Psyche
alle pijlers
Schaamte littekens
zondag 12 april 2015 om 10:05
Na een ongeval heb ik grote littekens op mijn onderlichaam. Ik heb nog steeds veel moeite om dit te aanvaarden en ik schaam me nog steeds voor mijn lichaam. Ik draag eigenlijk enkel nog lange broeken en kledij die mijn littekens bedekt. Ik wil hier dolgraag verandering in brengen. Ik zou ook eens graag terug naar het strand gaan. Ik weet niet goed waar ik bang voor ben als ik mijn littekens toon, ik denk vooral voor starende blikken en gemene opmerkingen. Ik wil graag dat mijn schaamte mij niet langer belemmert. Is dit voor iemand herkenbaar? Zijn er hier nog mensen die zich belemmert voelen door littekens? Hoe gaan jullie hier mee om? Hoe was voor jullie de eerste confrontatie om je 'bloot' te geven? Bedankt in elk geval om even te luisteren.
zondag 12 april 2015 om 10:28
Ik vind het heel vervelend voor jou snow dog. Ik kan heel goed begrijpen dat je hiermee zit. Toen ik acne kreeg op mijn 13de (erg licht) kreeg ik verkeerde medicatie toegediend waardoor ik enorme ontstekingen kreeg op mijn rug, schouders, oksels en bovenbenen. Dat is ondanks goede medicatie nog altijd onrustig. Hierdoor heb ik dus ook enorme littekens. En het is ook gewoon geen prettig gezicht. lk ben nu circa 5 jaar verder, en ik heb nog nooit deze littekens heel zichtbaar getoond. Met een t-shirt en een korte broek zie je er ook bijna niks van, dus dat is ook eigenlijk vrij goed te bedekken. Dit is dan niet echt uit schaamte, maar meer het kan gemakkelijk anders dus waarom iets laten zien dat gewoon niet zo mooi is (hier moet ik dan wel bijvertellen dat ik sowieso niet de slankste ben, dus dan staat het sowieso mooier). Afgelopen jaar heb ik een bikini gekocht met een hele mooie strandblouse, dit droeg ik dan op het strand (was toch niet echt een waterrat), maar dit jaar wil ik wel echt een bikini aan of badpak. Hier heb ik dan wel moeite mee. Vooral omdat het misschien wat shockerend is voor buitenstaanders. Ook omdat de meeste niet kunnen plaatsen denk ik waardoor ze er zitten. Mijn vriend wist het voordat hij mij ooit naakt zag. Hij vond het er vooral pijnlijk en zielig uit zien. Het hoort wel bij mij, en dat heb ik geaccepteerd. Maar het aan vreemden durven laten zien vind ik eng.
The most courageous act is still to think for yourself.
zondag 12 april 2015 om 10:31
Ik heb geen grote littekens, maar soms zie ik grote littekens bij anderen en ik heb nooit de neiging om gemene opmerkingen te maken.
Wat naar voor je dat je een zwaar ongeval hebt gehad en wat naar dat je nu nog last hebt van littekens. Hopelijk zijn er mensen die jou kunnen bemoedigen om je zonder schaamte te durven vertonen. Schaamte is niet nodig, jij hebt niets beschamends gedaan.
Wat naar voor je dat je een zwaar ongeval hebt gehad en wat naar dat je nu nog last hebt van littekens. Hopelijk zijn er mensen die jou kunnen bemoedigen om je zonder schaamte te durven vertonen. Schaamte is niet nodig, jij hebt niets beschamends gedaan.
zondag 12 april 2015 om 10:33
Littekens waren voor mij een probleem toen ik de oorzaak zelf niet onder ogen wilde zien of in ieder geval de daaraan gekoppelde emoties. Nu ik die verwerkt hebt, heb ik geen moeite met het 'blootgeven' van mijn littekens. Bij mij werkte het zo dat ik bang was dat als mensen er vragen over zouden stellen, ik niet wist hoe ik er over moest praten of dat ik mijn tranen niet kon verbergen.
Dus met de littekens zelf had ik geen moeite, wel met het achterliggende trauma.
Dus met de littekens zelf had ik geen moeite, wel met het achterliggende trauma.
zondag 12 april 2015 om 10:50
Ik herken het hoor.
Ook een ongeluk gehad en de grootste zichtbare schade aan mijn voet. Meter vol over het asfalt geschaafd. 2 grote, in mijn ogen, opvallende plekken op mijn voet.
En ik was zo van de ballerina's en teenslippers. Heerlijk vond ik dat. Tot toen.
Stad en land afgereden of er iets aan gedaan kon worden, maar helaas. Garanties waren en kwamen er niet.
Ik heb ze weer aangetrokken. En dat kostte heel veel moeite.
Mijn eerste paar ballerina's heb ik online gekocht, wat ik met schoenen normaal nooit doe.
En het was wennen. Maar ik heb er niemand over gehoord.
Je moet voor jezelf echt die brug over.
Draag thuis is minder bedekkende kleding, misschien helpt je dat. Gewoon lekker in je eigen omgeving met de mensen die jou al kennen en het weten. De dag dat je er mee op straat durft gaat dan vast dichterbij komen. Succes
Ook een ongeluk gehad en de grootste zichtbare schade aan mijn voet. Meter vol over het asfalt geschaafd. 2 grote, in mijn ogen, opvallende plekken op mijn voet.
En ik was zo van de ballerina's en teenslippers. Heerlijk vond ik dat. Tot toen.
Stad en land afgereden of er iets aan gedaan kon worden, maar helaas. Garanties waren en kwamen er niet.
Ik heb ze weer aangetrokken. En dat kostte heel veel moeite.
Mijn eerste paar ballerina's heb ik online gekocht, wat ik met schoenen normaal nooit doe.
En het was wennen. Maar ik heb er niemand over gehoord.
Je moet voor jezelf echt die brug over.
Draag thuis is minder bedekkende kleding, misschien helpt je dat. Gewoon lekker in je eigen omgeving met de mensen die jou al kennen en het weten. De dag dat je er mee op straat durft gaat dan vast dichterbij komen. Succes
zondag 12 april 2015 om 11:43
Bedankt voor de reacties!
In kleine stapjes lees ik dus. Helaas is een driekwart broek niet echt flatterend voor mijn figuur.
Ik heb eigenlijk geen korte broeken, jurkjes of rokken meer in mijn kast. De eerste stap zou dus naar de winkel gaan zijn en helaas vind ik dit ook erg confronterend, de pashokjes met spiegels in elke richting. Ik heb eigenlijk al heel lang geen nieuwe kleren meer gekocht.
@ little_angel89: wat goed dat je de confrontatie toch hebt aangedurfd. Wanneer kwam voor jou het precieze moment dat je voelde dat je hiervoor klaar was?
@artistiqueorchild: Hopelijk kun je deze zomer ook de stap nemen om je terug in bikini of badpak te tonen. Wat goed om te lezen dat je wel steun hebt van je vriend en dat de tijd heb genomen om het traag op te bouwen.
In kleine stapjes lees ik dus. Helaas is een driekwart broek niet echt flatterend voor mijn figuur.
Ik heb eigenlijk geen korte broeken, jurkjes of rokken meer in mijn kast. De eerste stap zou dus naar de winkel gaan zijn en helaas vind ik dit ook erg confronterend, de pashokjes met spiegels in elke richting. Ik heb eigenlijk al heel lang geen nieuwe kleren meer gekocht.
@ little_angel89: wat goed dat je de confrontatie toch hebt aangedurfd. Wanneer kwam voor jou het precieze moment dat je voelde dat je hiervoor klaar was?
@artistiqueorchild: Hopelijk kun je deze zomer ook de stap nemen om je terug in bikini of badpak te tonen. Wat goed om te lezen dat je wel steun hebt van je vriend en dat de tijd heb genomen om het traag op te bouwen.
zondag 12 april 2015 om 12:21
Serieuze of minder serieuze littekens vind ik nou een voorbeeld van iets waar je jezelf absoluut niet voor hoeft te schamen en gewoon kunt laten zien.
Dat vind ik sowieso van dingen waar je niets aan kunt doen.
Ik vind het sneu voor je dat je er zo mee zit. Het feit dat het ongeluk gebeurd is met de schade die het gebracht is, lijkt me al erg genoeg. Ik hoop dat je deze zomer weer van het lekkere weer en je lichaam kunt gaan genieten
Dat vind ik sowieso van dingen waar je niets aan kunt doen.
Ik vind het sneu voor je dat je er zo mee zit. Het feit dat het ongeluk gebeurd is met de schade die het gebracht is, lijkt me al erg genoeg. Ik hoop dat je deze zomer weer van het lekkere weer en je lichaam kunt gaan genieten
zondag 12 april 2015 om 12:52
Kun je zelf wel naar je littekens kijken? Ik vond net onderstaande mooie fotoserie, ik denk dat ik iemand zou vragen foto's van me te nemen zodat ik er in elk geval zelf aan kan wennen. Ik ga als het warmer wordt weer topjes aantrekken waarin het extra opvalt hoe kleine borsten ik heb. Hoewel, anderen zal dat waarschijnlijk weinig opvallen, het is meer mijn onzekerheid. Maar ik ga toch niet de hele zomer in dikke truien lopen... Ik en jij hebben net zoveel recht om in onze bikini over het strand te lopen als ieder ander.
http://theladynerd.com/?p=538
http://theladynerd.com/?p=538
zondag 12 april 2015 om 14:24
quote:snowdog schreef op 12 april 2015 @ 11:43:
Bedankt voor de reacties!
In kleine stapjes lees ik dus. Helaas is een driekwart broek niet echt flatterend voor mijn figuur.
Ik heb eigenlijk geen korte broeken, jurkjes of rokken meer in mijn kast. De eerste stap zou dus naar de winkel gaan zijn en helaas vind ik dit ook erg confronterend, de pashokjes met spiegels in elke richting. Ik heb eigenlijk al heel lang geen nieuwe kleren meer gekocht.
@ little_angel89: wat goed dat je de confrontatie toch hebt aangedurfd. Wanneer kwam voor jou het precieze moment dat je voelde dat je hiervoor klaar was?
@artistiqueorchild: Hopelijk kun je deze zomer ook de stap nemen om je terug in bikini of badpak te tonen. Wat goed om te lezen dat je wel steun hebt van je vriend en dat de tijd heb genomen om het traag op te bouwen.
Wanneer het precieze moment kwam? een zomer later. Dus na een jaar.
Bestel op internet s een jurkje/rokje/korte broek waarvan je weet dat die je staat. Aantrekken in huis. Voordeel van rokjes nu nog is dat er gerust een (dikkere) panty onder kan. Het hoeft niet gelik all the way, maar je kan wel vast wennen aan die blote benen
Bedankt voor de reacties!
In kleine stapjes lees ik dus. Helaas is een driekwart broek niet echt flatterend voor mijn figuur.
Ik heb eigenlijk geen korte broeken, jurkjes of rokken meer in mijn kast. De eerste stap zou dus naar de winkel gaan zijn en helaas vind ik dit ook erg confronterend, de pashokjes met spiegels in elke richting. Ik heb eigenlijk al heel lang geen nieuwe kleren meer gekocht.
@ little_angel89: wat goed dat je de confrontatie toch hebt aangedurfd. Wanneer kwam voor jou het precieze moment dat je voelde dat je hiervoor klaar was?
@artistiqueorchild: Hopelijk kun je deze zomer ook de stap nemen om je terug in bikini of badpak te tonen. Wat goed om te lezen dat je wel steun hebt van je vriend en dat de tijd heb genomen om het traag op te bouwen.
Wanneer het precieze moment kwam? een zomer later. Dus na een jaar.
Bestel op internet s een jurkje/rokje/korte broek waarvan je weet dat die je staat. Aantrekken in huis. Voordeel van rokjes nu nog is dat er gerust een (dikkere) panty onder kan. Het hoeft niet gelik all the way, maar je kan wel vast wennen aan die blote benen
zondag 12 april 2015 om 18:11
quote:ikeaverslaafde schreef op 12 april 2015 @ 12:52:
Kun je zelf wel naar je littekens kijken? Ik vond net onderstaande mooie fotoserie, ik denk dat ik iemand zou vragen foto's van me te nemen zodat ik er in elk geval zelf aan kan wennen. Ik ga als het warmer wordt weer topjes aantrekken waarin het extra opvalt hoe kleine borsten ik heb. Hoewel, anderen zal dat waarschijnlijk weinig opvallen, het is meer mijn onzekerheid. Maar ik ga toch niet de hele zomer in dikke truien lopen... Ik en jij hebben net zoveel recht om in onze bikini over het strand te lopen als ieder ander.
http://theladynerd.com/?p=538
Dit vind ik eerlijk gezegd al moeilijk. Soms heb ik helemaal geen zin om er mee geconfronteerd te worden, maar ze zijn er natuurlijk wel altijd. Soms vind ik de confrontatie met de spiegel zeer onaangenaam.
Ik heb ook zichtbare littekens op mijn handen. Er zijn dagen dat ik mij 'veiliger' voel met lange mouwen, zodat ik ze over mijn handen kan trekken. Hier heb ik helaas wel al eens een vervelende opmerking over gekregen. Zo zei er een jongen, die niet ver van mij woont, eens in volle verbazing: "Wow, jouw handen zijn lelijk." Het was een eerlijke en gemeende reactie.
Kun je zelf wel naar je littekens kijken? Ik vond net onderstaande mooie fotoserie, ik denk dat ik iemand zou vragen foto's van me te nemen zodat ik er in elk geval zelf aan kan wennen. Ik ga als het warmer wordt weer topjes aantrekken waarin het extra opvalt hoe kleine borsten ik heb. Hoewel, anderen zal dat waarschijnlijk weinig opvallen, het is meer mijn onzekerheid. Maar ik ga toch niet de hele zomer in dikke truien lopen... Ik en jij hebben net zoveel recht om in onze bikini over het strand te lopen als ieder ander.
http://theladynerd.com/?p=538
Dit vind ik eerlijk gezegd al moeilijk. Soms heb ik helemaal geen zin om er mee geconfronteerd te worden, maar ze zijn er natuurlijk wel altijd. Soms vind ik de confrontatie met de spiegel zeer onaangenaam.
Ik heb ook zichtbare littekens op mijn handen. Er zijn dagen dat ik mij 'veiliger' voel met lange mouwen, zodat ik ze over mijn handen kan trekken. Hier heb ik helaas wel al eens een vervelende opmerking over gekregen. Zo zei er een jongen, die niet ver van mij woont, eens in volle verbazing: "Wow, jouw handen zijn lelijk." Het was een eerlijke en gemeende reactie.
zondag 12 april 2015 om 19:05
Heb je een goede vriendin, met wie je een keer naar de stad zou kunnen om wat kleding te proberen? Neem je een stad die niet het dichtst bij je woonplaats is, dan is de kans dat je bekenden (in een winkel bijvoorbeeld) tegenkomt een stuk kleiner. Via internet is natuurlijk ook een optie, maar soms kan het fijn zijn om iemand bij je te hebben...
Hou in gedachte: jij bent zo veel meer dan je littekens!
Hou in gedachte: jij bent zo veel meer dan je littekens!
zondag 12 april 2015 om 19:06
@Snowdog, ik heb op mijn 14e botkanker in mijn heupkop gehad. Heb hierdoor 2 flinke ritssluitingen van ieders zo'n 50cm op de voorzijde en zijkant van mijn bovenbeen, daarbij is het geopereerde been een stuk dunner als mijn gezonde been en loop ik mank. Ik ben dus behoorlijk verminkt en trek de aandacht door mijn mank lopen.
Ook ik heb me lange tijd geschaamd en durfde niet in korte broek, laat staan in bikini....
Door mijn vriendengroep indertijd ben ik overgehaald en weet je, ik kreeg zoveel positieve reacties, zoals: Wat goed dat je dat durft, respect voor je.... Tuurlijk waren en zijn er nog steeds mensen die je erom veroordelen of je aan-/nastaren of je een aliën bent. Dat heb ik me ook behoorlijk aangetrokken. Nu denk ik, je kijkt maar en als ze het er te dik bovenop leggen, blijf ik stilstaan en vraag of ze het goed kunnen zien. Moet jij eens opletten wie zich dan schaamt
Kom op meid. Laat je (weer) zien. Aan heel veel mensen mankeert wel wat. Je bent dus echt de enige niet....
PS: 5 jaar geleden is mijn baarmoeder verwijderd, heb dus op mijn onderbuik een litteken erbij en ga ondanks mijn littekens lekker naar de sauna. Bloter kun je je niet onder de mensen begeven nietwaar en ook daar alleen maar positieve reacties. Er komen ook vrouwen waarvan 1 of beide borsten geamputeerd zijn. Dat vind ik pas lef hebben.....
Ook ik heb me lange tijd geschaamd en durfde niet in korte broek, laat staan in bikini....
Door mijn vriendengroep indertijd ben ik overgehaald en weet je, ik kreeg zoveel positieve reacties, zoals: Wat goed dat je dat durft, respect voor je.... Tuurlijk waren en zijn er nog steeds mensen die je erom veroordelen of je aan-/nastaren of je een aliën bent. Dat heb ik me ook behoorlijk aangetrokken. Nu denk ik, je kijkt maar en als ze het er te dik bovenop leggen, blijf ik stilstaan en vraag of ze het goed kunnen zien. Moet jij eens opletten wie zich dan schaamt
Kom op meid. Laat je (weer) zien. Aan heel veel mensen mankeert wel wat. Je bent dus echt de enige niet....
PS: 5 jaar geleden is mijn baarmoeder verwijderd, heb dus op mijn onderbuik een litteken erbij en ga ondanks mijn littekens lekker naar de sauna. Bloter kun je je niet onder de mensen begeven nietwaar en ook daar alleen maar positieve reacties. Er komen ook vrouwen waarvan 1 of beide borsten geamputeerd zijn. Dat vind ik pas lef hebben.....
"Zonder strijd, geen overwinning"
zondag 12 april 2015 om 19:14
Herkenbaar. Mijn littekens zitten op buik/rug en billen dus zijn alleen zichtbaar als ik in bikini of naakt ben. Heb jaren badpakken gedragen totdat ik een keer een middagje op het strand om me heen dacht te kijken en dacht: f*ck it, iedereen heeft wat. Ik heb dan misschien littekens maar wel een mooie strakke buik, waarom zou ik die moeten verstoppen? Sindsdien draag ik gewoon bikini's. Soms krijg ik wel eens commentaar; meestal mensen die vragen of ik wel tegen de zon kan, en soms staren mensen wel eens. Ik maak mezelf dan altijd maar wijs dat ze jaloers zijn op m'n ubergave bikini
zondag 12 april 2015 om 19:37
Bij zoiets
Zou ik idd even kijken en nog eens kijken.
Bij zoiets
zou ik denken hee een litteken, op dezelfde manier waarop ik zou denken, hee ook een groene bikini. Denk dat het hoofdzakelijk tussen de oren zit. En ja er zijn altijd mensen die kijken naar die felle kleur groen, dat rode haar etc en mensen die denken dat anderen naar hun littekens kijken denken dan zie je wel.
Gewoon lekker de benen bloot als het gewoon alleen maar littekens of genezen brandwonden littekens zijn.
Zou ik idd even kijken en nog eens kijken.
Bij zoiets
zou ik denken hee een litteken, op dezelfde manier waarop ik zou denken, hee ook een groene bikini. Denk dat het hoofdzakelijk tussen de oren zit. En ja er zijn altijd mensen die kijken naar die felle kleur groen, dat rode haar etc en mensen die denken dat anderen naar hun littekens kijken denken dan zie je wel.
Gewoon lekker de benen bloot als het gewoon alleen maar littekens of genezen brandwonden littekens zijn.
zondag 12 april 2015 om 19:38
quote:Bananabread schreef op 12 april 2015 @ 19:14:
Herkenbaar. Mijn littekens zitten op buik/rug en billen dus zijn alleen zichtbaar als ik in bikini of naakt ben. Heb jaren badpakken gedragen totdat ik een keer een middagje op het strand om me heen dacht te kijken en dacht: f*ck it, iedereen heeft wat. Ik heb dan misschien littekens maar wel een mooie strakke buik, waarom zou ik die moeten verstoppen? Sindsdien draag ik gewoon bikini's. Soms krijg ik wel eens commentaar; meestal mensen die vragen of ik wel tegen de zon kan, en soms staren mensen wel eens. Ik maak mezelf dan altijd maar wijs dat ze jaloers zijn op m'n ubergave bikini Kans is idd groter dat ze naar die gave bikini kijken dan naar het litteken.
Herkenbaar. Mijn littekens zitten op buik/rug en billen dus zijn alleen zichtbaar als ik in bikini of naakt ben. Heb jaren badpakken gedragen totdat ik een keer een middagje op het strand om me heen dacht te kijken en dacht: f*ck it, iedereen heeft wat. Ik heb dan misschien littekens maar wel een mooie strakke buik, waarom zou ik die moeten verstoppen? Sindsdien draag ik gewoon bikini's. Soms krijg ik wel eens commentaar; meestal mensen die vragen of ik wel tegen de zon kan, en soms staren mensen wel eens. Ik maak mezelf dan altijd maar wijs dat ze jaloers zijn op m'n ubergave bikini Kans is idd groter dat ze naar die gave bikini kijken dan naar het litteken.
zondag 12 april 2015 om 19:50
Kan me voorstellen als je heel veel en erge littekens hebt de drempel heel hoog ligt.. En de oorzaak natuurlijk.
Ik heb vroeger geautomutileerd en schaamde me in het begin ook heel erg om bv korte mouwen te dragen maar zoals sensy zegt op een gegeven moment heb je het een plekje gegeven en nu zie ik ze niet eens meer. Het hoort bij mij en het heeft me gemaakt tot wat ik nu ben en ben daar trots op.. Zou ze ook niet laten verwijderen als dat kon maar zo is iedere situatie natuurlijk anders.. Ik hoop dat jij vrede kunt krijgen met je littekens want ieder mens mag zich laten zien!
Ik heb vroeger geautomutileerd en schaamde me in het begin ook heel erg om bv korte mouwen te dragen maar zoals sensy zegt op een gegeven moment heb je het een plekje gegeven en nu zie ik ze niet eens meer. Het hoort bij mij en het heeft me gemaakt tot wat ik nu ben en ben daar trots op.. Zou ze ook niet laten verwijderen als dat kon maar zo is iedere situatie natuurlijk anders.. Ik hoop dat jij vrede kunt krijgen met je littekens want ieder mens mag zich laten zien!
zondag 12 april 2015 om 20:37
@ Marjo67: wat erg wat je hebt meegemaakt en op zo'n jonge leeftijd. Ik wordt er stil van. Wat dapper van je dat het je niet laat tegenhouden. Je verdient het echt om alles uit het leven te halen na wat je voor de kiezen hebt gekregen.
@Nina1966: helaas lijken mijn littekens meer op de eerste foto dan de tweede. Ik weet dat mensen de neiging hebben om naar alles te kijken die 'anders' is en dat ze niet noodzakelijk een waardeoordeel hebben. Maar toch kan het zo vermoeiend zijn als iedereen telkens naar je kijkt of soms zelf vraagt hoe je aan je littekens komt (soms zelfs mensen die je niet kent).
@ Bananabread: Er kwam dus gewoon een moment waarop je je klaar voelde? Toen je kon zeggen 'f*ck it'. Heb je hier iets voor moeten doen? Ik wil dit zo graag ook kunnen, maar er lijkt altijd iets te zijn die mij tegenhoudt.
@Nina1966: helaas lijken mijn littekens meer op de eerste foto dan de tweede. Ik weet dat mensen de neiging hebben om naar alles te kijken die 'anders' is en dat ze niet noodzakelijk een waardeoordeel hebben. Maar toch kan het zo vermoeiend zijn als iedereen telkens naar je kijkt of soms zelf vraagt hoe je aan je littekens komt (soms zelfs mensen die je niet kent).
@ Bananabread: Er kwam dus gewoon een moment waarop je je klaar voelde? Toen je kon zeggen 'f*ck it'. Heb je hier iets voor moeten doen? Ik wil dit zo graag ook kunnen, maar er lijkt altijd iets te zijn die mij tegenhoudt.
zondag 12 april 2015 om 21:12
Ga eens met vrienden zitten brainstormen over wat mensen allemaal tegen je kunnen zeggen en bedenk er daarna gevatte reacties op. Dan voel je je vast sterker als je meer onthullende kleding gaat dragen. Als iemand dan wat zegt, heb je altijd iets terug te zeggen (en dat kan ook prima in je hoofd in plaats van hardop).
Zouden vrienden je kunnen helpen om over deze angst heen te komen? Bedenk eens op welke manier. Hoe kunnen zij ervoor zorgen dat je je zekerder voelt?
Zouden vrienden je kunnen helpen om over deze angst heen te komen? Bedenk eens op welke manier. Hoe kunnen zij ervoor zorgen dat je je zekerder voelt?
zondag 12 april 2015 om 21:32
quote:snowdog schreef op 12 april 2015 @ 20:37:
@ Bananabread: Er kwam dus gewoon een moment waarop je je klaar voelde? Toen je kon zeggen 'f*ck it'. Heb je hier iets voor moeten doen? Ik wil dit zo graag ook kunnen, maar er lijkt altijd iets te zijn die mij tegenhoudt.
Ja, ik zou willen dat ik je kon zeggen dat het ergens door kwam, maar dat was het niet. Ik lag gewoon op her strand en zag tientallen vrouwen in bikini. Wit, roodverbrand, met een buikje of vetrolletjes. Niemand was perfect. En toen keek ik naar m'n eigen buik en dacht, wat maakt mij minder dan een ander of wat maakt mijn minpunten erger dan die van een ander? Sindsdien ga ik weer gewoon in bikini.
Helemaal naakt is overigens een ander verhaal. De sauna durf ik tegenwoordig ook wel maar bij een (nieuwe) man vind ik het wel moeilijk.
@ Bananabread: Er kwam dus gewoon een moment waarop je je klaar voelde? Toen je kon zeggen 'f*ck it'. Heb je hier iets voor moeten doen? Ik wil dit zo graag ook kunnen, maar er lijkt altijd iets te zijn die mij tegenhoudt.
Ja, ik zou willen dat ik je kon zeggen dat het ergens door kwam, maar dat was het niet. Ik lag gewoon op her strand en zag tientallen vrouwen in bikini. Wit, roodverbrand, met een buikje of vetrolletjes. Niemand was perfect. En toen keek ik naar m'n eigen buik en dacht, wat maakt mij minder dan een ander of wat maakt mijn minpunten erger dan die van een ander? Sindsdien ga ik weer gewoon in bikini.
Helemaal naakt is overigens een ander verhaal. De sauna durf ik tegenwoordig ook wel maar bij een (nieuwe) man vind ik het wel moeilijk.
maandag 13 april 2015 om 11:22
Ik herken je helemaal. Op mijn 17de was ik slachtoffer van een verkeersongeval. 32 hechtingen aan de binnenkant van mijn rechterbovenbeen. Linker been moest geopereerd worden. Dus daar heb ik littekens op me heup, knie en bovenbeen. Toen kreeg ik zenuwpijn op beide benen en ontstonden er verkleuringen op beide benen. Ter behandeling daarvan ben ik een bepaalde therapie begonnen die nog meer littekens veroorzaakt op mijn rug/billen en benen. Maar de verkleuringen werden minder en daar was ik toch wel heel blij mee. Mijn benen konden van gewone huidskleur naar bijna donkerblauw zwart kleuren. Nou dat trok wel de aandacht en toen heb ik ook geen korte broeken meer aangedaan.
In 2010 ben ik ongelukkig ten val gekomen. Mijn sleutelbeen moest geopereerd worden.
Ondertussen kan je dus wel stellen dat ik letterlijk van top tot teen onder de littekens zit. En de ergste vind ik de littekens van de behandelingen. Terwijl mensen die nauwelijks zien.
Ik ben de grote littekens goed gaan accepteren door veel te vertellen tegen vrienden. Mijn vriend accepteert het volledig en ziet het niet eens. Ook dat heeft veel geholpen. Ik was altijd heel bang dat mensen negatief zouden reageren maar ik heb juist het idee dat mensen meer respect voor je hebben.
Heel veel sterkte en doorzettingsvermogen, de eerste keer voelt ongemakkelijk maar als je merkt dat maar 2 op de 10 mensen kijkt, geeft dat zelfvertrouwen. Op een gegeven moment kan je weer jezelf zijn en zal je niet merken dat mensen kijken. Want misschien kijken ze juist wel naar dat leuke broekje/rokje dat je aan hebt!
In 2010 ben ik ongelukkig ten val gekomen. Mijn sleutelbeen moest geopereerd worden.
Ondertussen kan je dus wel stellen dat ik letterlijk van top tot teen onder de littekens zit. En de ergste vind ik de littekens van de behandelingen. Terwijl mensen die nauwelijks zien.
Ik ben de grote littekens goed gaan accepteren door veel te vertellen tegen vrienden. Mijn vriend accepteert het volledig en ziet het niet eens. Ook dat heeft veel geholpen. Ik was altijd heel bang dat mensen negatief zouden reageren maar ik heb juist het idee dat mensen meer respect voor je hebben.
Heel veel sterkte en doorzettingsvermogen, de eerste keer voelt ongemakkelijk maar als je merkt dat maar 2 op de 10 mensen kijkt, geeft dat zelfvertrouwen. Op een gegeven moment kan je weer jezelf zijn en zal je niet merken dat mensen kijken. Want misschien kijken ze juist wel naar dat leuke broekje/rokje dat je aan hebt!
