moederdag zonder moeder.

09-05-2015 17:55 50 berichten
Alle reacties Link kopieren
Morgen is het weer moederdag. Voor mij wordt het alweer de 4de moederdag zonder mijn lieve mams. 8 januari 2012 is ze onverwachts overleden op 46 jarige leeftijd. Het is toch een rare dag en je denkt er dan toch veel aan. Ik hoor mensen wel eens zeggen wat een onzin moederdag enzo...maar wees blij als je haar nog hebt. Ik zet morgen een bloemetje bij haar neer. Zijn hier meer mensen zonder moeder die haar ook zo missen deze dag?
Alle reacties Link kopieren
Allemaal nogmaals ook sterkte morgen lees en leef mee.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het ook moeilijk, wij deden er nooit aan en daar heb ik nu ook wel spijt van, ik vind het ook moeilijk dat ik er door alle reclames telkens aan wordt herinnerd dat ik mama mis.
Alle reacties Link kopieren
Mijn moeder is deze week overleden. Ik word morgen meteen geconfronteerd met het niet meer hebben van een moeder. Ik zie op tegen de dag van morgen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Opdefiets schreef op 09 mei 2015 @ 21:41:

Mijn moeder is deze week overleden. Ik word morgen meteen geconfronteerd met het niet meer hebben van een moeder. Ik zie op tegen de dag van morgen.



(eigenlijk is deze voor iedereen die hiervoor ook gepost heeft).



Getver. Wat zijn er al veel zonder moeder eigenlijk he? Van onze vriendengroep ben ik één van de enigen die geen moeder meer heeft. Gelukkig hoor, ik gun iedereen een moeder, maar soms hebben ze geen idee hoe het echt is om je moeder niet meer te hebben.



Ook als er mooie dingen gebeuren (zoals bijvoorbeeld recent het huwelijk van mijn broer en eerder het vader worden van mijn andere broer) is er altijd verdriet aanwezig. Dat vind ik heel lastig.
tsja.....
Alle reacties Link kopieren
Inderdaad famke je weet echt pas wat het is als je je moeder niet meer hebt.
Alle reacties Link kopieren
quote:girll26 schreef op 09 mei 2015 @ 22:23:

Inderdaad famke je weet echt pas wat het is als je je moeder niet meer hebt.



Zo is het!

Een aantal jaar geleden dacht ik: Ik kan niet zonder mijn moeder, dan wordt ik gek! We hadden elke dag wel even contact. En ze paste op mijn kinderen als ik werkte. Was ook bij hun geboorte (als kraamverzorgster).

Toch ga je verder. Gelukkig maar. Het leven is me ook meer dan de moeite waard hoor. Geniet van mijn gezin. Maar het heeft wel een flink litteken achter gelaten...

Maar ik denk maar zo: het is zo verdrietig omdat ik veel van haar hield. Beter wat korter een hele lieve moeder, dan een leven lang een moeder waar je een slecht contact mee hebt.
tsja.....
Alle reacties Link kopieren
quote:Opdefiets schreef op 09 mei 2015 @ 21:41:

Mijn moeder is deze week overleden. Ik word morgen meteen geconfronteerd met het niet meer hebben van een moeder. Ik zie op tegen de dag van morgen. gecondoleerd en heel veel sterkte.
Maar waar zijn dan de oren van het konijn? Die zitten nog in mijn potlood opa (vrij naar Herman van Veen)
Alle reacties Link kopieren
Ik realiseer me trouwens ook dat het fijn is dat ze mijn kinderen heeft gekend. En dat ik gelukkig al 'volwassen' was toen ik haar verloor. Als ik hier lees dat sommigen nog maar kinderen waren toen ze hun moeder verloren dan vind ik dat nog veel erger...
tsja.....
Alle reacties Link kopieren
Ja, ruim 25 jaar geleden is mijn lieve moeder overleden. Het blijft een moeilijke dag.
Alle reacties Link kopieren
quote:emma2015 schreef op 09 mei 2015 @ 21:35:

Ik vind het ook moeilijk, wij deden er nooit aan en daar heb ik nu ook wel spijt van, ik vind het ook moeilijk dat ik er door alle reclames telkens aan wordt herinnerd dat ik mama mis.



Dat kan ik me goed voorstellen, dat al die reclames heel confronterend zijn.

En er zijn heel veel mensen die moederdag niet vieren, daar moet je je niet schuldig om voelen hoor!



Voor iedereen: veel sterkte morgen!
Alle reacties Link kopieren
Heel veel liefs en sterkte voor jullie, Voor al het gemis en verdriet of het nou wel of geen moederdag-verdriet is.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Mijn moeder is deze week overleden. Het is morgen haar begrafenis. Ik ben ook zwanger van mijn eerste kindje. Het doet pijn dat ze niet bij de bevalling zal zijn en mijn kindje nooit zal kennen. Langs de andere kant ben ik toch heel blij dat ik het nieuws nog met haar heb kunnen delen.



Ik weet nog niet hoe ik haar gemis zal ervaren. Wellicht niet met Moederdag, omdat ik die tijdens haar leven ook altijd al vergat-oeps! Mijn mama verjaart op kerstavond, dus dat wordt even slikken. Verder denk ik dat het gemis ook gewoon in de dagdagelijkse dingen zal opduiken, als je normaal iets aan haar zou vragen of vertellen. Haar stem niet meer horen, geen zoen meer krijgen als je de deur uitloopt...

Ik denk dat het nog niet tot me doordringt dat ze echt weg is. Voorgoed.



Het heeft me opgelucht dit topic te lezen, bedankt. Zo weet ik dat ik niet alleen ben.

Veel sterkte iedereen!
Alle reacties Link kopieren
Jeetje asterix heel veel sterkte.dat raakt me dan dat je ook nog zwanger bent.inderdaad mijn mams heeft ook nog even kunnen genieten van het idee om oma te worden maar hoe oneerlijk is het als ze tijdens de zwangerschap overlijden.nogmaals veel sterkte! Ik heb net een bloemetje gebracht "naar mams".doet me goed.en inderdaad famke een vriendin van me zei van de week ook ik weet niet hoe ik verder moet als mijn moeder er niet meer is...ik zei ook dat dacht ik ook altijd maar als het gebeurd moet je verder! Ons leven gaat toch verder xx.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt Enn dat je me op dit topic wees. Vreselijke situatie voor jou, je moeder moeten missen terwijl ze wel leeft. Dan kun je nog geen afscheid nemen en afsluiten, maar het verdriet heb je wel al. En sterkte ook voor Asterix; zwanger en je moeder net overleden. Gecondoleerd meis, je bent zeker niet alleen. Alle andere dames ook sterkte gewenst. Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die vandaag weer even met de neus op de feiten wordt gedrukt.
Alle reacties Link kopieren
quote:asterix22 schreef op 10 mei 2015 @ 01:28:

Mijn moeder is deze week overleden. Het is morgen haar begrafenis. Ik ben ook zwanger van mijn eerste kindje. Het doet pijn dat ze niet bij de bevalling zal zijn en mijn kindje nooit zal kennen. Langs de andere kant ben ik toch heel blij dat ik het nieuws nog met haar heb kunnen delen.



Ik weet nog niet hoe ik haar gemis zal ervaren. Wellicht niet met Moederdag, omdat ik die tijdens haar leven ook altijd al vergat-oeps! Mijn mama verjaart op kerstavond, dus dat wordt even slikken. Verder denk ik dat het gemis ook gewoon in de dagdagelijkse dingen zal opduiken, als je normaal iets aan haar zou vragen of vertellen. Haar stem niet meer horen, geen zoen meer krijgen als je de deur uitloopt...

Ik denk dat het nog niet tot me doordringt dat ze echt weg is. Voorgoed.



Het heeft me opgelucht dit topic te lezen, bedankt. Zo weet ik dat ik niet alleen ben.

Veel sterkte iedereen!



Gecondoleerd Asterix.



Wreed hoe het leven kan worden weggenomen op mooie en belangrijke momenten van een 'ander', maar ergens ook mooi hoe het leven weer aan de andere zijde wordt gegeven. Circle of life .
anoniem_189250 wijzigde dit bericht op 10-05-2015 21:20
Reden: spelfout
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Vandaag werd ik wakker, stond op en ik had zo'n 'rage' binnen in me. Uit het niets. Af en toe komt dat plots. Denk dit keer doordat ik bewust over Moederdag geschreven heb. De 'dwang' waarmee je op de feiten gedrukt wordt door dagen als deze - door reclames - is af en toe onhebbelijk, inderdaad.



Ben dan net een orkaan. Ik ben aan de schoonmaak geslagen met luide muziek en dan komen allerlei herinneringen omhoog. Niet alleen van mijn moeder maar ook andere waar ik smakelijk om moet lachen en dan word ik vanzelf rustig. Rest van de dag brandt een kaarsje in huis zodat ze bij me is.
Ik heb niet zo'n moeite met moederdag, op de een of andere manier gaat het gewoon niet meer over mijn leven. Ik krijg wel een gevoel van gemis bij het lezen van dit topic. Ik moet mijn beide ouders al geruime tijd missen en ik probeer er maar niet te veel bij stil te staan. Het hoort al zo bij mijn leven, dat ik me verbaas als mensen van mijn leeftijd hun beide ouders of zelfs nog grootouders hebben. Dat is zo"n ver van mijn bed show.

Ik wens degenen die net hun moeder hebben verloren heel veel sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Wat een verschillende verhalen allemaal, met een gemene deler. Ergens doet het me goed jullie verhalen te lezen. Het verdriet is zo herkenbaar. In mijn kring heeft iedereen beide ouders nog, dus ze snappen het niet hoe het is om een ouder te missen.

Dank jullie voor het delen van jullie verhalen..



En Enn wat moet het soms moeilijk voor je zijn.
Alle reacties Link kopieren
Ben blij dat ik zo ga slapen en deze dag voorbij is...kan er niks anders van maken dat ik haar nog meer mis deze dag...en heb t gevoel dat ik steeds meer alleen sta met mn gemis...niemand lijkt het echt te begrijpen.het is al meer dan 3 jaar geleden maar t was mijn veel te jonge moeder die bijna oma werd.dat is niet niks maar we moeten sterk zijn
Alle reacties Link kopieren
nu bijna 2 jaar geleden dat we te horen kregen dat mijn moeder (59 jaar) kanker had, 10 dagen later was ze dood. Dagen als moederdag zijn nog steeds erg onwerkelijk. Even een knuffel voor iedereen die zijn/haar moeder moet missen, niet alleen vandaag maar op alle dagen van het jaar
Alle reacties Link kopieren
Iedereen een knuffel terug, een zachte aai over de bol en een 'streichel' de over wang.







Ik ga naar bed. Truste iedereen.


dank jullie wel allemaal xxx
Alle reacties Link kopieren
Mijn moeder is nu meer dan 7 jaar geleden en mijn vader bijna 5. Ik kan soms echt niet geloven waar de tijd heengaat en hoe snel het gaat. Soms kom ik mensen tegen en die: 'Hey, lang niet meer gezien.' En voor mijn gevoel is dat totaal niet zo. Alsof een jaar in ieders leven voor mij gelijk staat aan 3 maanden.



Mijn zus heeft ooit eens gezegd dat het 10 jaar kost om over het verlies van een naaste heen te komen. 10 jaar om niet bij vanuit gevoelige interne en externe invloeden zo emotioneel te zijn als de dag dat naaste de wereld verliet. Je hebt tijd nodig om in je fysieke leven en gevoelsmatige wereld weer een balans te vinden en stabiel te worden. Ik geloof daar wel in.



Maar af en toen zijn er van die dagen.. dan kan het honderd jaar geleden zijn en plots heb je dag die voelt alsof naaste een uur geleden overleden is.
Alle reacties Link kopieren
Lieve Asterix , hoe is het nu met je ? Ik ben mijn moeder ook verloren 6,5 maand geleden toen ik 22 weken zwanger was. Ze is 47 jaar geworden . Inmiddels ben ik bevallen van een gezonde dochter . Ik wens je veel kracht en sterkte toe de komende tijd , dat ga je nodig hebben. Zorg goed voor jezelf en je kleintje. Veel liefs
Wat bijzonder jacky-lin dat we bijna net hetzelfde hebben meegemaakt. Dank je wel en voor jou ook nog heel veel sterkte toegewenst! Als je me graag eens een prive-berichtje stuurt om wat verder te praten, mag dat altijd!



Katha, dat heb je mooi verwoord. En je beide ouders kwijt zijn, moet helemaal vreselijk zijn. Voor jou en iedereen hier nogmaals veel sterkte! Fijn dat we dit hebben kunnen delen, gedeelde smart is halve smart!



xxx

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven