Overig
alle pijlers
Wat doe jij vandaag?
maandag 18 mei 2015 om 12:43
Hoi, ik heb een column geschreven, en ik wil jullie deze laten lezen. Ik ben echt benieuwd wat jullie er van vinden. Hieronder zie je de eerste twee alinea's en voor de mensen die écht geïnteresseerd zijn en de rest willen lezen, heb ik onderaan de link gezet. Dit omdat ik niet wil dat mensen denken dat het spammen is.
Soms zou ik willen dat ik het tegen kan houden. Even het gecontroleerde spel van het leven willen stoppen. Opstaan en je vooraf bedachte leven inkleuren. Het is een trein waar we op zitten, elke dag hetzelfde.
Dat er niks verandert in je dorp, merk je pas nadat je een week weg bent geweest. Jij bent even weg, maar ondertussen fietst de buurman nog steeds elke dag richting zijn werk, komt de postbode de post rond een uur of vier brengen en doet je oma nog steeds de boodschappen op haar zilvergrijze Gazelle. Als je terug bent, pak je je sport, je werk en je normale leven weer compleet op. Je dendert door op de trein van jouw leven.
Klik hier voor de hele tekst
Soms zou ik willen dat ik het tegen kan houden. Even het gecontroleerde spel van het leven willen stoppen. Opstaan en je vooraf bedachte leven inkleuren. Het is een trein waar we op zitten, elke dag hetzelfde.
Dat er niks verandert in je dorp, merk je pas nadat je een week weg bent geweest. Jij bent even weg, maar ondertussen fietst de buurman nog steeds elke dag richting zijn werk, komt de postbode de post rond een uur of vier brengen en doet je oma nog steeds de boodschappen op haar zilvergrijze Gazelle. Als je terug bent, pak je je sport, je werk en je normale leven weer compleet op. Je dendert door op de trein van jouw leven.
Klik hier voor de hele tekst
Wat als? is als denken zonder doen
maandag 18 mei 2015 om 12:52
quote:violier schreef op 18 mei 2015 @ 12:46:
Er zitten wat foutjes in je tekst..:
morgen bekijk je gefascineerd naar de snorharen
Dan komt je terug
Wat wil je verder precies weten?
Bedankt voor je feedback. Ik heb beide gevallen aangepast! Dank!
Ik wilde voornamelijk weten wat jullie er van vinden. Ik schrijf dit en ik weet voor mezelf dat er zowel inhoudelijk als grammaticaal nog veel te verbeteren is. Als ik door anderen op m'n fouten gewezen word, leer ik er van!
Er zitten wat foutjes in je tekst..:
morgen bekijk je gefascineerd naar de snorharen
Dan komt je terug
Wat wil je verder precies weten?
Bedankt voor je feedback. Ik heb beide gevallen aangepast! Dank!
Ik wilde voornamelijk weten wat jullie er van vinden. Ik schrijf dit en ik weet voor mezelf dat er zowel inhoudelijk als grammaticaal nog veel te verbeteren is. Als ik door anderen op m'n fouten gewezen word, leer ik er van!
Wat als? is als denken zonder doen
maandag 18 mei 2015 om 12:53
quote:Mrs_Big schreef op 18 mei 2015 @ 12:46:
Ik begrijp dat je leuk wil schrijven maar het komt nogal bedacht over, niet alsof het je gemakkelijk af gaat. Daarnaast laat je spelling behoorlijk wat te wensen over.Hoi, ik sta open voor feedback, want daar kan ik van leren. Kan je voorbeelden noemen van fouten in de tekst?
Ik begrijp dat je leuk wil schrijven maar het komt nogal bedacht over, niet alsof het je gemakkelijk af gaat. Daarnaast laat je spelling behoorlijk wat te wensen over.Hoi, ik sta open voor feedback, want daar kan ik van leren. Kan je voorbeelden noemen van fouten in de tekst?
Wat als? is als denken zonder doen
maandag 18 mei 2015 om 13:10
Wel geining, leest wel lekker opzich. Maar ik heb wel het idee dat ik dit al 20 keer eerder heb gelezen als ik eerlijk ben. Het onderwerp voelt niet zo innovatief. Overigens is het 'annexeren' niet helemaal het juiste woord als het over auto's gaat volgens mij.
Dit fragmentje heeft wat staccato zinnen, misschien kan je dat nog eens doorlezen.
"Nu annexeer je een auto van je vader en rijd je richting het oosten. Via Duitsland verder het achterland van Europa in. Dan pas heb je elke dag iets anders."
Dit fragmentje heeft wat staccato zinnen, misschien kan je dat nog eens doorlezen.
"Nu annexeer je een auto van je vader en rijd je richting het oosten. Via Duitsland verder het achterland van Europa in. Dan pas heb je elke dag iets anders."
maandag 18 mei 2015 om 13:32
quote:Saliziatinka schreef op 18 mei 2015 @ 13:10:
Wel geining, leest wel lekker opzich. Maar ik heb wel het idee dat ik dit al 20 keer eerder heb gelezen als ik eerlijk ben. Het onderwerp voelt niet zo innovatief. Overigens is het 'annexeren' niet helemaal het juiste woord als het over auto's gaat volgens mij.
Dit fragmentje heeft wat staccato zinnen, misschien kan je dat nog eens doorlezen.
"Nu annexeer je een auto van je vader en rijd je richting het oosten. Via Duitsland verder het achterland van Europa in. Dan pas heb je elke dag iets anders."Ik zal het even bekijken. Het verhaal is misschien inderdaad niet heel innovatief. Dat is een puntje dat ik meeneem de volgende keer! Bedankt
Wel geining, leest wel lekker opzich. Maar ik heb wel het idee dat ik dit al 20 keer eerder heb gelezen als ik eerlijk ben. Het onderwerp voelt niet zo innovatief. Overigens is het 'annexeren' niet helemaal het juiste woord als het over auto's gaat volgens mij.
Dit fragmentje heeft wat staccato zinnen, misschien kan je dat nog eens doorlezen.
"Nu annexeer je een auto van je vader en rijd je richting het oosten. Via Duitsland verder het achterland van Europa in. Dan pas heb je elke dag iets anders."Ik zal het even bekijken. Het verhaal is misschien inderdaad niet heel innovatief. Dat is een puntje dat ik meeneem de volgende keer! Bedankt
Wat als? is als denken zonder doen
maandag 18 mei 2015 om 13:38
Nou wat ik vind.. Maar goed ik ben geen prof ofzo...
Met een column wil je mensen ráken. Dus je begint met een pakkende opening, die mag best een beetje metaforisch zijn en dan komt je stuk. Het liefst is dat stuk een beetje scherp van aard, gevat, ad rem en grappig. Jouw stuk is meer dromerig en een klein beetje zeurderig (de sleur van het leven is een prima onderwerp, maar als je erover wil schrijven zou ik een wat spannender manier vinden om het uit te lichten)... En dan sluit je af met: 'vandaag zit ik nog steeds in de sleur.' Dat is ook niet echt een knaller waarmee je de lezer nog even in je greep houdt na het lezen. Ik moest het zelfs terug zoeken... Waar ging je einde nou over?
Ik vind het heel moeilijk om met jouw stuk te gaan goochelen omdat ik zelf het leven absoluut niet zo ervaar, maar goed ik zou er dan eerder iets van maken in de trant van:
'Vanochtend kuste ik voor de zoveelste keer mijn vrouw op de wang. Trok de deur achter me dicht en keek naar de grijze lucht. Met mijn koffertje onder mijn arm liep ik het tuinpad af en groette zoals elke dag de buurvrouw die de post haalde. Daar ging ik dan, op weg naar de bushalte. Langs de bakker die zoals elke ochtend zijn sigaretje tegen de muur staat te roken, langs een stel jongens en meisjes die zoals elke dag op weg zijn naar school... Soms zou ik willen dat ik eruit kon stappen. Het gewoon durven, het gewoon doen. Niet in die bus stappen zo meteen maar doorlopen, verder lopen. Waarheen? Dat weet niemand. Nooit meer die sleur ervaren, elke dag iets anders. Op reis gaan en gewoon rijden, ik zie wel waar naartoe. De ene dag de bergen in en de meest fantastische uitzichten zien, de andere dag met handen en voeten communiceren met de gastvrouw die je een slaapplaats bood in ruil voor wat werk op het land. Dan weer in China op een grote markt, dan weer middenin het bruisende carnaval van Brazilië. Voorspelbaarheid en planning zouden me volslagen vreemd zijn.
De bus komt eraan en de mensen stappen in. Ik twijfel. Zal ik? Dan klappen de deuren dicht.
Zuchtend zoek ik een plaatsje achterin de bus. Morgen misschien.'
Ik zou het meer in zo'n jasje steken, maar goed, dat is dan meer mijn smaak. Als ik zo'n stuk zou schrijven dan hè
Met een column wil je mensen ráken. Dus je begint met een pakkende opening, die mag best een beetje metaforisch zijn en dan komt je stuk. Het liefst is dat stuk een beetje scherp van aard, gevat, ad rem en grappig. Jouw stuk is meer dromerig en een klein beetje zeurderig (de sleur van het leven is een prima onderwerp, maar als je erover wil schrijven zou ik een wat spannender manier vinden om het uit te lichten)... En dan sluit je af met: 'vandaag zit ik nog steeds in de sleur.' Dat is ook niet echt een knaller waarmee je de lezer nog even in je greep houdt na het lezen. Ik moest het zelfs terug zoeken... Waar ging je einde nou over?
Ik vind het heel moeilijk om met jouw stuk te gaan goochelen omdat ik zelf het leven absoluut niet zo ervaar, maar goed ik zou er dan eerder iets van maken in de trant van:
'Vanochtend kuste ik voor de zoveelste keer mijn vrouw op de wang. Trok de deur achter me dicht en keek naar de grijze lucht. Met mijn koffertje onder mijn arm liep ik het tuinpad af en groette zoals elke dag de buurvrouw die de post haalde. Daar ging ik dan, op weg naar de bushalte. Langs de bakker die zoals elke ochtend zijn sigaretje tegen de muur staat te roken, langs een stel jongens en meisjes die zoals elke dag op weg zijn naar school... Soms zou ik willen dat ik eruit kon stappen. Het gewoon durven, het gewoon doen. Niet in die bus stappen zo meteen maar doorlopen, verder lopen. Waarheen? Dat weet niemand. Nooit meer die sleur ervaren, elke dag iets anders. Op reis gaan en gewoon rijden, ik zie wel waar naartoe. De ene dag de bergen in en de meest fantastische uitzichten zien, de andere dag met handen en voeten communiceren met de gastvrouw die je een slaapplaats bood in ruil voor wat werk op het land. Dan weer in China op een grote markt, dan weer middenin het bruisende carnaval van Brazilië. Voorspelbaarheid en planning zouden me volslagen vreemd zijn.
De bus komt eraan en de mensen stappen in. Ik twijfel. Zal ik? Dan klappen de deuren dicht.
Zuchtend zoek ik een plaatsje achterin de bus. Morgen misschien.'
Ik zou het meer in zo'n jasje steken, maar goed, dat is dan meer mijn smaak. Als ik zo'n stuk zou schrijven dan hè
maandag 18 mei 2015 om 13:50
quote:lux. schreef op 18 mei 2015 @ 13:38:
Nou wat ik vind.. Maar goed ik ben geen prof ofzo...
Met een column wil je mensen ráken. Dus je begint met een pakkende opening, die mag best een beetje metaforisch zijn en dan komt je stuk. Het liefst is dat stuk een beetje scherp van aard, gevat, ad rem en grappig. Jouw stuk is meer dromerig en een klein beetje zeurderig (de sleur van het leven is een prima onderwerp, maar als je erover wil schrijven zou ik een wat spannender manier vinden om het uit te lichten)... En dan sluit je af met: 'vandaag zit ik nog steeds in de sleur.' Dat is ook niet echt een knaller waarmee je de lezer nog even in je greep houdt na het lezen. Ik moest het zelfs terug zoeken... Waar ging je einde nou over?
Ik vind het heel moeilijk om met jouw stuk te gaan goochelen omdat ik zelf het leven absoluut niet zo ervaar, maar goed ik zou er dan eerder iets van maken in de trant van:
'Vanochtend kuste ik voor de zoveelste keer mijn vrouw op de wang. Trok de deur achter me dicht en keek naar de grijze lucht. Met mijn koffertje onder mijn arm liep ik het tuinpad af en groette zoals elke dag de buurvrouw die de post haalde. Daar ging ik dan, op weg naar de bushalte. Langs de bakker die zoals elke ochtend zijn sigaretje tegen de muur staat te roken, langs een stel jongens en meisjes die zoals elke dag op weg zijn naar school... Soms zou ik willen dat ik eruit kon stappen. Het gewoon durven, het gewoon doen. Niet in die bus stappen zo meteen maar doorlopen, verder lopen. Waarheen? Dat weet niemand. Nooit meer die sleur ervaren, elke dag iets anders. Op reis gaan en gewoon rijden, ik zie wel waar naartoe. De ene dag de bergen in en de meest fantastische uitzichten zien, de andere dag met handen en voeten communiceren met de gastvrouw die je een slaapplaats bood in ruil voor wat werk op het land. Dan weer in China op een grote markt, dan weer middenin het bruisende carnaval van Brazilië. Voorspelbaarheid en planning zouden me volslagen vreemd zijn.
De bus komt eraan en de mensen stappen in. Ik twijfel. Zal ik? Dan klappen de deuren dicht.
Zuchtend zoek ik een plaatsje achterin de bus. Morgen misschien.'
Ik zou het meer in zo'n jasje steken, maar goed, dat is dan meer mijn smaak. Als ik zo'n stuk zou schrijven dan hè Ik vind jouw afsluiter echt sterk. Dat plekje in de bus. Prachtig!
Nou wat ik vind.. Maar goed ik ben geen prof ofzo...
Met een column wil je mensen ráken. Dus je begint met een pakkende opening, die mag best een beetje metaforisch zijn en dan komt je stuk. Het liefst is dat stuk een beetje scherp van aard, gevat, ad rem en grappig. Jouw stuk is meer dromerig en een klein beetje zeurderig (de sleur van het leven is een prima onderwerp, maar als je erover wil schrijven zou ik een wat spannender manier vinden om het uit te lichten)... En dan sluit je af met: 'vandaag zit ik nog steeds in de sleur.' Dat is ook niet echt een knaller waarmee je de lezer nog even in je greep houdt na het lezen. Ik moest het zelfs terug zoeken... Waar ging je einde nou over?
Ik vind het heel moeilijk om met jouw stuk te gaan goochelen omdat ik zelf het leven absoluut niet zo ervaar, maar goed ik zou er dan eerder iets van maken in de trant van:
'Vanochtend kuste ik voor de zoveelste keer mijn vrouw op de wang. Trok de deur achter me dicht en keek naar de grijze lucht. Met mijn koffertje onder mijn arm liep ik het tuinpad af en groette zoals elke dag de buurvrouw die de post haalde. Daar ging ik dan, op weg naar de bushalte. Langs de bakker die zoals elke ochtend zijn sigaretje tegen de muur staat te roken, langs een stel jongens en meisjes die zoals elke dag op weg zijn naar school... Soms zou ik willen dat ik eruit kon stappen. Het gewoon durven, het gewoon doen. Niet in die bus stappen zo meteen maar doorlopen, verder lopen. Waarheen? Dat weet niemand. Nooit meer die sleur ervaren, elke dag iets anders. Op reis gaan en gewoon rijden, ik zie wel waar naartoe. De ene dag de bergen in en de meest fantastische uitzichten zien, de andere dag met handen en voeten communiceren met de gastvrouw die je een slaapplaats bood in ruil voor wat werk op het land. Dan weer in China op een grote markt, dan weer middenin het bruisende carnaval van Brazilië. Voorspelbaarheid en planning zouden me volslagen vreemd zijn.
De bus komt eraan en de mensen stappen in. Ik twijfel. Zal ik? Dan klappen de deuren dicht.
Zuchtend zoek ik een plaatsje achterin de bus. Morgen misschien.'
Ik zou het meer in zo'n jasje steken, maar goed, dat is dan meer mijn smaak. Als ik zo'n stuk zou schrijven dan hè Ik vind jouw afsluiter echt sterk. Dat plekje in de bus. Prachtig!
Wat als? is als denken zonder doen
maandag 18 mei 2015 om 14:50
Ik vind het wel goed hoor. Ligt gewoon aan mij dat ik niet meteen zeg: jaaa dat ga ik doen. Beetje uitgeblust. Niet meer zo piep. Al veel gezien.
Weet je wat; ze pesten je wel weer in het gareel of ze gaan je korten tot je weer een trotse brave burger bent. Wel effe de cookies accepteren hè. Erover lullen mag maar slikken zal je ze.
Weet je wat; ze pesten je wel weer in het gareel of ze gaan je korten tot je weer een trotse brave burger bent. Wel effe de cookies accepteren hè. Erover lullen mag maar slikken zal je ze.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
