Bewust 1 kind

14-04-2015 09:11 254 berichten
weggehaald ivm herkenbaarheid
Alle reacties Link kopieren
quote:Susan schreef op 14 april 2015 @ 09:59:

[...]





Inderdaad, echt zo'n 'ik wil even iets lulligs zeggen' reactie.



lullige reacties krijg je bij elk aantal,

ik kom uit een gezin van vier kinderen, en mijn ouders kregen te horen dat het zielig was omdat de kinderen dan geen aandacht konden krijgen...(?)

ik heb er drie, en ik iemand zei eens tegen me; wat sneu een oneven aantal, valt er altijd eentje buiten de boot, je moet er echt nog één bij maken ( serieus dit was een reactie )



mijn zusje heeft 1 kindje, kind is helemaal niet verwend en altijd blij als mijn kinderen langskomen, voelt ze zich een soort grote zus, en de band is heel close, maar ze is ook blij als haar nichtjes weer weg zijn en het rijk voor zichzelf heeft. Ik zie een heel gelukkig kindje, en het is echt totaal niet zielig.

En mijn oudste zou haar zusjes niet willen missen maar heeft ook weleens jaloers gedacht; zou best fijn zijn als je niets hoeft te delen.



Ik gun elk kind een netwerk om hem/haar heen. Dat kan via zusjes/broertjes, maar ook met nichtjes/neefjes of goede vriendinnen.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben zelf enig kind en vind dat niet leuk. Als kind vond ik het niet erg maar nu als volwassene wel. Zeker sinds mijn vader is overleden.



Ik zou dus nooit bewust voor maar 1 kind gaan.

Toch zal mijn kind ook enig kind blijven aangezien ik nu echt te oud ben om nog een kind te krijgen.



Ik vind het ook sneu voor zoon dat hij behalve zijn ouders geen familie heeft. 1 oma die niet meer lang leeft. Verder geen andere opa's of oma's. Geen ooms of tantes. Geen neefjes of nichtjes.



Alleen daarom had ik hem al een broer of zus gegunt.



Ik hoor best vaak can mensen dat ze niet zo goed met hun zus of broer kunnen opschieten maar als er dan echt wat aan de hand is staan ze tochwel voor elkaar klaar. Terwijl je in dat sokrt gevallen best wel ziet dat goede vrienden toch niet zulke goede vrienden bleken.



En tegenover broers en zussen die het niet zo goed met elkaar kunnen vinden staan een heleboel broers en zussen die het wel goed met elkaar kunnen vinden.
TO,

Alle enig kinderen die van dichtbij ken (als volwassenen) zijn hele sociaal vaardige mensen maar ook wel kwetsbaar in de zin van ' niet goed met conflicten.'



Maar als een eenkind gezin voor jullie goed en compleet voelt moet je dat echt gewoon doen en maling hebben aan andere mensen.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben zelf enig kind en heb nooit een broertje of zusje gewild. Ik ben altijd heel zelfstandig en op mezelf geweest, maar zonder een eenzaat te zijn, en ben er zeker van dat ik oprecht niet gelukkiger was geweest met een broer of zus erbij. Ik had hopen vriendjes en neefjes om mee te spelen als ik dat wou, maar ik kon ook heel rustig thuis uren boeken lezen of mezelf entertainen.



Ik ken ook heel veel andere enige kinderen en die zeggen allemaal ook zelf maar 1 kind te willen. Dus enig kind zijn is niet per definitie zielig ofzo.
Alle reacties Link kopieren
quote:blijftgewoondametje schreef op 14 april 2015 @ 10:18:

TO,

Alle enig kinderen die van dichtbij ken (als volwassenen) zijn hele sociaal vaardige mensen maar ook wel kwetsbaar in de zin van ' niet goed met conflicten.'



Hoe merk je dat dan?
Alle reacties Link kopieren
Ik geloof er niet zo in dat enig kinderen op volwassen leeftijd zo overeen komen, dat het zoveel invloed heeft op je ontwikkeling. Het is maar één van de zoveel factoren.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren
Wij hebben nog geen kinderen maar gaan bewust voor 1 kind. Uiteraard kan daar zomaar nog verandering in komen maar voor nu voelt het voor ons goed 1 kind. Vrienden zeggen dan: aaah das toch zielig. Of: kom je nog wel op terug, 2 is veel leuker.



Hoezo leuker? Misschien is nr 2 wel een kutkind weet jij veel.



Ook lees ik vaak dat mensen zeggen dat het sneu is dat hij/zij alleen moet spelen.

Ik vind dat niet zielig, worden ze zelfstandig van en is goed voor de creatieve en fantasie ontwikkeling.

Bovendien werk ik thuis dus ik ben er veel.

Ik werk ook als gastouder en ga tegen de tijd dat wij een kind hebben waarschijnlijk dit vanuit eigen huis doen ( nu bij mensen thuis).

Dus er komen al speelkameraadjes en hij/zij leert delen.



Ik heb liever 1 kind die ik alles kan geven wat ik wil dan 2 kinderen waarbij het financieel zo krap wordt dan er niks mogelijk is.



En verwend? Welnee compleet van opvoeding afhankelijk. Oppas kinderen gehad die met 2 in huis waren, zeer verwende niet luisterende draken. Niks met enigst kind te maken.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
quote:blijftgewoondametje schreef op 14 april 2015 @ 10:18:

TO,

Alle enig kinderen die van dichtbij ken (als volwassenen) zijn hele sociaal vaardige mensen maar ook wel kwetsbaar in de zin van ' niet goed met conflicten.'



Maar als een eenkind gezin voor jullie goed en compleet voelt moet je dat echt gewoon doen en maling hebben aan andere mensen.



Daar zeg je wat: mijn kleuterzoon staart een vriendje wat ruzie maakt met zijn broertje met open mond aan, hij begrijpt het niet en vindt het vervelend.

Had zelf de link met enig kind zijn nog niet gelegd.
Alle reacties Link kopieren
Ik had precies hetzelfde gehad, verschrikkelijke eerste jaren met mijn kind met veel ziekenhuisopnames en angsten om de gezondheid van mijn kind.

Dat heeft mij er vanaf gehouden voor een tweede kind te gaan. Maar toen kind 1 allang op de basisschool zat en ik qua leeftijd echt moest beslissen nu of nooit toch voor een tweede kind gegaan.



Logisch dat je geen spijt kan krijgen van je kind, maar wat ben ik blij de knoop door gehakt te hebben.

Wel spijt dat ik zolang gewacht heb want er zit een best groot leeftijdsverschil tussen de kinderen. Maar de interactie en de liefde tussen de kinderen is echt fenomenaal.

Broertje dat opkijkt naar zijn grote broer en de liefde die tussen de twee vanaf spat is ongelofelijk.

Wat ik ook prachtig vindt is het verschil in karakter en ontwikkeling, ieder zijn eigen genen maar toch verbonden.



Wij zijn trouwens voor onszelf voor een tweede kind gegaan, niet omdat wij het nodig vonden een broertje/zusje te krijgen voor het eerste kind. Maar het is wel bijzonder om de twee samen te zien opgroeien.
Girls compete with each other, women empower one another
Alle reacties Link kopieren
quote:blijftgewoondametje schreef op 14 april 2015 @ 10:18:

TO,

Alle enig kinderen die van dichtbij ken (als volwassenen) zijn hele sociaal vaardige mensen maar ook wel kwetsbaar in de zin van ' niet goed met conflicten.'



Maar als een eenkind gezin voor jullie goed en compleet voelt moet je dat echt gewoon doen en maling hebben aan andere mensen.



Ook een enig kind kun je leren met conflicten om te gaan.

Dit begint thuis met papa en mama gaat door naar de evt creche en dan door richting school. Overal komen conflicten voor en kan je leren hiermee om te gaan.



Wij waren met 2 thuis, mijn broer loopt weg bij conflicten, kan hij niet tegen.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
Alle reacties Link kopieren
@Liefzoontje83. Onze dochter is nu 10. Mijn man is 4 dagen in de week weg en gemiddeld eens per 2 maanden 2 weken in het buitenland. Door het bewust bij 1 kind te houden kan ik haar alle aandacht geven die ze nodig heeft. En, zoals mijn schoonmoeder het ooit fijntjes benadrukte, ik ben geen moeder-moeder in de zin dat ik mezelf compleet wegcijfer ten gunste van dochter en man. Ik ben er ook nog, maak ook bewust tijd voor mezelf. Daardoor ben ik een blije moeder met een blij kind. En dat is voor mijn man alleen maar fijn, die komt in de weekenden naar een blij huis. En uiteraard maakt hij in de weekenden veel tijd vrij voor onze dochter. Ze doen bewust veel dingen samen dan.
Alle reacties Link kopieren
Wij hebben twee kinderen en dat worden er geen drie. Waarom niet? Ik wil er geen meer, want ik voel me compleet. Man denkt er hetzelfde over. In onze omgeving hebben veel stellen 3 of 4 kinderen. Dat moeten ze lekker zelf weten, maar het hoeft van mij niet. Wij hebben twee meisjes en ik krijg wel eens de opmerking dat een jongen erbij heel leuk zou zijn. Nou nee dus.



Wat ik wil zeggen is dat je alleen voor een tweede moet gaan omdat jij en je man dat willen. Niet omdat het zielig is voor je zoon of omdat de omgeving het wil. Of omdat de maatschappij vindt dat een gezin uit meerdere kinderen bestaat.



Wat betreft je man die er nog wel eentje bij wil terwijl hij 6 dagen per week werkt en veel weg is denk ik dat jij daar een grotere stem in zou moeten hebben omdat jij het grootste deel van de verzorging op je neemt.
Alle reacties Link kopieren
Wij gaan ook bewust voor 1 kind. Mijn vriend is zelf enig kind en heeft dat nooit als vervelend ervaren. Ik ervaar juist dat mijn ouders onderscheid maken tussen de kinderen en dat wil ik mijn eigen kind niet aan doen. Ook vanwege een erfelijke aandoening kiezen wij voor 1 kind.
Alle reacties Link kopieren
quote:okkervil schreef op 14 april 2015 @ 10:44:

Wat betreft je man die er nog wel eentje bij wil terwijl hij 6 dagen per week werkt en veel weg is denk ik dat jij daar een grotere stem in zou moeten hebben omdat jij het grootste deel van de verzorging op je neemt.Sowieso is het bij dit soort dingen zo dat er in mijn ogen twee keer een ja nodig is. Als zij graag een tweede zou willen en haar man weet zeker dat hij het niet wil dan houdt het ook op.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren
Hier ook bewust maar 1 kindje (nu 9 maanden), ons gezin is compleet. Daarnaast hebben we beide een drukke baan en met 2 kinderen zouden die er toch onbewust wat bij inschieten en dat willen we absoluut niet. Daarnaast wellicht ook een deel financieen. En niet onbelangrijk mijn gezondheid laat het totaal niet toe. Wij willen toch voor ons de kind de complete eventuele studie kunnen betalen, rijbewijs etc wellicht een wat duurdere hobby (zoals paardrijden) en met 1 is dat toch gemakkelijker te behap stukken dan 2.



Ik zelf ben tot mijn 7de enigst kind geweest en mij is het erg goed bevallen, vond er dus ook geen bal aan toen ik een broertje kreeg.
En andersom dan? Mijn man wil graag een tweede over een tijdje (nr 1 is nu 3,5 week oud) ik moet er niet aan denken! Zwanger zijn vond ik niet leuk, bevallen was ook niet leuk, en de kraamweek een hel. Nu al 3,5 week niet fatsoenlijk geslapen, waardoor mijn fysieke herstel langzamer gaat dan zou hoeven. Borstvoeding vind ik geen zak aan. Voor de lol dit alles nog een doorgaan? Mwah...



En als ik dan bovenstaande teruglees denk ik "wat ben je voor moeder?!" en voel ik me in en in schuldig. Bah.
Alle reacties Link kopieren
quote:ponny schreef op 14 april 2015 @ 11:12:

En andersom dan? Mijn man wil graag een tweede over een tijdje (nr 1 is nu 3,5 week oud) ik moet er niet aan denken! Zwanger zijn vond ik niet leuk, bevallen was ook niet leuk, en de kraamweek een hel. Nu al 3,5 week niet fatsoenlijk geslapen, waardoor mijn fysieke herstel langzamer gaat dan zou hoeven. Borstvoeding vind ik geen zak aan. Voor de lol dit alles nog een doorgaan? Mwah...



En als ik dan bovenstaande teruglees denk ik "wat ben je voor moeder?!" en voel ik me in en in schuldig. Bah.



Waarom in en schuldig?? Hormonen waarschijnlijk. Je kind is net 3,5 week oud logisch toch dat jij er (nog) niet aan moet denken.

Ga nou eerst maar eens genieten van je kleintje.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het ook niet zo handig van je man om nu al over een tweede te beginnen terwijl de eerste er net is. Als je kind een paar weken oud is zit die bevalling nog vers in je hoofd, je loopt nog met kraamverband, je bent aan het klooien met de borstvoeding, je weet door het slaapgebrek van voren niet dat je van achteren leeft. Niet heel tactvol van je man.



Maar al zou je nooit een tweede willen, dan hoef je je nog niet schuldig te voelen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
@Susan; hij zegt gelukkig niet dat hij NU een tweede zou willen



Misschien denk ik er over een paar jaar wel anders over, misschien ook niet. Het lijkt me wel als je een tweede wil omdat het zo leuk is voor je kindje om broer(s)/zusje(s) te hebben, dat je daar ook niet te lang mee wacht toch? Een broer of zus die 5 of meer jaar jonger is... bouw je daar echt een band mee op? Zelf heb ik 2 zussen van ongeveer dezelfde leeftijd. Mijn moeder was steeds na de zwangerschap binnen 3 maanden weer zwanger (aiaiai... daar moet ik toch niet aan denken).
quote:MadameQetesh schreef op 14 april 2015 @ 10:38:

[...]





Ook een enig kind kun je leren met conflicten om te gaan.

Dit begint thuis met papa en mama gaat door naar de evt creche en dan door richting school. Overal komen conflicten voor en kan je leren hiermee om te gaan.



Wij waren met 2 thuis, mijn broer loopt weg bij conflicten, kan hij niet tegen.



Precies, maar ik veronderstel dat je bij een enigst kind daar wat meer aandacht aan moet besteden, net zoals je dat ook doet bij sociale contacten.



Natuurlijk heb je ook mensen met een broer zus maar die slecht zijn in ruzie. Maar het valt me gewoon op dat iedereen in onze naaste omgeving die enigst kind is conflictvermijdend is. Ze kunnen geweldig bemiddelen voor anderen maar als ze zelf iets niet prettig vinden of ergens op worden aangesproken kunnen ze dat opvallend slecht handelen.



Geen enkele reden om een tweede te nemen maar ik mag het TO toch wel meegeven?
Alle reacties Link kopieren
Had je best mogen vragen hoor liefzoontje.

En dat pushen gaat nog wel een paar jaartjes door hoor haha.

Zeer vervelend maar de mensen vinden dat schijnbaar leuk ofzo.

Ik heb het vroeger ook heel leuk gehad met mijn broertje en nog steeds heel goed contact.

Mijn vriend daarentegen heeft een broer en zus die hij nooit ziet. Dus je weet het nooit.

Daarom moet je in ieder geval niet voor een tweede gaan. je moet doen waar jij/jullie je goed bij voelen en dan is het kind ook happy.

@nickske hahaha ik ken idd ook zo'n gezin. Ook 4 jongens. Toch maar gestopt. Nu en is het wachten op de schoondochters
Alle reacties Link kopieren
Leeftijdsverschil hoeft niet perse iets te zeggen over de band tussen broer en zus. Karakters bepalen vooral.

Tussen vriend en zus zit nog geen jaar: superclose.

Tussen mij en broer 2,5 jaar ( wat veel voorkomt): zo goed als geen contact, niet close zelfs jaar geen contact gehad.

Tussen mijn moeder en broer 5 jaar: heel close.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
Alle reacties Link kopieren
quote:blijftgewoondametje schreef op 14 april 2015 @ 11:43:

[...]





Precies, maar ik veronderstel dat je bij een enigst kind daar wat meer aandacht aan moet besteden, net zoals je dat ook doet bij sociale contacten.



Natuurlijk heb je ook mensen met een broer zus maar die slecht zijn in ruzie. Maar het valt me gewoon op dat iedereen in onze naaste omgeving die enigst kind is conflictvermijdend is. Ze kunnen geweldig bemiddelen voor anderen maar als ze zelf iets niet prettig vinden of ergens op worden aangesproken kunnen ze dat opvallend slecht handelen.



Geen enkele reden om een tweede te nemen maar ik mag het TO toch wel meegeven?



Tuurlijk mag je het meeheven aan to. Net als ik dat mag dat je een enig kind dat kan leren en het gewoon niet komt omdat iemand enig kind is.

Toeval dat het bij de enig kinderen die jij kent wel allemaal zo is. Dat kan gebeuren.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben ook enig kind en geadopteerd. Het was wel de bedoeling dat er tweede zou komen (ook adoptie). Mijn ouders hadden al een beginseltoestemming en toen ging het land dicht voor adoptie. Het ging pas weer open toen ik 6 was. Toen wilden ze het niet meer, dat vonden ze teveel leeftijdsverschil, i.v.m. samen spelen.

Ik vond het altijd heerlijk om enig kind te zijn. Had toch genoeg vriendinnetjes om mee te spelen. Al het speelgoed wat ik kreeg was voor mij. Geen ruzies met broers en zussen. Zoals het gezin van de buren. Die waren met 4 kinderen en deden niks anders dan elkaar zitten jennen. Nee, dat miste ik niet.

Nu ik volwassen ben vind ik het wel eens jammer dat het nooit is doorgegaan. Zeker omdat ik na de lagere school steeds meer problemen kreeg met sociaal contact (Autisme). Ik heb een paar eenzame jaren gehad. Dan had het denk ik toch makkelijker geweest als ik een broer of zus had. Ook omdat ik dan niet zo alleen zou staan als geadopteerd kind. Want daardoor voelde ik me ook al anders.



Als met meer kinderen bent, wordt je vergeleken en dat is niet altijd leuk. Zo had ik 2 buurjongens, broers van elkaar. De ene kon goed leren en was voor het oog een voorbeeld kind. Hij maakte zich nooit vuil en zat vooral achter de computer. Wat zijn ouders niet zagen is dat hij achterbaks was. En er altijd voor zorgde dat zijn broer straf kreeg.

Zijn broer was zwakbegaafd en aan hem hadden ze meer werk. Hij kwam altijd met gras- of moddervlekken op zijn broek thuis. En ruimde zijn gemaakte troep nooit op. Hij was wel heel sociaal naar anderen toe en handig met zijn handen.

Maar dat zagen ze niet. Hij werd altijd als de mindere beschouwd. En dan zijn moeder het raar dat ze nooit een knuffel kreeg van hem.
Alle reacties Link kopieren
Absor, ik sluit me helemaal bij je aan. Bij ons is het zo dat man alleen met zijn moeder is opgegroeid , en dat vreselijk vond..... Voor hem was duidelijk, of geen of twee....Het zijn er vijf geworden (pleegkinderen).

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven