Overig
alle pijlers
Gouden jaren
zondag 1 februari 2015 om 09:47
Hoe ons dagelijks leven in een halve eeuw onvoorstelbaar is veranderd. Op aanraden van iemand hier op het forum (dank nog daarvoor) ben ik bezig in het boek dat 'Gouden jaren' heet. En volgens mijn man ben ik er helemaal vol van. Er is zoveel veranderd vanaf 1950 tot nu en veel dingen vinden we nu vanzelfsprekend.
Zelf ben ik geboren in de jaren 80, maar ook ik herken veel dingen in het boek.
Bijvoorbeeld collect bellen? Of überhaupt bellen in een telefooncel.
Maar ik vind het ook leuk om te lezen hoe het daarvoor was. De schrijfster komt met kleine voorbeelden en ik denk dat er veel lezers( zeker die geboren zijn in de jaren 50 en 60) een owja gevoel hebben tijdens het lezen.
Zo schijn je vroeger een stofzuiger te delen met je bijvoorbeeld je schoonmoeder. Bellen deed je bij de buren.
Mensen aten geen wit brood, maar eerder roggebrood. Ook hadden mensen heel weinig vakantie(kan ik mij nou echt niet meer voorstellen) en ging je maar 1 dagje erop uit. En wat dacht je van een broodje tevredenheid.
Kortom ik raak er maar niet over uit gepraat.
Wat weet jij nog van vroeger?
En misschien leuk om het door te trekken naar 2025. Wat zou er de komende 10 jaar veranderen?
Zo had ik eens een interview met een trendanalist en die vertelde over zelf rijdende auto's en een chip is nu bijna gemaakt (die word geplaatst in een lichaam) waarmee we mee contact kunnen maken met een ander. Geen idee of dat we er over 10 jaar al gebruik van maken. Ik verwacht een stijgende lijn voor de werkende vrouw met meer uren en nog veel meer vrouwelijke studenten.
Dat je geuren van een afstand van 10.000 km kan ruiken bij wijze van, net zoiets als een telefoon. Veel meer thuiswerkende mensen en mensen werken maximaal 3,5 tot 4 dagen per week. Een wasmachine die binnen 10 minuten klaar is. En veel meer Ipad scholen.
Zelf ben ik geboren in de jaren 80, maar ook ik herken veel dingen in het boek.
Bijvoorbeeld collect bellen? Of überhaupt bellen in een telefooncel.
Maar ik vind het ook leuk om te lezen hoe het daarvoor was. De schrijfster komt met kleine voorbeelden en ik denk dat er veel lezers( zeker die geboren zijn in de jaren 50 en 60) een owja gevoel hebben tijdens het lezen.
Zo schijn je vroeger een stofzuiger te delen met je bijvoorbeeld je schoonmoeder. Bellen deed je bij de buren.
Mensen aten geen wit brood, maar eerder roggebrood. Ook hadden mensen heel weinig vakantie(kan ik mij nou echt niet meer voorstellen) en ging je maar 1 dagje erop uit. En wat dacht je van een broodje tevredenheid.
Kortom ik raak er maar niet over uit gepraat.
Wat weet jij nog van vroeger?
En misschien leuk om het door te trekken naar 2025. Wat zou er de komende 10 jaar veranderen?
Zo had ik eens een interview met een trendanalist en die vertelde over zelf rijdende auto's en een chip is nu bijna gemaakt (die word geplaatst in een lichaam) waarmee we mee contact kunnen maken met een ander. Geen idee of dat we er over 10 jaar al gebruik van maken. Ik verwacht een stijgende lijn voor de werkende vrouw met meer uren en nog veel meer vrouwelijke studenten.
Dat je geuren van een afstand van 10.000 km kan ruiken bij wijze van, net zoiets als een telefoon. Veel meer thuiswerkende mensen en mensen werken maximaal 3,5 tot 4 dagen per week. Een wasmachine die binnen 10 minuten klaar is. En veel meer Ipad scholen.
zondag 1 februari 2015 om 10:01
Misschien waren er inderdaad mensen die de stofzuiger deelden met de buren en die alleen roggebrood aten maar ik kan me dat echt niet herinneren, ik ben van '50 en ik kom niet uit een stinkend rijk gezin. Zelfs mijn grootmoeder had een elektrische wasmachine van vóór WOII, een enorme houten kuip met een rad, het ding stond op zolder, houten vloer, dus dat bonkte er hevig op los. Aan- en afvoer en verwarming had hij niet, het was sjouwen met emmers heet water (fornuis stond beneden). We gingen ook met vakantie, in 1960 voor het eerst naar het "verre" buitenland (Luxemburg), in '62 voor het eerst naar Frankrijk (Bretagne). Voor die tijd was de bestemming De Veluwe. Er werd nog wel op zaterdagochtend gewerkt op kantoren, je moest ook nog op zaterdagochtend naar school (tot de Mammoetwet er door kwam).
verba volant, scripta manent.
zondag 1 februari 2015 om 10:05
zondag 1 februari 2015 om 10:36
Ik denk niet dat we door allemaal technologie minder gaan werken (3,5 of 4 dagen zoals TO suggereert). Men dacht ook met de komst van de wasmachine dat vrouwen tijd over zouden hebben. Tegendeel is waar, je gaat gewoon meer taken doen. Ik denk dat we in de toekomst heel anders gaan werken. Geen vast dienstverband meer, niet meer 1 werkgever.
zondag 1 februari 2015 om 10:39
Sommige dingen uit die tijd waren wel fijn, de bakker en melkboer die aan de deur kwamen, de groentenboer die twee of drie keer in de week met zijn vrachtwagen de straat in kwam, luid toeterend, de schillenboer met paard en wagen en in de zomer de ijscoman. Later kreeg je de SRV, toen verdwenen de anderen uit het straatbeeld. Er liep ook weleens een straatventer, die verkocht "veigelheidsspelden, scheeeejemessies, héélastiek, gááren enz.). Hij had een fiets met een grote kist vóórop. Als de vuilnisman kwam kondigde hij zijn komst aan met een ratel, dan zette iedereen snel de vuilnisbak buiten, tegenwoordig betaal je een vermogen voor zo'n ouderwetse vuilnisbak. Dan de kolenboer, die moest bij ons de gang door naar de tuin waar de kolenkist stond, achterom kon niet. Dat was niet altijd leuk want er bleef weleens een zwarte veeg achter op de pas gewitte muren.
verba volant, scripta manent.
zondag 1 februari 2015 om 10:50
quote:luiwammes schreef op 01 februari 2015 @ 10:36:
Ik denk niet dat we door allemaal technologie minder gaan werken (3,5 of 4 dagen zoals TO suggereert). Men dacht ook met de komst van de wasmachine dat vrouwen tijd over zouden hebben. Tegendeel is waar, je gaat gewoon meer taken doen. Ik denk dat we in de toekomst heel anders gaan werken. Geen vast dienstverband meer, niet meer 1 werkgever.
De arbeidsduur wordt al meer dan een eeuw steeds korter. Werkte men 100 jaar geleden nog 10 uur per dag en 6 dagen per week, nu is de gemiddelde werkweek 36-38 uur plus 25 vakantiedagen per jaar. Door de toenemende automatisering zal steeds meer werk door machines worden gedaan en hebben we, mits de arbeid een beetje gelijk verdeeld wordt, nog meer vrije tijd.
Qua welvaartsgroei zal er wellicht wat minder bij komen, althans in de Westerse landen. In landen als China en India zullen we hetzelfde gaan zien als wat bij ons in de jaren '50 en '60 gebeurde
Ik denk niet dat we door allemaal technologie minder gaan werken (3,5 of 4 dagen zoals TO suggereert). Men dacht ook met de komst van de wasmachine dat vrouwen tijd over zouden hebben. Tegendeel is waar, je gaat gewoon meer taken doen. Ik denk dat we in de toekomst heel anders gaan werken. Geen vast dienstverband meer, niet meer 1 werkgever.
De arbeidsduur wordt al meer dan een eeuw steeds korter. Werkte men 100 jaar geleden nog 10 uur per dag en 6 dagen per week, nu is de gemiddelde werkweek 36-38 uur plus 25 vakantiedagen per jaar. Door de toenemende automatisering zal steeds meer werk door machines worden gedaan en hebben we, mits de arbeid een beetje gelijk verdeeld wordt, nog meer vrije tijd.
Qua welvaartsgroei zal er wellicht wat minder bij komen, althans in de Westerse landen. In landen als China en India zullen we hetzelfde gaan zien als wat bij ons in de jaren '50 en '60 gebeurde
„We zijn alzo verdorven, dat wij ganselijk onbekwaam zijn tot enig goed en geneigd tot alle kwaad“
zondag 1 februari 2015 om 11:17
TO postte: "Ik verwacht een stijgende lijn voor de werkende vrouw met meer uren en nog veel meer vrouwelijke studenten."
Die ontwikkeling is inderdaad al in vollle gang als je de cijfers van universiteiten erbij haalt:
Studeerden er in 1980 nog 48.000 vrouwelijke studenten, waren dat er in 2010 al 123.000. Ruim tweeënhalf keer zo veel. Daarnaast bleef het aantal mannelijk studenten min of meer stabiel. In 1980 waren er 107.600 jongens ingeschreven op universiteiten, dertig jaar later zijn dat er 116.800.
Op dit moment zijn er ruim 6.000 meer vrouwen dan mannen op universiteiten. In 2006 haalden de vrouwen hun mannelijke collega-studenten qua aantal in.
http://www.elsevier.nl/Ne ... -universiteiten-1404913W/
Volgens mij had ik vorig jaar ook ergens gelezen dat het in de toekomst vaker zal zijn dat de vrouw hoger opgeleid is dan haar mannelijkere partner. Ik ben benieuw wat dat gaat doen met het financiële plaatje. Zullen vrouwen dan nog steeds minder betaald worden dan hun mannelijke collega's?
Die ontwikkeling is inderdaad al in vollle gang als je de cijfers van universiteiten erbij haalt:
Studeerden er in 1980 nog 48.000 vrouwelijke studenten, waren dat er in 2010 al 123.000. Ruim tweeënhalf keer zo veel. Daarnaast bleef het aantal mannelijk studenten min of meer stabiel. In 1980 waren er 107.600 jongens ingeschreven op universiteiten, dertig jaar later zijn dat er 116.800.
Op dit moment zijn er ruim 6.000 meer vrouwen dan mannen op universiteiten. In 2006 haalden de vrouwen hun mannelijke collega-studenten qua aantal in.
http://www.elsevier.nl/Ne ... -universiteiten-1404913W/
Volgens mij had ik vorig jaar ook ergens gelezen dat het in de toekomst vaker zal zijn dat de vrouw hoger opgeleid is dan haar mannelijkere partner. Ik ben benieuw wat dat gaat doen met het financiële plaatje. Zullen vrouwen dan nog steeds minder betaald worden dan hun mannelijke collega's?
You can breathe, you can blink, you can cry. Hell, you’re all gonna be doing that.
zondag 1 februari 2015 om 11:18
Bellen in een telefooncel herinner ik me wel. Kostte een dubbeltje. Als je een telefoonaansluiting aanvroeg duurde het maanden eer die er was, wij kregen hem met voorrang omdat mijn grootmoeder ernstig ziek was, het duurde, als ik het me goed herinner "maar een maand". Het nummer had vijf cijfers.
verba volant, scripta manent.
zondag 1 februari 2015 om 12:38
zondag 1 februari 2015 om 12:38
O jee, van 4 naar 16 cijfers, hoeveel worden dat er in de toekomst dan? Sta je eerst een kwartier lang te typen voor je kunt bellen!
Ik denk wel dat we in een bijzondere tijd leven omdat alles zo snel verandert. Ik weet nog dat in de tachtiger jaren de waterleidingen altijd wel een keer bevroren in de winter en dat we dan in een teil badderden in de keuken met de gaspitten aan. Met water dat we de dag ervoor in emmers hadden klaargezet.
Toch zie je ook terugval. We onderhouden de boel niet meer zo netjes als in de jaren tachtig. Gas en waterleidingen die knappen, de natuur wordt minder netjes gemaakt en huizen worden niet op tijd opnieuw geverfd.
Ik had met mijn leraar economie een keer een discussie over groei. Er kan nooit een einde komen aan groei, zei hij. En daar was ik het niet mee eens. Ik denk dat we op een dag wel uitgegroeid zijn namelijk. De aarde haar oppervlakte groeit niet en de omvang van ons brein ook niet. En het is de vraag of je daar gelukkig van wordt, altijd maar groeien. Ik vind het wel tijd voor een pas op de plaats eigenlijk. Dat zou ook zorgen voor minder ongelijkheid in de wereld. Maar nee, er moet gegroeid worden. Ik heb economie nooit begrepen.
Maar ik vond het soms wel gezelliger in de tachtiger jaren. Als je een gesprek met iemand had, had je altijd zijn/haar onverdeelde aandacht en dat is ook wat waard. Nu zijn mensen tegelijk aan het iphonen, whatsappen, mailen en een gesprek aan het voeren. We zijn goed op de hoogte van wat er in de wereld gebeurt maar misschien wat teveel. Het nieuws wordt steeds traumatiserender. En we weten wel erg veel van elkaar en hebben meer zelfkennis. Toch is er nog veel strijd in de wereld. Dus groei is ook niet alles.
Ik denk wel dat we in een bijzondere tijd leven omdat alles zo snel verandert. Ik weet nog dat in de tachtiger jaren de waterleidingen altijd wel een keer bevroren in de winter en dat we dan in een teil badderden in de keuken met de gaspitten aan. Met water dat we de dag ervoor in emmers hadden klaargezet.
Toch zie je ook terugval. We onderhouden de boel niet meer zo netjes als in de jaren tachtig. Gas en waterleidingen die knappen, de natuur wordt minder netjes gemaakt en huizen worden niet op tijd opnieuw geverfd.
Ik had met mijn leraar economie een keer een discussie over groei. Er kan nooit een einde komen aan groei, zei hij. En daar was ik het niet mee eens. Ik denk dat we op een dag wel uitgegroeid zijn namelijk. De aarde haar oppervlakte groeit niet en de omvang van ons brein ook niet. En het is de vraag of je daar gelukkig van wordt, altijd maar groeien. Ik vind het wel tijd voor een pas op de plaats eigenlijk. Dat zou ook zorgen voor minder ongelijkheid in de wereld. Maar nee, er moet gegroeid worden. Ik heb economie nooit begrepen.
Maar ik vond het soms wel gezelliger in de tachtiger jaren. Als je een gesprek met iemand had, had je altijd zijn/haar onverdeelde aandacht en dat is ook wat waard. Nu zijn mensen tegelijk aan het iphonen, whatsappen, mailen en een gesprek aan het voeren. We zijn goed op de hoogte van wat er in de wereld gebeurt maar misschien wat teveel. Het nieuws wordt steeds traumatiserender. En we weten wel erg veel van elkaar en hebben meer zelfkennis. Toch is er nog veel strijd in de wereld. Dus groei is ook niet alles.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
zondag 1 februari 2015 om 12:43
zondag 1 februari 2015 om 12:51
quote:ikeaverslaafde schreef op 01 februari 2015 @ 12:38:
Wat ik miste in het boek was de radio en de cassettebandjes. Dan had je je favoriete liedje van de radio opgenomen (met zo min mogelijk geleuter van de dj's er doorheen) en dan snel de nokjes eruit halen, dan kon je er tenminste niet per ongeluk wat anders overheen opnemen. O ja! Ik had een casseterecorder met radio en dan zette je record aan met de pauzeknop erop en als het nummer begon wat je wilde horen, rennen om de pauzeknop eraf te halrn, haha. En als er dan een auto voorbij reed, ging ie storen. Of als je zusje net binnenkwam, ssssst, ik ben op aan het nemen. En die bandjes waren echt belangrijk voor me. Stukje plakband erover als je weer iets op wilde nemen. En later in de walkman. Zucht, zo leuk was dat.
Wat ik miste in het boek was de radio en de cassettebandjes. Dan had je je favoriete liedje van de radio opgenomen (met zo min mogelijk geleuter van de dj's er doorheen) en dan snel de nokjes eruit halen, dan kon je er tenminste niet per ongeluk wat anders overheen opnemen. O ja! Ik had een casseterecorder met radio en dan zette je record aan met de pauzeknop erop en als het nummer begon wat je wilde horen, rennen om de pauzeknop eraf te halrn, haha. En als er dan een auto voorbij reed, ging ie storen. Of als je zusje net binnenkwam, ssssst, ik ben op aan het nemen. En die bandjes waren echt belangrijk voor me. Stukje plakband erover als je weer iets op wilde nemen. En later in de walkman. Zucht, zo leuk was dat.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
zondag 1 februari 2015 om 13:20
Ik ben in midden jaren '80 geboren. Voor mijn gevoel nog niet eens zo lang geleden, maar wat is er dan al veel veranderd nu.
Onze 1e telefoon die ik me herinner was zo'n bruine met hoorn en draaitoetsen. Cassettebandjes. De baby- en peutermode waren toen pasteltinten. Mijn moeder breidde ook veel truien samen met de buurvrouw die ook een dochter van mijn leeftijd had.
Grote brillen. Veel bruin en oranje qua meubels en inrichting.
Eind jaren '80 en begin '90 hele kleurige mode met bloemen en andere patronen. Halverwege tot eind jaren '90 zag je ineens niks anders dan zwart, bruin en beige. Dat vond ik heel saai.
Gratis zwemles in het buitenbad in mijn dorp.
Ouderwetse speeltuinen met hoge schommels, open glijbanen met houten latten, stalen familieschommel. Waar zie je dat nog?
Verse friet in de snackbars. Bij sommige nog wel, maar tegenwoordig steeds vaker diepvriesfriet.
Kinderen waren langer kind. In groep 8 speelde het gros van mijn klas nog, binnen en buiten. En wij mochten nog gewoon kleuteren. Tegenwoordig is dat wel anders. Nu moeten ze al een Cito Toets maken en leren lezen. Wij speelden ook meer buiten. Nu zitten ze allemaal achter de computers.
De SRV wagen. Wij kochten daar nooit iets, maar ik en de buurkinderen kregen altijd een snoepje van hem.
De chemokar. Al jaren niet meer gezien.
Doordat er nog geen internet was, kwamen mensen meer bij elkaar over de vloer. Ik kan me een leven zonder internet moeilijk meer voorstellen, maar vond die tijd vroeger toch gezelliger.
Toekomst:
Ik heb tijdens mijn opleiding eens gehoord (11 jaar geleden) dat ze in de toekomst voor verdovingsprikken geen naald meer nodig gaan hebben. Maar een soort hogedrukspuit. Ik hoop echt dat het waar is. Heb nogal een angst voor naalden.
Onze 1e telefoon die ik me herinner was zo'n bruine met hoorn en draaitoetsen. Cassettebandjes. De baby- en peutermode waren toen pasteltinten. Mijn moeder breidde ook veel truien samen met de buurvrouw die ook een dochter van mijn leeftijd had.
Grote brillen. Veel bruin en oranje qua meubels en inrichting.
Eind jaren '80 en begin '90 hele kleurige mode met bloemen en andere patronen. Halverwege tot eind jaren '90 zag je ineens niks anders dan zwart, bruin en beige. Dat vond ik heel saai.
Gratis zwemles in het buitenbad in mijn dorp.
Ouderwetse speeltuinen met hoge schommels, open glijbanen met houten latten, stalen familieschommel. Waar zie je dat nog?
Verse friet in de snackbars. Bij sommige nog wel, maar tegenwoordig steeds vaker diepvriesfriet.
Kinderen waren langer kind. In groep 8 speelde het gros van mijn klas nog, binnen en buiten. En wij mochten nog gewoon kleuteren. Tegenwoordig is dat wel anders. Nu moeten ze al een Cito Toets maken en leren lezen. Wij speelden ook meer buiten. Nu zitten ze allemaal achter de computers.
De SRV wagen. Wij kochten daar nooit iets, maar ik en de buurkinderen kregen altijd een snoepje van hem.
De chemokar. Al jaren niet meer gezien.
Doordat er nog geen internet was, kwamen mensen meer bij elkaar over de vloer. Ik kan me een leven zonder internet moeilijk meer voorstellen, maar vond die tijd vroeger toch gezelliger.
Toekomst:
Ik heb tijdens mijn opleiding eens gehoord (11 jaar geleden) dat ze in de toekomst voor verdovingsprikken geen naald meer nodig gaan hebben. Maar een soort hogedrukspuit. Ik hoop echt dat het waar is. Heb nogal een angst voor naalden.
zondag 1 februari 2015 om 13:21
quote:ikeaverslaafde schreef op 01 februari 2015 @ 12:43:
Kwartier typen? Nee joh, hoeveel nummers weet je nog uit je hoofd nu alles al in je mobieltje staat?
Wel eens met dat de kwaliteit tegenwoordig lager is. Dat is inherent aan het kapitalisme. Als een wasmachine nu 10 jaar meegaat, is dat lang, terwijl mijn oma wel 40 jaar deed met de hare.Was een tijd terug nog een interessant programma over (ben de naam kwijt, soort kruising tussen een consumentenprogramma en mythbusters). Dat er in veel producten ook een soort 'zelfvernietigingschip' zit, het gaat ook maar een x- aantal uren mee. Repareren is dan bijna niet te doen (onderdelen niet in de handel) of zo duur dat het niet loont. Het viel mij ook op dat ik een oude koelkast van 20 jaar oud meenam op kamers van oma, deze koelkast nog twee verhuizingen heeft overleefd. Toen wij deze vervingen deed hij het nog steeds. De koelkast die in de nieuwe keuken werd geplaatst (zelfde merk als zijn voorganger) heeft het zes jaar volgehouden. Het meest in het oog springend is de huidige levensduur van televisies vind ik dan. Kan mij nog herinneren dat er vroeger reperateurs waren voor televisies en dat die dingen het wel 20 jaar konden volhouden.
Kwartier typen? Nee joh, hoeveel nummers weet je nog uit je hoofd nu alles al in je mobieltje staat?
Wel eens met dat de kwaliteit tegenwoordig lager is. Dat is inherent aan het kapitalisme. Als een wasmachine nu 10 jaar meegaat, is dat lang, terwijl mijn oma wel 40 jaar deed met de hare.Was een tijd terug nog een interessant programma over (ben de naam kwijt, soort kruising tussen een consumentenprogramma en mythbusters). Dat er in veel producten ook een soort 'zelfvernietigingschip' zit, het gaat ook maar een x- aantal uren mee. Repareren is dan bijna niet te doen (onderdelen niet in de handel) of zo duur dat het niet loont. Het viel mij ook op dat ik een oude koelkast van 20 jaar oud meenam op kamers van oma, deze koelkast nog twee verhuizingen heeft overleefd. Toen wij deze vervingen deed hij het nog steeds. De koelkast die in de nieuwe keuken werd geplaatst (zelfde merk als zijn voorganger) heeft het zes jaar volgehouden. Het meest in het oog springend is de huidige levensduur van televisies vind ik dan. Kan mij nog herinneren dat er vroeger reperateurs waren voor televisies en dat die dingen het wel 20 jaar konden volhouden.
zondag 1 februari 2015 om 13:26
Herkenbaar met die cassettebandjes. "Iedereen" luisterde 's avonds tussen 18.00 en 19.00 uur naar de Avondspits op Hilversum 3 met Frits Spits.
Het boek heb ik ook, alleen nog plaatjes gekeken. Erg leuk. Van de zomer ben ik naar het museum in Den Bosch geweest voor de tentoonstelling Grote Gezinnen. Ook al zo leuk, alhoewel mijn moeder beweerd dat het nu zo knus en gezellig lijkt maar dat het dat absoluut niet was.
Er is opeens een hang naar de vijftiger jaren. De serie Moeder ik wil naar de Reveu was een doorslaand succes, en terecht. Momenteel is er op België 1 op zondagavond ook een schitterende serie bezig: Vriendinnen. Voor wie van dit genre houdt echt prachtig. Speelt vanaf de jaren na de oorlog tot nu. Momenteel zijn ze in de jaren 80 aanbeland. De mode, zo herkenbaar. Erg leuk. Helaas nog maar 2 afleveringen te gaan.
Het boek heb ik ook, alleen nog plaatjes gekeken. Erg leuk. Van de zomer ben ik naar het museum in Den Bosch geweest voor de tentoonstelling Grote Gezinnen. Ook al zo leuk, alhoewel mijn moeder beweerd dat het nu zo knus en gezellig lijkt maar dat het dat absoluut niet was.
Er is opeens een hang naar de vijftiger jaren. De serie Moeder ik wil naar de Reveu was een doorslaand succes, en terecht. Momenteel is er op België 1 op zondagavond ook een schitterende serie bezig: Vriendinnen. Voor wie van dit genre houdt echt prachtig. Speelt vanaf de jaren na de oorlog tot nu. Momenteel zijn ze in de jaren 80 aanbeland. De mode, zo herkenbaar. Erg leuk. Helaas nog maar 2 afleveringen te gaan.
zondag 1 februari 2015 om 13:33
Bruin en oranje midden jaren 80?
Dat was toch echt jaren 70 hoor. Volgens mij kwam ineens veel wit in het interieur. In de keuken met felle kleuraccenten, zoals vuurrood of knalblauw. Maar velen mensen hadden nog zware eiken houten meubelen.
In de mode was inderdaad veel pastelstinten, leuk vond ik dat.
Dat was toch echt jaren 70 hoor. Volgens mij kwam ineens veel wit in het interieur. In de keuken met felle kleuraccenten, zoals vuurrood of knalblauw. Maar velen mensen hadden nog zware eiken houten meubelen.
In de mode was inderdaad veel pastelstinten, leuk vond ik dat.
zondag 1 februari 2015 om 13:36
Ik heb nog een oud cassettebandje van Nieuwe TV Toppertjes met o.a. Tita Tovenaar, Swiebertje, Flipper, De prins en de kikker, Zorro, Rikkie en Slingertje. Helaas kan ik hem niet meer afspelen. Maar laatst vond ik hem terug in cd-vorm op www.Muziekweb.nl Al kun je maar een klein stukje van elk fragment horen. Maar het is toch iets.
Die luisterde ik vroeger vaak in de auto.
Die luisterde ik vroeger vaak in de auto.
zondag 1 februari 2015 om 14:11
quote:hondenmens schreef op 01 februari 2015 @ 13:20:
Toekomst:
Ik heb tijdens mijn opleiding eens gehoord (11 jaar geleden) dat ze in de toekomst voor verdovingsprikken geen naald meer nodig gaan hebben. Maar een soort hogedrukspuit. Ik hoop echt dat het waar is. Heb nogal een angst voor naalden.
Dit bestaat al, en niet pas sinds kort. In de jaren tachtig heb ik hiermee al kennisgemaakt in een buitenland, voor vaccinaties. Was voor mij, als kind, een prettige ervaring.
Bijvoorbeeld http://pharmajet.com/
M.b.t. de levensduur van apparatuur. Mijn ervaring is dat een heel aantal apparaten op zich wel lang overleven (wasmachines, vrieskisten, koelkast), maar dat ze op den duur qua energieverbruik totaal achterhaald zijn. Dat door moderne technologien en materialen het energieverbruik van nieuwe apparaten het financieel verantwoord is om een nieuw apparaat aan te schaffen, terwijl de voorganger het op zich wel nog doet.
Toekomst:
Ik heb tijdens mijn opleiding eens gehoord (11 jaar geleden) dat ze in de toekomst voor verdovingsprikken geen naald meer nodig gaan hebben. Maar een soort hogedrukspuit. Ik hoop echt dat het waar is. Heb nogal een angst voor naalden.
Dit bestaat al, en niet pas sinds kort. In de jaren tachtig heb ik hiermee al kennisgemaakt in een buitenland, voor vaccinaties. Was voor mij, als kind, een prettige ervaring.
Bijvoorbeeld http://pharmajet.com/
M.b.t. de levensduur van apparatuur. Mijn ervaring is dat een heel aantal apparaten op zich wel lang overleven (wasmachines, vrieskisten, koelkast), maar dat ze op den duur qua energieverbruik totaal achterhaald zijn. Dat door moderne technologien en materialen het energieverbruik van nieuwe apparaten het financieel verantwoord is om een nieuw apparaat aan te schaffen, terwijl de voorganger het op zich wel nog doet.