Psyche
alle pijlers
negatieve stem
dinsdag 17 maart 2015 om 22:44
quote:Stormkraft schreef op 17 maart 2015 @ 22:36:
Ja voordat ik in therapie ging had ik er last van. Niet zozeer over gewicht maar andere dingen van mezelf.
Dus ik ging in therapie. En het heeft geholpen.
Wat wil je verder met je topic? Klagen, herkenning vinden, tips krijgen?
Tips krijgen om ervan af te komen
Herkenning vinden
En even klagen:p
Dank voor je antwoord
Ja voordat ik in therapie ging had ik er last van. Niet zozeer over gewicht maar andere dingen van mezelf.
Dus ik ging in therapie. En het heeft geholpen.
Wat wil je verder met je topic? Klagen, herkenning vinden, tips krijgen?
Tips krijgen om ervan af te komen
Herkenning vinden
En even klagen:p
Dank voor je antwoord
dinsdag 17 maart 2015 om 23:11
Die stemmetjes had/heb ik ook. Ik noem het gif en het is gif.
Zit zelf in therapie en door de oorsprong van die stemmetjes te achterhalen, kan ik ze beter negeren en ben er een stuk gelukkiger op geworden.
Stemmetjes/gedachten/gevoelens zijn toestanden die in JOU zitten. Probleem is dat jij denkt dat zij baas over jou zijn, terwijl zij kracht ontlenen aan jouw onderwerping aan hun. Volg je het nog? Zie de stem voor wat het is: pure gif en gebruik als antigif je totale onverschilligheid naar die stem toe. Net of je een hond hoort blaffen ergens in de verte; sla er geen acht op.
Lukt je in het begin niet, maar oefening baart kunst en uiteindelijk kom je erachter dat jij baas bent in je hoofd en niet die gifstemmetjes.
Zit zelf in therapie en door de oorsprong van die stemmetjes te achterhalen, kan ik ze beter negeren en ben er een stuk gelukkiger op geworden.
Stemmetjes/gedachten/gevoelens zijn toestanden die in JOU zitten. Probleem is dat jij denkt dat zij baas over jou zijn, terwijl zij kracht ontlenen aan jouw onderwerping aan hun. Volg je het nog? Zie de stem voor wat het is: pure gif en gebruik als antigif je totale onverschilligheid naar die stem toe. Net of je een hond hoort blaffen ergens in de verte; sla er geen acht op.
Lukt je in het begin niet, maar oefening baart kunst en uiteindelijk kom je erachter dat jij baas bent in je hoofd en niet die gifstemmetjes.
dinsdag 17 maart 2015 om 23:20
quote:Sensy12 schreef op 17 maart 2015 @ 23:11:
Die stemmetjes had/heb ik ook. Ik noem het gif en het is gif.
Zit zelf in therapie en door de oorsprong van die stemmetjes te achterhalen, kan ik ze beter negeren en ben er een stuk gelukkiger op geworden.
Stemmetjes/gedachten/gevoelens zijn toestanden die in JOU zitten. Probleem is dat jij denkt dat zij baas over jou zijn, terwijl zij kracht ontlenen aan jouw onderwerping aan hun. Volg je het nog? Zie de stem voor wat het is: pure gif en gebruik als antigif je totale onverschilligheid naar die stem toe. Net of je een hond hoort blaffen ergens in de verte; sla er geen acht op.
Lukt je in het begin niet, maar oefening baart kunst en uiteindelijk kom je erachter dat jij baas bent in je hoofd en niet die gifstemmetjes.Sensy, wat knap dat jij het op deze manier kan benaderen. Moet ik ook gaan proberen. In het dagelijkse leven houdt die stem mij tegen dingen te doen. Op een leuke man afstappen, zwemmen en sauna's e.d. Zou mooi zijn als ik ervan af kom. Dank voor je tip
Die stemmetjes had/heb ik ook. Ik noem het gif en het is gif.
Zit zelf in therapie en door de oorsprong van die stemmetjes te achterhalen, kan ik ze beter negeren en ben er een stuk gelukkiger op geworden.
Stemmetjes/gedachten/gevoelens zijn toestanden die in JOU zitten. Probleem is dat jij denkt dat zij baas over jou zijn, terwijl zij kracht ontlenen aan jouw onderwerping aan hun. Volg je het nog? Zie de stem voor wat het is: pure gif en gebruik als antigif je totale onverschilligheid naar die stem toe. Net of je een hond hoort blaffen ergens in de verte; sla er geen acht op.
Lukt je in het begin niet, maar oefening baart kunst en uiteindelijk kom je erachter dat jij baas bent in je hoofd en niet die gifstemmetjes.Sensy, wat knap dat jij het op deze manier kan benaderen. Moet ik ook gaan proberen. In het dagelijkse leven houdt die stem mij tegen dingen te doen. Op een leuke man afstappen, zwemmen en sauna's e.d. Zou mooi zijn als ik ervan af kom. Dank voor je tip
dinsdag 17 maart 2015 om 23:26
Google eens op G-schema's. Heeft mij goed geholpen icm therapie.
Als je het consequent oefent en ook opschrijft dan word je veel bewuster en kun je makkelijker doen wat Sensy zegt want ben het elemaal met haar eens, maar het is verdomde moeilijk zonder 'iets' on je aan vast te houden. Zo'n schema kan een begin zijn, biedt structuur en houvast.
Als je het consequent oefent en ook opschrijft dan word je veel bewuster en kun je makkelijker doen wat Sensy zegt want ben het elemaal met haar eens, maar het is verdomde moeilijk zonder 'iets' on je aan vast te houden. Zo'n schema kan een begin zijn, biedt structuur en houvast.
dinsdag 17 maart 2015 om 23:39
Ik heb daar eigenlijk nooit last van. Ik denk dat je graag reacties wilt waar je wat aan hebt, tenminste, het lijkt me best een probleem voor je. Dus misschien is het dan handig als ik vertel hoe ik doe, ook al heb ik jouw probleem niet. Ik heb er al een oplossing voor gevonden. Ik reageer niet omdat ik dat in je gezicht wil smeren of om je te kwetsen maar misschien heb je wat aan de manier waarop ik dat heb opgelost of welke gebeurtenissen me hebben geleerd om te gaan met het idee: anderen zijn leuker dan ik ben.
In mijn pubertijd heb ik een blauwe maandag modellenwerk gedaan. Niet omdat ik mezelf zo mooi vond hoor, ik was superonzeker. Ik was bezig met mezelf continue te vergelijken met anderen en die waren altijd mooier.
Mijn broer deed vrij fanatiek aan hobbyfotografie en toen hij landschappen fotograferen, stadsfotografie en objectfotografie een beetje zat was, wilde hij mensen gaan fotograferen. Mijn broer is twee jaar ouder dan mij en was als puber wat verlegen. En dus fotografeerde hij zijn assistente bij het fotograferen, ik dus want ik hielp hem toch al met decors opzetten, licht meten en door de stad sjokken met een statief onder mijn arm.
Dat deed hij toen we op vakantie waren. Onder het mom dat hij voor een fotowedstrijd mee wilde doen voor een of ander product. Dat moest ik vasthouden op de foto. Maar we namen ook foto's zonder dat product en na de vakantie bleek hij een verborgen agenda te hebben: een fotowedstrijd waar fotograaf en model allebei een prijs konden winnen. En hij had de foto's opgestuurd zonder mij van tevoren in te lichten, de sneak. Long story short, we wonnen samen de wedstrijd.
Toen ik won, viel mijn mond open van verbazing. Vrijwel iedereen daar vond ik tien keer mooier dan mezelf. Bovendien liep ik na het gesprek met de jury een gangkast in in mijn verwarring, whahaha.
De foto's die toen van me zijn gemaakt, sommige zijn goed maar vele, daarvan droop de onzekerheid van mijn gezicht. Dat zie ik nu helemaal goed, ik ben nu 40 en was toen 15. De prijs was naar Parijs waar ik een maand castings mocht lopen. Ik vond het leuk en in de fotosessies leerde ik een truuk. Voor de foto kun je acteren. Poseren IS acteren. Zo is het mogelijk om een heel goed model te zijn terwijl je van binnen heel onzeker bent. En ik kan poseren, het is een truuk die aan te leren is. Maar dat gaf me nog steeds niet het gevoel dat ik net zo leuk als anderen was.
Toen ik 17 was, had ik een vriendje die me ook iets belangrijks leerde. Ik wilde op het strand wel in bikini maar niet topless. Waarom niet? Vroeg hij. Denk denk, eh....omdat ik me daar niet prettig bij voel. Hij weer, waarom voel je je daar niet prettig bij dan. Ik, licht geirriteerd, omdat ik me dan bekeken voel. Maar is dat zo, vroeg hij, gaan mensen je dan bekijken? Hij zegt, ik wil wedden dat als jij nu je top uitdoet, dat er niemand opkijkt van zijn krantje.
En om me te helpen, waar ik veel weerstand bij voelde, ging hij achter me zitten en hield zijn handen voor mijn borsten. Hij zei, als je je top nu uitdoet, doe ik mijn handen pas weg als jij zegt dat het mag. Stom! Boos! Maar er ging wel een lampje branden ergens. Dus ik deed wat hij zei en tuurde het hele strand af op zoek naar perverts en gluurders. Toen ik dacht, nu kijkt echt niemand deze kant op, zei ik, okee nu. Hij haalde zijn handen weg. En niemand keek op. Er veranderde niets op het strand, behalve mijn kijk op dingen.
Ergens in me was er toch een stemmetje dat zei, ik zie er raar uit, anders, afwijkend, niet mooi genoeg, etc. En dat stemmetje had me van iets overtuigd wat helemaal niet klopte. Namelijk dat er wel mensen mijn kant op zouden kijken en tegen elkaar iets zouden fluisteren van, moet je haar zien, whaha, wat een rare tieten. Of, zooo, die is lelijk!
Later kwam ik mijn huidige vriend tegen die me heel mooi vond, zei hij dan. Terwijl er een wereld vol leukere, mooiere vrouwen is. Maar ik leerde van hem ook dat schoonheid niet het eerste is waar je partner op uitkiest, dat lijkt wel zo. Maar een mens is geen foto.
Al zijn er nog zoveel vrouwen op de wereld die mooier en leuker dan mij zijn, ik heb zo mijn bijzondere eigenschappen. Ik bedoel, alsof hele mooie mensen inwisselbaar voor elkaar zijn.
Iedereen heeft zijn bijzondere eigenschappen. Ga die vinden en oppoetsen ipv je druk te maken om andermans bijzonderheden. Mensen lijken best veel op elkaar, vrouwen hebben bv allemaal (in principe dan he) borsten. De een heeft mooiere dan de andere maar onze schoonheid wordt er niet door gedefinieerd.
Ik denk dat het werkt om je schoonheid van binnen te vinden zodat je ook een positievere kijk op je lichaam krijgt. Je uitstraling heeft te maken met wat je van jezelf vindt en die maakt mensen het mooist. Je ziet vrouwen die absoluut niet aan het schoonheidsideaal voldoen maar wel dol zijn op zichzelf en hun sterke en zwakke punten kennen maar daar tevreden mee zijn. En die vind ik net zo mooi of misschien zelfs mooier dan modellen omdat ze zelf echt geloven dat ze mooi zijn. Dat hoeft niet zo te zijn bij een model want die kan acteren.
Misschien heb je er wat aan, misschien ook niet, maar ik denk dat je jezelf leuk moet vinden voor je zult geloven dat anderen dat ook doen. Dus ik raad je aan om nu niet zo na te denken over je uiterlijk maar over je innerlijk. Jij bent ook leuk en bijzonder, welke dingen vind je wel leuk aan jezelf, ga daarnaar zoeken. Dan stop je misschien met blijven vergelijken. Er is altijd een leuker, mooier mens te vinden, als je er zo naar wilt kijken maar je kunt ook jezelf gaan zien als de leukste ter wereld. Want er zullen toch geen verkiezingen over gehouden kunnen worden.
Zet dus tegenover dat negatieve stemmetje een positieve, dan heeft het vast minder invloed op je. Veel sterkte iig.
In mijn pubertijd heb ik een blauwe maandag modellenwerk gedaan. Niet omdat ik mezelf zo mooi vond hoor, ik was superonzeker. Ik was bezig met mezelf continue te vergelijken met anderen en die waren altijd mooier.
Mijn broer deed vrij fanatiek aan hobbyfotografie en toen hij landschappen fotograferen, stadsfotografie en objectfotografie een beetje zat was, wilde hij mensen gaan fotograferen. Mijn broer is twee jaar ouder dan mij en was als puber wat verlegen. En dus fotografeerde hij zijn assistente bij het fotograferen, ik dus want ik hielp hem toch al met decors opzetten, licht meten en door de stad sjokken met een statief onder mijn arm.
Dat deed hij toen we op vakantie waren. Onder het mom dat hij voor een fotowedstrijd mee wilde doen voor een of ander product. Dat moest ik vasthouden op de foto. Maar we namen ook foto's zonder dat product en na de vakantie bleek hij een verborgen agenda te hebben: een fotowedstrijd waar fotograaf en model allebei een prijs konden winnen. En hij had de foto's opgestuurd zonder mij van tevoren in te lichten, de sneak. Long story short, we wonnen samen de wedstrijd.
Toen ik won, viel mijn mond open van verbazing. Vrijwel iedereen daar vond ik tien keer mooier dan mezelf. Bovendien liep ik na het gesprek met de jury een gangkast in in mijn verwarring, whahaha.
De foto's die toen van me zijn gemaakt, sommige zijn goed maar vele, daarvan droop de onzekerheid van mijn gezicht. Dat zie ik nu helemaal goed, ik ben nu 40 en was toen 15. De prijs was naar Parijs waar ik een maand castings mocht lopen. Ik vond het leuk en in de fotosessies leerde ik een truuk. Voor de foto kun je acteren. Poseren IS acteren. Zo is het mogelijk om een heel goed model te zijn terwijl je van binnen heel onzeker bent. En ik kan poseren, het is een truuk die aan te leren is. Maar dat gaf me nog steeds niet het gevoel dat ik net zo leuk als anderen was.
Toen ik 17 was, had ik een vriendje die me ook iets belangrijks leerde. Ik wilde op het strand wel in bikini maar niet topless. Waarom niet? Vroeg hij. Denk denk, eh....omdat ik me daar niet prettig bij voel. Hij weer, waarom voel je je daar niet prettig bij dan. Ik, licht geirriteerd, omdat ik me dan bekeken voel. Maar is dat zo, vroeg hij, gaan mensen je dan bekijken? Hij zegt, ik wil wedden dat als jij nu je top uitdoet, dat er niemand opkijkt van zijn krantje.
En om me te helpen, waar ik veel weerstand bij voelde, ging hij achter me zitten en hield zijn handen voor mijn borsten. Hij zei, als je je top nu uitdoet, doe ik mijn handen pas weg als jij zegt dat het mag. Stom! Boos! Maar er ging wel een lampje branden ergens. Dus ik deed wat hij zei en tuurde het hele strand af op zoek naar perverts en gluurders. Toen ik dacht, nu kijkt echt niemand deze kant op, zei ik, okee nu. Hij haalde zijn handen weg. En niemand keek op. Er veranderde niets op het strand, behalve mijn kijk op dingen.
Ergens in me was er toch een stemmetje dat zei, ik zie er raar uit, anders, afwijkend, niet mooi genoeg, etc. En dat stemmetje had me van iets overtuigd wat helemaal niet klopte. Namelijk dat er wel mensen mijn kant op zouden kijken en tegen elkaar iets zouden fluisteren van, moet je haar zien, whaha, wat een rare tieten. Of, zooo, die is lelijk!
Later kwam ik mijn huidige vriend tegen die me heel mooi vond, zei hij dan. Terwijl er een wereld vol leukere, mooiere vrouwen is. Maar ik leerde van hem ook dat schoonheid niet het eerste is waar je partner op uitkiest, dat lijkt wel zo. Maar een mens is geen foto.
Al zijn er nog zoveel vrouwen op de wereld die mooier en leuker dan mij zijn, ik heb zo mijn bijzondere eigenschappen. Ik bedoel, alsof hele mooie mensen inwisselbaar voor elkaar zijn.
Iedereen heeft zijn bijzondere eigenschappen. Ga die vinden en oppoetsen ipv je druk te maken om andermans bijzonderheden. Mensen lijken best veel op elkaar, vrouwen hebben bv allemaal (in principe dan he) borsten. De een heeft mooiere dan de andere maar onze schoonheid wordt er niet door gedefinieerd.
Ik denk dat het werkt om je schoonheid van binnen te vinden zodat je ook een positievere kijk op je lichaam krijgt. Je uitstraling heeft te maken met wat je van jezelf vindt en die maakt mensen het mooist. Je ziet vrouwen die absoluut niet aan het schoonheidsideaal voldoen maar wel dol zijn op zichzelf en hun sterke en zwakke punten kennen maar daar tevreden mee zijn. En die vind ik net zo mooi of misschien zelfs mooier dan modellen omdat ze zelf echt geloven dat ze mooi zijn. Dat hoeft niet zo te zijn bij een model want die kan acteren.
Misschien heb je er wat aan, misschien ook niet, maar ik denk dat je jezelf leuk moet vinden voor je zult geloven dat anderen dat ook doen. Dus ik raad je aan om nu niet zo na te denken over je uiterlijk maar over je innerlijk. Jij bent ook leuk en bijzonder, welke dingen vind je wel leuk aan jezelf, ga daarnaar zoeken. Dan stop je misschien met blijven vergelijken. Er is altijd een leuker, mooier mens te vinden, als je er zo naar wilt kijken maar je kunt ook jezelf gaan zien als de leukste ter wereld. Want er zullen toch geen verkiezingen over gehouden kunnen worden.
Zet dus tegenover dat negatieve stemmetje een positieve, dan heeft het vast minder invloed op je. Veel sterkte iig.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
woensdag 18 maart 2015 om 10:16
Ik heb dat ook. Over mn lichaam. Maar ook over allerlei andere dingen. n.a.v. Wat ik op viva allemaal lees en in sommige boeken , probeer ik dat te negeren die gedachtes. Of iig zien als gedachtes. En dus niet dat t de waarheid is.
Dat je als mens zoveel denkt. En niet elke gedachte serieus moet nemen. filteren.
Dat je als mens zoveel denkt. En niet elke gedachte serieus moet nemen. filteren.
woensdag 18 maart 2015 om 22:54
quote:gladoortje74 schreef op 17 maart 2015 @ 23:39:
Ik heb daar eigenlijk nooit last van. Ik denk dat je graag reacties wilt waar je wat aan hebt, tenminste, het lijkt me best een probleem voor je. Dus misschien is het dan handig als ik vertel hoe ik doe, ook al heb ik jouw probleem niet. Ik heb er al een oplossing voor gevonden. Ik reageer niet omdat ik dat in je gezicht wil smeren of om je te kwetsen maar misschien heb je wat aan de manier waarop ik dat heb opgelost of welke gebeurtenissen me hebben geleerd om te gaan met het idee: anderen zijn leuker dan ik ben.
In mijn pubertijd heb ik een blauwe maandag modellenwerk gedaan. Niet omdat ik mezelf zo mooi vond hoor, ik was superonzeker. Ik was bezig met mezelf continue te vergelijken met anderen en die waren altijd mooier.
Wauw wat een verhaal! Bij jou is het goed gekomen, dus moet mij ook lukken hoop ik. Dank dat je dit wilde delen
Mijn broer deed vrij fanatiek aan hobbyfotografie en toen hij landschappen fotograferen, stadsfotografie en objectfotografie een beetje zat was, wilde hij mensen gaan fotograferen. Mijn broer is twee jaar ouder dan mij en was als puber wat verlegen. En dus fotografeerde hij zijn assistente bij het fotograferen, ik dus want ik hielp hem toch al met decors opzetten, licht meten en door de stad sjokken met een statief onder mijn arm.
Dat deed hij toen we op vakantie waren. Onder het mom dat hij voor een fotowedstrijd mee wilde doen voor een of ander product. Dat moest ik vasthouden op de foto. Maar we namen ook foto's zonder dat product en na de vakantie bleek hij een verborgen agenda te hebben: een fotowedstrijd waar fotograaf en model allebei een prijs konden winnen. En hij had de foto's opgestuurd zonder mij van tevoren in te lichten, de sneak. Long story short, we wonnen samen de wedstrijd.
Toen ik won, viel mijn mond open van verbazing. Vrijwel iedereen daar vond ik tien keer mooier dan mezelf. Bovendien liep ik na het gesprek met de jury een gangkast in in mijn verwarring, whahaha.
De foto's die toen van me zijn gemaakt, sommige zijn goed maar vele, daarvan droop de onzekerheid van mijn gezicht. Dat zie ik nu helemaal goed, ik ben nu 40 en was toen 15. De prijs was naar Parijs waar ik een maand castings mocht lopen. Ik vond het leuk en in de fotosessies leerde ik een truuk. Voor de foto kun je acteren. Poseren IS acteren. Zo is het mogelijk om een heel goed model te zijn terwijl je van binnen heel onzeker bent. En ik kan poseren, het is een truuk die aan te leren is. Maar dat gaf me nog steeds niet het gevoel dat ik net zo leuk als anderen was.
Toen ik 17 was, had ik een vriendje die me ook iets belangrijks leerde. Ik wilde op het strand wel in bikini maar niet topless. Waarom niet? Vroeg hij. Denk denk, eh....omdat ik me daar niet prettig bij voel. Hij weer, waarom voel je je daar niet prettig bij dan. Ik, licht geirriteerd, omdat ik me dan bekeken voel. Maar is dat zo, vroeg hij, gaan mensen je dan bekijken? Hij zegt, ik wil wedden dat als jij nu je top uitdoet, dat er niemand opkijkt van zijn krantje.
En om me te helpen, waar ik veel weerstand bij voelde, ging hij achter me zitten en hield zijn handen voor mijn borsten. Hij zei, als je je top nu uitdoet, doe ik mijn handen pas weg als jij zegt dat het mag. Stom! Boos! Maar er ging wel een lampje branden ergens. Dus ik deed wat hij zei en tuurde het hele strand af op zoek naar perverts en gluurders. Toen ik dacht, nu kijkt echt niemand deze kant op, zei ik, okee nu. Hij haalde zijn handen weg. En niemand keek op. Er veranderde niets op het strand, behalve mijn kijk op dingen.
Ergens in me was er toch een stemmetje dat zei, ik zie er raar uit, anders, afwijkend, niet mooi genoeg, etc. En dat stemmetje had me van iets overtuigd wat helemaal niet klopte. Namelijk dat er wel mensen mijn kant op zouden kijken en tegen elkaar iets zouden fluisteren van, moet je haar zien, whaha, wat een rare tieten. Of, zooo, die is lelijk!
Later kwam ik mijn huidige vriend tegen die me heel mooi vond, zei hij dan. Terwijl er een wereld vol leukere, mooiere vrouwen is. Maar ik leerde van hem ook dat schoonheid niet het eerste is waar je partner op uitkiest, dat lijkt wel zo. Maar een mens is geen foto.
Al zijn er nog zoveel vrouwen op de wereld die mooier en leuker dan mij zijn, ik heb zo mijn bijzondere eigenschappen. Ik bedoel, alsof hele mooie mensen inwisselbaar voor elkaar zijn.
Iedereen heeft zijn bijzondere eigenschappen. Ga die vinden en oppoetsen ipv je druk te maken om andermans bijzonderheden. Mensen lijken best veel op elkaar, vrouwen hebben bv allemaal (in principe dan he) borsten. De een heeft mooiere dan de andere maar onze schoonheid wordt er niet door gedefinieerd.
Ik denk dat het werkt om je schoonheid van binnen te vinden zodat je ook een positievere kijk op je lichaam krijgt. Je uitstraling heeft te maken met wat je van jezelf vindt en die maakt mensen het mooist. Je ziet vrouwen die absoluut niet aan het schoonheidsideaal voldoen maar wel dol zijn op zichzelf en hun sterke en zwakke punten kennen maar daar tevreden mee zijn. En die vind ik net zo mooi of misschien zelfs mooier dan modellen omdat ze zelf echt geloven dat ze mooi zijn. Dat hoeft niet zo te zijn bij een model want die kan acteren.
Misschien heb je er wat aan, misschien ook niet, maar ik denk dat je jezelf leuk moet vinden voor je zult geloven dat anderen dat ook doen. Dus ik raad je aan om nu niet zo na te denken over je uiterlijk maar over je innerlijk. Jij bent ook leuk en bijzonder, welke dingen vind je wel leuk aan jezelf, ga daarnaar zoeken. Dan stop je misschien met blijven vergelijken. Er is altijd een leuker, mooier mens te vinden, als je er zo naar wilt kijken maar je kunt ook jezelf gaan zien als de leukste ter wereld. Want er zullen toch geen verkiezingen over gehouden kunnen worden.
Zet dus tegenover dat negatieve stemmetje een positieve, dan heeft het vast minder invloed op je. Veel sterkte iig.Dank voor het delen. Knap hoe jij het heb opgelost
Ik heb daar eigenlijk nooit last van. Ik denk dat je graag reacties wilt waar je wat aan hebt, tenminste, het lijkt me best een probleem voor je. Dus misschien is het dan handig als ik vertel hoe ik doe, ook al heb ik jouw probleem niet. Ik heb er al een oplossing voor gevonden. Ik reageer niet omdat ik dat in je gezicht wil smeren of om je te kwetsen maar misschien heb je wat aan de manier waarop ik dat heb opgelost of welke gebeurtenissen me hebben geleerd om te gaan met het idee: anderen zijn leuker dan ik ben.
In mijn pubertijd heb ik een blauwe maandag modellenwerk gedaan. Niet omdat ik mezelf zo mooi vond hoor, ik was superonzeker. Ik was bezig met mezelf continue te vergelijken met anderen en die waren altijd mooier.
Wauw wat een verhaal! Bij jou is het goed gekomen, dus moet mij ook lukken hoop ik. Dank dat je dit wilde delen
Mijn broer deed vrij fanatiek aan hobbyfotografie en toen hij landschappen fotograferen, stadsfotografie en objectfotografie een beetje zat was, wilde hij mensen gaan fotograferen. Mijn broer is twee jaar ouder dan mij en was als puber wat verlegen. En dus fotografeerde hij zijn assistente bij het fotograferen, ik dus want ik hielp hem toch al met decors opzetten, licht meten en door de stad sjokken met een statief onder mijn arm.
Dat deed hij toen we op vakantie waren. Onder het mom dat hij voor een fotowedstrijd mee wilde doen voor een of ander product. Dat moest ik vasthouden op de foto. Maar we namen ook foto's zonder dat product en na de vakantie bleek hij een verborgen agenda te hebben: een fotowedstrijd waar fotograaf en model allebei een prijs konden winnen. En hij had de foto's opgestuurd zonder mij van tevoren in te lichten, de sneak. Long story short, we wonnen samen de wedstrijd.
Toen ik won, viel mijn mond open van verbazing. Vrijwel iedereen daar vond ik tien keer mooier dan mezelf. Bovendien liep ik na het gesprek met de jury een gangkast in in mijn verwarring, whahaha.
De foto's die toen van me zijn gemaakt, sommige zijn goed maar vele, daarvan droop de onzekerheid van mijn gezicht. Dat zie ik nu helemaal goed, ik ben nu 40 en was toen 15. De prijs was naar Parijs waar ik een maand castings mocht lopen. Ik vond het leuk en in de fotosessies leerde ik een truuk. Voor de foto kun je acteren. Poseren IS acteren. Zo is het mogelijk om een heel goed model te zijn terwijl je van binnen heel onzeker bent. En ik kan poseren, het is een truuk die aan te leren is. Maar dat gaf me nog steeds niet het gevoel dat ik net zo leuk als anderen was.
Toen ik 17 was, had ik een vriendje die me ook iets belangrijks leerde. Ik wilde op het strand wel in bikini maar niet topless. Waarom niet? Vroeg hij. Denk denk, eh....omdat ik me daar niet prettig bij voel. Hij weer, waarom voel je je daar niet prettig bij dan. Ik, licht geirriteerd, omdat ik me dan bekeken voel. Maar is dat zo, vroeg hij, gaan mensen je dan bekijken? Hij zegt, ik wil wedden dat als jij nu je top uitdoet, dat er niemand opkijkt van zijn krantje.
En om me te helpen, waar ik veel weerstand bij voelde, ging hij achter me zitten en hield zijn handen voor mijn borsten. Hij zei, als je je top nu uitdoet, doe ik mijn handen pas weg als jij zegt dat het mag. Stom! Boos! Maar er ging wel een lampje branden ergens. Dus ik deed wat hij zei en tuurde het hele strand af op zoek naar perverts en gluurders. Toen ik dacht, nu kijkt echt niemand deze kant op, zei ik, okee nu. Hij haalde zijn handen weg. En niemand keek op. Er veranderde niets op het strand, behalve mijn kijk op dingen.
Ergens in me was er toch een stemmetje dat zei, ik zie er raar uit, anders, afwijkend, niet mooi genoeg, etc. En dat stemmetje had me van iets overtuigd wat helemaal niet klopte. Namelijk dat er wel mensen mijn kant op zouden kijken en tegen elkaar iets zouden fluisteren van, moet je haar zien, whaha, wat een rare tieten. Of, zooo, die is lelijk!
Later kwam ik mijn huidige vriend tegen die me heel mooi vond, zei hij dan. Terwijl er een wereld vol leukere, mooiere vrouwen is. Maar ik leerde van hem ook dat schoonheid niet het eerste is waar je partner op uitkiest, dat lijkt wel zo. Maar een mens is geen foto.
Al zijn er nog zoveel vrouwen op de wereld die mooier en leuker dan mij zijn, ik heb zo mijn bijzondere eigenschappen. Ik bedoel, alsof hele mooie mensen inwisselbaar voor elkaar zijn.
Iedereen heeft zijn bijzondere eigenschappen. Ga die vinden en oppoetsen ipv je druk te maken om andermans bijzonderheden. Mensen lijken best veel op elkaar, vrouwen hebben bv allemaal (in principe dan he) borsten. De een heeft mooiere dan de andere maar onze schoonheid wordt er niet door gedefinieerd.
Ik denk dat het werkt om je schoonheid van binnen te vinden zodat je ook een positievere kijk op je lichaam krijgt. Je uitstraling heeft te maken met wat je van jezelf vindt en die maakt mensen het mooist. Je ziet vrouwen die absoluut niet aan het schoonheidsideaal voldoen maar wel dol zijn op zichzelf en hun sterke en zwakke punten kennen maar daar tevreden mee zijn. En die vind ik net zo mooi of misschien zelfs mooier dan modellen omdat ze zelf echt geloven dat ze mooi zijn. Dat hoeft niet zo te zijn bij een model want die kan acteren.
Misschien heb je er wat aan, misschien ook niet, maar ik denk dat je jezelf leuk moet vinden voor je zult geloven dat anderen dat ook doen. Dus ik raad je aan om nu niet zo na te denken over je uiterlijk maar over je innerlijk. Jij bent ook leuk en bijzonder, welke dingen vind je wel leuk aan jezelf, ga daarnaar zoeken. Dan stop je misschien met blijven vergelijken. Er is altijd een leuker, mooier mens te vinden, als je er zo naar wilt kijken maar je kunt ook jezelf gaan zien als de leukste ter wereld. Want er zullen toch geen verkiezingen over gehouden kunnen worden.
Zet dus tegenover dat negatieve stemmetje een positieve, dan heeft het vast minder invloed op je. Veel sterkte iig.Dank voor het delen. Knap hoe jij het heb opgelost
woensdag 18 maart 2015 om 23:12
quote:Stormkraft schreef op 17 maart 2015 @ 23:26:
Google eens op G-schema's. Heeft mij goed geholpen icm therapie.
Als je het consequent oefent en ook opschrijft dan word je veel bewuster en kun je makkelijker doen wat Sensy zegt want ben het elemaal met haar eens, maar het is verdomde moeilijk zonder 'iets' on je aan vast te houden. Zo'n schema kan een begin zijn, biedt structuur en houvast.Ik was me er van bewust dat mijn reactie kort door de bocht was maar hoopte TO in ieder geval enthousiast te krijgen dat er manieren zijn om er vanaf te komen en lichtte een tipje van de sluier. Dank voor jouw aanvulling dus.
Google eens op G-schema's. Heeft mij goed geholpen icm therapie.
Als je het consequent oefent en ook opschrijft dan word je veel bewuster en kun je makkelijker doen wat Sensy zegt want ben het elemaal met haar eens, maar het is verdomde moeilijk zonder 'iets' on je aan vast te houden. Zo'n schema kan een begin zijn, biedt structuur en houvast.Ik was me er van bewust dat mijn reactie kort door de bocht was maar hoopte TO in ieder geval enthousiast te krijgen dat er manieren zijn om er vanaf te komen en lichtte een tipje van de sluier. Dank voor jouw aanvulling dus.
woensdag 18 maart 2015 om 23:16
Nou, ik heb wel wat hulp gehad he. Maar uiteindelijk moet je met jezelf leren leven. Ook al heb ik een aantal kenmerken waar sommige vrouwen jaloers op kunnen zijn, dat wil niet zeggen dat ik geen worstelingen door moest om door die schaamte voor mezelf heen te breken. Dat was soms pijnlijk en genant. Moet je je voorstellen dat je superonzeker bent en dat je een fotosessie moet doen.
Maar misschien is het ook iets voor jou, poseren. Het enige wat je nodig hebt, is een camera met timer, het liefst een statief voor je camera, jezelf en wat spots. Kunnen gewone kamerlampen zijn. Hang een mooi laken oid op als decor. En maak jezelf op natuurlijk. Elke vrouw kan leren poseren, kwestie van oefening. Heel goed voor je zelfvertrouwen, als je een beetje creatief bent en goed kijkt naar wat modellen doen op foto's in tijdschriften. De foto's kun je bewaren, wissen, of gewoon aan niemand laten zien. Why not? Ik vond het erg leuk en de meeste vrouwen kunnen zich opmaken. En tegenwoordig heb je daar instructiefilmpjes voor op you tube. Wat modellen, in feite meisjes van 15-20, kunnen, kun jij ook. You go girl.
Maar misschien is het ook iets voor jou, poseren. Het enige wat je nodig hebt, is een camera met timer, het liefst een statief voor je camera, jezelf en wat spots. Kunnen gewone kamerlampen zijn. Hang een mooi laken oid op als decor. En maak jezelf op natuurlijk. Elke vrouw kan leren poseren, kwestie van oefening. Heel goed voor je zelfvertrouwen, als je een beetje creatief bent en goed kijkt naar wat modellen doen op foto's in tijdschriften. De foto's kun je bewaren, wissen, of gewoon aan niemand laten zien. Why not? Ik vond het erg leuk en de meeste vrouwen kunnen zich opmaken. En tegenwoordig heb je daar instructiefilmpjes voor op you tube. Wat modellen, in feite meisjes van 15-20, kunnen, kun jij ook. You go girl.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
donderdag 19 maart 2015 om 12:40
quote:Over het algemeen zeggen mijn vriendinnen dat mijn gedachtegang niet helemaal spoort..Maar dat ze blij met me zijn zoals ik ben en dat ik niet zo slecht moet denken. Hebben jullie hier ook wel eens last van?
Ja, daar heb ik ook weleens last van.
Op andere vlakken dan jij, maar toch. Bij mij betreft het niet mijn uiterlijk, maar bepaalde karaktereigenschappen die me dwars zitten en waarbij ik de neiging heb om ze te vergelijken met die van anderen.
Wat misschien kan helpen is bewust stilstaan bij dit:
Je BENT niet (alleen maar) je uiterlijk/gewicht. Je hebt een grote verzameling van allerlei eigenschappen, waar dat gewicht er maar eentje van is...
Net als bij iedereen zitten er tussen die eigenschappen "positieve", "negatieve" en veel daar tussenin.
Jij bent niet alleen maar die ene eigenschap waar je niet zo blij mee bent.
Mensen met wie je graag omgaat (je vriendinnen bijvoorbeeld) hebben vast ook wat eigenschappen die niet geweldig zijn. Maar dat maakt ze geen "slechtere" mensen... Je gaat graag met ze om vanwege wie ze helemaal zijn; het totaalpakketje...
Dat geldt andersom ook...
In je intro-verhaaltje las ik al een paar eigenschappen van jou die mij heel positief lijken; je kunt goed omgaan met mensen en maakt makkelijk contact... sta daar maar eens bij stil.
Die eigenschappen missen (dat doe ik dus ) is ook niet altijd fijn...
Als die stemmetjes weer beginnen over negatieve dingen, vertel ze dan maar welke positieve dingen daar tegenover staan!
quote:Sensy12 schreef op 17 maart 2015 @ 23:11:
Stemmetjes/gedachten/gevoelens zijn toestanden die in JOU zitten. Probleem is dat jij denkt dat zij baas over jou zijn, terwijl zij kracht ontlenen aan jouw onderwerping aan hun.
...
Lukt je in het begin niet, maar oefening baart kunst en uiteindelijk kom je erachter dat jij baas bent in je hoofd en niet die gifstemmetjes.
Mooi geformuleerd, Sensy.
Deze ga ik even toevoegen aan mijn verzameling van inzichten, uitspraken etc... om te onthouden.
Ja, daar heb ik ook weleens last van.
Op andere vlakken dan jij, maar toch. Bij mij betreft het niet mijn uiterlijk, maar bepaalde karaktereigenschappen die me dwars zitten en waarbij ik de neiging heb om ze te vergelijken met die van anderen.
Wat misschien kan helpen is bewust stilstaan bij dit:
Je BENT niet (alleen maar) je uiterlijk/gewicht. Je hebt een grote verzameling van allerlei eigenschappen, waar dat gewicht er maar eentje van is...
Net als bij iedereen zitten er tussen die eigenschappen "positieve", "negatieve" en veel daar tussenin.
Jij bent niet alleen maar die ene eigenschap waar je niet zo blij mee bent.
Mensen met wie je graag omgaat (je vriendinnen bijvoorbeeld) hebben vast ook wat eigenschappen die niet geweldig zijn. Maar dat maakt ze geen "slechtere" mensen... Je gaat graag met ze om vanwege wie ze helemaal zijn; het totaalpakketje...
Dat geldt andersom ook...
In je intro-verhaaltje las ik al een paar eigenschappen van jou die mij heel positief lijken; je kunt goed omgaan met mensen en maakt makkelijk contact... sta daar maar eens bij stil.
Die eigenschappen missen (dat doe ik dus ) is ook niet altijd fijn...
Als die stemmetjes weer beginnen over negatieve dingen, vertel ze dan maar welke positieve dingen daar tegenover staan!
quote:Sensy12 schreef op 17 maart 2015 @ 23:11:
Stemmetjes/gedachten/gevoelens zijn toestanden die in JOU zitten. Probleem is dat jij denkt dat zij baas over jou zijn, terwijl zij kracht ontlenen aan jouw onderwerping aan hun.
...
Lukt je in het begin niet, maar oefening baart kunst en uiteindelijk kom je erachter dat jij baas bent in je hoofd en niet die gifstemmetjes.
Mooi geformuleerd, Sensy.
Deze ga ik even toevoegen aan mijn verzameling van inzichten, uitspraken etc... om te onthouden.
vrijdag 20 maart 2015 om 14:03
quote:gladoortje74 schreef op 18 maart 2015 @ 23:16:
Nou, ik heb wel wat hulp gehad he. Maar uiteindelijk moet je met jezelf leren leven. Ook al heb ik een aantal kenmerken waar sommige vrouwen jaloers op kunnen zijn, dat wil niet zeggen dat ik geen worstelingen door moest om door die schaamte voor mezelf heen te breken. Dat was soms pijnlijk en genant. Moet je je voorstellen dat je superonzeker bent en dat je een fotosessie moet doen.
Maar misschien is het ook iets voor jou, poseren. Het enige wat je nodig hebt, is een camera met timer, het liefst een statief voor je camera, jezelf en wat spots. Kunnen gewone kamerlampen zijn. Hang een mooi laken oid op als decor. En maak jezelf op natuurlijk. Elke vrouw kan leren poseren, kwestie van oefening. Heel goed voor je zelfvertrouwen, als je een beetje creatief bent en goed kijkt naar wat modellen doen op foto's in tijdschriften. De foto's kun je bewaren, wissen, of gewoon aan niemand laten zien. Why not? Ik vond het erg leuk en de meeste vrouwen kunnen zich opmaken. En tegenwoordig heb je daar instructiefilmpjes voor op you tube. Wat modellen, in feite meisjes van 15-20, kunnen, kun jij ook. You go girl.Thanks voor de support! . Eerlijk gezegd ben ik ook wel een klein beetje thuis in dat fotogebeuren. Ik ben promotor en moet regelmatig met mensen op de foto. Visagie kan ik redelijk en van werkgevers nooit klachten gehad omtrent mijn representativteit. Tijdens werk is die onzekerheid en de negatieve stem een stuk minder. Ik ben dan aan het werk en ben dan iemand anders of neem ik een rol aan die verwacht wordt in mijn functie. Verder snap ik hetgeen wat jij bedoelt, over kenmerken waar anderen jaloers op zouden zijn. Nou heb ik die niet echt, maar word niet vaak uitgemaakt voor lelijk eendje o.i.d. Alleen zeg ik dat tegen mijzelf. Hoe meer ik erover nadenk hoe krommer ik mijn eigen gedachte vind.
Nou, ik heb wel wat hulp gehad he. Maar uiteindelijk moet je met jezelf leren leven. Ook al heb ik een aantal kenmerken waar sommige vrouwen jaloers op kunnen zijn, dat wil niet zeggen dat ik geen worstelingen door moest om door die schaamte voor mezelf heen te breken. Dat was soms pijnlijk en genant. Moet je je voorstellen dat je superonzeker bent en dat je een fotosessie moet doen.
Maar misschien is het ook iets voor jou, poseren. Het enige wat je nodig hebt, is een camera met timer, het liefst een statief voor je camera, jezelf en wat spots. Kunnen gewone kamerlampen zijn. Hang een mooi laken oid op als decor. En maak jezelf op natuurlijk. Elke vrouw kan leren poseren, kwestie van oefening. Heel goed voor je zelfvertrouwen, als je een beetje creatief bent en goed kijkt naar wat modellen doen op foto's in tijdschriften. De foto's kun je bewaren, wissen, of gewoon aan niemand laten zien. Why not? Ik vond het erg leuk en de meeste vrouwen kunnen zich opmaken. En tegenwoordig heb je daar instructiefilmpjes voor op you tube. Wat modellen, in feite meisjes van 15-20, kunnen, kun jij ook. You go girl.Thanks voor de support! . Eerlijk gezegd ben ik ook wel een klein beetje thuis in dat fotogebeuren. Ik ben promotor en moet regelmatig met mensen op de foto. Visagie kan ik redelijk en van werkgevers nooit klachten gehad omtrent mijn representativteit. Tijdens werk is die onzekerheid en de negatieve stem een stuk minder. Ik ben dan aan het werk en ben dan iemand anders of neem ik een rol aan die verwacht wordt in mijn functie. Verder snap ik hetgeen wat jij bedoelt, over kenmerken waar anderen jaloers op zouden zijn. Nou heb ik die niet echt, maar word niet vaak uitgemaakt voor lelijk eendje o.i.d. Alleen zeg ik dat tegen mijzelf. Hoe meer ik erover nadenk hoe krommer ik mijn eigen gedachte vind.
vrijdag 20 maart 2015 om 14:10
[quote]marrie3 schreef op 19 maart 2015 @ 12:40:
[...]
Ja, daar heb ik ook weleens last van.
Op andere vlakken dan jij, maar toch. Bij mij betreft het niet mijn uiterlijk, maar bepaalde karaktereigenschappen die me dwars zitten en waarbij ik de neiging heb om ze te vergelijken met die van anderen.
Wat misschien kan helpen is bewust stilstaan bij dit:
Je BENT niet (alleen maar) je uiterlijk/gewicht. Je hebt een grote verzameling van allerlei eigenschappen, waar dat gewicht er maar eentje van is...
Net als bij iedereen zitten er tussen die eigenschappen "positieve", "negatieve" en veel daar tussenin.
Jij bent niet alleen maar die ene eigenschap waar je niet zo blij mee bent.
Mensen met wie je graag omgaat (je vriendinnen bijvoorbeeld) hebben vast ook wat eigenschappen die niet geweldig zijn. Maar dat maakt ze geen "slechtere" mensen... Je gaat graag met ze om vanwege wie ze helemaal zijn; het totaalpakketje...
Dat geldt andersom ook...
In je intro-verhaaltje las ik al een paar eigenschappen van jou die mij heel positief lijken; je kunt goed omgaan met mensen en maakt makkelijk contact... sta daar maar eens bij stil.
Die eigenschappen missen (dat doe ik dus ) is ook niet altijd fijn...
Als die stemmetjes weer beginnen over negatieve dingen, vertel ze dan maar welke positieve dingen daar tegenover staan!
[...]
Dankje wel Marie, fijn om jouw stukje te lezen. Ik zal het proberen. Ik snap dat het gaat om het totaal plaatje. Ik heb alleen wel gemerkt dat de wereld oppervlakkig in elkaar zit.(zelf ben ik er misschien ook schuldig aan). Tegenwoordig gaat het niet perse meer om inhoudt en krijg je veel meer voor elkaar met een mooi koppie dan met een goed cv en een minder goed uiterlijk. En wellicht is deze ontwikkeling naar mijn hoofd gestegen. Ik zal proberen tegenover elke negatieve gedachte een positieve te zetten.
[...]
Ja, daar heb ik ook weleens last van.
Op andere vlakken dan jij, maar toch. Bij mij betreft het niet mijn uiterlijk, maar bepaalde karaktereigenschappen die me dwars zitten en waarbij ik de neiging heb om ze te vergelijken met die van anderen.
Wat misschien kan helpen is bewust stilstaan bij dit:
Je BENT niet (alleen maar) je uiterlijk/gewicht. Je hebt een grote verzameling van allerlei eigenschappen, waar dat gewicht er maar eentje van is...
Net als bij iedereen zitten er tussen die eigenschappen "positieve", "negatieve" en veel daar tussenin.
Jij bent niet alleen maar die ene eigenschap waar je niet zo blij mee bent.
Mensen met wie je graag omgaat (je vriendinnen bijvoorbeeld) hebben vast ook wat eigenschappen die niet geweldig zijn. Maar dat maakt ze geen "slechtere" mensen... Je gaat graag met ze om vanwege wie ze helemaal zijn; het totaalpakketje...
Dat geldt andersom ook...
In je intro-verhaaltje las ik al een paar eigenschappen van jou die mij heel positief lijken; je kunt goed omgaan met mensen en maakt makkelijk contact... sta daar maar eens bij stil.
Die eigenschappen missen (dat doe ik dus ) is ook niet altijd fijn...
Als die stemmetjes weer beginnen over negatieve dingen, vertel ze dan maar welke positieve dingen daar tegenover staan!
[...]
Dankje wel Marie, fijn om jouw stukje te lezen. Ik zal het proberen. Ik snap dat het gaat om het totaal plaatje. Ik heb alleen wel gemerkt dat de wereld oppervlakkig in elkaar zit.(zelf ben ik er misschien ook schuldig aan). Tegenwoordig gaat het niet perse meer om inhoudt en krijg je veel meer voor elkaar met een mooi koppie dan met een goed cv en een minder goed uiterlijk. En wellicht is deze ontwikkeling naar mijn hoofd gestegen. Ik zal proberen tegenover elke negatieve gedachte een positieve te zetten.
anoniem_220217 wijzigde dit bericht op 20-03-2015 14:10
Reden: Typfout
Reden: Typfout
% gewijzigd
vrijdag 20 maart 2015 om 14:37
De wereld is ook erg met uiterlijk bezig. Ik doe daar niet aan mee. Maar je kunt er wel last van hebben natuurlijk. Ik vind zelf, dit is een periode in de geschiedenis van de mens waarin materialisme en uiterlijk erg belangrijk zijn. Aan jou de keus, hoe sta je daarin en wat vind je zelf belangrijk. Ga je er 100% in mee of neem je het als kennisgeving aan en maak je je eigen keuzes. Als je baalt van die cultuur, waarom er dan in meegaan?
Je hebt helemaal gelijk wbt sollicitaties. Daar kun je weinig aan veranderen. Maar ik denk zelf wel dat ik liever een zelfverzekerd, vrolijk mens die niet zo mooi is, willen aannemen dan een mooie stille muis. Of een mooie flapuit. Het enige wat je zelf kunt doen, is het onderwerp bespreken of bespreekbaar maken. En zelf uitdragen wat jij belangrijk vindt. Dat kun je ook laten zien in je uiterlijk maar je hoeft geen soepjurken aan daarvoor.
Ik ga zelf wat adviezen vragen binnenkort in de modehoek hier. Ik ben 40 en wil me meer naar mijn leeftijd leren kleden. Ik hou niet zo van de cultuur die zegt dat je er altijd tien jaar jonger uit moet proberen te zien. Maar zelf blijf ik hangen bij spijkerbroek en t shirt. Ik wil wel wat eleganter. En de dames daar weten er meer over dan ik. Nu zie ik er idd uit alsof ik 30 ben, met meer rimpels, hahaha.
Jij kunt ook voor jezelf bepalen waar je wel aan meedoet en waaraan niet, toch? Zo kom je ook voor jezelf op en draag je uit waar je voor staat. Laat de wereld maar denken wat ze wil.
Je hebt helemaal gelijk wbt sollicitaties. Daar kun je weinig aan veranderen. Maar ik denk zelf wel dat ik liever een zelfverzekerd, vrolijk mens die niet zo mooi is, willen aannemen dan een mooie stille muis. Of een mooie flapuit. Het enige wat je zelf kunt doen, is het onderwerp bespreken of bespreekbaar maken. En zelf uitdragen wat jij belangrijk vindt. Dat kun je ook laten zien in je uiterlijk maar je hoeft geen soepjurken aan daarvoor.
Ik ga zelf wat adviezen vragen binnenkort in de modehoek hier. Ik ben 40 en wil me meer naar mijn leeftijd leren kleden. Ik hou niet zo van de cultuur die zegt dat je er altijd tien jaar jonger uit moet proberen te zien. Maar zelf blijf ik hangen bij spijkerbroek en t shirt. Ik wil wel wat eleganter. En de dames daar weten er meer over dan ik. Nu zie ik er idd uit alsof ik 30 ben, met meer rimpels, hahaha.
Jij kunt ook voor jezelf bepalen waar je wel aan meedoet en waaraan niet, toch? Zo kom je ook voor jezelf op en draag je uit waar je voor staat. Laat de wereld maar denken wat ze wil.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
vrijdag 20 maart 2015 om 14:48
quote:gladoortje74 schreef op 20 maart 2015 @ 14:37:
De wereld is ook erg met uiterlijk bezig. Ik doe daar niet aan mee. Maar je kunt er wel last van hebben natuurlijk. Ik vind zelf, dit is een periode in de geschiedenis van de mens waarin materialisme en uiterlijk erg belangrijk zijn. Aan jou de keus, hoe sta je daarin en wat vind je zelf belangrijk. Ga je er 100% in mee of neem je het als kennisgeving aan en maak je je eigen keuzes. Als je baalt van die cultuur, waarom er dan in meegaan?
Je hebt helemaal gelijk wbt sollicitaties. Daar kun je weinig aan veranderen. Maar ik denk zelf wel dat ik liever een zelfverzekerd, vrolijk mens die niet zo mooi is, willen aannemen dan een mooie stille muis. Of een mooie flapuit. Het enige wat je zelf kunt doen, is het onderwerp bespreken of bespreekbaar maken. En zelf uitdragen wat jij belangrijk vindt. Dat kun je ook laten zien in je uiterlijk maar je hoeft geen soepjurken aan daarvoor.
Ik ga zelf wat adviezen vragen binnenkort in de modehoek hier. Ik ben 40 en wil me meer naar mijn leeftijd leren kleden. Ik hou niet zo van de cultuur die zegt dat je er altijd tien jaar jonger uit moet proberen te zien. Maar zelf blijf ik hangen bij spijkerbroek en t shirt. Ik wil wel wat eleganter. En de dames daar weten er meer over dan ik. Nu zie ik er idd uit alsof ik 30 ben, met meer rimpels, hahaha.
Jij kunt ook voor jezelf bepalen waar je wel aan meedoet en waaraan niet, toch? Zo kom je ook voor jezelf op en draag je uit waar je voor staat. Laat de wereld maar denken wat ze wil.Wat de keuze betreft heb je helemaal gelijk. Eerlijk gezegd ga ik zelf redelijk mee in het mode-gebeuren, omdat ik niet bekend wil staan als " die met die rare kleding" of die "slons". Eerlijk gezegd geniet ik er zelf wel van om goed voor de dag te komen. Jurkjes, rokjes, pumps etc. Dan is die negatieve stem ook een stuk stiller alles ik 's ochtends in de spiegel kijk en denk leuke kleding stijl. Uiteraard vind ik een huispak op zijn tijd ook heerlijk om te dragen. En er is niks mis met een spijkerbroek hoor. En er zijn velen 40ers die op een 30er willen lijken. En je moet vooral dragen waar jij confortabel in kunt functioneren en goed bij voelt
De wereld is ook erg met uiterlijk bezig. Ik doe daar niet aan mee. Maar je kunt er wel last van hebben natuurlijk. Ik vind zelf, dit is een periode in de geschiedenis van de mens waarin materialisme en uiterlijk erg belangrijk zijn. Aan jou de keus, hoe sta je daarin en wat vind je zelf belangrijk. Ga je er 100% in mee of neem je het als kennisgeving aan en maak je je eigen keuzes. Als je baalt van die cultuur, waarom er dan in meegaan?
Je hebt helemaal gelijk wbt sollicitaties. Daar kun je weinig aan veranderen. Maar ik denk zelf wel dat ik liever een zelfverzekerd, vrolijk mens die niet zo mooi is, willen aannemen dan een mooie stille muis. Of een mooie flapuit. Het enige wat je zelf kunt doen, is het onderwerp bespreken of bespreekbaar maken. En zelf uitdragen wat jij belangrijk vindt. Dat kun je ook laten zien in je uiterlijk maar je hoeft geen soepjurken aan daarvoor.
Ik ga zelf wat adviezen vragen binnenkort in de modehoek hier. Ik ben 40 en wil me meer naar mijn leeftijd leren kleden. Ik hou niet zo van de cultuur die zegt dat je er altijd tien jaar jonger uit moet proberen te zien. Maar zelf blijf ik hangen bij spijkerbroek en t shirt. Ik wil wel wat eleganter. En de dames daar weten er meer over dan ik. Nu zie ik er idd uit alsof ik 30 ben, met meer rimpels, hahaha.
Jij kunt ook voor jezelf bepalen waar je wel aan meedoet en waaraan niet, toch? Zo kom je ook voor jezelf op en draag je uit waar je voor staat. Laat de wereld maar denken wat ze wil.Wat de keuze betreft heb je helemaal gelijk. Eerlijk gezegd ga ik zelf redelijk mee in het mode-gebeuren, omdat ik niet bekend wil staan als " die met die rare kleding" of die "slons". Eerlijk gezegd geniet ik er zelf wel van om goed voor de dag te komen. Jurkjes, rokjes, pumps etc. Dan is die negatieve stem ook een stuk stiller alles ik 's ochtends in de spiegel kijk en denk leuke kleding stijl. Uiteraard vind ik een huispak op zijn tijd ook heerlijk om te dragen. En er is niks mis met een spijkerbroek hoor. En er zijn velen 40ers die op een 30er willen lijken. En je moet vooral dragen waar jij confortabel in kunt functioneren en goed bij voelt
