Psyche
alle pijlers
angststoornis & daten
donderdag 23 april 2015 om 13:49
Lieve allemaal,
Ik heb sinds een aantal maanden last van (irrationele) angsten, waarbij ik het vooral moeilijk heb in hele drukke situaties maar ook met een kleinere groep mensen die op mij letten. Ik ben dan bang een paniekaanval te krijgen, en dat andere mensen dit zien, ik niet weg kan, etc. Ik loop hiervoor al bij een psycholoog, en over het algemeen gaat het best goed met mij! Ik doe alles wat ik altijd al deed (ook nooit mee gestopt door angst) maar vind het vaak nog wel heel spannend maar bijt altijd door de zure appel heen.
Nu is het zo dat ik sinds 9 maanden weer vrijgezel ben, en ik af en toe leuk contact heb gehad met een aantal jongens bij het uitgaan of op whatsapp.. want meer durf ik niet, ook al vragen zij mij mee uit en ik dit best zou willen..!
Ik ben dan ook niet bang dat ik niks te zeggen heb of niet in de smaak val, maar bang dat ik een paniekaanval krijg bij met hen erbij; of dit nou ergens in een cafe is, bij mij thuis, bij hun thuis.. Ik zie er tegen op; het is natuurlijk niet leuk voor mij en voor hem om op een eerste date in zo'n situatie terecht te komen.
Daarom vroeg ik me af of hier mensen zijn die hier ook mee te maken hebben gehad, en hoe jullie daarmee om zijn gegaan!
Liefs!
Ik heb sinds een aantal maanden last van (irrationele) angsten, waarbij ik het vooral moeilijk heb in hele drukke situaties maar ook met een kleinere groep mensen die op mij letten. Ik ben dan bang een paniekaanval te krijgen, en dat andere mensen dit zien, ik niet weg kan, etc. Ik loop hiervoor al bij een psycholoog, en over het algemeen gaat het best goed met mij! Ik doe alles wat ik altijd al deed (ook nooit mee gestopt door angst) maar vind het vaak nog wel heel spannend maar bijt altijd door de zure appel heen.
Nu is het zo dat ik sinds 9 maanden weer vrijgezel ben, en ik af en toe leuk contact heb gehad met een aantal jongens bij het uitgaan of op whatsapp.. want meer durf ik niet, ook al vragen zij mij mee uit en ik dit best zou willen..!
Ik ben dan ook niet bang dat ik niks te zeggen heb of niet in de smaak val, maar bang dat ik een paniekaanval krijg bij met hen erbij; of dit nou ergens in een cafe is, bij mij thuis, bij hun thuis.. Ik zie er tegen op; het is natuurlijk niet leuk voor mij en voor hem om op een eerste date in zo'n situatie terecht te komen.
Daarom vroeg ik me af of hier mensen zijn die hier ook mee te maken hebben gehad, en hoe jullie daarmee om zijn gegaan!
Liefs!
donderdag 23 april 2015 om 14:15
Nee, geen paniekaanvallen.. Maar daten brengt sowieso spanning met zich mee, ik denk dat iedereen wel zenuwachtig is bij de eerste date.
Als je een tijdje contact hebt, zou je het kunnen overwegen om af te spreken. Misschien helpt het je als je dit ergens buiten doet, in een stad waar je de weg kent bijvoorbeeld. Zou je ergens iets kunnen gaan drinken. Het is dan openbaar en is het voor jou misschien al minder spannend.
Succes!
Als je een tijdje contact hebt, zou je het kunnen overwegen om af te spreken. Misschien helpt het je als je dit ergens buiten doet, in een stad waar je de weg kent bijvoorbeeld. Zou je ergens iets kunnen gaan drinken. Het is dan openbaar en is het voor jou misschien al minder spannend.
Succes!
Een leven zonder zorgen, dat is pas leven.
donderdag 23 april 2015 om 14:16
donderdag 23 april 2015 om 14:23
Ik heb hier niet zelf mee te maken gehad, maar mijn zusje wel. Daardoor weet ik dat dit echt heel naar voor je moet zijn.
Ik vind het heel goed en moedig van je dat je toch probeert om dingen te blijven doen zoals daten. Want als je toe gaat geven aan je angsten kan je jezelf helemaal isoleren, en dan wordt het misschien juist steeds erger.
Die paniekaanvallen worden weliswaar opgeroepen door je angstgevoelens, maar ze uiten zich meestal in lichamelijke sensaties. Doordat je dingen voelt, zoals benauwdheid, bonzend hart, warm worden en dergelijke, trigger je iets in je hersenen, waardoor je in paniek raakt. Want die lichamelijke sensaties zijn in principe bedoeld om je hoofd op scherp te zetten: "er dreigt gevaar, ren weg!" Je lichaam maakt dan extra stoffen aan zoals adrenaline, omdat het zich voorbereidt op moeten vluchten. Maar omdat je niet gaat rennen, blijven die stoffen zich ophopen. Dit houdt je paniekaanval in stand.
Wat misschien zou kunnen helpen is om voorafgaand aan je afspraak je even fysiek helemaal uit te putten. Bijvoorbeeld een half uur op de loopband gaan hardlopen. Het kan zijn dat je lichaam dan fysiek al zo uitgeput is, dat het niet meer die fysieke triggers geeft waardoor de paniekaanval in stand wordt gehouden.
Ik vind het heel goed en moedig van je dat je toch probeert om dingen te blijven doen zoals daten. Want als je toe gaat geven aan je angsten kan je jezelf helemaal isoleren, en dan wordt het misschien juist steeds erger.
Die paniekaanvallen worden weliswaar opgeroepen door je angstgevoelens, maar ze uiten zich meestal in lichamelijke sensaties. Doordat je dingen voelt, zoals benauwdheid, bonzend hart, warm worden en dergelijke, trigger je iets in je hersenen, waardoor je in paniek raakt. Want die lichamelijke sensaties zijn in principe bedoeld om je hoofd op scherp te zetten: "er dreigt gevaar, ren weg!" Je lichaam maakt dan extra stoffen aan zoals adrenaline, omdat het zich voorbereidt op moeten vluchten. Maar omdat je niet gaat rennen, blijven die stoffen zich ophopen. Dit houdt je paniekaanval in stand.
Wat misschien zou kunnen helpen is om voorafgaand aan je afspraak je even fysiek helemaal uit te putten. Bijvoorbeeld een half uur op de loopband gaan hardlopen. Het kan zijn dat je lichaam dan fysiek al zo uitgeput is, dat het niet meer die fysieke triggers geeft waardoor de paniekaanval in stand wordt gehouden.
donderdag 23 april 2015 om 15:14
donderdag 23 april 2015 om 17:06
Dit heb ik ook (gehad). Ik leerde toen mijn vriend kennen en hij kwam me toen nog vaak uit school halen. Ik stond dan altijd met een vriendin te wachten en mén wat was ik iedere keer duizelig. Hart bonkte zowat uit mijn keel, geen gezonde datespanning dus maar gewoon paniekspanning. Gelukkig was het in de zomer en kon het autoraam open, ik zat me daar altijd een partij te zweten onderweg naar zijn huis.. En dan proberen zo normaal mogelijk te doen .
Het ligt er een beetje aan hoe die jongen is to. Mijn vriend is rustig en werkt veel waardoor wij meestal samen op de bank hangen ipv erop uit gaan. Soms nog wat spanning als zijn ouders oid er zijn, en als er een verjaardag daar is ga ik weer door de paniekhel heen . Maar ik heb dus geluk dat ik met hem niet zo vaak naar paniekgevaarlijke plekken ga zegmaar. Verder oefen ik wel met vriendinnen wat redelijk gaat, en kan vanaf juni weer terecht bij een (andere) psych.
Wat ik dus wil zeggen, het ligt aan de mate waarin je het hebt en aan hoe die jongen is of je moet wachten met daten. Bij mij is het goed gekomen tot nu toe, maar als die jongen van jou bv iedere week met jou naar een drukke ruimte wil kan dat nog wel eens een probleem worden.
Succes verder met je angststoornis!
Het ligt er een beetje aan hoe die jongen is to. Mijn vriend is rustig en werkt veel waardoor wij meestal samen op de bank hangen ipv erop uit gaan. Soms nog wat spanning als zijn ouders oid er zijn, en als er een verjaardag daar is ga ik weer door de paniekhel heen . Maar ik heb dus geluk dat ik met hem niet zo vaak naar paniekgevaarlijke plekken ga zegmaar. Verder oefen ik wel met vriendinnen wat redelijk gaat, en kan vanaf juni weer terecht bij een (andere) psych.
Wat ik dus wil zeggen, het ligt aan de mate waarin je het hebt en aan hoe die jongen is of je moet wachten met daten. Bij mij is het goed gekomen tot nu toe, maar als die jongen van jou bv iedere week met jou naar een drukke ruimte wil kan dat nog wel eens een probleem worden.
Succes verder met je angststoornis!
donderdag 23 april 2015 om 17:43
Alsof ik mezelf hier zie staan. Wat bij mij vaak geholpen heeft de persoon al een beetje in te lichten bij hoe ik me voelde, maar niet te uitgebreid, maar wel dat ik voor mijn gevoel een soort van "dekmantel, excuus had" .. Waardoor ik minder angstig hoefde te voelen want hij begreep het wel..
Ik durfde ook niets heb alle leuke dingen altijd afgekapt want ik durfde het gewoon niet aan. Heb 1 jaar antidepressiva (citalopram ) geslikt, maar ben er nu op eigen houtje (ja misschien niet slim al anderhalve week mee gestopt. Ik kan dingen weer aan, wel met moeite maar ik schiet niet meer in de hele erge paniek, van vluchten en doen, en daarom wil ik alles weer alleen proberen.
Mocht je je hart er over willen luchten moet je maar een berichtje sturen (zal even kijken hoe het moet) , ik weet wel hoe je je voelt, voel me ook wel eens onbegrepen en daarom fijn als iemand je begrijpt.
Ik durfde ook niets heb alle leuke dingen altijd afgekapt want ik durfde het gewoon niet aan. Heb 1 jaar antidepressiva (citalopram ) geslikt, maar ben er nu op eigen houtje (ja misschien niet slim al anderhalve week mee gestopt. Ik kan dingen weer aan, wel met moeite maar ik schiet niet meer in de hele erge paniek, van vluchten en doen, en daarom wil ik alles weer alleen proberen.
Mocht je je hart er over willen luchten moet je maar een berichtje sturen (zal even kijken hoe het moet) , ik weet wel hoe je je voelt, voel me ook wel eens onbegrepen en daarom fijn als iemand je begrijpt.
donderdag 23 april 2015 om 20:26
Bedankt voor de reacties allemaal!
Ik zal iets specifieker zijn, aangezien een aantal stelt dat ik aan mijn andere problemen eerst zou moeten werken. Het gaat dus over het algemeen goed met mij; ik vermijd geen situaties ( 1x gedaan en was daarna zo boos op mezelf) en heb dus geen grote angstproblemen en ook geen paniekaanvallen (gelukkig!), alleen in sommige spannende situaties, zoals een date, heb ik daar een angst voor.
Ik denk zelf dan ook dat ik er wel aan toe ben, ik mis het ook en ik zie het als een van mijn laatste, en misschien wel grootste uitdaging. Bedankt voor de tips en het delen van ervaringen!
Ik zal iets specifieker zijn, aangezien een aantal stelt dat ik aan mijn andere problemen eerst zou moeten werken. Het gaat dus over het algemeen goed met mij; ik vermijd geen situaties ( 1x gedaan en was daarna zo boos op mezelf) en heb dus geen grote angstproblemen en ook geen paniekaanvallen (gelukkig!), alleen in sommige spannende situaties, zoals een date, heb ik daar een angst voor.
Ik denk zelf dan ook dat ik er wel aan toe ben, ik mis het ook en ik zie het als een van mijn laatste, en misschien wel grootste uitdaging. Bedankt voor de tips en het delen van ervaringen!
