Jaloezie, of ... ?

17-05-2015 22:31 24 berichten
Alle reacties Link kopieren
Al een heel groot gedeelte van mijn leven is er een persoon ( "vriendin") waar ik maar moeilijk mee overweg kan...Ieder bericht of ontmoeting met haar is voor mij vreselijk, ik bevries, sla dicht, erger me..... Eenmaal thuis maalt alles nog eens lekker door en vraag ik me altijd af wat het toch is dat mij zo irriteert en frustreert...is het jaloezie?



Vroeger al liep niets gesmeerd, toch bleven we elkaar opzoeken, op een bepaald moment vond ik het ook wel zielig anders ofzo, zij was een nakomer, lastige moeder, vader zei niets. Op materialistisch gebied gaat alles bij haar haar leven lang al voor de wind en zij laat iedereen duidelijk merken dat dit voor haar de normaalste zaak van de wereld is. Groot huis als kind, scooter op je 16e, gelijk je rijbewijs en een auto, snel zelf een appartement kopen en al snel een ander huis, dit volledig inrichten en continue aanpassen, dure kleding, grote auto, vroeger was al duidelijk dat haar man iemand moest zijn met een goede baan.



Over het algemeen zijn er meerdere mensen die haar geen fijn mens vinden, dat is voor mij een prettig idee, ik ging iedere keer aan mezelf twijfelen. Maar wat is het nu toch en wat kan ik eraan doen? Afstand nemen of het contact verbreken is geen optie. De kinderen zoeken elkaar vaak op en er is een grotere vrienden/familieclub waarbij we elkaar zullen blijven treffen. Ik ben bang dat het steeds erger gaat worden... ik schrik gewoon als er een berichtje van haar komt. Het kan altijd iets hards of iets raars zijn, waar ik dan weer over ga piekeren....zo 's avonds voor het slapen lees ik ze dus ook niet.



Misschien geef ik jullie als lezer nu wel een te klein beeld van haar, waardoor jullie geen advies kunnen geven... Ik heb pas eens gezocht wat het type is waar zij onder valt. Ik denk zelf dat ze een narcist is. Zij staat boven iedereen verheven, dit laat zij altijd merken en zegt ook letterlijke dingen die er op duiden dat dit zo is. Zo zei ze pas dat ze het maar wat vindt dat iedereen tegenwoordig maar uit elkaar gaat....met een glimlach erbij, bij mij gaat alles goed ( zij zijn al 15 jaar samen ). Dan heb ik dus geen goede tegenwerping, pas later. In mezelf denk ik, jeetje....je weet toch helemaal niet door wat voor een tijd anderen gaan, en hoeveel ze er wel of niet aan gedaan hebben om het goed te houden?

Een goede vriendin van mij is veel afgevallen na een maagoperatie...echte interesse heeft ze niet. Wat zij wil weten is, hoeveel kilo is er af? Gevolgt door de opmerking....Goh, moet je zien he, wat dat de maatschappij kost. Er is geen enkele inleving van haar kant.... Ik kan zo nog wel even doorgaan.



Ik hoop dat er mensen zijn die dit lezen en het herkennen of tips hebben hoe ik hier het beste mee om kan gaan.
Het zegt meer over jou dan over haar dit hele verhaal.
Alle reacties Link kopieren
quote:ana_isabel schreef op 17 mei 2015 @ 22:35:

Het zegt meer over jou dan over haar dit hele verhaal.Hoezo? Puur omdat die vriendin het financieel goed heeft? Ze komt ook niet echt heel aardig over, ik kan me best voorstellen dat TO haar geen fijn persoon vindt om mee om te gaan, ik vind het juist wel eerlijk dat ze zich afvraagt of jaloezie ook mee kan spelen. Nogal kort door de bocht om alleen maar te roepen dat het meer over TO zegt.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren
An Isabel, ik plaats dit juist omdat ik mij elke dag afvraag of het aan mij ligt of niet.... en als het dan inderdaad meer over mij zegt dan over jou, heb je dan bruikbare tips voor mij? Hoe kan ik me anders opstellen of mezelf veranderen zodat ik hier minder last van heb?
Alle reacties Link kopieren
quote:BetteKruis schreef op 17 mei 2015 @ 22:39:

An Isabel, ik plaats dit juist omdat ik mij elke dag afvraag of het aan mij ligt of niet.... en als het dan inderdaad meer over mij zegt dan over jou, heb je dan bruikbare tips voor mij? Hoe kan ik me anders opstellen of mezelf veranderen zodat ik hier minder last van heb?Je bent duidelijk niet in staat je gezin te beschermen tegen gevaar. Daar zou ik me iets meer zorgen over maken dan wat een vriendin van anderen vindt.
quote:BetteKruis schreef op 17 mei 2015 @ 22:39:

An Isabel, ik plaats dit juist omdat ik mij elke dag afvraag of het aan mij ligt of niet.... en als het dan inderdaad meer over mij zegt dan over jou, heb je dan bruikbare tips voor mij? Hoe kan ik me anders opstellen of mezelf veranderen zodat ik hier minder last van heb?Ik bedoel niet dat het zegt dat jij slecht bent,maar wat het over jou als persoon zegt dat je je dit allemaal maar laat aanleunen en zeggen. Jij maakt "haar" jou probleem door je te ergeren aan haar, maar er verder niks mee te doen. Energiezuigers heb je niks aan. Wat is zij nou meer dan jou? En ik geloof echt niet dat het jaloezie is. Sommige mensen zijn nu eenmaal schijtirritant. Dat jij anders bent opgevoed, maakt dat haar gedrag zo ver van jou afstaat en jij je gaat irriteren. Of lekker laten lullen of de vriendschap verbreken.
Alle reacties Link kopieren
Misschien dat je toch tegen haar opkijkt aangezien ze toch van een iets hogere klasse lijkt te zijn (in jouw onbewuste perceptie).
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Vrienden zijn is geen verplichting, waarom doe jij alsof je niet van haar af kunt komen? Waarom laat jij je dit al heel je leven aanleunen, dat zegt idd wel wat over jou hoor. Namelijk dat je je liever laat afzeiken dan dat je zo'n vreselijk persoon uit je leven weert. Jammer voor je.
Alle reacties Link kopieren
Ok, dank je wel Ana Isabelle, daar kan ik meer mee :-) Heel soms voel ik me sterk en bedenk ik me dat ik veel lieve vriendinnen en familie om me heen heb en kan ik inderdaad denken, klets maar.... Maar overall heeft het vervelende gevoel meer de overhand.



The Q, ik snap je niet helemaal... Wat bedoel je met mijn gezin beschermen? Het is geen monster hoor, ik kan zelf alleen absoluut geen relaxte houding aannemen bij haar. Ik ga altijd "in houding", voel me licht nerveus en let op al mijn woorden... Als de kinderen bij haar spelen is ze goed voor ze, dat weet ik zeker, en andersom is dat net zo, ik ben gek op haar kinderen. Helaas merk ik wel dat haar oudste veel opmerkingen etc maakt die van haar afkomen, hier schrok ik wel wat van. O.a. de reden dat ik er nu wat mee wil, ik wil ook op een juiste manier op de opmerkingen van haar oudste kunnen reageren. Denk hierbij aan opmerkingen over, wij hebben die en die auto en dat is echt de beste auto, veel groter dan jouw auto, tegen mijn oudste. Hetzelfde over de tv en de computer.

Materialistische zaken die ik juist liever niet te groot wil laten zijn voor mijn kinderen.
Alle reacties Link kopieren
Stormcraft, ik kan wel van de vriendschap af maar dit wil ik niet. Ik kan haar missen als kiespijn maar alles eromheen niet. Haar man is een vriend van mij en mijn man, en zij horen bij een grotere vriendengroep en deels zelfs bij de familie, waardoor er heel veel momenten per jaar zijn dat we ze zien. Verbreken zou voor mij alleen maar meer spanning opleveren op al die momenten...
Ze klinkt niet als een leuk mens, dus je tegenstrijdige gevoelens loggen niet aan jou. Waarom verbreek je het contact dan niet? Als ik jr bericht goed begrijp zijn jullie al erg lang vrienden en wilde je haar toendertijd niet "dumpen" omdat haar thuissituatie emotioneel niet goed was.

Maar ze is nu al lang getrouwd en heeft het zo te zien goed qua liefdesleven en financien. Wat maakt dan dat jij je aan haar blijft vastklampen?



Je zegt zelf dat je andere lieve vriendinne en familieleden hebt, dus als je haar verliest is het niet zo dat je dan geen mensen meer om je heen hebt. Ik zou het wel weten hoor, in jouw geval.



Edit: je bent vrienden met haar man dus. Tja, als jullie breken hoeft het niet perse ongemakkelijk te zijn tijdens bijeenkomsten. Zou je het niet aankunnen om gewoon niet met haar te praten tijdens een bijeenkomst na een breuk? En hoe komt dat dan?
Zij is misschien een narcist. Of misschien ook wel gewoon een vrouw die haar zaken goed regelt en genoeg zelfvertrouwen heeft. En dan ben jij de onzekere *vul een diagnose naar keuze in* die denkt dat alle succes een ander komt aanwaaien, te weinig zelfverzekerd is en conflicten vermijdt.



Kwestie van perspectief.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het al van kinds af aan erg lastig om haar te laten blijken dat de opmerkingen die zij maakt vervelend en kwetsend zijn. Op dit moment denk ik ook niet dat het zin heeft om dit nu wel te doen. Ik weet eigenlijk al zeker dat ik gelijk dichtsla en niet kan zeggen wat ik wil zeggen...ze overruled mij verbaal gelijk. En als ik zou aanwakkeren dat er iets niet lekker zit moeten er straks gesprekken plaatsvinden met haar en mijn man.....dit zie ik echt niet zitten! Dit is al een keer eerder gebeurd, vreselijk! Ik voel me dan echt heel klein en moet dan huilen als ik dichtsla, gatsie wat ben ik ook een kleuter. Ik zie dit als MIJN probleem en wil mezelf hierin veranderen, niet door haar de waarheid te vertellen maar door er zelf geen last van te hebben.
Ik lees ook weinig geks eigenlijk. Het is niet raar om het vanzelfsprekend aan te nemen dat je het goed hebt als je het altijd goed hebt gehad. Hoogstens geeft het weinig blijk van inzicht.



Het is ook niet raar om te roepen dat men tegenwoordig zo snel uit elkaar gaat, ik kijk om me heen en ben dezelfde mening toegedaan. En die opmerking over jouw vriendin is weinig inlevend, maar wel waar op zich, en het is jouw vriendin en niet de hare.



En ik vind het bizar dat je in contact blijft met iemand die je niet mag en ik vind het nog bizarderder dat je je berichtjes van iemand zó aantrekt dat je ze voor het slapen gaan niet durft te lezen.
Wat is er zo kwetsend aan wat ze zegt? Ik lees niets tegen of over jou persoonlijk?
quote:BetteKruis schreef op 17 mei 2015 @ 23:17:

Ik vind het al van kinds af aan erg lastig om haar te laten blijken dat de opmerkingen die zij maakt vervelend en kwetsend zijn. Op dit moment denk ik ook niet dat het zin heeft om dit nu wel te doen. Ik weet eigenlijk al zeker dat ik gelijk dichtsla en niet kan zeggen wat ik wil zeggen...ze overruled mij verbaal gelijk. En als ik zou aanwakkeren dat er iets niet lekker zit moeten er straks gesprekken plaatsvinden met haar en mijn man.....dit zie ik echt niet zitten! Dit is al een keer eerder gebeurd, vreselijk! Ik voel me dan echt heel klein en moet dan huilen als ik dichtsla, gatsie wat ben ik ook een kleuter. Ik zie dit als MIJN probleem en wil mezelf hierin veranderen, niet door haar de waarheid te vertellen maar door er zelf geen last van te hebben.



Een gesprek tussen haar man en jouw man? Dit is toch iets tussen jullie?

En als je zelf geen narcist bent kun je denk ik heel moeilijk genieten van het gezelschap van een narcist. De enige manier om haar te kunnen verdragen is dus zelf een narcist worden. Gooi het er gewoon uit, schrijf het desnoods op of stuur een mailtje. Dit werkt echt niet zo.
Als die vrouw een narcist is ben ik er ook één.
Ja dan ga maar in therapie hè.

Wat wil je nu eigenlijk?

Ben je jaloers op haar of bedoel je zij op jou?

Je zult echt hard met jezelf aan de slag moeten als het je zo dwars zit maar tegelijkertijd 1001 redenen opsomt waarom er vanalles niet kan. Niet praten, niet het contact verbreken, niet tegen haar in gaan... Je klinkt idd als iemand die maar in een hoekje blijft zitten jammeren. Wss kun je eea van haar leren wat betreft verbaal sterker worden?

Wat vindt je man van dit hele vrrhaal? En waarom kan hij niet gewoon vrienden zijn met haar man en jij et contact beperken tot brengen/ ophalen van kinderen en hoi zeggen op verjaardagen?

Ik lees alleen maar ja maar ja maar boehoee. Tis maar hoe je in het leven wilt staan.

Denk echt dat een therapeut jou hierbij kan helpen want je zit vast in eigen gedachtenpatronen en je doorziet ze zelf niet. Eerst maar eens bewust worden daarvan en dan ermee aan de slag. Helpt je niet alleen in dit specifieke geval maar wss ook in de rest van je leven, kan me niet voorstellen dat het allemaal alleen maar aan die ene vrouw ligt anders was je houding en schrijven hier ook wel anders.

Neemt niet weg dat ik het vervelend voor je vind maar je zult echt baat hebben bij met jezelf aan de slag gaan.
quote:Thordis007 schreef op 17 mei 2015 @ 23:22:

Als die vrouw een narcist is ben ik er ook één.Ik een grotere en duurdere
Zoals je haar omschrijft komt vooral erg rationeel over. Misschien dat dat "botst"?
Alle reacties Link kopieren
Hoi BetteKruis, ik denk je verhaal goed te begrijpen.

Je hebt je relatie met die vriendin en ook al zijn er een triljoen triggers voor jou, het voelt voor jou niet juist om de relatie te stoppen met je vriendin. Dat stuk begrijp ik en jouw eigen wezen wil dat je groeit, juist in deze situatie. Daarom kun je de situatie gaan gebruiken als een enorme groeimogelijkheid voor jezelf.

Elke trigger is niet voor niks een trigger. Je moet er wat mee en je wilt er ook wat mee. Elk moment als je vriendin iets zegt of doet wat bij jou blijft hangen, waarbij je dichtslaat/ bevriest, waarover je gaat malen, waardoor je schrikt, waardoor je niet kunt slapen, wanneer het aan jou blijft plakken, waarneer je een sms krijgt die je niet durft te lezen..........zijn momenten dat jouw wezen dichtslaat. Jij jezelf wegggeeft.

Je kunt leren hoe je wezen meer en meer te openen. Dit kan dmv veel methoden en het hangt er echt van af welke het meest bij jou past/ jou het meest aanspreekt.

Een methode als mindfullness en leren mediteren kan zeer geschikt zijn om jouw innerlijke kern meer te sterken zodat jij niet meer uit het veld geslagen wordt. Je kan dan in trigger situaties meer blijven staan en op een natuurlijke manier terug reageren, in vrijheid.

Als je in je dagelijkse leven goed funktioneert en de problemen alleen ervaart naar je vriendin toe kun je ook zelf leren hoe jezelf te openen, dingen door je heen te laten 'stromen' zodat ze je niet meer raken.

Dit alles heeft te maken met jezelf bewust gaan worden van jouw reaktie patronen. En dan vooral het mechanisme wat van binnen in jou afspeelt.

Zodra jouw vriendin iets zegt waardoor jij afsluit kun je in jezelf gaan observeren hoe die afsluiting voelt. Wat gebeurt er in jou? Kijk of je daar naar kunt gaan leren kijken. Meer als iemand die observeert.

Zodra je meer observeert neem je als vanzelf al wat afstand en ben je minder versmolten met de situatie. En voel je afsluiting in je maar ga er niet in op. Door dat afsluitingsmechanisme meer en meer te voelen kun je dat op een gegeven moment meer gaan stoppen. Zodat de afsluiting in de 1e plaats niet optreedt.

Als je een sms niet durft te bekijken, hou dan het scherm wat verder van je weg alsof je door een verrekijker kijkt. Tegelijkertijd maak je je innerlijk sterker door een 'scherm' te plaatsen. Je stelt je voor dat je je innerlijk op dat moment afschermt en dat niks ongewenst op dat moment jouw persoonlijke ruimte binnen kan komen. Dan komt het niet zo hard binnen.

Zo zijn er heel veel mogelijkheden om dit te leren en jezelf te sterken. En je moet er ook wat mee want de triggers worden ook sterker. Je wezen wil dat je groeit!Ga naar de bibliotheek en lees eens wat boeken over persoonlijke groei ed. En verschillende psychische therapie vormen.

Kijk of een cursus gericht op persoonlijke ontwikkeling wat voor je is. Lees 'De kracht van het nu' geschreven door Eckhart Tolle.

Weet wel dat het tijd nodig heeft. Je moet blijven en blijven en blijven oefenen maar....de aanhouder wint (en de winst is giga groot)
Misschien is het geen jaloezie maar gewoon iets dat je niet snapt. Over het algemeen worden we opgevoed dat mensen die alles hebben en niet aardig zijn toch een keer last moeten krijgen van karma maar dat gaat bij haar niet op. Ze heeft alles wat ze wil haar hele leven lang al, lang getrouwd, kindjes, geld en zegt maar alles wat ze denkt. Je vraagt je af hoe het komt dat sommige mensen er zo mee weg komen terwijl de rest van de mensheid zich zulk gedrag niet kan permitteren. Ellendige is ook nog dat ze totaal in je leven verweven zit dus je moet er maar mee dealen en dat maakt de frustratie nog groter.



Doordat je voor je gevoel geen kant op kan ligt de focus steeds meer op haar, logisch want of je komt haar tegen, of haar kinderen, of haar man dus voor je gevoel heeft ze zich volledig genesteld in je leven. Ergens heb je een afslag genomen waardoor je haar niet meer los kan zien van haar man en kinderen die op zich zelf staande individuen zijn. Je ziet haar in alles en iedereen en gecombineerd met het feit dat je zelf niet echt assertief bent vreet je op.



Probeer te beginnen met haar gezin los te zien van haar, zijn zij leuke mensen/kinderen laat haar dan jouw relatie tot hen dat niet beïnvloeden. Je komt haar tegen op feestjes en partijtjes, leg dan niet de focus op haar maar op anderen. Ergens wacht je de hele tijd op de corrigerende factor maar je kan ook bedenken dat je zelf ook waarschijnlijk op heel ander vlak trekjes hebt die vermoeiend zijn. Persoonlijk kan ik niet zo goed tegen volwassenen die schermen met niet mondig genoeg zijn en dus in tranen uitbarsten en zeggen zich niet te kunnen verweren.



Je hoeft je namelijk niet te verweren tegen jouw en haar man als je haar niet aardig vindt want dat recht heb je. Je hoeft je naar hun niet te verantwoorden want je bent geen klein kind en hebt recht op je eigen mening. Jij denk dat je alles goed moet kunnen beargumenteren/verwoorden maar jij bent wie je bent en je hebt recht op je eigen gevoelens en meningen zonder daar voor op he matje geroepen te worden door wie dan ook.



Al heb je een hekel aan mensen die scheel kijken of in haar geval, mensen die denken dat ze alles er maar mogen uitflappen, dat jouw goed recht. Dus iets meer je rug rechten en niet in de slachtofferrol, je bent volwassen dus zeg gewoon wat je vindt en hou het daarbij.
Alle reacties Link kopieren
Zij maakt in het algemeen negatieve opmerkingen. Waarom betrek jij die opmerkingen die niet rechtstreeks aan jou zijn gericht toch op jezelf?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
TO??

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven