 23 januari 2015 om 20:01
Om even de OP vraag te beantwoorden.
Ik ben helaas niet zo trots op mezelf. Pak mijn kansen niet, ga alles uit de weg wat een beetje lastig is en ben zo angstig/passief. Laatst kwam ik er achter dat ik op dit moment niet leef om mezelf gelukkig te maken en dat vond ik wel pijnlijk eigenlijk. Zou dat zo graag willen, mezelf waarderen en alles uit het leven halen wat er te halen valt. Hoe zet je toch die knop om....
Btw knap van je TO hoe je het hebt aangepakt!
Ik ben helaas niet zo trots op mezelf. Pak mijn kansen niet, ga alles uit de weg wat een beetje lastig is en ben zo angstig/passief. Laatst kwam ik er achter dat ik op dit moment niet leef om mezelf gelukkig te maken en dat vond ik wel pijnlijk eigenlijk. Zou dat zo graag willen, mezelf waarderen en alles uit het leven halen wat er te halen valt. Hoe zet je toch die knop om....
Btw knap van je TO hoe je het hebt aangepakt!
vrijdag 23 januari 2015 om 20:05
Ja kan ik me goed voorstellen, maar je verandert het nu! Dat moet je voor ogen houden. En dat is echt goed dat je het aangaat.
Hihi die pen herken ik, mijn tentamens standaard met dezelfde pen gemaakt . Die pen gebruikte ik ook alleen voor tentamens.
Ik denk dat iedereen wel wat van die trekjes heeft maar zolang het niet schadelijk is en jij en je omgeving er geen "last" van hebben is er niets aan de hand. Maar bij jou lees ik dat je er wel last van hebt. En wie weet kun je over een tijdje de deur zo dichttrekken
.
Hihi die pen herken ik, mijn tentamens standaard met dezelfde pen gemaakt . Die pen gebruikte ik ook alleen voor tentamens.
Ik denk dat iedereen wel wat van die trekjes heeft maar zolang het niet schadelijk is en jij en je omgeving er geen "last" van hebben is er niets aan de hand. Maar bij jou lees ik dat je er wel last van hebt. En wie weet kun je over een tijdje de deur zo dichttrekken
.
vrijdag 23 januari 2015 om 20:14
Paperclip, wat geweldig dat je aan de bel hebt getrokken, daar mag je zeker trots op zijn. Zeker met dwang of met verslaving is het heel moeilijk om mensen jouw 'veilige' wereld in te halen en je open te stellen voor hulp. Je mag rete-trots zijn! In het kwadraat. Zet 'm op bij de psych, je kunt het!
Viva-amber, dank je wel, ik ga dat nooit meer laten gebeuren.
Metteline, dat is jammer. Het realiseren dat de knop niet om is, is de eerste stap. Nu kun je gaan zoeken naar het moment en de mogelijkheden om die knop om te gaan zetten. Kun je dat in kunst? In reizen? In werk? Op sociaal gebied? Waar uiten zich jouw angsten in?
Viva-amber, dank je wel, ik ga dat nooit meer laten gebeuren.
Metteline, dat is jammer. Het realiseren dat de knop niet om is, is de eerste stap. Nu kun je gaan zoeken naar het moment en de mogelijkheden om die knop om te gaan zetten. Kun je dat in kunst? In reizen? In werk? Op sociaal gebied? Waar uiten zich jouw angsten in?
vrijdag 23 januari 2015 om 20:19
quote:metteline schreef op 23 januari 2015 @ 20:01:
Om even de OP vraag te beantwoorden.
Ik ben helaas niet zo trots op mezelf. Pak mijn kansen niet, ga alles uit de weg wat een beetje lastig is en ben zo angstig/passief. Laatst kwam ik er achter dat ik op dit moment niet leef om mezelf gelukkig te maken en dat vond ik wel pijnlijk eigenlijk. Zou dat zo graag willen, mezelf waarderen en alles uit het leven halen wat er te halen valt. Hoe zet je toch die knop om....
Btw knap van je TO hoe je het hebt aangepakt!
Uitspreken is stap 1 je hebt het besef dat het zo is. En je kunt er best wel Hulp bij krijgen om die knop om te zetten. Angst is een van de meest lastige dingen om mee om te gaan en er zijn mensen die je daarmee kunnen helpen.
Volgende stap is misschien wel om je ha te vragen voor een verwijzing? En dan je aanmelden bij een hulpverlener?
Sterkte meis!
Om even de OP vraag te beantwoorden.
Ik ben helaas niet zo trots op mezelf. Pak mijn kansen niet, ga alles uit de weg wat een beetje lastig is en ben zo angstig/passief. Laatst kwam ik er achter dat ik op dit moment niet leef om mezelf gelukkig te maken en dat vond ik wel pijnlijk eigenlijk. Zou dat zo graag willen, mezelf waarderen en alles uit het leven halen wat er te halen valt. Hoe zet je toch die knop om....
Btw knap van je TO hoe je het hebt aangepakt!
Uitspreken is stap 1 je hebt het besef dat het zo is. En je kunt er best wel Hulp bij krijgen om die knop om te zetten. Angst is een van de meest lastige dingen om mee om te gaan en er zijn mensen die je daarmee kunnen helpen.
Volgende stap is misschien wel om je ha te vragen voor een verwijzing? En dan je aanmelden bij een hulpverlener?
Sterkte meis!
