Lege studente

alcohol maakt meer kapot dan dat de lief is ................

ach ja, het is maandagochtend he? Tel daarbij op, dat je een kater hebt En dat het net zomertijd is.

De kater komt later en je hebt slaapgebrek.

Of je vindt het echt prima zo of je gaat beter voor jezelf zorgen en je verlangt er niet langer naar de leegte die je voelt te compenseren met een relatie.

Tjonge. Je leven klinkt mij helemaal niet zo super in de oren, maar inderdaad leeg. Ik snap helemaal dat je jong bent en nog niet al te serieus in het leven wilt staan. Maar dit is wel het andere uiterste.



Simpel advies: stop met zuipen en ga iets nuttigs doen, iets waar je voldoening van krijgt. En dat is dus niet een relatie; een relatie moet een aanvulling zijn op iets wat je zelf al hebt opgebouwd. Word eerst eens gelukkig met jezelf, in je eentje. Daar kun je je hele leven op terugvallen!

Tja. Dolletjes.



Leg eens uit hoe je iemand dolt met een liter wodka? En hoe dolletjes vind je dat nu?

Tis de leeftijd.

En de combi niet slapen- te leuk weekend.

Komt allemaal goed. Misschien een tijdje iets minder drinken en wat minder turbulent leven. Aan de andere kant: dat kan na je studie ook altijd nog.

Dat zijn best heel veel woorden om te omschrijven dat je moe bent en een kater hebt

Hersendood, het lijkt me een goede omschrijving. Maar de drsnk is niet de oorzaak.

Ik denk dat gevoel voor een groot deel is terug te leiden naar slaapgebrek, kater en slecht voor jezelf zorgen. Fysiek brak is geestelijk ook slechter. Ik herken het gevoel zeker. Ik heb ook enorm veel gefeest als student, en je jonge lichaam kan dat opzich wel een paar jaar aan, maar op een gegeven moment gaat het fysiek of mentaal toch echt heel duidelijk parten spelen en dat is het vaak moment dat je dat excessieve gedrag aan de wilgen hangt. (Sommigen niet, die vind je na 10 jaar nog steeds zo terug, ain't a pretty sight)

En dan kom je er achter dat het leven eigenlijk leuker is als je wel voor jezelf zorgt. Die lege depri maandagen heb ik ook geen moment gemist



Het klinkt ook wel een beetje alsof je de eenzaamheid een beetje vermijdt door maar thuis weg te zijn. Dat snap ik wel want het is niet altijd makkelijk alleen. Maar van niet slapen en katers voel je je nog kutter en daarmee voedt je het beestje. Enne, er loopt echt wel iemand (of: velen) rond die jou ook leuk vindt als one of the guys, bij wie je jezelf mag zijn!

Waarschijnlijk ben ik helemaal mis, maar ik kreeg plots het idee dat je gevoelens hebt voor je vriendin? Indien dat zo is, kan dat ook wel wat vluchtgedrag en leegte verklaren...

Ik denk dat je moet gaan leren jezelf te verwennen met iets anders dan zuipen met vrienden. Een lekkere lange douche, gezichts en haarmaskertje en dan om 21:30 lekker een filmpje kijken in bed en slapen.

Kan je niet een andere hobby viinden dan keihard feesten en zuipen? Iets met sport? Dat put ook lekker uit dus dan ga je sneller naar bed. Daarbij ben je dan constructief aan je gezondheid bezig.

Oei haha, ik heb echt de bodem geraakt dus mijn stopsignalen waren niet mals. Ik gebruikte naast alcohol ook best wel wat partydrugs. De katers werden steeds langer en op een gegeven moment was daar een pilletje te veel en kon ik amper meer wat onthouden en kwam ik in een paniekaanval die een half jaar duurde. Dus ja, er zat weinig anders op dan mijn leven beteren... Is wel weer overgegaan, maar het was een harde leerweg.

Ondanks het gefeest bleef ik wel altijd een redelijk goede student, sportte, had een bijbaantje, dus ik dacht dat het wel meeviel met mijn ongezonde gedrag. Maar mijn lichaam dacht daar toch anders over.



Daarbij kreeg ik ook een vriendje die heel geduldig en lief was en me veel vertrouwen heeft meegegeven in de liefde. Dat scheelde ook.



En nu heb ik alweer een jaar of 7 een best braaf leven met mijn huidige lief, nog wel bourgondisch maar niet meer destructief. Veel leuker.

Minder zuipen. Minder glazen op een avond en beperken tot twee dagen per week. Je slaap wel erg weinig voor iemand die zoveel drinkt, waarom is dat zo? Veel water drinken is het beste middel tegen een kater. Dus vul een fles met water en zorg dat je die leegdrinkt.



Ik denk dat je puur door teveel alcohol je zo leeg voelt. Daar worden je hersenen idd beslag van en dan lukken de denkprocessen niet goed. Dronkemanstranen. Dronkevrouw dan. Het lijkt me dat je idd een mooi leventje hebt, verpest het niet door jezelf zo te vergiftigen.



Wist je dat je accute pancreatitis kunt krijgen van een nacht goed doorzakken? Dat weten veel jonge mensen niet. En dat kan dodelijk aflopen. Net als dat je kunt sterven aan de eerste keer cocaine snuiven. Je kunt echt te hard feesten, wees voorzichtiger met jezelf. Weg met de excessen, die veruineren lichaam en geest.



Na een avond drinken moet je je vocht goed aanvullen. Geen vette hap eten want zo bouw je fijn een maagprobleem op. Eet iets lichts en ga eerder slapen. Je lichaam is je tempel, je moet er nog een hele tijd in wonen dus zorg er goed voor. Zo, dat was mijn maandagochtend preek, hahaha. Ik was met 22-23 ook wel klaar met feesten. Dan kun je je kater niet meer verbergen achter frisse jeugdigheid he, helaas begint ons verval al vroeg. Sterkte vandaag.

Als je thuis blijft zuipen met je matties kom je natuurlijk nooit een leuke vent tegen.

En waarom zou je je moeten optutten en in de make-up moeten zetten om een vriend te vinden? Beter dat hij je leuk vindt zoals je bent en zoals jij jezelf prettig voelt.

Je kan niet altijd gelukkig zijn. Er zijn pieken en dalen. De piek heb je gehad en nu zit je in het dal en bent ontevreden dat het een dal is en geen berg.

Drank heeft invloed op je serotonine in de hersens. Maakt je uiteindelijk depri. Minder zuipen dus en kijken of je dan nog depri bent.

Kom op schat, je loopt tegen een grens aan die velen voor jou zijn tegen gekomen. Ga eens wat minder drinken, ga eens wat minder zuip-dingen doen met je vrienden. Organiseer een spelletjes avond (als je dat leuk vindt), ga pokeren, snookeren, filmavonden houden met vriendinnen en spreek eens af met je oma/ouders/familie. Probeer eens een avond dansen ipv aan de bar hangen. Met dansen is het veel makkelijker om water oid te drinken ipv alcohol. Ben je de volgende dag veel frisser dan wanneer je de hele tijd op een bank of barkruk hangt met steeds meer drank in je mik.



Komt heus wel goed, je voelt je leeg door de drank en de kater. Als je een langere periode minder drinkt zul je na een paar maanden ook merken dat je beter slaapt.



Die grens is er trouwens niet voor jan lul. Meestal gaan mensen daarna gezonder leven, meer hun best doen op hun studie et cetera. Het opvullen van de leegte komt dan vanzelf. Ook als de leegte blijft: als je blijft drinken stop je 'm weg. Als je stopt met drinken en het blijft ga je op den duur naar de psycholoog en zoek je het daar uit. Veel constructiever. Maar heel vaak is dat niet eens nodig.



En dan nog: natuurlijk is het gezonder om minder te gaan drinken. Maar je bent wel een student en jong zonder partner. Ga jezelf niet plagen door er bejaarde normen en waarden op na te houden die je niet kunt naleven. Stop met het gefeest omdat je het zat bent en niet omdat je vind dat het 'zo hoort'.

Tja ik herken het wel. Ik denk dat het gewoon lastig is dat je begin 20 nog álles moet opbouwen. Op de middelbare school had je een huis, wist je wie je was, je positie op school, een gezin waarbinnen je hoorde, het was een heel duidelijk leventje. Als student word je volledig in het diepe gegooid, moet je alles gaan opbouwen en een heleboel opnieuw uitvinden. Zo'n vriendengroep voelt dan lekker vertrouwd, door te drinken voel je de druk om er wat van te maken wat minder, door je over te geven aan zelfmedelijden en leeg voelen hoef je er niets aan te doen; het gaat buiten jou om, je hebt er geen macht over, je 'zwemt' maar een beetje.



Ik ben inmiddels getrouwd. Maar in het begin van mijn relatie voelde ik me ook nog eenzaam, ook al had ik hem en waren we veel samen. Ik ben in therapie gegaan na het overlijden van mijn vader (dat hakte er nog al in en ik kreeg een paniekstoornis). Daar werkte ik veel aan mezelf, ik had het gevoel helemaal geen controle te hebben over mijn eigen leven (vader overleed na kort, maar heftig ziekbed, was vaak uitgeloot voor geneeskunde, kon mijn emoties niet de baas, was vaak driftig of verdrietig, had/heb een moeizame relatie met mijn moeder, vrienden die wegvielen omdat ik geen aandacht voor ze kon opbrengen, voor mijn gevoel kon ik nergens invloed op uitoefenen) en met de gesprekken kwam langzaam kwam dat gevoel van controle terug.

Nu ben ik niet meer zo op zoek naar een basis, op zoek naar controle over mijn leven. Ik heb namelijk controle over mezelf en ik heb het zelfvertrouwen dat ik het wel aankan, wat het leven me ook te bieden heeft. Die controle over je leven, die bestaat namelijk helemaal niet. Het is vooral het gevoel dat je stevig genoeg in je schoenen staat om alles het hoofd te bieden. Je problemen gewoon ervaren en realiseren dat het erbij hoort, ipv. een biertje pakken en die deadline 'vergeten', of negeren dat je vriendin wel heeft wat jij ook wel zou willen hebben, haar bij jou willen hebben, dat zij hetzelfde is als jij, samen op de bank een filmpje ipv dat zij de aandacht krijgt waar jij behoefte aan hebt. Die aandacht moet je jezelf gaan geven en dat is nogal lastig als je vaak/steeds lam bent.



Ik snak naar afstuderen omdat ik heel erg toe ben aan de volgende fase in mijn leven (wil graag een 'echte' baan), maar het is niet het enige dat er is en het is ook niet zaligmakend. Ik heb geen paniekaanvallen meer en ik voel me nooit meer leeg of eenzaam.

Ik heb gezorgd dat mijn leven structuur kreeg, dat ik ging sporten, dat er ruimte was naast de dingen die moeten om me te concentreren op de dingen die ik léúk vind, dat ik niet meer zo afhankelijk was van mijn - toen nog - vriend en van mijn vriendinnen, maar dat ik alleen kan zijn, dat ik mezelf kan vermaken en dat ik een wat gezondere relatie met de mensen om me heen heb. Ik moest zelfs opnieuw uitvinden wat mijn hobby's nou eigenlijk zijn, ik wist het gewoon niet meer.



Behoefte aan drinken heb ik nooit meer, ik kijk hooguit per ongeluk ietsje te diep in het glaasje als ik uit eten ga. Uitgaan moet ik niet meer aan denken. Heel soms loopt de avond nog eens zo en dan is het altijd wel leuk, maar ga ik meestal op tijd over op de cola en niet meer tot 8u 's ochtends, maar tot een uurtje of 2, zodat ik nog wat heb aan mijn dag.



De eenzaamheid en de leegte zijn niet weggegaan door de komst van mijn man, maar doordat ik actief zelf mijn leven vorm ging geven, ipv het in voortdurende staat van ofwel ontkenning ofwel dronkenschap doorbrengen. Ik ging gewoon steeds kopje onder door alle druk (vanuit mezelf en vanuit studiegenoten/ouders/'de maatschappij'), verantwoordelijkheid (als in: dat ik de enige was die verantwoordelijk was voor mijn leven opeens en vooral voor wat daarvan ging worden) en liet me liever meesleuren door alle bijzaken dan dat ik me op de hoofdzaken focuste.



Die ongelukkigheid zit in jezelf en kan misschien wel dezelfde oorzaak hebben als bij mij. Ik ken heel veel studenten die daarmee worstelen. Je moet maar zo denken, om even in de beeldspraak van het zwemmen te blijven... Je kunt zo doorgaan en dan spoel je vast vanzelf wel ergens aan, of je kunt je verantwoordelijkheid voor jezelf nemen en naar de kant zwemmen

Geef jezelf eens een schop onder je kont. Je hebt morgen een deadline en nu is er al weer een halve dag voorbij. Je hebt helemaal geen tijd om te dagdromen over vriendjes en lekker met een kleedje op de bank kruipen. Je hebt nog een halve dag om je stuk te schrijven en dit topic is voor jou een excuus om dat weer met een paar uur uit te stellen. Zodat je morgen weer kan klagen over hoe slecht het leven is en hoe het je allemaal ook maar niet mee zit!

quote:Aureel schreef op 30 maart 2015 @ 09:57:

Tjonge. Je leven klinkt mij helemaal niet zo super in de oren, maar inderdaad leeg. Ik snap helemaal dat je jong bent en nog niet al te serieus in het leven wilt staan. Maar dit is wel het andere uiterste.



Simpel advies: stop met zuipen en ga iets nuttigs doen, iets waar je voldoening van krijgt. En dat is dus niet een relatie; een relatie moet een aanvulling zijn op iets wat je zelf al hebt opgebouwd. Word eerst eens gelukkig met jezelf, in je eentje. Daar kun je je hele leven op terugvallen!



Eens met deze post. Ik zie om mij heen ook zoveel mensen met hetzelfde leven als jij, en voor mij klinkt dat echt niet als een voldoenend leven. Een vriendengroep waar je iedere dag mee zuipt, beetje naar school en verder doe je niet veel meer. Wat is daar nou leuk aan?



En even eerlijk, als jij niet meer zou drinken met die vriendengroep, zouden ze dan nog vrienden met je zijn? Misschien ligt daar het probleem wel. Je laat je school een beetje lopen zo te lezen (af en toe een beetje school) en het enige wat je met je vrienden kunt doen is drinken. Je hebt dus niet echt iets "echts", niet iets waar je voldoening uit haalt, meer dingen die je bezig houden en verder geen toegevoegde waarde hebben. Of heb ik het nu fout? Zo klinkt het namelijk wel, en dan vind ik het ook logisch dat je je leeg voelt.

Volledig eens met lux. En stiekem ook een beetje met yoshe .



Het is allemaal niet zo raar. Maar het is voor jou blijkbaar wel tijd dat je er mee stopt want je bent het zat.

quote:winterteen schreef op 30 maart 2015 @ 12:58:

Volledig eens met lux. En stiekem ook een beetje met yoshe .



Het is allemaal niet zo raar. Maar het is voor jou blijkbaar wel tijd dat je er mee stopt want je bent het zat.Juist.