Kinderen
alle pijlers
Pubers
donderdag 19 februari 2015 om 11:53
Ik ben moeder van een zoon van 14 jaar en hij is een echte puber. Dit levert soms behoorlijk strijd op. Gelukkig staan er veel meer leuke momenten tegenover zoalsdat mij spontaan een knuffel geeft. Ik ben benieuwd hoe andere ouders de puberteit van hun kinderen ervaren. Waar loop je tegenaan en wat vind je lastig? Maar ook wat vind je leuk? Om maar een voorbeeld te geven: Bij ons gaat de strijd over school en huiswerk. Ik wil me niet teveel bemoeien met school, het is ook zijn verantwoordelijkheid maar dat is soms heel lastig.
donderdag 19 februari 2015 om 12:05
Hier exact hetzelfde. Jouw verhaal zou de mijne kunnen zijn, al is mijn puber 16.
Zoooooo moeilijk om je niet met school te bemoeien. Dat lukt mij niet. Erg he?
En ja, dus altijd strijd. Maar als ik het loslaat dan vrees ik dat meneer er een potje van maakt
en dit jaar dus niet zijn examen haalt. Dan kan je zeggen "dat is niet jouw probleem", en dat
is ook zo. Maar dan nog.....
Zoooooo moeilijk om je niet met school te bemoeien. Dat lukt mij niet. Erg he?
En ja, dus altijd strijd. Maar als ik het loslaat dan vrees ik dat meneer er een potje van maakt
en dit jaar dus niet zijn examen haalt. Dan kan je zeggen "dat is niet jouw probleem", en dat
is ook zo. Maar dan nog.....
donderdag 19 februari 2015 om 12:34
Hallo poeziewoezie,
Zo herkenbaar wat je schrijft. Mijn zoon zit in de 2e klas en kan het best maar ja tussen kunnen en willen zit voor pubers een wereld van verschil. Ik kijk wel altijd op magister wat zijn huiswerk is maar help hem alleen als hij er om vraagt. Sinds hij zijn huiswerk op zijn eigen kamer moet maken is het voor mij iets minder moeilijk om me ermee te bemoeien. Maar dan nog. En oh ja, is jouw puber ook al een kop groter dan jij en zit zijn lijf hem ook zo in de weg?
Zo herkenbaar wat je schrijft. Mijn zoon zit in de 2e klas en kan het best maar ja tussen kunnen en willen zit voor pubers een wereld van verschil. Ik kijk wel altijd op magister wat zijn huiswerk is maar help hem alleen als hij er om vraagt. Sinds hij zijn huiswerk op zijn eigen kamer moet maken is het voor mij iets minder moeilijk om me ermee te bemoeien. Maar dan nog. En oh ja, is jouw puber ook al een kop groter dan jij en zit zijn lijf hem ook zo in de weg?
donderdag 19 februari 2015 om 12:41
Ik heb een puber van 15 en een van 12.
De oudste is een heel makkelijk kind, eigenlijk nooit strijd om het een of ander, of puberdingen. Op school doet hij het goed, over het algemeen geen strijd over huiswerk/cijfers. Hij is open, we kunnen zaken bespreken. Zo heeft hij de afgelopen weken in goed overleg besloten dat hij volgend jaar naar het atheneum gaat inplaats van verder te gaan op het gymnasium, hij heeft heel duidelijk voor ogen wat hij wil en hoe hij dat wil.
Zijn broertje is een wat lastiger portret, hij heeft Asperger en dat zit hem momenteel erg in de weg. Op school doet hij het prima(beter dan verwacht volgens een mentorgesprek laatst). Hij weet alles beter en heeft altijd gelijk, dat botst nogal eens met huiswerk maken en overhoren, als blijkt dat hij het toch niet beter weet en zorgt voor stomende oren, dichtslaande deuren en gestamp op de trap. Hij kan niet in een ruimte zijn met zijn zusje zonder een scheidsrechter, zij weet hem feilloos binnen een paar seconden op de kast te krijgen en andersom.
Ik bemoei mij overigens gewoon met school, zou niet weten waarom dat "fout" zou zijn. Wat ze op school doen is grotendeels hun verantwoordelijkheid, thuis overhoor en help ik waar nodig. Ze willen dat overigens ook zelf graag.
De oudste is een heel makkelijk kind, eigenlijk nooit strijd om het een of ander, of puberdingen. Op school doet hij het goed, over het algemeen geen strijd over huiswerk/cijfers. Hij is open, we kunnen zaken bespreken. Zo heeft hij de afgelopen weken in goed overleg besloten dat hij volgend jaar naar het atheneum gaat inplaats van verder te gaan op het gymnasium, hij heeft heel duidelijk voor ogen wat hij wil en hoe hij dat wil.
Zijn broertje is een wat lastiger portret, hij heeft Asperger en dat zit hem momenteel erg in de weg. Op school doet hij het prima(beter dan verwacht volgens een mentorgesprek laatst). Hij weet alles beter en heeft altijd gelijk, dat botst nogal eens met huiswerk maken en overhoren, als blijkt dat hij het toch niet beter weet en zorgt voor stomende oren, dichtslaande deuren en gestamp op de trap. Hij kan niet in een ruimte zijn met zijn zusje zonder een scheidsrechter, zij weet hem feilloos binnen een paar seconden op de kast te krijgen en andersom.
Ik bemoei mij overigens gewoon met school, zou niet weten waarom dat "fout" zou zijn. Wat ze op school doen is grotendeels hun verantwoordelijkheid, thuis overhoor en help ik waar nodig. Ze willen dat overigens ook zelf graag.
donderdag 19 februari 2015 om 12:45
Overigens is oudste al vanaf groep 8 een kop groter dan mij en sinds een jaar of wat groter dan mijn man. Hij had in groep 7 de baard al in de keel en ziet er met zijn 15 jaar uit als een jaar of 18. Die van 12 heeft inmiddels ook de baard in de keel en is aan zijn groeispurt bezig, hij is in een half jaar zeker 10 centimeter gegroeid.
donderdag 19 februari 2015 om 12:45
Hier kinderen in de leeftijd van 11, 13,15,17, 19 en 20 jaar. Oudste woont overigens al op zichzelf. Ik vind de tienerjaren een heerlijke leeftijd van de kinderen. Dacht vroeger altijd dat ik een echte baby moeder was, maar feitelijk worden kinderen steeds leuker met het ontwikkelen van steeds meer een eigen ik.
Natuurlijk zijn er wel ergernissen. De nu 17 jarige hebben we ook altijd achter haar broek moeten zitten voor huiswerk. ik kan je vertellen een onbegonnen strijd. Het moet toch uit zichzelf komen. En er te veel mee bezig zijn verziekt alleen de sfeer in huis en de onderlinge band.
Van VWO is ze uiteindelijk op het MBO terecht gekomen. Ja ze had wat betreft intelligentie echt wel meer in haar mars. Maar nu is ze op het MBO gelukkig en heel gedreven.
Momenteel moeten we wat betreft leren eigenlijk alleen de 13 jarige achter zijn broek zitten. Natuurlijk probeer ik daarin sturing te geven, maar wel in mijn achterhoofd dat de motivatie uiteindelijk toch uit zichzelf moet komen dus ik ben er niet echt heel veel mee bezig.
Lastig ook de sporen die de kinderen achter zich laten. Het blijkt in de praktijk heel moeilijk om gewoon je kop soep die je 's avonds voor de tv drinkt naar het aanrecht te brengen en even om te spoelen. En normaal gesproken erger ik me er niet eens zo erg aan . Maar nu de meeste vrij zijn van school en ik moet gewoon werken en kom dan thuis van mijn werk en al het ontbijtspul staat nog op de tafel. zelfs de kaas niet terug in de koelkast gezet en dat soort dingen............ dat is soms wel even zuchten.
Maar leuk zijn vooral de eindeloze discussie onderling, de droge humor zo nu en dan, de vrienden hier over de vloer. Maar ook de dingen die je nu samen met je kinderen kunt doen. Met de nu 19 jarige maak ik regelmatig hele fietstochten, met de 17 jarige ga ik regelmatig naar een concert, me de jongste deel ik mijn liefde voor paarden. En zo bouw je met ieder kind een speciale band op die toch weer heel anders is dan als ze nog op de basisschool zitten.
Natuurlijk zijn er wel ergernissen. De nu 17 jarige hebben we ook altijd achter haar broek moeten zitten voor huiswerk. ik kan je vertellen een onbegonnen strijd. Het moet toch uit zichzelf komen. En er te veel mee bezig zijn verziekt alleen de sfeer in huis en de onderlinge band.
Van VWO is ze uiteindelijk op het MBO terecht gekomen. Ja ze had wat betreft intelligentie echt wel meer in haar mars. Maar nu is ze op het MBO gelukkig en heel gedreven.
Momenteel moeten we wat betreft leren eigenlijk alleen de 13 jarige achter zijn broek zitten. Natuurlijk probeer ik daarin sturing te geven, maar wel in mijn achterhoofd dat de motivatie uiteindelijk toch uit zichzelf moet komen dus ik ben er niet echt heel veel mee bezig.
Lastig ook de sporen die de kinderen achter zich laten. Het blijkt in de praktijk heel moeilijk om gewoon je kop soep die je 's avonds voor de tv drinkt naar het aanrecht te brengen en even om te spoelen. En normaal gesproken erger ik me er niet eens zo erg aan . Maar nu de meeste vrij zijn van school en ik moet gewoon werken en kom dan thuis van mijn werk en al het ontbijtspul staat nog op de tafel. zelfs de kaas niet terug in de koelkast gezet en dat soort dingen............ dat is soms wel even zuchten.
Maar leuk zijn vooral de eindeloze discussie onderling, de droge humor zo nu en dan, de vrienden hier over de vloer. Maar ook de dingen die je nu samen met je kinderen kunt doen. Met de nu 19 jarige maak ik regelmatig hele fietstochten, met de 17 jarige ga ik regelmatig naar een concert, me de jongste deel ik mijn liefde voor paarden. En zo bouw je met ieder kind een speciale band op die toch weer heel anders is dan als ze nog op de basisschool zitten.
donderdag 19 februari 2015 om 13:02
quote:Pubermoeder schreef op 19 februari 2015 @ 12:34:
Hallo poeziewoezie,
Zo herkenbaar wat je schrijft. Mijn zoon zit in de 2e klas en kan het best maar ja tussen kunnen en willen zit voor pubers een wereld van verschil. Ik kijk wel altijd op magister wat zijn huiswerk is maar help hem alleen als hij er om vraagt. Sinds hij zijn huiswerk op zijn eigen kamer moet maken is het voor mij iets minder moeilijk om me ermee te bemoeien. Maar dan nog. En oh ja, is jouw puber ook al een kop groter dan jij en zit zijn lijf hem ook zo in de weg?
Ja zeker! En ook dat lijf zit hem in de weg. En wat te denken van schoenmaat 48??!
Er zijn hier veel ruzie's over school. Zo moeilijk en het doet me best veel verdriet.
Aan de andere kant, tel ik ook mijn zegeningen, want als ik de verhalen hoor van andere ouders die
op zaterdag ook langs de lijn staan....... Poeh zeg, dan heb ik toch maar weer geluk met mijn puber.
Hallo poeziewoezie,
Zo herkenbaar wat je schrijft. Mijn zoon zit in de 2e klas en kan het best maar ja tussen kunnen en willen zit voor pubers een wereld van verschil. Ik kijk wel altijd op magister wat zijn huiswerk is maar help hem alleen als hij er om vraagt. Sinds hij zijn huiswerk op zijn eigen kamer moet maken is het voor mij iets minder moeilijk om me ermee te bemoeien. Maar dan nog. En oh ja, is jouw puber ook al een kop groter dan jij en zit zijn lijf hem ook zo in de weg?
Ja zeker! En ook dat lijf zit hem in de weg. En wat te denken van schoenmaat 48??!
Er zijn hier veel ruzie's over school. Zo moeilijk en het doet me best veel verdriet.
Aan de andere kant, tel ik ook mijn zegeningen, want als ik de verhalen hoor van andere ouders die
op zaterdag ook langs de lijn staan....... Poeh zeg, dan heb ik toch maar weer geluk met mijn puber.
donderdag 19 februari 2015 om 13:05
donderdag 19 februari 2015 om 13:09
quote:poeziewoezie schreef op 19 februari 2015 @ 13:05:
[...]
Zou jij het ook zo ver laten komen dat je kind dan zakt voor zijn examen?
Of grijp je eerder in en wijs hem op zijn verantwoordelijkheden en help hem daarbij?
Ja, ik wijs op verantwoordelijkheden
Ja, ik bied hulp aan
Maar daarna is het aan puber
en als dat betekent.... zakken. Dan is dat heel erg rot, maar ik kan niet het examen voor hem doen.
dus ja, zo ver gaat voor mij loslaten
[...]
Zou jij het ook zo ver laten komen dat je kind dan zakt voor zijn examen?
Of grijp je eerder in en wijs hem op zijn verantwoordelijkheden en help hem daarbij?
Ja, ik wijs op verantwoordelijkheden
Ja, ik bied hulp aan
Maar daarna is het aan puber
en als dat betekent.... zakken. Dan is dat heel erg rot, maar ik kan niet het examen voor hem doen.
dus ja, zo ver gaat voor mij loslaten
donderdag 19 februari 2015 om 13:14
Hier een zoon van 14 en ik vind het tot nu toe wel meevallen (afkloppen ). Hij is nog niet groter dan ik maargoed, ik ben zelf 1.78m maar hij komt inmiddels tot aan mijn voorhoofd. Ja, het niet opruimen van het aanrecht is herkenbaar terwijl hij dan wel weer de spullen van zijn kamer mee naar beneden neemt.
School zit ik wel achteraan. Hij doet dit jaar over en als hij het weer niet zou halen dan is het een andere school zoeken, dus daar help ik wel aan mee om dat te voorkomen.
Verder gezellig met hem, we hebben zelden woorden, heeft veel humor, een behoorlijke gamerT. Vandeweek bleef een vriend slapen en dan slaap ik eerder dan zij .
School zit ik wel achteraan. Hij doet dit jaar over en als hij het weer niet zou halen dan is het een andere school zoeken, dus daar help ik wel aan mee om dat te voorkomen.
Verder gezellig met hem, we hebben zelden woorden, heeft veel humor, een behoorlijke gamerT. Vandeweek bleef een vriend slapen en dan slaap ik eerder dan zij .
Krijg motto niet verwijderd :-)
donderdag 19 februari 2015 om 13:23
Ik kom bijna nooit op de kamers van de kinderen (behalve de jongste) dus ik weet niet wat daar allemaal achterblijft. Ik kom niet verder van zou je je beddengoed niet een keer in de was doen of wat hier heel regelmatig voorkomt 'waar zijn al de theeglazen, bekers, mokken toch gebleven'. Niemand heeft dan enig idee maar een paar uur later staat heel de aanrecht dan vol met theeglazen, bekers of mokken dus ik denk dat er dan toch iemand is geweest die op zijn kamer een verzameling heeft aangelegd.
Ik leg meestal eerder op bed dan de kinderen (op de jongste na).
En nog een erger puntje, 17 jarige dochter kan de badkamer eindeloos bezet houden. Daarin tegen moet ik de jongste soms naar de douche sturen. Als ik dan niets zou zeggen zou ze gewoon een dag overslaan.
En in vakanties de broodtrommels die in de tassen achterblijven en dan aan het eind van de vakantie nog net niet weggelopen zijn.
Ik leg meestal eerder op bed dan de kinderen (op de jongste na).
En nog een erger puntje, 17 jarige dochter kan de badkamer eindeloos bezet houden. Daarin tegen moet ik de jongste soms naar de douche sturen. Als ik dan niets zou zeggen zou ze gewoon een dag overslaan.
En in vakanties de broodtrommels die in de tassen achterblijven en dan aan het eind van de vakantie nog net niet weggelopen zijn.
donderdag 19 februari 2015 om 13:27
donderdag 19 februari 2015 om 13:33
quote:baukje schreef op 19 februari 2015 @ 13:23:
Ik kom bijna nooit op de kamers van de kinderen (behalve de jongste) dus ik weet niet wat daar allemaal achterblijft. Ik kom niet verder van zou je je beddengoed niet een keer in de was doen of wat hier heel regelmatig voorkomt 'waar zijn al de theeglazen, bekers, mokken toch gebleven'. Niemand heeft dan enig idee maar een paar uur later staat heel de aanrecht dan vol met theeglazen, bekers of mokken dus ik denk dat er dan toch iemand is geweest die op zijn kamer een verzameling heeft aangelegd.
Ik leg meestal eerder op bed dan de kinderen (op de jongste na).
En nog een erger puntje, 17 jarige dochter kan de badkamer eindeloos bezet houden. Daarin tegen moet ik de jongste soms naar de douche sturen. Als ik dan niets zou zeggen zou ze gewoon een dag overslaan.
En in vakanties de broodtrommels die in de tassen achterblijven en dan aan het eind van de vakantie nog net niet weggelopen zijn.1x per week komt de werkster, dan schiet ik slaapkamers door, sleep was/afwas etc mee naar beneden. Broodtrommel gebruikt puber niet. Bed verschonen doe ik zonder overleg. Ze krijgen de keus: haal je het zelf af voor woensdagochtend, anders doe ik het.
Ik kom bijna nooit op de kamers van de kinderen (behalve de jongste) dus ik weet niet wat daar allemaal achterblijft. Ik kom niet verder van zou je je beddengoed niet een keer in de was doen of wat hier heel regelmatig voorkomt 'waar zijn al de theeglazen, bekers, mokken toch gebleven'. Niemand heeft dan enig idee maar een paar uur later staat heel de aanrecht dan vol met theeglazen, bekers of mokken dus ik denk dat er dan toch iemand is geweest die op zijn kamer een verzameling heeft aangelegd.
Ik leg meestal eerder op bed dan de kinderen (op de jongste na).
En nog een erger puntje, 17 jarige dochter kan de badkamer eindeloos bezet houden. Daarin tegen moet ik de jongste soms naar de douche sturen. Als ik dan niets zou zeggen zou ze gewoon een dag overslaan.
En in vakanties de broodtrommels die in de tassen achterblijven en dan aan het eind van de vakantie nog net niet weggelopen zijn.1x per week komt de werkster, dan schiet ik slaapkamers door, sleep was/afwas etc mee naar beneden. Broodtrommel gebruikt puber niet. Bed verschonen doe ik zonder overleg. Ze krijgen de keus: haal je het zelf af voor woensdagochtend, anders doe ik het.
donderdag 19 februari 2015 om 13:52
Ja maar ik ga dus op die leeftijd geen bedden meer voor de kinderen verschonen. Wil het beddengoed best uitwassen maar dan zullen ze toch echt zelf het bed moeten afhalen , krijgen ze het weer schoon voor hun slaapkamerdeur bezorgt. Maar verder gaat de service hier niet.
Zo met alle was. Alles wat niet in de wasmand naast de wasmachine beland zal ook niet in de wasmachine terecht komen.
Als ik ze dezelfde keus zou geven; voor een bepaalde dag aanleveren anders doe ik het dan weet ik dat ik het gewoon zolang ze thuis wonen het zelf kan doen. Maar ik ben daar ook al heel vroeg mee begonnen omdat er een aantal in een hoogslaper slapen/hebben geslapen. En daar kruipt een kind gemakkelijker in en uit dan een volwassenen. Dus hier moesten ze al heel jong zelf hun bed afhalen/opdekken.
Schoonmaken van de kamers is ook eigen verantwoordelijkheid van de kinderen. Jongste van net 11 doet dat nu ook al een paar jaar zelf (of niet..........).
Zo met alle was. Alles wat niet in de wasmand naast de wasmachine beland zal ook niet in de wasmachine terecht komen.
Als ik ze dezelfde keus zou geven; voor een bepaalde dag aanleveren anders doe ik het dan weet ik dat ik het gewoon zolang ze thuis wonen het zelf kan doen. Maar ik ben daar ook al heel vroeg mee begonnen omdat er een aantal in een hoogslaper slapen/hebben geslapen. En daar kruipt een kind gemakkelijker in en uit dan een volwassenen. Dus hier moesten ze al heel jong zelf hun bed afhalen/opdekken.
Schoonmaken van de kamers is ook eigen verantwoordelijkheid van de kinderen. Jongste van net 11 doet dat nu ook al een paar jaar zelf (of niet..........).
donderdag 19 februari 2015 om 13:59
quote:baukje schreef op 19 februari 2015 @ 13:52:
Ja maar ik ga dus op die leeftijd geen bedden meer voor de kinderen verschonen. Wil het beddengoed best uitwassen maar dan zullen ze toch echt zelf het bed moeten afhalen , krijgen ze het weer schoon voor hun slaapkamerdeur bezorgt. Maar verder gaat de service hier niet.
Ik zit daar echt niet mee, haal gerust hun bed af (komt vanzelf een moment, dat ze dat TE prive vinden, is mijn ervaring). Ik ga geen strijd aan.
Ja maar ik ga dus op die leeftijd geen bedden meer voor de kinderen verschonen. Wil het beddengoed best uitwassen maar dan zullen ze toch echt zelf het bed moeten afhalen , krijgen ze het weer schoon voor hun slaapkamerdeur bezorgt. Maar verder gaat de service hier niet.
Ik zit daar echt niet mee, haal gerust hun bed af (komt vanzelf een moment, dat ze dat TE prive vinden, is mijn ervaring). Ik ga geen strijd aan.
donderdag 19 februari 2015 om 14:24
Is hier geen strijd hoor want ik doe het gewoon niet. Vind het op een bepaalde leeftijd niet nodig en besteed die tijd liever aan mezelf of aan leuke dingen met de kinderen te doen. Maar niet om huishoudster te spelen voor de kinderen. Gezamenlijke ruimtes vind ik geen enkel probleem, maar ik vind dat kinderen al jong moeten beseffen dat ze ook hun eigen verantwoording hebben. Eigen rotzooi opruimen hoort daar ook bij en de enige motivatie hoort daarbij niet TE prive te zijn maar gewoon omdat je een ander niet met je rotzooi zou moeten willen opzadelen. Maar dat is mijn persoonlijke insteek die met acht kinderen ook nog eens heel tijdwinstgevend uitpakt. Daarin tegen heb ik dan weer geen werkster dus die tijd kan ik ook goed gebruiken.
donderdag 19 februari 2015 om 14:35
quote:lilalinda schreef op 19 februari 2015 @ 12:32:
Loslaten en fout laten gaan en er zijn om de scherven op te rapen
dat is mijn tactiek
Dat is een leuke tactiek bij jong volwassenen, maar helaas werkt het puberbrein gewoon zo nog niet. Pubers overzien de consequenties van hun daden niet. Daarom is het juist zo belangrijk in de puberteit als ouder er bovenop te blijven zitten. Er is een deel van de hersenen wat nog niet volledig ontwikkeld is. Daar kunnen ze niets aan doen. Goede begeleiding en duidelijke grenzen. Dát is wat ze nodig hebben.
(Na hun 20 e kun je ze loslaten. )
Loslaten en fout laten gaan en er zijn om de scherven op te rapen
dat is mijn tactiek
Dat is een leuke tactiek bij jong volwassenen, maar helaas werkt het puberbrein gewoon zo nog niet. Pubers overzien de consequenties van hun daden niet. Daarom is het juist zo belangrijk in de puberteit als ouder er bovenop te blijven zitten. Er is een deel van de hersenen wat nog niet volledig ontwikkeld is. Daar kunnen ze niets aan doen. Goede begeleiding en duidelijke grenzen. Dát is wat ze nodig hebben.
(Na hun 20 e kun je ze loslaten. )
donderdag 19 februari 2015 om 14:40
Hier 2 14jarigen. Meisje is langer dan ik en heeft schoenmaat 41. Is uitgegroeid.
Jongen is bijna net zo lang als ik maar zit in een enorme groeispurt dus zal me binnenkort wel inhalen (ik ben 1.72). Schoenmaat nog maar 39 maar kleine voeten zitten hier bij de mannen in de familie.
Kamer houden ze zelf schoon. Soms met aansporing soms uit zichzelf.
Bedden haal ik af. Opmaken moeten ze zelf doen.
Glazen enzo gaan hier niet mee naar boven.
Qua puberstreken valt het bij allebei nog enorm mee gelukkig.
Jongen is bijna net zo lang als ik maar zit in een enorme groeispurt dus zal me binnenkort wel inhalen (ik ben 1.72). Schoenmaat nog maar 39 maar kleine voeten zitten hier bij de mannen in de familie.
Kamer houden ze zelf schoon. Soms met aansporing soms uit zichzelf.
Bedden haal ik af. Opmaken moeten ze zelf doen.
Glazen enzo gaan hier niet mee naar boven.
Qua puberstreken valt het bij allebei nog enorm mee gelukkig.
donderdag 19 februari 2015 om 14:58
quote:whopper schreef op 19 februari 2015 @ 14:35:
[...]
Dat is een leuke tactiek bij jong volwassenen, maar helaas werkt het puberbrein gewoon zo nog niet. Pubers overzien de consequenties van hun daden niet. Daarom is het juist zo belangrijk in de puberteit als ouder er bovenop te blijven zitten. Er is een deel van de hersenen wat nog niet volledig ontwikkeld is. Daar kunnen ze niets aan doen. Goede begeleiding en duidelijke grenzen. Dát is wat ze nodig hebben.
(Na hun 20 e kun je ze loslaten. )
Toch denk ik wel dat door je kind de ruimte te geven de fout in te gaan juist wel leert consequenties te overzien. En ruimte geven om de fout in te gaan hoeft niet te betekenen dat je geen duidelijke grenzen aan geeft. Alleen liggen die grenzen dan zodanig ruim dat je problemen niet altijd voorkomt/ontloopt (voor zover dat al mogelijk zou zijn) maar soms juist kinderen de kans geeft een stuk eigen ervaring op te doen. Soms leer je van een enkel foutje meer dan van jarenlang je door ouders in een bepaald richting te laten begeleiden. En als je ze 19 jaar aan een handje vast houd kun je niet verwachten dat ze op hun 20ste al wel gelijk de verantwoording kunnen nemen. Ik begrijp best dat een puberbrein niet iets anders werkt dan dat van een gemiddelde volwassenen. Anderzijds geloof ik wel dat je het puberbrein prima kunt stimuleren zich in een bepaalde richting te ontwikkelen. Alleen ik geloof niet dat ik dat doe door te voorkomen dat ze de fout in gaan maar dat ik die stimulatie juist geef om al voor de pubertijd ze bepaalde verantwoordelijkheden te geven en die in de loop der jaren uit te breiden. En die verantwoordelijkheden zodanig ruim te geven dat er ruimte is voor dingen te laten gaan hoe ik ze liever niet zie gaan zonder dat het echt uit de hand loopt. Nu kan ik namelijk nog op ze in praten, met ze erover in gesprek gaan. Op een bepaalde leeftijd , als ze het huis uit zijn heb je veel minder grip en behoren ze dus die vaardigheden al zo goed als mogelijk te hebben ontwikkeld.
Bovendien zijn de consequenties van een verloren jaar op de middelbare school veel minder groot dan een jaartje losgaan tijdens je vervolgstudie. Althans je moet tegenwoordig wel een hele diepe beurs hebben om extra studie jaren te kunnen bekostigen.
[...]
Dat is een leuke tactiek bij jong volwassenen, maar helaas werkt het puberbrein gewoon zo nog niet. Pubers overzien de consequenties van hun daden niet. Daarom is het juist zo belangrijk in de puberteit als ouder er bovenop te blijven zitten. Er is een deel van de hersenen wat nog niet volledig ontwikkeld is. Daar kunnen ze niets aan doen. Goede begeleiding en duidelijke grenzen. Dát is wat ze nodig hebben.
(Na hun 20 e kun je ze loslaten. )
Toch denk ik wel dat door je kind de ruimte te geven de fout in te gaan juist wel leert consequenties te overzien. En ruimte geven om de fout in te gaan hoeft niet te betekenen dat je geen duidelijke grenzen aan geeft. Alleen liggen die grenzen dan zodanig ruim dat je problemen niet altijd voorkomt/ontloopt (voor zover dat al mogelijk zou zijn) maar soms juist kinderen de kans geeft een stuk eigen ervaring op te doen. Soms leer je van een enkel foutje meer dan van jarenlang je door ouders in een bepaald richting te laten begeleiden. En als je ze 19 jaar aan een handje vast houd kun je niet verwachten dat ze op hun 20ste al wel gelijk de verantwoording kunnen nemen. Ik begrijp best dat een puberbrein niet iets anders werkt dan dat van een gemiddelde volwassenen. Anderzijds geloof ik wel dat je het puberbrein prima kunt stimuleren zich in een bepaalde richting te ontwikkelen. Alleen ik geloof niet dat ik dat doe door te voorkomen dat ze de fout in gaan maar dat ik die stimulatie juist geef om al voor de pubertijd ze bepaalde verantwoordelijkheden te geven en die in de loop der jaren uit te breiden. En die verantwoordelijkheden zodanig ruim te geven dat er ruimte is voor dingen te laten gaan hoe ik ze liever niet zie gaan zonder dat het echt uit de hand loopt. Nu kan ik namelijk nog op ze in praten, met ze erover in gesprek gaan. Op een bepaalde leeftijd , als ze het huis uit zijn heb je veel minder grip en behoren ze dus die vaardigheden al zo goed als mogelijk te hebben ontwikkeld.
Bovendien zijn de consequenties van een verloren jaar op de middelbare school veel minder groot dan een jaartje losgaan tijdens je vervolgstudie. Althans je moet tegenwoordig wel een hele diepe beurs hebben om extra studie jaren te kunnen bekostigen.
donderdag 19 februari 2015 om 15:08
Ik meld zoons wel dat ze hun bed moeten afhalen, ik doe het niet zelf(idd, hoogslaper en stapelbed, daar kan moeke haar kont niet keren). Als ik ze zelf laat bepalen wanneer zij het nodig vinden hun bed te verschonen lopen de dekbedden vanzelf weg. Kleren doen ze braaf uit zichzelf in de was, als het niet in de wasmand ligt, was ik het ook niet en is de favoriete zwarte skinny helaas niet beschikbaar, of in ieder geval vies.
Kamer opruimen moeten ze allemaal zelf doen, ook jongste van 7. Oudste komt om in de snoep/chocola/chipszakken en lege flessen en mikt dat eens per week of zo in de vuilnisbak. Als het echt te erg wordt dreig ik op te gaan ruimen en dan worden er ook nog schoolboeken, playstationspellen en andere meuk opgeruimd en komt de stofzuiger tevoorschijn.
Kamer opruimen moeten ze allemaal zelf doen, ook jongste van 7. Oudste komt om in de snoep/chocola/chipszakken en lege flessen en mikt dat eens per week of zo in de vuilnisbak. Als het echt te erg wordt dreig ik op te gaan ruimen en dan worden er ook nog schoolboeken, playstationspellen en andere meuk opgeruimd en komt de stofzuiger tevoorschijn.
donderdag 19 februari 2015 om 15:30
quote:whopper schreef op 19 februari 2015 @ 14:35:
[...]
Dat is een leuke tactiek bij jong volwassenen, maar helaas werkt het puberbrein gewoon zo nog niet. Pubers overzien de consequenties van hun daden niet. Daarom is het juist zo belangrijk in de puberteit als ouder er bovenop te blijven zitten. Er is een deel van de hersenen wat nog niet volledig ontwikkeld is. Daar kunnen ze niets aan doen. Goede begeleiding en duidelijke grenzen. Dát is wat ze nodig hebben.
Dat mag jij vinden, ben het er absoluut niet mee eens, en het past ook zeker niet bij mij en mijn kinderen
[...]
Dat is een leuke tactiek bij jong volwassenen, maar helaas werkt het puberbrein gewoon zo nog niet. Pubers overzien de consequenties van hun daden niet. Daarom is het juist zo belangrijk in de puberteit als ouder er bovenop te blijven zitten. Er is een deel van de hersenen wat nog niet volledig ontwikkeld is. Daar kunnen ze niets aan doen. Goede begeleiding en duidelijke grenzen. Dát is wat ze nodig hebben.
Dat mag jij vinden, ben het er absoluut niet mee eens, en het past ook zeker niet bij mij en mijn kinderen
donderdag 19 februari 2015 om 15:35
quote:baukje schreef op 19 februari 2015 @ 14:58:
[...]
Toch denk ik wel dat door je kind de ruimte te geven de fout in te gaan juist wel leert consequenties te overzien. En ruimte geven om de fout in te gaan hoeft niet te betekenen dat je geen duidelijke grenzen aan geeft. Alleen liggen die grenzen dan zodanig ruim dat je problemen niet altijd voorkomt/ontloopt (voor zover dat al mogelijk zou zijn) maar soms juist kinderen de kans geeft een stuk eigen ervaring op te doen. .
Juist, en er zijn wel grenzen, als er gevaar dreigt, grijp ik heus in. Als oma op bezoek komt, kom je even een kopje thee drinken beneden. Maar als ze een hele zaterdag in bed willen blijven, mag dat. Tot ik roep, dat we aan tafel gaan.
Maar bijvoorbeeld voor school geldt, dat ik stuur obv hun resultaten. Zelf zorgen, dat die goed blijven. Zelf aan de bel trekken. Ik bied mijn hulp aan, maar als je denkt het zelf te kunnen... Be my guest (niet direct in brugklas hoor, puber is al wat ouder)
Maar als je dan onvoldoendes haalt, of blijft zitten. Tja, daar leer je van
[...]
Toch denk ik wel dat door je kind de ruimte te geven de fout in te gaan juist wel leert consequenties te overzien. En ruimte geven om de fout in te gaan hoeft niet te betekenen dat je geen duidelijke grenzen aan geeft. Alleen liggen die grenzen dan zodanig ruim dat je problemen niet altijd voorkomt/ontloopt (voor zover dat al mogelijk zou zijn) maar soms juist kinderen de kans geeft een stuk eigen ervaring op te doen. .
Juist, en er zijn wel grenzen, als er gevaar dreigt, grijp ik heus in. Als oma op bezoek komt, kom je even een kopje thee drinken beneden. Maar als ze een hele zaterdag in bed willen blijven, mag dat. Tot ik roep, dat we aan tafel gaan.
Maar bijvoorbeeld voor school geldt, dat ik stuur obv hun resultaten. Zelf zorgen, dat die goed blijven. Zelf aan de bel trekken. Ik bied mijn hulp aan, maar als je denkt het zelf te kunnen... Be my guest (niet direct in brugklas hoor, puber is al wat ouder)
Maar als je dan onvoldoendes haalt, of blijft zitten. Tja, daar leer je van
donderdag 19 februari 2015 om 15:44
Ik had het anders maar wát fijn gevonden als mijn ouders wat sturender waren geweest toen ik 14-17 was zeg maar. Doordat ze dat níet waren ben ik 2x blijven zitten en uitgekomen op de havo terwijl ik veel beter kon. Eigen verantwoordelijkheid? Toen ik 14 was ging dat niet verder dan 'school is stom, spijbelen is leuker' en ze hadden geen idee wat ik aan huiswerk moest doen en of ik dat deed. Met duidelijkere grenzen had ik een veel prettigere schooltijd gehad en was ik niet begonnen met 2-0 achterstand.
Nu als volwassene zie ik wel in wat ik anders had moeten doen, maar zie ik ook waar mijn ouders wat anders hadden kunnen doen. Ik neem ze niets kwalijk hoor, maar ze trapten te makkelijk in mijn houding van 'komt wel goed' zonder de feiten te kennen. Dat ga ik bij mijn kinderen anders doen.
Nu als volwassene zie ik wel in wat ik anders had moeten doen, maar zie ik ook waar mijn ouders wat anders hadden kunnen doen. Ik neem ze niets kwalijk hoor, maar ze trapten te makkelijk in mijn houding van 'komt wel goed' zonder de feiten te kennen. Dat ga ik bij mijn kinderen anders doen.