Psyche
alle pijlers
Münchhausen by proxy
zondag 5 april 2015 om 21:30
Brandpunt reporter vanavond om 22:15 gaat over deze ziekte, die vaker voor schijnt te komen dan bekend. Deskundigen schatten dat elk jaar een paar honderd kinderen ziek worden gemaakt door hun ouders/verzorgers volgens dit artikel. Ik ga ernaar kijken. Ik heb het vermoeden dat ik iemand heb gekend met dit bijzondere syndroom, al zal ik dat nooit zeker weten.
Heeft iemand er ervaring mee? Ik lees bij de reacties op het artikel al twee mensen die het herkennen. Het is wel zeldzaam maar zo zeldzaam als men dacht, misschien dus niet. Wie gaat ook kijken?
Heeft iemand er ervaring mee? Ik lees bij de reacties op het artikel al twee mensen die het herkennen. Het is wel zeldzaam maar zo zeldzaam als men dacht, misschien dus niet. Wie gaat ook kijken?
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
zondag 5 april 2015 om 22:41
Verschrikkelijk dat ouders hun kind(eren) dit aandoen.
Een mooi boek wat hierover geschreven is, is Valse Salie van Roos Boum. Zij maakte dit mee in haar jeugd en heeft er een erg aangrijpend boek over geschreven. Ook heeft ze er een jeugdboek over geschreven: Doodziek en Springlevend.
Ze heeft ook meegewerkt aan de reportage van vanavond.
Het is zo moeilijk te herkennen, de enige mogelijkheid is in feite de ouder op heterdaad betrappen.
Een mooi boek wat hierover geschreven is, is Valse Salie van Roos Boum. Zij maakte dit mee in haar jeugd en heeft er een erg aangrijpend boek over geschreven. Ook heeft ze er een jeugdboek over geschreven: Doodziek en Springlevend.
Ze heeft ook meegewerkt aan de reportage van vanavond.
Het is zo moeilijk te herkennen, de enige mogelijkheid is in feite de ouder op heterdaad betrappen.
zondag 5 april 2015 om 22:52
quote:croissantje schreef op 05 april 2015 @ 22:36:
Als moeder van een ernstig ziek kind word ik misselijk van deze verhalen. Hoe kun je dit als moeder doen
Arme arme kinderen. Een ziek kind is vreselijk. Om te huilen....Wat erg voor je, dikke knuffel. Kan me voorstellen dat jij er helemaal niet goed van wordt om zoiets te horen of zien. Het gaat ook echt heel ver wat de moeders doen. Wc water in het infuus! Ongelovelijk gewoon en ik ben zelf niet eens moeder.
Als moeder van een ernstig ziek kind word ik misselijk van deze verhalen. Hoe kun je dit als moeder doen
Arme arme kinderen. Een ziek kind is vreselijk. Om te huilen....Wat erg voor je, dikke knuffel. Kan me voorstellen dat jij er helemaal niet goed van wordt om zoiets te horen of zien. Het gaat ook echt heel ver wat de moeders doen. Wc water in het infuus! Ongelovelijk gewoon en ik ben zelf niet eens moeder.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
zondag 5 april 2015 om 22:54
quote:croissantje schreef op 05 april 2015 @ 22:50:
Jammer dat er aan het eind in die lezing niet werd verteld hoe je zo'n moeder kan herkennen. Lijkt me dat ook veel artsen, verpleegkundigen, leerkrachten etc. gekeken hebben.Dat lijkt me nou juist het probleem: dat je ze niet kunt herkennen. Uiteindelijk komt het soms wel uit natuurlijk, maar dan is het te laat.
Jammer dat er aan het eind in die lezing niet werd verteld hoe je zo'n moeder kan herkennen. Lijkt me dat ook veel artsen, verpleegkundigen, leerkrachten etc. gekeken hebben.Dat lijkt me nou juist het probleem: dat je ze niet kunt herkennen. Uiteindelijk komt het soms wel uit natuurlijk, maar dan is het te laat.
zondag 5 april 2015 om 23:00
quote:croissantje schreef op 05 april 2015 @ 22:50:
Jammer dat er aan het eind in die lezing niet werd verteld hoe je zo'n moeder kan herkennen. Lijkt me dat ook veel artsen, verpleegkundigen, leerkrachten etc. gekeken hebben.
Een veelvoud aan diagnoses, een enorm dik dossier, ziekenhuis/arts-hoppen, een geschiedenis vol onderzoeken en de bereidwilligeid van moeder om heel makkelijk in te stemmen met nare onderzoeken.
Dat heb ik er uit gehaald.
Jammer dat er aan het eind in die lezing niet werd verteld hoe je zo'n moeder kan herkennen. Lijkt me dat ook veel artsen, verpleegkundigen, leerkrachten etc. gekeken hebben.
Een veelvoud aan diagnoses, een enorm dik dossier, ziekenhuis/arts-hoppen, een geschiedenis vol onderzoeken en de bereidwilligeid van moeder om heel makkelijk in te stemmen met nare onderzoeken.
Dat heb ik er uit gehaald.
zondag 5 april 2015 om 23:01
quote:croissantje schreef op 05 april 2015 @ 22:50:
Jammer dat er aan het eind in die lezing niet werd verteld hoe je zo'n moeder kan herkennen. Lijkt me dat ook veel artsen, verpleegkundigen, leerkrachten etc. gekeken hebben.
Daarom pleiten de verpleegkundigen ook ervoor dat het makkelijker te signaleren en te melden wordt. Dat kunnen ze niet alleen als beroepsgroep, daar moet ook consensus voor zijn in de samenleving. Dat is ook waarom de reportage is gemaakt, denk ik. Er moeten richtlijnen komen en behandelingsprotocollen. Als het echt gaat om 600 per jaar, dat is bijna 2 per dag!
Ik vond het echt shocking dat de meeste handen de lucht ingingen toen ze vroeg of men er ervaring mee had. Het waren longverpleegkundigen, als ik het goed heb verstaan. Britse dan wel maar toch. Ik dacht dat het nauwelijks voorkwam. Maar misschien is dat ook omdat we het nu pas registreren.
Jammer dat er aan het eind in die lezing niet werd verteld hoe je zo'n moeder kan herkennen. Lijkt me dat ook veel artsen, verpleegkundigen, leerkrachten etc. gekeken hebben.
Daarom pleiten de verpleegkundigen ook ervoor dat het makkelijker te signaleren en te melden wordt. Dat kunnen ze niet alleen als beroepsgroep, daar moet ook consensus voor zijn in de samenleving. Dat is ook waarom de reportage is gemaakt, denk ik. Er moeten richtlijnen komen en behandelingsprotocollen. Als het echt gaat om 600 per jaar, dat is bijna 2 per dag!
Ik vond het echt shocking dat de meeste handen de lucht ingingen toen ze vroeg of men er ervaring mee had. Het waren longverpleegkundigen, als ik het goed heb verstaan. Britse dan wel maar toch. Ik dacht dat het nauwelijks voorkwam. Maar misschien is dat ook omdat we het nu pas registreren.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
zondag 5 april 2015 om 23:12
zondag 5 april 2015 om 23:26
quote:Ephina schreef op 05 april 2015 @ 23:00:
[...]
Een veelvoud aan diagnoses, een enorm dik dossier, ziekenhuis/arts-hoppen, een geschiedenis vol onderzoeken en de bereidwilligeid van moeder om heel makkelijk in te stemmen met nare onderzoeken.
Dat heb ik er uit gehaald.
Ik kwam er later in, dus misschien heb ik dit gemist. Anders knap van je dat je dat eruit gehaald hebt!
Omdat een verpleegkundige na die lezing aan het eind zei: 'nu ik dit zo gehoord heb denk ik ook wel dat ik er een paar gekend heb. Als ik dit eerder had geweten had eerder kunnen signaleren.' of iets van die strekking. Daarom dacht ik dat ze in die lezing wellicht een lijstje hadden gekregen met signalen. Waarschijnlijk die Ephina opsomde
[...]
Een veelvoud aan diagnoses, een enorm dik dossier, ziekenhuis/arts-hoppen, een geschiedenis vol onderzoeken en de bereidwilligeid van moeder om heel makkelijk in te stemmen met nare onderzoeken.
Dat heb ik er uit gehaald.
Ik kwam er later in, dus misschien heb ik dit gemist. Anders knap van je dat je dat eruit gehaald hebt!
Omdat een verpleegkundige na die lezing aan het eind zei: 'nu ik dit zo gehoord heb denk ik ook wel dat ik er een paar gekend heb. Als ik dit eerder had geweten had eerder kunnen signaleren.' of iets van die strekking. Daarom dacht ik dat ze in die lezing wellicht een lijstje hadden gekregen met signalen. Waarschijnlijk die Ephina opsomde
zondag 5 april 2015 om 23:31
quote:gladoortje74 schreef op 05 april 2015 @ 22:52:
[...]
Wat erg voor je, dikke knuffel. Kan me voorstellen dat jij er helemaal niet goed van wordt om zoiets te horen of zien. Het gaat ook echt heel ver wat de moeders doen. Wc water in het infuus! Ongelovelijk gewoon en ik ben zelf niet eens moeder.
Dank je wel. Ik kan me er echt niets bij voorstellen. Het is zo vreselijk moeilijk en zwaar als je kind ziek is. Waarom zou je je kind, jezelf en je omgeving dat aan willen doen? Het idee dat ik iets anders in die sonde spuit dan voeding.... Brrrrr...
En waar zijn alle vaders van die 600 kinderen? Misschien had ik me hier niet in moeten verdiepen voor het slapen gaan. Maar ja, als we allemaal onze kop in het zand steken worden die kinderen nooit geholpen.
[...]
Wat erg voor je, dikke knuffel. Kan me voorstellen dat jij er helemaal niet goed van wordt om zoiets te horen of zien. Het gaat ook echt heel ver wat de moeders doen. Wc water in het infuus! Ongelovelijk gewoon en ik ben zelf niet eens moeder.
Dank je wel. Ik kan me er echt niets bij voorstellen. Het is zo vreselijk moeilijk en zwaar als je kind ziek is. Waarom zou je je kind, jezelf en je omgeving dat aan willen doen? Het idee dat ik iets anders in die sonde spuit dan voeding.... Brrrrr...
En waar zijn alle vaders van die 600 kinderen? Misschien had ik me hier niet in moeten verdiepen voor het slapen gaan. Maar ja, als we allemaal onze kop in het zand steken worden die kinderen nooit geholpen.
maandag 6 april 2015 om 00:02
quote:retrostar schreef op 05 april 2015 @ 23:12:
Aangezien artsen vele tientallen patiënten per dag behandelen en dat 's avonds alweer van zich af hebben laten glijden kan ik me niet voorstellen dat je voor tien minuten medische aandacht je kind iets ernstigs aan zou willen doen.
Toch is het wel de aandacht van een arts, waar mensen enorm tegenop kunnen kijken. Artsen hebben aanzien. En macht. Dus ik denk dat de soort aandacht meer uitmaakt dan de duur ervan. En de verpleegkundigen zijn wel langer met ze bezig. Bovendien vertellen ze alles in geuren en kleuren tegen familieleden, vrienden, kennissen en iedereen die het wil horen, neem ik aan. Juffen en meesters moeten het ook weten als het kind ziek is. Dus genoeg bronnen voor aandacht, denk ik. Als ouder heb je altijd allerlei contacten waarmee je kunt praten over je kind.
Wat ik zo erg vond, de twee vrouwen die hun verhaal deden, wisten dus wel dat er bedrog werd gepleegd. Vreselijk, die vrouw die heel strak werd ingezwachteld. En vastgebonden aan bed. Dan weet je heel goed hoe gestoord je moeder is. En ze moesten hun ziekzijn goed acteren, anders kregen ze daar weer straf voor.
Nu is het wel lastiger, denk en hoop ik, om je kinderen thuis te houden voor langere tijd. Dan komt er iig iemand kijken waarom het kind niet op school komt, als je daar geen goeie verklaring voor kunt geven. Alhoewel, ze doen wel erg gewiekste dingen om ontdekking te voorkomen. Volgens mij zeiden ze dat 6% van de kinderen uiteindelijk overlijdt. Als die 600 kinderen per jaar klopt, overlijden er theoretisch 36 kinderen per jaar aan. Dat is natuurlijk best veel. Hopelijk kunnen ze gered worden. Het recidivecijfer is 40%, ook hoog. En ze zeiden dat als vrouwen er niet voor worden behandeld, dat ze niet stoppen en verder gaan met de jongere kinderen. Dus signaleren lijkt me heel belangrijk.
Aangezien artsen vele tientallen patiënten per dag behandelen en dat 's avonds alweer van zich af hebben laten glijden kan ik me niet voorstellen dat je voor tien minuten medische aandacht je kind iets ernstigs aan zou willen doen.
Toch is het wel de aandacht van een arts, waar mensen enorm tegenop kunnen kijken. Artsen hebben aanzien. En macht. Dus ik denk dat de soort aandacht meer uitmaakt dan de duur ervan. En de verpleegkundigen zijn wel langer met ze bezig. Bovendien vertellen ze alles in geuren en kleuren tegen familieleden, vrienden, kennissen en iedereen die het wil horen, neem ik aan. Juffen en meesters moeten het ook weten als het kind ziek is. Dus genoeg bronnen voor aandacht, denk ik. Als ouder heb je altijd allerlei contacten waarmee je kunt praten over je kind.
Wat ik zo erg vond, de twee vrouwen die hun verhaal deden, wisten dus wel dat er bedrog werd gepleegd. Vreselijk, die vrouw die heel strak werd ingezwachteld. En vastgebonden aan bed. Dan weet je heel goed hoe gestoord je moeder is. En ze moesten hun ziekzijn goed acteren, anders kregen ze daar weer straf voor.
Nu is het wel lastiger, denk en hoop ik, om je kinderen thuis te houden voor langere tijd. Dan komt er iig iemand kijken waarom het kind niet op school komt, als je daar geen goeie verklaring voor kunt geven. Alhoewel, ze doen wel erg gewiekste dingen om ontdekking te voorkomen. Volgens mij zeiden ze dat 6% van de kinderen uiteindelijk overlijdt. Als die 600 kinderen per jaar klopt, overlijden er theoretisch 36 kinderen per jaar aan. Dat is natuurlijk best veel. Hopelijk kunnen ze gered worden. Het recidivecijfer is 40%, ook hoog. En ze zeiden dat als vrouwen er niet voor worden behandeld, dat ze niet stoppen en verder gaan met de jongere kinderen. Dus signaleren lijkt me heel belangrijk.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
maandag 6 april 2015 om 00:11
quote:croissantje schreef op 05 april 2015 @ 23:31:
[...]
Dank je wel. Ik kan me er echt niets bij voorstellen. Het is zo vreselijk moeilijk en zwaar als je kind ziek is. Waarom zou je je kind, jezelf en je omgeving dat aan willen doen? Het idee dat ik iets anders in die sonde spuit dan voeding.... Brrrrr...
En waar zijn alle vaders van die 600 kinderen? Misschien had ik me hier niet in moeten verdiepen voor het slapen gaan. Maar ja, als we allemaal onze kop in het zand steken worden die kinderen nooit geholpen.
Dat is waar, maar ik vind berichten over kinderen die lijden, altijd moeilijk. Ik heb sowieso last van chronische slapeloosheid dus kan niet beweren dat ik er wakker van lig. Maar kan er wel over piekeren.
Ik denk dat ze de vaders ook bedonderen, eerlijk gezegd. Misschien komt het ook wel voor dat de vader in het complot zit. Maar als een vader zoiets merkt, trekt die natuurlijk meteen aan de bel. Ik vraag me af, hoe begint iemand aan zoiets? Hoe kom je op het idee? Ik vraag me af of er kopieergedrag eraan ten grondslag kan liggen. Dat iemand erover leest en op die manier op het idee komt.
Ik zei al, ik kan erover piekeren maar het blijft moeilijk te snappen hoe het werkt.
[...]
Dank je wel. Ik kan me er echt niets bij voorstellen. Het is zo vreselijk moeilijk en zwaar als je kind ziek is. Waarom zou je je kind, jezelf en je omgeving dat aan willen doen? Het idee dat ik iets anders in die sonde spuit dan voeding.... Brrrrr...
En waar zijn alle vaders van die 600 kinderen? Misschien had ik me hier niet in moeten verdiepen voor het slapen gaan. Maar ja, als we allemaal onze kop in het zand steken worden die kinderen nooit geholpen.
Dat is waar, maar ik vind berichten over kinderen die lijden, altijd moeilijk. Ik heb sowieso last van chronische slapeloosheid dus kan niet beweren dat ik er wakker van lig. Maar kan er wel over piekeren.
Ik denk dat ze de vaders ook bedonderen, eerlijk gezegd. Misschien komt het ook wel voor dat de vader in het complot zit. Maar als een vader zoiets merkt, trekt die natuurlijk meteen aan de bel. Ik vraag me af, hoe begint iemand aan zoiets? Hoe kom je op het idee? Ik vraag me af of er kopieergedrag eraan ten grondslag kan liggen. Dat iemand erover leest en op die manier op het idee komt.
Ik zei al, ik kan erover piekeren maar het blijft moeilijk te snappen hoe het werkt.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
maandag 6 april 2015 om 09:42
Ik heb de docu zelf niet gezien (kan er niet tegen) maar was het oorspronkelijk een buitenlandse documentaire? Dan was ie misschien te lang en heeft de zender hem gewoon ingekort. Dat zou het abrupte eind kunnen verklaren. Het gebeurt wel vaker dat de commerciëlen een docu op vrij botte wijze afkappen.
maandag 6 april 2015 om 11:13
quote:mendy schreef op 05 april 2015 @ 21:44:
Ik heb ooit eens een boek gelezen, geschreven door de dochter van een moeder met münchhausen by proxy. Zij werd dus inderdaad ziek gemaakt en naar de dokter en ziekenhuizen gesleept, door haar moeder. Het boek was zo geschreven dat ik er moeilijk doorheen kwam, maar het is een bizarre aandoening. Ik ga de reportage opnemen, lijkt me erg interessant.Dat was waarschijnlijk "Verziekt" van Julie Gregory? Heb ik ook nog gelezen en werkelijk nog nooit zo'n dolle, zieke moeder geweten. Daar heb je gewoon geen woorden voor...
Ik heb ooit eens een boek gelezen, geschreven door de dochter van een moeder met münchhausen by proxy. Zij werd dus inderdaad ziek gemaakt en naar de dokter en ziekenhuizen gesleept, door haar moeder. Het boek was zo geschreven dat ik er moeilijk doorheen kwam, maar het is een bizarre aandoening. Ik ga de reportage opnemen, lijkt me erg interessant.Dat was waarschijnlijk "Verziekt" van Julie Gregory? Heb ik ook nog gelezen en werkelijk nog nooit zo'n dolle, zieke moeder geweten. Daar heb je gewoon geen woorden voor...
maandag 6 april 2015 om 11:18
quote:hebjehaarookweer schreef op 06 april 2015 @ 09:42:
Ik heb de docu zelf niet gezien (kan er niet tegen) maar was het oorspronkelijk een buitenlandse documentaire? Dan was ie misschien te lang en heeft de zender hem gewoon ingekort. Dat zou het abrupte eind kunnen verklaren. Het gebeurt wel vaker dat de commerciëlen een docu op vrij botte wijze afkappen.Het was geen documentaire. Het was een reportage met Nederlandse artsen en slachtoffers.
Ik heb de docu zelf niet gezien (kan er niet tegen) maar was het oorspronkelijk een buitenlandse documentaire? Dan was ie misschien te lang en heeft de zender hem gewoon ingekort. Dat zou het abrupte eind kunnen verklaren. Het gebeurt wel vaker dat de commerciëlen een docu op vrij botte wijze afkappen.Het was geen documentaire. Het was een reportage met Nederlandse artsen en slachtoffers.
Les temps sont durs pour les rêveurs...
donderdag 23 april 2015 om 19:02
Ik zie dat dit topic komt bovendrijven. Ik ken iemand met twee, inmiddels volwassen maar nog thuis wonende, kinderen die nog steeds onder de invloed van die moeder staan, altijd ziek en voor alles wat je maar kunt bedenken allergisch behalve wanneer ze even niet onder de invloed van hun moeder zijn (weekeindje weg, vakantie zonder paps en mams). Ze praat het ze gewoon aan, eet niet X want dan word je ziek, eet niet Y, enzovoort. Die kinderen durven vrijwel niets te eten, komen niet over de vloer bij mensen die huisdieren hebben want stel je voor, het raam in de auto mag niet open, van frisse lucht word je ziek, geen airco want dat is slecht, geen melkproducten want misschien (dat is dus niet vastgesteld) heb je een lactose intolerantie, geen pindakaas want misschien ben je allergisch voor pinda's. Vader kan l*llen als Brugman maar moeders' wil is wet en zij bepaalt waar de kinderen ziek van worden.
verba volant, scripta manent.
donderdag 23 april 2015 om 19:29
quote:MarianneDavids schreef op 23 april 2015 @ 19:02:
Ik zie dat dit topic komt bovendrijven. Ik ken iemand met twee, inmiddels volwassen maar nog thuis wonende, kinderen die nog steeds onder de invloed van die moeder staan, altijd ziek en voor alles wat je maar kunt bedenken allergisch behalve wanneer ze even niet onder de invloed van hun moeder zijn (weekeindje weg, vakantie zonder paps en mams). Ze praat het ze gewoon aan, eet niet X want dan word je ziek, eet niet Y, enzovoort. Die kinderen durven vrijwel niets te eten, komen niet over de vloer bij mensen die huisdieren hebben want stel je voor, het raam in de auto mag niet open, van frisse lucht word je ziek, geen airco want dat is slecht, geen melkproducten want misschien (dat is dus niet vastgesteld) heb je een lactose intolerantie, geen pindakaas want misschien ben je allergisch voor pinda's. Vader kan l*llen als Brugman maar moeders' wil is wet en zij bepaalt waar de kinderen ziek van worden.
Toch is dit geen MBP.
Je kinderen bang maken voor de boze buitenwereld is op zijn minst gek te noemen, maar ze maakt haar kinderen niet bewust ziek door hen vergif te voeren.
Ik zie dat dit topic komt bovendrijven. Ik ken iemand met twee, inmiddels volwassen maar nog thuis wonende, kinderen die nog steeds onder de invloed van die moeder staan, altijd ziek en voor alles wat je maar kunt bedenken allergisch behalve wanneer ze even niet onder de invloed van hun moeder zijn (weekeindje weg, vakantie zonder paps en mams). Ze praat het ze gewoon aan, eet niet X want dan word je ziek, eet niet Y, enzovoort. Die kinderen durven vrijwel niets te eten, komen niet over de vloer bij mensen die huisdieren hebben want stel je voor, het raam in de auto mag niet open, van frisse lucht word je ziek, geen airco want dat is slecht, geen melkproducten want misschien (dat is dus niet vastgesteld) heb je een lactose intolerantie, geen pindakaas want misschien ben je allergisch voor pinda's. Vader kan l*llen als Brugman maar moeders' wil is wet en zij bepaalt waar de kinderen ziek van worden.
Toch is dit geen MBP.
Je kinderen bang maken voor de boze buitenwereld is op zijn minst gek te noemen, maar ze maakt haar kinderen niet bewust ziek door hen vergif te voeren.
donderdag 23 april 2015 om 19:34
quote:TheQ schreef op 23 april 2015 @ 19:29:
[...]
Toch is dit geen MBP.
Je kinderen bang maken voor de boze buitenwereld is op zijn minst gek te noemen, maar ze maakt haar kinderen niet bewust ziek door hen vergif te voeren.Dat klopt maar het is wel een afwijking die daar dicht tegenaan zit.
[...]
Toch is dit geen MBP.
Je kinderen bang maken voor de boze buitenwereld is op zijn minst gek te noemen, maar ze maakt haar kinderen niet bewust ziek door hen vergif te voeren.Dat klopt maar het is wel een afwijking die daar dicht tegenaan zit.
verba volant, scripta manent.
