Psyche
alle pijlers
Plotseling overlijden moeder verwerken
dinsdag 27 januari 2015 om 06:21
Vier weken geleden is mijn moeder compleet onverwacht overleden. Niet meer de jongste, maar ook niet stok oud. Super vitaal.
Wie heeft dit ook meegemaakt en hoe verwerkte je dit?
Ik merk dat ik niet aan verwerken toe kom. Kan het nog steeds niet geloven... Voel me raar, onrustig, in de war... maar het is net alsof ze op vakantie is en nog terug komt... Ben ook nog erg druk met het huis leeghalen, de administratieve afhandeling, dus niet heel veel tijd om te gaan piekeren...
Wie heeft dit ook meegemaakt en hoe verwerkte je dit?
Ik merk dat ik niet aan verwerken toe kom. Kan het nog steeds niet geloven... Voel me raar, onrustig, in de war... maar het is net alsof ze op vakantie is en nog terug komt... Ben ook nog erg druk met het huis leeghalen, de administratieve afhandeling, dus niet heel veel tijd om te gaan piekeren...
vrijdag 20 februari 2015 om 20:14
Mijn pap overleed 9 jaar geleden ook plotseling. Ik mis hem nog altijd... Hij was echt MIJN PAPA.
Het voelt alsof er iets uit je ziel is weggenomen. Het slijt, langzaam. Stukje bij beetje kon ik weer steeds iets meer genieten van dingen, maar niet meer tot in mijn nagels, zeg maar...
Ik denk elke dag nog aan hem. Bij beslissingen die ik neem, of opmerkingen die ik hoor denk ik te weten wat hij ervan zou zeggen of vinden.
Het doet af en toe letterlijk pijn. Al komen die momenten steeds minder vaak voor. Geef eraan toe. Je hebt verdriet omdat je hem (haar) mist, omdat je van hem ( haar) houdt
Sterkte
Het voelt alsof er iets uit je ziel is weggenomen. Het slijt, langzaam. Stukje bij beetje kon ik weer steeds iets meer genieten van dingen, maar niet meer tot in mijn nagels, zeg maar...
Ik denk elke dag nog aan hem. Bij beslissingen die ik neem, of opmerkingen die ik hoor denk ik te weten wat hij ervan zou zeggen of vinden.
Het doet af en toe letterlijk pijn. Al komen die momenten steeds minder vaak voor. Geef eraan toe. Je hebt verdriet omdat je hem (haar) mist, omdat je van hem ( haar) houdt
Sterkte
zaterdag 21 februari 2015 om 22:38
Mijn vader is in december heel plotseling overleden. Hij stond nog middenin het leven en niemand, zeker hij niet, had gedacht dat hij nu al ineens weg zou vallen. Het moment dat ik het hoorde was een enorme schok. Ook ik heb constant en nog steeds het gevoel alsof het allemaal zo onwerkelijk is.. Ik herken inderdaad dat ik vanaf het eerste moment enorm druk ben geweest met van alles regelen. En nog steeds help ik mijn moeder waar nodig. Er moet nog heel veel gebeuren, maar het is wel wat rustiger inmiddels. Ik heb ook nog geen echte klap gehad en vraag me wel eens af wanneer die komt en hoe dat er dan uit ziet. Ik merk dat ik wel steeds meer momentjes krijg dat ik hem mis of ineens een soort van besef dat hij er echt niet meer is.
Ook heb ik soms het idee dat ik hem zie fietsen of lopen als iemand me op de een of andere manier aan hem doet herinneren. Ik doe eigenlijk alle dingen wel weer die ik voor zijn overlijden ook deed en kan ook wel plezier hebben zonder constant aan hem te denken. Ik vraag me ook wel eens af hoe het eigenlijk hoort, of er een klap komt.. Maar ik heb me voorgenomen om het ook maar gewoon te accepteren en het te laten komen zoals het komt.
Heel veel sterkte en mocht je er samen verder over door willen praten, dan mag je me altijd een pb sturen!
Ook heb ik soms het idee dat ik hem zie fietsen of lopen als iemand me op de een of andere manier aan hem doet herinneren. Ik doe eigenlijk alle dingen wel weer die ik voor zijn overlijden ook deed en kan ook wel plezier hebben zonder constant aan hem te denken. Ik vraag me ook wel eens af hoe het eigenlijk hoort, of er een klap komt.. Maar ik heb me voorgenomen om het ook maar gewoon te accepteren en het te laten komen zoals het komt.
Heel veel sterkte en mocht je er samen verder over door willen praten, dan mag je me altijd een pb sturen!
dinsdag 24 februari 2015 om 17:06
Mijn vader is 5 jaar geleden plotseling overleden. Niemand had het verwacht, hijzelf denk ik ook niet. Er brak juist een hele leuke tijd voor hem aan waar hij erg naar uitkeek. En toen plotseling het bericht dat hij was overleden.
De 1e dagen was ik heel sterk, ik denk eigenlijk dat ik meer in shock was. Ik heb nog veel andere mensen getroost. Maar na een tijdje kwam de klap. Ik denk de afgelopen 5 jaar serieus elke dag aan hem. Het verdriet wordt anders, maar het gemis blijft. Mijn verjaardag heb ik nooit meer gevierd sindsdien. En de feestdagen voel ik mij maar somber en alleen. Ik vraag mij zelfs weleens af of ik er ooit overheen kom.
De 1e dagen was ik heel sterk, ik denk eigenlijk dat ik meer in shock was. Ik heb nog veel andere mensen getroost. Maar na een tijdje kwam de klap. Ik denk de afgelopen 5 jaar serieus elke dag aan hem. Het verdriet wordt anders, maar het gemis blijft. Mijn verjaardag heb ik nooit meer gevierd sindsdien. En de feestdagen voel ik mij maar somber en alleen. Ik vraag mij zelfs weleens af of ik er ooit overheen kom.
