Kinderen
alle pijlers
adoptie
dinsdag 28 april 2015 om 21:20
quote:janneke44 schreef op 28 april 2015 @ 20:55:
[...]
Wat een mooie reden om een kindje te willen adopteren.
Ik heb er altijd een beetje moeite mee, als het kindje wordt geadopteerd omdat een stel na jaren proberen kinderloos blijft.
Vind het zielig als zo'n kind later beseft dat het nooit door deze ouders geadopteerd zou zijn als ze wel eigen kinderen konden krijgen.
Ik denk niet dat mijn kinderen daar zo over denken .... Wij zijn hun ouders, omdat hun biologische ouders hen hebben afgestaan, om wat voor reden dan ook.
Mijns inziens is adopteren vanuit een sterke kinderwens een zeer legitieme reden, net zoals een kinderwens van mensen die wel zelf biologisch eigen kinderen kunnen krijgen dat ook een normaal aanvaarde wens is.
Juist bij adoptie vanuit ideeële overwegingen ('Er zijn al zoveel kinderen op de wereld, ik wil graag een kind een goede toekomst bieden') kán het foutgaan. Ik heb zulke gezinnen gekend; mensen die met de beste bedoelingen een kind wilden 'redden'. Van die kinderen werd toch bij het volwassen worden een soort dankbaarheid verwacht, want 'wij hebben je hiernaartoe gehaald om je meer kansen te geven'.
Bij adoptie uit 'egoïstische' overwegingen (wij willen een kind, en als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan) speelt die drang naar dankbaarheid meestal geen rol: de ouders houden gewoon onvoorwaardelijk van hun kind.
[...]
Wat een mooie reden om een kindje te willen adopteren.
Ik heb er altijd een beetje moeite mee, als het kindje wordt geadopteerd omdat een stel na jaren proberen kinderloos blijft.
Vind het zielig als zo'n kind later beseft dat het nooit door deze ouders geadopteerd zou zijn als ze wel eigen kinderen konden krijgen.
Ik denk niet dat mijn kinderen daar zo over denken .... Wij zijn hun ouders, omdat hun biologische ouders hen hebben afgestaan, om wat voor reden dan ook.
Mijns inziens is adopteren vanuit een sterke kinderwens een zeer legitieme reden, net zoals een kinderwens van mensen die wel zelf biologisch eigen kinderen kunnen krijgen dat ook een normaal aanvaarde wens is.
Juist bij adoptie vanuit ideeële overwegingen ('Er zijn al zoveel kinderen op de wereld, ik wil graag een kind een goede toekomst bieden') kán het foutgaan. Ik heb zulke gezinnen gekend; mensen die met de beste bedoelingen een kind wilden 'redden'. Van die kinderen werd toch bij het volwassen worden een soort dankbaarheid verwacht, want 'wij hebben je hiernaartoe gehaald om je meer kansen te geven'.
Bij adoptie uit 'egoïstische' overwegingen (wij willen een kind, en als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan) speelt die drang naar dankbaarheid meestal geen rol: de ouders houden gewoon onvoorwaardelijk van hun kind.
dinsdag 28 april 2015 om 21:29
Ik zie weinig fout met adoptie van kidpnderen uit weeshuizen (ja, ik wee dat ook dat wel eens fout gaat).
Ik vind de adoptie zoals vanuit de VS niet wenselijk, daar wordt werkelijk mensenhandel in stand gehouden. He verrdiet van kinderlozen en het verdriet van zwarte vrouwen onder toekomst wordt uitgebuit door gruwelijk veel verdiendende advocaten
Ik vind de adoptie zoals vanuit de VS niet wenselijk, daar wordt werkelijk mensenhandel in stand gehouden. He verrdiet van kinderlozen en het verdriet van zwarte vrouwen onder toekomst wordt uitgebuit door gruwelijk veel verdiendende advocaten
dinsdag 28 april 2015 om 22:39
En dan vergeet ik nog te zeggen over kinderhandel,
Tussen de jaren 80 en 90 werd in Sri Lanka ook veel gesjoemeld met bio gegevens. Gevolg is dat je je bio ouders niet kan vinden. Ik ben niet de enige die het is overkomen naar het blijkt niet leuk.
Voor wie is dat gedaan dat gesjoemel? Wie werd er beter door en waarom? Ook de advocaten in Sri Lanka natuurlijk, maar dat doen zij alleen maar als witte mensen ook flink wat voor willen betalen.
Alles is gedaan om witte mensen kostte wat kost kinderen te geven en er rijk van te worden. Dit is in mijn ogen ook kinderhandel.
Tussen de jaren 80 en 90 werd in Sri Lanka ook veel gesjoemeld met bio gegevens. Gevolg is dat je je bio ouders niet kan vinden. Ik ben niet de enige die het is overkomen naar het blijkt niet leuk.
Voor wie is dat gedaan dat gesjoemel? Wie werd er beter door en waarom? Ook de advocaten in Sri Lanka natuurlijk, maar dat doen zij alleen maar als witte mensen ook flink wat voor willen betalen.
Alles is gedaan om witte mensen kostte wat kost kinderen te geven en er rijk van te worden. Dit is in mijn ogen ook kinderhandel.
woensdag 29 april 2015 om 07:05
Ik sluit mijn ogen zeker niet voor de misstanden rondom adoptie, want die zijn er wel degelijk. Wij zouden daarom bijvoorbeeld ook nooit uit Amerika geadopteerd hebben. Onze kinderen waren al wat ouder toen we ze adopteerden. Zij zouden de rest van hun jeugd in het tehuis hebben moeten doorbrengen. Ze waren daar erg ongelukkig, we praten er regelmatig over. Ook zijn we volledig op de hoogte van hun achtergrond. Alles wat in het dossier staat, hebben zij zelf bevestigd (in tegenstelling tot de nare verhalen die je wel eens hoort over totaal bij elkaar verzonnen dossiers). We hebben zo snel mogelijk contact gezocht met nog levende biologische familieleden. Het contact met hen is voor de kinderen enorm waardevol. De vriendjes en vriendinnetjes die onze kinderen in het tehuis hebben moeten achterlaten, steunen we financieel. Zijn wij dan zulke egoïsten?
woensdag 29 april 2015 om 07:59
@adoptiemama, fijn om te horen dat jullie kinderen hier anders over denken.
Natuurlijk is de liefde van ouders die een kind adopteren omdat er een onvervulde kinderwens is groot. Maar die zal bij mensen die een kind adopteren om het een beter leven te willen geven niet minder zijn.
Waar het mij om gaat, is dat het kind later weet, nooit in een gezin welkom te zijn geweest als dit stel wel eigen kinderen gehad zou hebben.
En wat betreft het verwachten van dankbaarheid, dat zal afhangen van de situatie. Als alles goed gaat zal een adoptieouder nooit over dankbaarheid praten. Maar stel dat e.e.a. niet lekker loopt dan zal er wel een gedacht worden "wees niet zo ondankbaar". Dat heeft dan niets te maken de reden van adoptie.
Ook biologische ouders vinden hun kinderen wel eens ondankbaar.
Natuurlijk is de liefde van ouders die een kind adopteren omdat er een onvervulde kinderwens is groot. Maar die zal bij mensen die een kind adopteren om het een beter leven te willen geven niet minder zijn.
Waar het mij om gaat, is dat het kind later weet, nooit in een gezin welkom te zijn geweest als dit stel wel eigen kinderen gehad zou hebben.
En wat betreft het verwachten van dankbaarheid, dat zal afhangen van de situatie. Als alles goed gaat zal een adoptieouder nooit over dankbaarheid praten. Maar stel dat e.e.a. niet lekker loopt dan zal er wel een gedacht worden "wees niet zo ondankbaar". Dat heeft dan niets te maken de reden van adoptie.
Ook biologische ouders vinden hun kinderen wel eens ondankbaar.
woensdag 29 april 2015 om 08:14
@Janneke: in mijn gezin is er een periode geweest dat het 'niet zo lekker liep' en dat is dan heel eufemistisch gezegd. Eén van mijn kinderen raakte tijdens de puberteit in een ernstige identiteitscrisis, die terug te voeren was op het geadopteerd zijn. Echter, op geen enkel moment hebben mijn man of ik gedacht dat ze niet zo ondankbaar moest zijn. Wij voelden ons machteloos en onzeker, verdrietig en heel erg schuldig, omdat wij haar naar Nederland hadden gehaald ..... Wij troostten ons met de gedachte dat ze - als ze niet bij ons terecht was gekomen - in een ander blank gezin terecht was gekomen, dus dat had voor haar geen verschil gemaakt.
Mijn kinderen zijn indertijd afgestaan door hun biologische ouders die daar hun redenen voor hadden. Wij weten dat omdat ze allebei inmiddels hun biologische familie kennen en er zeer regelmatig contact is met ouders, broers en zussen. Beide ouderparen wisten dat kinderen die afgestaan werden naar het buitenland zouden gaan, beide ouderparen hadden er nooit op gerekend hun kind nog ooit terug te zien.
Als de mogelijkheid van adoptie er niet was geweest hadden ze hun jeugd in hun geboorteland in een kindertehuis doorgebracht, met geringe mogelijkheden om goed onderwijs te volgen.
Mijn kinderen zijn indertijd afgestaan door hun biologische ouders die daar hun redenen voor hadden. Wij weten dat omdat ze allebei inmiddels hun biologische familie kennen en er zeer regelmatig contact is met ouders, broers en zussen. Beide ouderparen wisten dat kinderen die afgestaan werden naar het buitenland zouden gaan, beide ouderparen hadden er nooit op gerekend hun kind nog ooit terug te zien.
Als de mogelijkheid van adoptie er niet was geweest hadden ze hun jeugd in hun geboorteland in een kindertehuis doorgebracht, met geringe mogelijkheden om goed onderwijs te volgen.
woensdag 29 april 2015 om 08:35
quote:nilusha85 schreef op 28 april 2015 @ 21:10:
Markovic,
Prachtig om te lezen dat je dezelfde stelling als ik heb over adoptie.
Ik ben ook geadopteerd, uit Sri Lanka. En ik vind dat adoptie geen oplossing. Zo houdt je de problemen in stand terwijl er in land van herkomst gewerkt moet worden aan oplossingen. Adoptiekinderen worden uit hun cultuur gehaald om witte mensen te voorzien in een kinderwens.
Alleen wordt dat natuurlijk niet gezegd.
Er zal gezegd worden dat je biologische ouders niet voor je konden zorgen, dat je anders geen kansen had, dat je dankbaar moet zijn dat je het nu goed hebt. Het wordt verdoezeld en goed gepraat adoptie.
Als je dan wilt adopteren, adopteer dan een kind niet uit een andere cultuur dan je eigen cultuur.
Het staat heel onnatuurlijk een wit stel met een donker kind.Je verwoordt inderdaad de dubbele gevoelens die ik heb over adoptie. Ik vraag me af of je het recht hebt om als wensouders een kind weg te halen van zijn of haar roots en cultuur. Het kind zelf heeft hier doorgaans geen keuze in. Dat heeft een biologisch kind ook niet, maar dat biologische kind zal zich later nooit afvragen hoe het zou zijn geweest in zijn of haar land van herkomst.
Markovic,
Prachtig om te lezen dat je dezelfde stelling als ik heb over adoptie.
Ik ben ook geadopteerd, uit Sri Lanka. En ik vind dat adoptie geen oplossing. Zo houdt je de problemen in stand terwijl er in land van herkomst gewerkt moet worden aan oplossingen. Adoptiekinderen worden uit hun cultuur gehaald om witte mensen te voorzien in een kinderwens.
Alleen wordt dat natuurlijk niet gezegd.
Er zal gezegd worden dat je biologische ouders niet voor je konden zorgen, dat je anders geen kansen had, dat je dankbaar moet zijn dat je het nu goed hebt. Het wordt verdoezeld en goed gepraat adoptie.
Als je dan wilt adopteren, adopteer dan een kind niet uit een andere cultuur dan je eigen cultuur.
Het staat heel onnatuurlijk een wit stel met een donker kind.Je verwoordt inderdaad de dubbele gevoelens die ik heb over adoptie. Ik vraag me af of je het recht hebt om als wensouders een kind weg te halen van zijn of haar roots en cultuur. Het kind zelf heeft hier doorgaans geen keuze in. Dat heeft een biologisch kind ook niet, maar dat biologische kind zal zich later nooit afvragen hoe het zou zijn geweest in zijn of haar land van herkomst.
woensdag 29 april 2015 om 10:49
Adoptie is een goede laatste optie voor bepaalde kinderen en ik ben er zeker voor de kinderen die nu in een tehuis zitten te adopteren.
Maar waar voorstanders van adoptie vaak aan voorbijgaan is dat adoptie op zichzelf geen oplossing is van het 'probleem' van baby's en kinderen die zonder ouders zitten.
Ik ben het ook eindelijk eens met Markovic eens en vind ook dat de huidige praktijk van interlandelijke adoptie veredelde koehandel is geworden waar de belangen van (aspirant) adoptieouders belangrijker zijn dan die van de kinderen, ondanks alle goedbedoelde internationale verdragen.
Kinderen worden afgestaan door hun ouders omdat ze arm zijn, en omdat hun moeders geen anticonceptie mogen of kunnen gebruiken, laat staan abortus, of enkel omdat ze niet getrouwd zijn met de vader. Zendende landen moeten hier wat aan doen, inplaats van die kinderen het land uit te sturen.
Wat het dan nog erger maakt is dat als je in NL een kind uit het buitenland adopteert, dit vrijwel altijd een 'gesloten' adoptie is waardoor alle banden met de biologische familie worden doorgesneden en er ook geen contact is. Kinderen groeien op met het idee dat er niks van hun achtergrond bekend is, weten vaak niet eens zeker op welke datum ze precies geboren zijn.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind dat adoptie een volwaardige gezinsvorm is en een goede optie in bepaalde situaties, maar interlandelijke adoptie in de huidige vorm is een schending van de rechten van het geadopteerde kind.
Maar waar voorstanders van adoptie vaak aan voorbijgaan is dat adoptie op zichzelf geen oplossing is van het 'probleem' van baby's en kinderen die zonder ouders zitten.
Ik ben het ook eindelijk eens met Markovic eens en vind ook dat de huidige praktijk van interlandelijke adoptie veredelde koehandel is geworden waar de belangen van (aspirant) adoptieouders belangrijker zijn dan die van de kinderen, ondanks alle goedbedoelde internationale verdragen.
Kinderen worden afgestaan door hun ouders omdat ze arm zijn, en omdat hun moeders geen anticonceptie mogen of kunnen gebruiken, laat staan abortus, of enkel omdat ze niet getrouwd zijn met de vader. Zendende landen moeten hier wat aan doen, inplaats van die kinderen het land uit te sturen.
Wat het dan nog erger maakt is dat als je in NL een kind uit het buitenland adopteert, dit vrijwel altijd een 'gesloten' adoptie is waardoor alle banden met de biologische familie worden doorgesneden en er ook geen contact is. Kinderen groeien op met het idee dat er niks van hun achtergrond bekend is, weten vaak niet eens zeker op welke datum ze precies geboren zijn.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind dat adoptie een volwaardige gezinsvorm is en een goede optie in bepaalde situaties, maar interlandelijke adoptie in de huidige vorm is een schending van de rechten van het geadopteerde kind.
Everyone has a plan until they get punched in the face
woensdag 29 april 2015 om 10:56
quote:blauweschildpad schreef op 29 april 2015 @ 10:49:
Wat het dan nog erger maakt is dat als je in NL een kind uit het buitenland adopteert, dit vrijwel altijd een 'gesloten' adoptie is waardoor alle banden met de biologische familie worden doorgesneden en er ook geen contact is. Kinderen groeien op met het idee dat er niks van hun achtergrond bekend is, weten vaak niet eens zeker op welke datum ze precies geboren zijn.
de gevallen van adoptie uit de VS die ik ken, is juist wel met veel contact (zoveel als de biologische moeder wil) . geloof dat je zelfs verplicht bent elk jaar een document op te stellen mbt je kind. Als bio-moeder het niet wil, wordt het door advocaat opgeslagen voor het geval moeder het toch eens wil zien
Wat het dan nog erger maakt is dat als je in NL een kind uit het buitenland adopteert, dit vrijwel altijd een 'gesloten' adoptie is waardoor alle banden met de biologische familie worden doorgesneden en er ook geen contact is. Kinderen groeien op met het idee dat er niks van hun achtergrond bekend is, weten vaak niet eens zeker op welke datum ze precies geboren zijn.
de gevallen van adoptie uit de VS die ik ken, is juist wel met veel contact (zoveel als de biologische moeder wil) . geloof dat je zelfs verplicht bent elk jaar een document op te stellen mbt je kind. Als bio-moeder het niet wil, wordt het door advocaat opgeslagen voor het geval moeder het toch eens wil zien
woensdag 29 april 2015 om 11:02
quote:lilalinda schreef op 29 april 2015 @ 10:56:
[...]
de gevallen van adoptie uit de VS die ik ken, is juist wel met veel contact (zoveel als de biologische moeder wil) . geloof dat je zelfs verplicht bent elk jaar een document op te stellen mbt je kind. Als bio-moeder het niet wil, wordt het door advocaat opgeslagen voor het geval moeder het toch eens wil zienDe meerderheid van de adoptiekinderen in NL komen uit landen waarin dit niet het geval is. Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen.
[...]
de gevallen van adoptie uit de VS die ik ken, is juist wel met veel contact (zoveel als de biologische moeder wil) . geloof dat je zelfs verplicht bent elk jaar een document op te stellen mbt je kind. Als bio-moeder het niet wil, wordt het door advocaat opgeslagen voor het geval moeder het toch eens wil zienDe meerderheid van de adoptiekinderen in NL komen uit landen waarin dit niet het geval is. Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen.
Everyone has a plan until they get punched in the face
woensdag 29 april 2015 om 11:08
Er is nu op TLC een serie over amerikaanse zwangeren die hub kinderen willen opgeven voor adoptie (In elke aflevering wordt een zwangere gevold die adoptie door zet en een die uiteindelijk toch besluit zelf haar kind op te voeden). Het zou zo maar per staat kunnen verschillen maar laatst werd aan zo'n biomoeder door een advocaat uitgelegd dat zelfs bij een open adoptie de wensouders het contact bepalen en dat ze juridisch geen omgang met haar kind kan eisen. Desondanks zijn Amerikaanse adopties vaak open en is er vaak wel enige vorm van contact met de biologische moeder. Die biologische moeder mag ook zelf de adoptie-ouders kiezen voor haar kind, heel anders dan het systeem dat we hier kennen waar de adoptiebureau's kinderen en ouders matchen. En een hele boel mensen dus geld verdienen aan adoptie en er belang bij hebben dat het kind wordt geadopteerd door rijke blanken in plaats van opgevangen door arme familieleden van het kind.
woensdag 29 april 2015 om 11:13
quote:forumfossiel schreef op 29 april 2015 @ 11:08:
En een hele boel mensen dus geld verdienen aan adoptie en er belang bij hebben dat het kind wordt geadopteerd door rijke blanken in plaats van opgevangen door arme familieleden van het kind.
sterker nog, de birth-moeder kan geld vragen van de wensouders voor "Living Expense". En dat kan duizenden euro's zijn.
Als je erg arm bent, kan een baby baren dus lucratief zijn
En een hele boel mensen dus geld verdienen aan adoptie en er belang bij hebben dat het kind wordt geadopteerd door rijke blanken in plaats van opgevangen door arme familieleden van het kind.
sterker nog, de birth-moeder kan geld vragen van de wensouders voor "Living Expense". En dat kan duizenden euro's zijn.
Als je erg arm bent, kan een baby baren dus lucratief zijn
woensdag 29 april 2015 om 11:21
quote:anky schreef op 29 april 2015 @ 08:35:
[...]
Je verwoordt inderdaad de dubbele gevoelens die ik heb over adoptie. Ik vraag me af of je het recht hebt om als wensouders een kind weg te halen van zijn of haar roots en cultuur. Het kind zelf heeft hier doorgaans geen keuze in. Dat heeft een biologisch kind ook niet, maar dat biologische kind zal zich later nooit afvragen hoe het zou zijn geweest in zijn of haar land van herkomst.Die dubbele gevoelens heb ik als adoptiemoeder ook en dat was reden om lang te wikken en wegen.
[...]
Je verwoordt inderdaad de dubbele gevoelens die ik heb over adoptie. Ik vraag me af of je het recht hebt om als wensouders een kind weg te halen van zijn of haar roots en cultuur. Het kind zelf heeft hier doorgaans geen keuze in. Dat heeft een biologisch kind ook niet, maar dat biologische kind zal zich later nooit afvragen hoe het zou zijn geweest in zijn of haar land van herkomst.Die dubbele gevoelens heb ik als adoptiemoeder ook en dat was reden om lang te wikken en wegen.
woensdag 29 april 2015 om 12:01
Wij hebben er jaren geleden ook over nagedacht. Maar des te meer we er over lazen, des te meer info... Des te meer we twijfelden en dus niet gedaan. Het is naar ons idee dweilen met de kraan open. Er worden dagelijks nog zo ontzettend veel kinderen geboren die in een vreselijke omgeving terecht komen. Als ze daar nu eens iets aan deden. Aan medicatie, anticonceptie, verkrachtingen harder aanpakten, de corruptie etc etc. Al die kindjes ook in de sloppenwijken, al die vrouwen die met een dikke buik lopen. Het is afschuwelijk.
woensdag 29 april 2015 om 12:13
quote:lilalinda schreef op 29 april 2015 @ 11:13:
[...]
sterker nog, de birth-moeder kan geld vragen van de wensouders voor "Living Expense". En dat kan duizenden euro's zijn.
Als je erg arm bent, kan een baby baren dus lucratief zijnIk had een klasgenootje vroeger, zij en haar zusje waren geadopteerd en hadden hun ouders opgespoord. Ze hadden daar een prachtige reportage van gemaakt. Het was Heftig voor ze, maar het gaf ook voldoening en voor hun dankbaarheid naar de wensouders. Ze hebben gezien waar ze vandaan kwamen, in wat voor soort milieu ze opgegroeid hadden kunnen zijn. En ook de wensouders hoefden echt geen dankbaarheid, ze hebben de ouders opgespoord omdat hun kinderen worstelden. Naar wat ik weet schrijven ze nu een paar keer per jaar een brie, met algemene info. Ook niet teveel Info ivm dat de biologische ouders financieel ondersteuning wilden worden.
[...]
sterker nog, de birth-moeder kan geld vragen van de wensouders voor "Living Expense". En dat kan duizenden euro's zijn.
Als je erg arm bent, kan een baby baren dus lucratief zijnIk had een klasgenootje vroeger, zij en haar zusje waren geadopteerd en hadden hun ouders opgespoord. Ze hadden daar een prachtige reportage van gemaakt. Het was Heftig voor ze, maar het gaf ook voldoening en voor hun dankbaarheid naar de wensouders. Ze hebben gezien waar ze vandaan kwamen, in wat voor soort milieu ze opgegroeid hadden kunnen zijn. En ook de wensouders hoefden echt geen dankbaarheid, ze hebben de ouders opgespoord omdat hun kinderen worstelden. Naar wat ik weet schrijven ze nu een paar keer per jaar een brie, met algemene info. Ook niet teveel Info ivm dat de biologische ouders financieel ondersteuning wilden worden.
woensdag 29 april 2015 om 12:33
quote:adoptiemama schreef op 28 april 2015 @ 20:53:
[...]
Mijn kinderen hebben aan den lijve ondervonden hoe het is om als Aziatisch kind op te groeien, met alle discriminatie die dat met zich meebrengt, zoals uitgescholden worden op de basisschool, of momenteel geen babyvoeding voor hun baby te kunnen kopen in de supermarkt en altijd je koffer te moeten openmaken na een landing op Schiphol omdat ze als buitenlander worden gezien, ondanks hun Nederlandse paspoort ..... Ze hebben gelukkig in de loop der jaren behoorlijk eelt op hun ziel gekweekt.
Blanke kinderen uit Europa of Amerika zijn er nauwelijks. Vanuit Oost Europa komen er af en toe wel kinderen maar die hebben vrijwel altijd het FAS syndroom: forse hersenbeschadiging door alcoholgebruik van de moeder tijdens de zwangerschap. Daar moet je als a.s. adoptie-ouder wel mee weten om te gaan natuurlijk.
Blanke kinderen uit de USA zijn er niet, die worden door de Amerikanen zelf geadopteerd. Alleen de negroïde afstandskinderen zijn 'beschikbaar' voor adoptie want daar zijn geen Amerikaanse adoptie-ouders voor te vinden. Het gekke is daarbij dat Amerikanen wel Aziatische kinderen adopteren .... Dus er gaan krankzinnig genoeg veel Aziatische kinderen naar de USA, en negroïde Amerikaanse kinderen naar Europa.
Mijn zoon, biologische zoon is Marokaans. Is getint als een Marokaan, heeft haar van een Marokaan, gezicht als een Marokaan en de lichaamsbouw van een Marokaan. Enigste wat hij van mij heeft zijn blauwe ogen. Had een Arabische voor en achternaam, heb de achternaam laten veranderen naar mijn achternaam en zijn roepnaam is altijd wel zijn officeel 2de naam geweest die gewoon Nederlands is.
Heb regelmatig moeten uitleggen wat ik als blonde vrouw met blauwe ogen met een 'marokaans' kind doe. Ik heb een degelijke Nederlandse achternaam, mocht altijd uitleggen waarom hij een Arabische achternaam heeft.
En we, gezin word soms helemaal raar aangekeken als we met zen 4en lopen.
Blonde man, blonde vrouw, Marokaans jongetje en jonger zusje waarvan je het meteen ziet dat ze onze dochter is.
Mensen denken snel zo van " die mensen hebben een kindje geadopteerd en daarna nog een kindje gekregen. Wat sneu wat zal die jongtje zich buitengesloten moeten voelen."
[...]
Mijn kinderen hebben aan den lijve ondervonden hoe het is om als Aziatisch kind op te groeien, met alle discriminatie die dat met zich meebrengt, zoals uitgescholden worden op de basisschool, of momenteel geen babyvoeding voor hun baby te kunnen kopen in de supermarkt en altijd je koffer te moeten openmaken na een landing op Schiphol omdat ze als buitenlander worden gezien, ondanks hun Nederlandse paspoort ..... Ze hebben gelukkig in de loop der jaren behoorlijk eelt op hun ziel gekweekt.
Blanke kinderen uit Europa of Amerika zijn er nauwelijks. Vanuit Oost Europa komen er af en toe wel kinderen maar die hebben vrijwel altijd het FAS syndroom: forse hersenbeschadiging door alcoholgebruik van de moeder tijdens de zwangerschap. Daar moet je als a.s. adoptie-ouder wel mee weten om te gaan natuurlijk.
Blanke kinderen uit de USA zijn er niet, die worden door de Amerikanen zelf geadopteerd. Alleen de negroïde afstandskinderen zijn 'beschikbaar' voor adoptie want daar zijn geen Amerikaanse adoptie-ouders voor te vinden. Het gekke is daarbij dat Amerikanen wel Aziatische kinderen adopteren .... Dus er gaan krankzinnig genoeg veel Aziatische kinderen naar de USA, en negroïde Amerikaanse kinderen naar Europa.
Mijn zoon, biologische zoon is Marokaans. Is getint als een Marokaan, heeft haar van een Marokaan, gezicht als een Marokaan en de lichaamsbouw van een Marokaan. Enigste wat hij van mij heeft zijn blauwe ogen. Had een Arabische voor en achternaam, heb de achternaam laten veranderen naar mijn achternaam en zijn roepnaam is altijd wel zijn officeel 2de naam geweest die gewoon Nederlands is.
Heb regelmatig moeten uitleggen wat ik als blonde vrouw met blauwe ogen met een 'marokaans' kind doe. Ik heb een degelijke Nederlandse achternaam, mocht altijd uitleggen waarom hij een Arabische achternaam heeft.
En we, gezin word soms helemaal raar aangekeken als we met zen 4en lopen.
Blonde man, blonde vrouw, Marokaans jongetje en jonger zusje waarvan je het meteen ziet dat ze onze dochter is.
Mensen denken snel zo van " die mensen hebben een kindje geadopteerd en daarna nog een kindje gekregen. Wat sneu wat zal die jongtje zich buitengesloten moeten voelen."
woensdag 29 april 2015 om 12:34
Blauwe schildpad 10.49 uur:
'Wat het dan nog erger maakt is dat als je in NL een kind uit het buitenland adopteert, dit vrijwel altijd een 'gesloten' adoptie is waardoor alle banden met de biologische familie worden doorgesneden en er ook geen contact is. Kinderen groeien op met het idee dat er niks van hun achtergrond bekend is, weten vaak niet eens zeker op welke datum ze precies geboren zijn.'
Bij mijn kinderen waren de banden in het geboorteland al doorgesneden, ze waren ter adoptie afgestaan door hun ouders. Wij wisten dus jarenlang niets van hun achtergrond, inderdaad ook niet of de geboortedatum correct was, totdat ze zelf zijn gaan zoeken en uiteindelijk allebei hun biologische ouders hebben gevonden. De reacties van hun ouders waren verschillend, omdat het feit dat ze zijn afgestaan een geheim was in de familie (kindje was doodgeboren ....) en er sprake was van veel schaamtegevoel. Opeens hadden hun broers/zussen er een zus bij, dat was moeilijk voor de ouders om dat geheim te moeten vertellen aan hun andere kinderen.
Uiteindelijk zijn onze kinderen allebei weer hartelijk in hun biologische familie opgenomen, er zijn veel contacten over en weer en ze bezoeken hun familie regelmatig.
'Wat het dan nog erger maakt is dat als je in NL een kind uit het buitenland adopteert, dit vrijwel altijd een 'gesloten' adoptie is waardoor alle banden met de biologische familie worden doorgesneden en er ook geen contact is. Kinderen groeien op met het idee dat er niks van hun achtergrond bekend is, weten vaak niet eens zeker op welke datum ze precies geboren zijn.'
Bij mijn kinderen waren de banden in het geboorteland al doorgesneden, ze waren ter adoptie afgestaan door hun ouders. Wij wisten dus jarenlang niets van hun achtergrond, inderdaad ook niet of de geboortedatum correct was, totdat ze zelf zijn gaan zoeken en uiteindelijk allebei hun biologische ouders hebben gevonden. De reacties van hun ouders waren verschillend, omdat het feit dat ze zijn afgestaan een geheim was in de familie (kindje was doodgeboren ....) en er sprake was van veel schaamtegevoel. Opeens hadden hun broers/zussen er een zus bij, dat was moeilijk voor de ouders om dat geheim te moeten vertellen aan hun andere kinderen.
Uiteindelijk zijn onze kinderen allebei weer hartelijk in hun biologische familie opgenomen, er zijn veel contacten over en weer en ze bezoeken hun familie regelmatig.
vrijdag 1 mei 2015 om 07:30
quote:adoptiemama schreef op 29 april 2015 @ 12:34:
Blauwe schildpad 10.49 uur:
'Wat het dan nog erger maakt is dat als je in NL een kind uit het buitenland adopteert, dit vrijwel altijd een 'gesloten' adoptie is waardoor alle banden met de biologische familie worden doorgesneden en er ook geen contact is. Kinderen groeien op met het idee dat er niks van hun achtergrond bekend is, weten vaak niet eens zeker op welke datum ze precies geboren zijn.'
Bij mijn kinderen waren de banden in het geboorteland al doorgesneden, ze waren ter adoptie afgestaan door hun ouders. Wij wisten dus jarenlang niets van hun achtergrond, inderdaad ook niet of de geboortedatum correct was, totdat ze zelf zijn gaan zoeken en uiteindelijk allebei hun biologische ouders hebben gevonden. De reacties van hun ouders waren verschillend, omdat het feit dat ze zijn afgestaan een geheim was in de familie (kindje was doodgeboren ....) en er sprake was van veel schaamtegevoel. Opeens hadden hun broers/zussen er een zus bij, dat was moeilijk voor de ouders om dat geheim te moeten vertellen aan hun andere kinderen.
Uiteindelijk zijn onze kinderen allebei weer hartelijk in hun biologische familie opgenomen, er zijn veel contacten over en weer en ze bezoeken hun familie regelmatig.
Het probleem ligt ook zeer zeker niet alleen bij de ontvangende landen of de adoptieouders. Sommige adoptieouders voelen zich aangevallen als iemand kritiek heeft op adoptie als praktijk maar dat hoeft echt niet. De zendende landen moeten ook hun adoptiesysteem veranderen.
En jouw kinderen hebben geluk. Itt wat vaak gedacht wordt, omdat mensen bv de succesverhalen van Spoorloos zien, slagen er in werkelijkheid maar heel weinig geadopteerden in om hun biologische familie te vinden.
Om even een vb te geven van de situatie.
Korea heeft rond de 160.000 tot 200.000 kinderen het land uit gestuurd ter adoptie. Het aantal geadopteerden uit Korea dat later op zoek gaat naar biologische familie en ze ook daadwerkelijk weet te vinden is maar 3%.
Blauwe schildpad 10.49 uur:
'Wat het dan nog erger maakt is dat als je in NL een kind uit het buitenland adopteert, dit vrijwel altijd een 'gesloten' adoptie is waardoor alle banden met de biologische familie worden doorgesneden en er ook geen contact is. Kinderen groeien op met het idee dat er niks van hun achtergrond bekend is, weten vaak niet eens zeker op welke datum ze precies geboren zijn.'
Bij mijn kinderen waren de banden in het geboorteland al doorgesneden, ze waren ter adoptie afgestaan door hun ouders. Wij wisten dus jarenlang niets van hun achtergrond, inderdaad ook niet of de geboortedatum correct was, totdat ze zelf zijn gaan zoeken en uiteindelijk allebei hun biologische ouders hebben gevonden. De reacties van hun ouders waren verschillend, omdat het feit dat ze zijn afgestaan een geheim was in de familie (kindje was doodgeboren ....) en er sprake was van veel schaamtegevoel. Opeens hadden hun broers/zussen er een zus bij, dat was moeilijk voor de ouders om dat geheim te moeten vertellen aan hun andere kinderen.
Uiteindelijk zijn onze kinderen allebei weer hartelijk in hun biologische familie opgenomen, er zijn veel contacten over en weer en ze bezoeken hun familie regelmatig.
Het probleem ligt ook zeer zeker niet alleen bij de ontvangende landen of de adoptieouders. Sommige adoptieouders voelen zich aangevallen als iemand kritiek heeft op adoptie als praktijk maar dat hoeft echt niet. De zendende landen moeten ook hun adoptiesysteem veranderen.
En jouw kinderen hebben geluk. Itt wat vaak gedacht wordt, omdat mensen bv de succesverhalen van Spoorloos zien, slagen er in werkelijkheid maar heel weinig geadopteerden in om hun biologische familie te vinden.
Om even een vb te geven van de situatie.
Korea heeft rond de 160.000 tot 200.000 kinderen het land uit gestuurd ter adoptie. Het aantal geadopteerden uit Korea dat later op zoek gaat naar biologische familie en ze ook daadwerkelijk weet te vinden is maar 3%.
Everyone has a plan until they get punched in the face
vrijdag 1 mei 2015 om 10:39
Blauweschildpad, wat verwoord je ontzettend goed de argumenten tegen adoptie, ik ben het helemaal met je eens.
Heb zelf een jaar in een Afrikaans land gewoond en vrijwilligerswerk verricht bij een kindertehuis. De maatschappelijk werkster daar ging praten met zwangere tieners (soms pas 13 jaar) om ze te 'helpen'. In de praktijk kwam dat er op neer dat ze vooral geen abortus mochten doen (want christelijk kindertehuis) en misschien maar liever hun kind aan het kindertehuis gaven.
Vrij verwerpelijk vond ik dat, al deed daar iedereen het nog wel oprecht met de beste bedoelingen (de maatschappelijk werkster noch het kindertehuis werden er rijker van).
Ik was al geen fan van adoptie, maar sindsdien ben ik echt 100% genezen. Als je kansloze kinderen wil helpen, moet je een goed doel adopteren.
Heb zelf een jaar in een Afrikaans land gewoond en vrijwilligerswerk verricht bij een kindertehuis. De maatschappelijk werkster daar ging praten met zwangere tieners (soms pas 13 jaar) om ze te 'helpen'. In de praktijk kwam dat er op neer dat ze vooral geen abortus mochten doen (want christelijk kindertehuis) en misschien maar liever hun kind aan het kindertehuis gaven.
Vrij verwerpelijk vond ik dat, al deed daar iedereen het nog wel oprecht met de beste bedoelingen (de maatschappelijk werkster noch het kindertehuis werden er rijker van).
Ik was al geen fan van adoptie, maar sindsdien ben ik echt 100% genezen. Als je kansloze kinderen wil helpen, moet je een goed doel adopteren.
vrijdag 1 mei 2015 om 16:33
quote:Kastanjez schreef op 01 mei 2015 @ 10:39:
Ik was al geen fan van adoptie, maar sindsdien ben ik echt 100% genezen. Als je kansloze kinderen wil helpen, moet je een goed doel adopteren.
De meeste mensen adopteren niet om een kind te helpen, maar om zichzelf te helpen.
Daarom zullen zij ook nooit een goed doel adopteren.
Natuurlijk zijn de adoptieouders blij met hun kind en in veel gevallen het kind ook met hen.
Maar wat mij vreselijk stoort, is dat een kind een soort van te koop is. Dat wordt dan goedgepraat omdat het kind in een uitzichtloze situatie zat en hier een beter toekomst zou hebben.
Heel veel adoptiekinderen hebben rond de puberteit problemen met het feit dat ze zijn geadopteerd, hoe lief zij ook hun adoptieouders vinden. Vaak houden zij dit voor zich om de adoptieouders niet te kwetsen, maar zodra de adoptieouders overleden zijn start alsnog de zoektocht naar hun biologische familie.
Als adoptiekind van een kinderloos echtpaar ben je altijd tweede keus. Ze zouden je nooit hebben geadopteerd als ze zelf kinderen konden krijgen.
Dit in tegenstelling tot adoptieouders die al eigen kinderen hebben, die adopteren niet vanuit een eigen wens om ouder te worden, maar willen graag een kansloos kind opnemen in hun gezin om het een beter leven te bieden.
Ik was al geen fan van adoptie, maar sindsdien ben ik echt 100% genezen. Als je kansloze kinderen wil helpen, moet je een goed doel adopteren.
De meeste mensen adopteren niet om een kind te helpen, maar om zichzelf te helpen.
Daarom zullen zij ook nooit een goed doel adopteren.
Natuurlijk zijn de adoptieouders blij met hun kind en in veel gevallen het kind ook met hen.
Maar wat mij vreselijk stoort, is dat een kind een soort van te koop is. Dat wordt dan goedgepraat omdat het kind in een uitzichtloze situatie zat en hier een beter toekomst zou hebben.
Heel veel adoptiekinderen hebben rond de puberteit problemen met het feit dat ze zijn geadopteerd, hoe lief zij ook hun adoptieouders vinden. Vaak houden zij dit voor zich om de adoptieouders niet te kwetsen, maar zodra de adoptieouders overleden zijn start alsnog de zoektocht naar hun biologische familie.
Als adoptiekind van een kinderloos echtpaar ben je altijd tweede keus. Ze zouden je nooit hebben geadopteerd als ze zelf kinderen konden krijgen.
Dit in tegenstelling tot adoptieouders die al eigen kinderen hebben, die adopteren niet vanuit een eigen wens om ouder te worden, maar willen graag een kansloos kind opnemen in hun gezin om het een beter leven te bieden.
vrijdag 1 mei 2015 om 16:53
quote:janneke44 schreef op 28 april 2015 @ 20:55:
[...]
Wat een mooie reden om een kindje te willen adopteren.
Ik heb er altijd een beetje moeite mee, als het kindje wordt geadopteerd omdat een stel na jaren proberen kinderloos blijft.
Vind het zielig als zo'n kind later beseft dat het nooit door deze ouders geadopteerd zou zijn als ze wel eigen kinderen konden krijgen.Nou ik heb daar totaal geen moeite mee. Ik zie het ook niet alsof ik op de 2e plek kom te staan. Mensen die een kind willen adopteren moeten er genoeg voor doen. En ze kiezen er toch bewust voor.
[...]
Wat een mooie reden om een kindje te willen adopteren.
Ik heb er altijd een beetje moeite mee, als het kindje wordt geadopteerd omdat een stel na jaren proberen kinderloos blijft.
Vind het zielig als zo'n kind later beseft dat het nooit door deze ouders geadopteerd zou zijn als ze wel eigen kinderen konden krijgen.Nou ik heb daar totaal geen moeite mee. Ik zie het ook niet alsof ik op de 2e plek kom te staan. Mensen die een kind willen adopteren moeten er genoeg voor doen. En ze kiezen er toch bewust voor.
vrijdag 1 mei 2015 om 16:56
quote:markovic schreef op 28 april 2015 @ 17:12:
[...]
Adoptie is niet bedoeld om kinderen zonder kansen een kans te geven. Adoptie is bedoeld voor ouders die geen kinderen kunnen krijgen en zich daar niet overheen kunnen zetten. Dat is de feitelijke praktijk.Amen!
[...]
Adoptie is niet bedoeld om kinderen zonder kansen een kans te geven. Adoptie is bedoeld voor ouders die geen kinderen kunnen krijgen en zich daar niet overheen kunnen zetten. Dat is de feitelijke praktijk.Amen!
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.