Psyche
alle pijlers
Angst om lesbisch te zijn.
zaterdag 24 januari 2015 om 19:23
Beste lezers,
Ik ben een vrouw van 22jaar.
Al 3 jaar kamp ik met een probleem: angst om lesbisch te zijn/worden.
Het begon 3jaar geleden toen ik droom had waarin ik lesbisch was, ik stond op met een heel raar gevoel omdat de droom zo echt leek.
Sinds die dag ben ik me beginnen afvragen of ik misschien lesbisch ben, voortdurend gaan kijken/tekens opzoeken.
Ik heb het met ups en downs, in die 3 jaar heb ik 3 relaties gehad waarvan 1tje die meer vriendschappelijk voelde ( voor mij terug een teken dat ik lesbisch was, terwijl dat eigenlijk perfect kan als hetero ook)
De andere 2 relaties was ik echt verliefd en ik dacht er toen zelden aan, behalve als het eventjes minder goed ging.
Nu is het de laatste 6maanden terug zo erg ( ben vrijgezel).
Volgende maand ga ik naar de psycholoog voor de 1e keer (heb al een intake gesprek gedaan en daar denken ze aan: Dwang en angststoornis)
Ben ook naar dokter gegaan en krijg nu een lichte anti depressiva.
Ik voel me totaal niet meer gelukkig en heb geen energie meer, omdat deze vraag me 24/24 bezighoudt.
Vandaag zat ik bijvoorbeeld op een datingsite en er was een vrouw die me aanvinkte als leuk.
Ze is natuurlijk lebisch en voor mij zag ik dat als teken: wat een toeval ? ik moet toch lesbisch zijn?
1e reactie.
2e reactie: zo'n mooie vrouwelijke dame ( ik ben ook vrouwelijk dus kan ik dan misschien ook lesbisch zijn he)
3e reactie: vreemd gevoel ( oooh neen, ik voel me verliefd)
4e reactie: Dat vreemd gevoel is angst paniek...
5e reactie: misschien moet ik es met haar praten (experimenteren) = heb ik niet gedaan, de gedachte maakte me ZO overdreven paniekerig.
6e reactie: Opzoeken op internet ( ik google zoveel over lesbische en biseksuele dingen)
Nu is het zo dat ik nog nooit verliefd ben geweest op een vrouw, wel al een paar keer op mannen en geraak ook zeker opgewonden van seks met mannen.
Ik vind vrouwen wel mooier dan mannen meestal, en kan een naakte vrouw best opwindend vinden (borsten,..)
Ik ben ook niet bang voor de reactie van andere mensen mocht ik lesbisch zijn, heb al tegen 3 vriendinnen verteld over mijn angst.
Hun reactie: jij bent de laatste die lesbisch kan zijn en waarom??
1. Je praat constant over mannen
2. Je bent al verliefd geweest op mannen en relaties gehad met mannen waarmee je echt een toekomst zag.
3. Je ben obsessief bezig met je looks, je wilt er supergoed uitzien om de aandacht van mannen te stelen.
Nu moet ik wel zeggen dat ik de laatste tijd echt meer rare dingen denk zoals dat ik iemand zou kunnen vermoorden of dat ik me opgewonden voel door mijn nichtje (kindje van 6maand oud) of dat ik iemand pijn ga doen...
Vroeger rond mijn 15e was ik enorm bang om dood te gaan en daar constant mee bezig en toen dit over ging dacht ik constant dat ik ziektes had en zocht ik alle ziektes op via internet.
Ik tel ook al heel lang mijn calorieën op, dagelijks. Ik plan ook elke dag tot op de seconde en herhaal dit meerdere malen in mijn hoofd.
En zo heb ik nog wel wat dingen...
Ik wil gewoon zo graag zeker zijn dat ik niet lesbisch ben , en mijn hart zegt :neen. ( voel alleen maar paniekaanvallen) Maar mijn stomme gedachten zeggen: ja!
De gedachte het te zijn maakt me zo ongelukkig, ik droom al mijn hele leven tot op de dag van vandaag van een toekomst met een man en krijg er zelfs kriebels van.
Als dit niet kan gebeuren zou ik dat zo erg vinden pf.
Ik weet dat het misschien allemaal niet uitmaakt voor velen, wat je bent en in welk hokje je nu past...Maar voor mij is dit super belangrijk !
Groetjes x
Ik ben een vrouw van 22jaar.
Al 3 jaar kamp ik met een probleem: angst om lesbisch te zijn/worden.
Het begon 3jaar geleden toen ik droom had waarin ik lesbisch was, ik stond op met een heel raar gevoel omdat de droom zo echt leek.
Sinds die dag ben ik me beginnen afvragen of ik misschien lesbisch ben, voortdurend gaan kijken/tekens opzoeken.
Ik heb het met ups en downs, in die 3 jaar heb ik 3 relaties gehad waarvan 1tje die meer vriendschappelijk voelde ( voor mij terug een teken dat ik lesbisch was, terwijl dat eigenlijk perfect kan als hetero ook)
De andere 2 relaties was ik echt verliefd en ik dacht er toen zelden aan, behalve als het eventjes minder goed ging.
Nu is het de laatste 6maanden terug zo erg ( ben vrijgezel).
Volgende maand ga ik naar de psycholoog voor de 1e keer (heb al een intake gesprek gedaan en daar denken ze aan: Dwang en angststoornis)
Ben ook naar dokter gegaan en krijg nu een lichte anti depressiva.
Ik voel me totaal niet meer gelukkig en heb geen energie meer, omdat deze vraag me 24/24 bezighoudt.
Vandaag zat ik bijvoorbeeld op een datingsite en er was een vrouw die me aanvinkte als leuk.
Ze is natuurlijk lebisch en voor mij zag ik dat als teken: wat een toeval ? ik moet toch lesbisch zijn?
1e reactie.
2e reactie: zo'n mooie vrouwelijke dame ( ik ben ook vrouwelijk dus kan ik dan misschien ook lesbisch zijn he)
3e reactie: vreemd gevoel ( oooh neen, ik voel me verliefd)
4e reactie: Dat vreemd gevoel is angst paniek...
5e reactie: misschien moet ik es met haar praten (experimenteren) = heb ik niet gedaan, de gedachte maakte me ZO overdreven paniekerig.
6e reactie: Opzoeken op internet ( ik google zoveel over lesbische en biseksuele dingen)
Nu is het zo dat ik nog nooit verliefd ben geweest op een vrouw, wel al een paar keer op mannen en geraak ook zeker opgewonden van seks met mannen.
Ik vind vrouwen wel mooier dan mannen meestal, en kan een naakte vrouw best opwindend vinden (borsten,..)
Ik ben ook niet bang voor de reactie van andere mensen mocht ik lesbisch zijn, heb al tegen 3 vriendinnen verteld over mijn angst.
Hun reactie: jij bent de laatste die lesbisch kan zijn en waarom??
1. Je praat constant over mannen
2. Je bent al verliefd geweest op mannen en relaties gehad met mannen waarmee je echt een toekomst zag.
3. Je ben obsessief bezig met je looks, je wilt er supergoed uitzien om de aandacht van mannen te stelen.
Nu moet ik wel zeggen dat ik de laatste tijd echt meer rare dingen denk zoals dat ik iemand zou kunnen vermoorden of dat ik me opgewonden voel door mijn nichtje (kindje van 6maand oud) of dat ik iemand pijn ga doen...
Vroeger rond mijn 15e was ik enorm bang om dood te gaan en daar constant mee bezig en toen dit over ging dacht ik constant dat ik ziektes had en zocht ik alle ziektes op via internet.
Ik tel ook al heel lang mijn calorieën op, dagelijks. Ik plan ook elke dag tot op de seconde en herhaal dit meerdere malen in mijn hoofd.
En zo heb ik nog wel wat dingen...
Ik wil gewoon zo graag zeker zijn dat ik niet lesbisch ben , en mijn hart zegt :neen. ( voel alleen maar paniekaanvallen) Maar mijn stomme gedachten zeggen: ja!
De gedachte het te zijn maakt me zo ongelukkig, ik droom al mijn hele leven tot op de dag van vandaag van een toekomst met een man en krijg er zelfs kriebels van.
Als dit niet kan gebeuren zou ik dat zo erg vinden pf.
Ik weet dat het misschien allemaal niet uitmaakt voor velen, wat je bent en in welk hokje je nu past...Maar voor mij is dit super belangrijk !
Groetjes x
zaterdag 24 januari 2015 om 19:34
Klinkt als een enorme dwang en daarbij komende angsten. Goed inderdaad dat je naar een psycholoog gaat. Je bent zeker niet de enige daarin. Het gaat niet eens over of je echt lesbisch bent (of de andere gedachtenkronkels), maar meer over de continue dwang dit te onderzoeken en daaruit volgende handelingen en angsten. Heel veel succes met je behandeling en wie weet zijn er mensen die dit herkennen hier op het forum. Lijkt me vreselijk om hier continu mee bezig te moeten zijn.
zaterdag 24 januari 2015 om 19:34
quote:Ephina schreef op 24 januari 2015 @ 19:25:
Ik ben heel erg blij dat je naar een psycholoog gaat. En blijf in godsnaam bij je nichtje uit de buurt.
+1.
Niet gezond deze gedachtes.
Lesbisch wordt je ook niet. Dat is geen keuze. Je bent het of niet.
Er zijn genoeg vrouwen die ik knap of mooi vindt en als 16 jarige 1x verliefd geweest op een vrouw.
Ben toch echt hetero.
Waarom zou je het zo erg vinden stel dat je lesbisch bent?
Ik ben heel erg blij dat je naar een psycholoog gaat. En blijf in godsnaam bij je nichtje uit de buurt.
+1.
Niet gezond deze gedachtes.
Lesbisch wordt je ook niet. Dat is geen keuze. Je bent het of niet.
Er zijn genoeg vrouwen die ik knap of mooi vindt en als 16 jarige 1x verliefd geweest op een vrouw.
Ben toch echt hetero.
Waarom zou je het zo erg vinden stel dat je lesbisch bent?
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
zaterdag 24 januari 2015 om 19:36
quote:Lady-Voldemort schreef op 24 januari 2015 @ 19:32:
of dat ik me opgewonden voel door mijn nichtje (kindje van 6maand oud)
Dat vind ik eerlijk gezegd een stuk zorgwekkender dan het idee dat je lesbisch bent .Dit zijn vaak de rare gedachtenkronkels die ergens door getriggerd zijn. Juist het feit dat ze zich hier zorgen en angstig over voelt, geeft aan dat het (waarschijnlijk) niet meer is dan dwanggedachten.
of dat ik me opgewonden voel door mijn nichtje (kindje van 6maand oud)
Dat vind ik eerlijk gezegd een stuk zorgwekkender dan het idee dat je lesbisch bent .Dit zijn vaak de rare gedachtenkronkels die ergens door getriggerd zijn. Juist het feit dat ze zich hier zorgen en angstig over voelt, geeft aan dat het (waarschijnlijk) niet meer is dan dwanggedachten.
zaterdag 24 januari 2015 om 19:37
Ja dat is zeker zorgwekkender, maar op de één of andere manier ben ik zeker dat dit puur een gedachte is die niet klopt...
dat ik dus niet ECHT opgewonden ben. En ik zeker niet ECHT iets zou doen ofzo.
Maar voor het lesbisch zijn bestaat minder een diagnose omdat het niet erg zou zijn en sneller kan...
Daarom maakt het me zo bang.
En natuurlijk is het niet erg om lesbisch te zijn, heb hier zeker niets op tegen!
Maar zelf wil ik het gewoon niet zijn, dan moet ik mannen opgeven en heb ik niet meer de toekomst waarvan ik droom ( ik zou hiervan zo ongelukkig worden )
En nu ga je zeggen: als je u zo voelt, dan ben je toch hetero... Ja inderdaad! Maar de gedachten gaan niet weg...
Ik ben blij dat ik naar psycholoog kan, jammer genoeg moet ik nog maand wachten en daarom had ik even behoefte mijn verhaal te delen.
dat ik dus niet ECHT opgewonden ben. En ik zeker niet ECHT iets zou doen ofzo.
Maar voor het lesbisch zijn bestaat minder een diagnose omdat het niet erg zou zijn en sneller kan...
Daarom maakt het me zo bang.
En natuurlijk is het niet erg om lesbisch te zijn, heb hier zeker niets op tegen!
Maar zelf wil ik het gewoon niet zijn, dan moet ik mannen opgeven en heb ik niet meer de toekomst waarvan ik droom ( ik zou hiervan zo ongelukkig worden )
En nu ga je zeggen: als je u zo voelt, dan ben je toch hetero... Ja inderdaad! Maar de gedachten gaan niet weg...
Ik ben blij dat ik naar psycholoog kan, jammer genoeg moet ik nog maand wachten en daarom had ik even behoefte mijn verhaal te delen.
zaterdag 24 januari 2015 om 19:39
Ik zou ook even stoppen met de datingsite. Word eerst weer stabiel.
Jij hebt zoveel ongezonde dwang gedachten. Eerst met hulp aan werken lijkt me beter.
En bij je nichtje weg blijven!
Waarom nu pas hulp in geschakeld. Klinkt alsof je dat al veel eerder kon gebruiken.
Jij hebt zoveel ongezonde dwang gedachten. Eerst met hulp aan werken lijkt me beter.
En bij je nichtje weg blijven!
Waarom nu pas hulp in geschakeld. Klinkt alsof je dat al veel eerder kon gebruiken.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
zaterdag 24 januari 2015 om 19:43
Wat is het ergste wat je kan overkomen mocht je wel lesbisch zijn? Niet dat ik dat denk dat je bent maar stel ......
Met een andere vrouw kan je ook huisje boompje beestje en kinderen hebben. Je geeft aan dat je omgeving ook niet moeilijk doet dus wat maakt het dat je er angstig van wordt?
Met een andere vrouw kan je ook huisje boompje beestje en kinderen hebben. Je geeft aan dat je omgeving ook niet moeilijk doet dus wat maakt het dat je er angstig van wordt?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
zaterdag 24 januari 2015 om 19:45
Ik hoopte dat dit vanzelf ging weggaan maar nu was de maat gewoon vol ...
Ik zou nooit iets doen met mijn nichtje,NOOIT ik hou zielsveel van dat kind gewoon op een normale manier.
Ik heb gewoon onrealistische gedachten en het begon met iets kleins en is nu gewoon zoveeeel erger geworden en daarom heb ik pas nu aan de alarmbel getrokken.
Ben ook geen fan van antidepressiva, net als mijn dokter.
Maar denk dat dit zeker ook zal helpen tegen mijn gedachten + goede therapie.
Pf het leven als een mislukkeling , lastig!
Ik zou nooit iets doen met mijn nichtje,NOOIT ik hou zielsveel van dat kind gewoon op een normale manier.
Ik heb gewoon onrealistische gedachten en het begon met iets kleins en is nu gewoon zoveeeel erger geworden en daarom heb ik pas nu aan de alarmbel getrokken.
Ben ook geen fan van antidepressiva, net als mijn dokter.
Maar denk dat dit zeker ook zal helpen tegen mijn gedachten + goede therapie.
Pf het leven als een mislukkeling , lastig!
zaterdag 24 januari 2015 om 19:45
Dan heb je niet de toekomst waar je van droomt.
Ja en dan? Einde van de wereld? Tuurlijk niet.
Iedereen heeft toekomstdromen. Sommigen komen uit en sommigen niet. En soms moet het bij geschakeld worden.
Daarom zijn het dromen, de toekomst staat niet vast.
Ja en dan? Einde van de wereld? Tuurlijk niet.
Iedereen heeft toekomstdromen. Sommigen komen uit en sommigen niet. En soms moet het bij geschakeld worden.
Daarom zijn het dromen, de toekomst staat niet vast.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
zaterdag 24 januari 2015 om 19:46
quote:MonteCara schreef op 24 januari 2015 @ 19:31:
Je bent bang dat je lesbisch bent, maar je zou je meer zorgen moeten maken dat je opgewonden raakt van een baby van 6 maanden.Dat is het punt met dwanggedachtes. Ze wordt heus niet echt opgewonden van een baby, maar doordat ze er zo bang voor is kan ze die gedachte niet meer loslaten. Het is een dwangedachte geen realiteit.
Je bent bang dat je lesbisch bent, maar je zou je meer zorgen moeten maken dat je opgewonden raakt van een baby van 6 maanden.Dat is het punt met dwanggedachtes. Ze wordt heus niet echt opgewonden van een baby, maar doordat ze er zo bang voor is kan ze die gedachte niet meer loslaten. Het is een dwangedachte geen realiteit.
zaterdag 24 januari 2015 om 19:47
angst lesbisch te zijn: Omdat het gewoon niet bij mij past/hoort. Ik droom van een andere toekomst... Kan me niet voorstellen dat ik mannen moet opgeven ... En een voor mij vreemd leven zou moeten hebben. moeilijk uit te leggen hoor.
Mocht het gevoel lesbisch te zijn mij gelukkig maken, dan zou ik het gewoon zijn en fuck wat iedereen hier eventueel over zou denken.
Als ik maar terug gelukkig zou zijn...
Heb al veel verhalen gelezen over dwang en kan me er zeker in vinden... jammer genoeg ;(
Mocht het gevoel lesbisch te zijn mij gelukkig maken, dan zou ik het gewoon zijn en fuck wat iedereen hier eventueel over zou denken.
Als ik maar terug gelukkig zou zijn...
Heb al veel verhalen gelezen over dwang en kan me er zeker in vinden... jammer genoeg ;(
zaterdag 24 januari 2015 om 19:47
quote:MadameQetesh schreef op 24 januari 2015 @ 19:39:
Ik zou ook even stoppen met de datingsite. Word eerst weer stabiel.
Jij hebt zoveel ongezonde dwang gedachten. Eerst met hulp aan werken lijkt me beter.
En bij je nichtje weg blijven!
Waarom nu pas hulp in geschakeld. Klinkt alsof je dat al veel eerder kon gebruiken.
Bij nichtje wegblijven is echt onzinnig en niet nodig.
Veel mensen hebben dwanggedachtes over erge dingen: bang dat ze iemand vermoorden of hebben vermoord, bang dat ze pedofiel zijn of in dit geval dus lesbisch.
Dat wil niet zeggen dat ze dat zijn of gaan doen, alleen dat ze een stoornis hebben waardoor die gedachte blijft hangen.
Ik zou ook even stoppen met de datingsite. Word eerst weer stabiel.
Jij hebt zoveel ongezonde dwang gedachten. Eerst met hulp aan werken lijkt me beter.
En bij je nichtje weg blijven!
Waarom nu pas hulp in geschakeld. Klinkt alsof je dat al veel eerder kon gebruiken.
Bij nichtje wegblijven is echt onzinnig en niet nodig.
Veel mensen hebben dwanggedachtes over erge dingen: bang dat ze iemand vermoorden of hebben vermoord, bang dat ze pedofiel zijn of in dit geval dus lesbisch.
Dat wil niet zeggen dat ze dat zijn of gaan doen, alleen dat ze een stoornis hebben waardoor die gedachte blijft hangen.
zaterdag 24 januari 2015 om 19:49
quote:ollekebollekeknolleke schreef op 24 januari 2015 @ 19:36:
[...]
Dit zijn vaak de rare gedachtenkronkels die ergens door getriggerd zijn. Juist het feit dat ze zich hier zorgen en angstig over voelt, geeft aan dat het (waarschijnlijk) niet meer is dan dwanggedachten.
Humpf. Zeg je dat ook tegen een man die opgewonden wordt van een baby? Sorry hoor, maar ergens ligt voor mij toch een grens. En dit is toch wel een grens waarbij ik zeg 'je bent toe aan een flinke dosis hulp'.
En dat ze zo veel van haar nichtje houdt zegt me ook al niks. Mijn schoonvader hield ook reuze veel van mijn zesjarige dochter toen hij er aan zat .
[...]
Dit zijn vaak de rare gedachtenkronkels die ergens door getriggerd zijn. Juist het feit dat ze zich hier zorgen en angstig over voelt, geeft aan dat het (waarschijnlijk) niet meer is dan dwanggedachten.
Humpf. Zeg je dat ook tegen een man die opgewonden wordt van een baby? Sorry hoor, maar ergens ligt voor mij toch een grens. En dit is toch wel een grens waarbij ik zeg 'je bent toe aan een flinke dosis hulp'.
En dat ze zo veel van haar nichtje houdt zegt me ook al niks. Mijn schoonvader hield ook reuze veel van mijn zesjarige dochter toen hij er aan zat .
