Wachten....
maandag 23 februari 2015 om 20:42
Eigenlijk wilde ik in dit topic beschrijven hoe erg ik wachten vind, wat het met me doet en dergelijke.
Heel negatief dus eigenlijk.
Toen ging ik er eens verder over nadenken en toen vroeg ik me af waarom ik dan alleen maar doe wachten. Is dat wachten eigenlijk niet gewoon overbodig? Ik bedoel ik kan toch ook gewoon verder met andere dingen? Dan hoef ik niet te wachten.
Het alsmaar wachten op dingen bepaald voor een groot deel mijn leven heb ik het idee. Van dat alsmaar, onnodig, wachten blijf ik steeds maar vasthangen.
Hoe gaan jullie om met wachten? Wachten in alle soorten en maten.
Heel negatief dus eigenlijk.
Toen ging ik er eens verder over nadenken en toen vroeg ik me af waarom ik dan alleen maar doe wachten. Is dat wachten eigenlijk niet gewoon overbodig? Ik bedoel ik kan toch ook gewoon verder met andere dingen? Dan hoef ik niet te wachten.
Het alsmaar wachten op dingen bepaald voor een groot deel mijn leven heb ik het idee. Van dat alsmaar, onnodig, wachten blijf ik steeds maar vasthangen.
Hoe gaan jullie om met wachten? Wachten in alle soorten en maten.
maandag 23 februari 2015 om 20:44
Ik sta nooit echt stil bij wachten. Als ik moet wachten op de brug die open staat, dan luister ik naar de radio. Als ik moet wachten op een vriendin die aankomt op het station, dan kijk ik naar mensen en praat met ze. Als ik moet wachten bij de bakker, dan kijk ik wat er allemaal is. Als ik moet wachten op de trein, dan lees ik een boek.
Kortom, ik maak van 'wachten' iets anders.
Kortom, ik maak van 'wachten' iets anders.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
maandag 23 februari 2015 om 20:55
Ik kom dus gewoon soms niet toe aan bepaalde dingen omdat ik wacht.
Ik wacht dan op een brief die over een paar dagen komt en dat houd me dan erg bezig.
Nu wacht ik bijvoorbeeld op het starten van mijn behanding bij de ggz.
Op een of andere manier heb ik dan dus het gevoel dat ik niet verder kan voordat dit begint en heb ik dus het gevoel dat ik moet blijven wachten.
Ik wacht dan op een brief die over een paar dagen komt en dat houd me dan erg bezig.
Nu wacht ik bijvoorbeeld op het starten van mijn behanding bij de ggz.
Op een of andere manier heb ik dan dus het gevoel dat ik niet verder kan voordat dit begint en heb ik dus het gevoel dat ik moet blijven wachten.
maandag 23 februari 2015 om 20:59
Ik besef me nu dan dus ook dat dit eigenlijk helemaal niet hoeft dat wachten.
Ik hoef niet te wachten op die brief voordat ik iets gezelligs kan inplannen.
En ik hoef niet te wachten op de start van mijn behandeling om alvast wat positieve veranderingen in mijn leven aan te brengen. Hoef niet te wachten met het starten met een hobby.
Ik hoef niet te wachten op die brief voordat ik iets gezelligs kan inplannen.
En ik hoef niet te wachten op de start van mijn behandeling om alvast wat positieve veranderingen in mijn leven aan te brengen. Hoef niet te wachten met het starten met een hobby.
maandag 23 februari 2015 om 21:03
Ik heb wel eens gelezen dat we een derde deel van ons leven doorbrengen met wachten. Dat lijkt me wat veel. Maar we besteden er wel meer tijd aan dan je in eerste instantie denkt. Als je bv in de trein zit, ben je eigenlijk ook aan het wachten. Ik heb er soms heel veel moeite mee en soms vind ik het ook wel prettig. Zoals wachten tot het eten klaar is. Maar ik snap wel wat je bedoelt dat het zo leeg lijkt. Er zit vaak alleen niks anders op dan wachten, helaas.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.