Consternatiebureau

06-06-2015 00:15 102 berichten
Hoi allemaal!



Google geeft geen bevredigend antwoord, dus waar kan ik als kinderloze het beste antwoord krijgen over een kind gerelateerde vraag: juist



Wat bedoelen mensen moeders met consternatiebureau waar ze het consultatiebureau bedoelen. Ik begrijp wel van Google dat het iets te maken heeft met negatieve ervaringen en dat het consultatiebureau soms om te huilen is. Maar kan iemand uitleggen waar het begrip vandaan komt? Bedankt!
Iets dat het consultatiebureau vaak voor een paniekerig gevoel zorgt, terwijl dat helemaal niet zo nodig is.
Alle reacties Link kopieren
Oh, ik dacht dat die meid die net haar 'evolutie' had gehad, weer terug was...
Slik die kikker!
Alle reacties Link kopieren
Bijvoorbeeld: hoofdje baby 8 weken opgemeten. 38.9 cm.



Halve paniek want 38.9cm. Had toch wel echt 39.0 moeten zijn. Komt ze er na een kwartier achter dat er tussen de vorige afspraak en deze afspraak maar 3 weken zat ipv een maand en dat de 'hoofdgroei' heel normaal was voor die termijn, heel gemiddeld. Zit je dan als verse moeder.



Of: slaapt je baby nu nog niet door (ook 8 weken)? Is niet normaal, echt niet.

Je kan beter fles gaan geven s avonds want echt nu zou hij al wel door moeten slapen. 'Hoe lang ga je nog door met borst?'



"Je baby? Ja hij mag misschien, denk ik wel in het zwembad. Maar niet teveel onder water laten zwemmen hoor?" Oh ja, dat was ik net van plan.
Alle reacties Link kopieren
Mijn dochter heeft een emotionele en motorische achterstand. Daarnaast heeft ze een gedragsstoornis.

Als kind zijnde heeft ze zich altijd anders ontwikkeld dan een ander en heb ik als moeder zijnde het gevoel gehad dat het niet goed zat.

Bij het consternatie bureau werd alles gebagitaliseerd.

Fysio, logopedie en alle andere onderzoeken zijn alleemaal vanuit ons initiatief gekomen. Terwijl ik vind dat juist het consternatie bureau een adviserende rol moet hebben.
Alle reacties Link kopieren
Bij een eerste kind heet het consternatiebureau. Bij een tweede gewoon weer consultatiebureau. Tenminste, denk dat dit geldt in een hoop gevallen.

Welke arts je treft scheelt ook een hoop. Hoe je zelf bent is het meest belangrijk. Worden de te kleine of te grote hoofdjes consternatie of neem je dit tot je als consultatie?

Voor net bevallen moeders en nieuwbakken vader kán het consultatiebureau een hoop stress opleveren. Mijn dochter had een te klein hoofd. In de goede termijn gemeten. Nou heeft mijn man ook een klein hoofd en ik een dikke kop dus was eigenlijk al blij dat ze zijn hoofd had. Consternatie was het.



Maar, eerlijk is eerlijk, bij mijn tweede had ik een fantastische arts. Ik maakte mij zorgen over zoon en het bureau niet (artsen en verpleegkundigen afspraken zijn om en om). Ze heeft geluisterd, bekeken en nog een extra afspraak gepland. Gaf haar mobiele nummer.

Ik bleek gelijk te hebben wat betreft zoon, heb haar nummer niet nodig gehad. Maar wat was ik blij met haar op dat moment.
Onzinnig gezeur vind ik het. Ten eerste hoef je er niet heen, is namelijk niet verplicht. Dus als het je zo tegen staat dat je het het consternatiebureau gaat noemen, ga dan gewoon niet en laat die plek vrij voor iemand die wel wil. En ten tweede, ik lees hier zo vaak verhalen over adviezen of opmerkingen van het cb waar mensen het niet mee eens zijn. En dan gaan ze daar achteraf op een forum oid over lopen miepen. Waarom zeg je het niet meteen daar dan? Bespreek dat met hen, dat is voor beide partijen een stuk fijner.

Ik heb zelf ook weleens advies gehad waarbij ik mijn wenkbrauwen op trok. Dat advies ging gewoon het ene oor in en het andere uit. Pik de adviezen eruit waar je wel wat mee kan en ga daarmee aan de slag. Dan is het toch prima?

Ik ben heel blij met het consultatiebureau. Ga er met plezier heen en krijg vooral goede adviezen en ze hebben ook tijd om naar ons te luisteren als er iets is.
Alle reacties Link kopieren
Mijn dochter bleef in verhouding tot haar lengte ietwat achter in gewicht. Misschien kon ik melk 1x per dag vervangen door room. Kind was 6 maanden ofzo.



Ja dat leidde wel tot consternatie aan mijn kant ja.

Vooral omdat er verder dus helemaal niets mis met haar was en we het niet over officieel ondergewicht hadden. En dan nog is room geven een idiote oplossing.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
Ik heb ook juist goede ervaringen met het consultatiebureau. Er is nog nooit paniek geweest, verder alleen adviezen. "Je zou dit kunnen proberen", niemand die zegt dat het moet hoor. Een antwoord als: "Dat zie ik niet zitten", of "Dat past niet bij ons", was prima en dan probeerden ze je nog verder te helpen.

Ook wel eens een gekrompen hoofd van een van de kinderen, dat het een meetfout was, was gelijk duidelijk.

Bij mijn oudste had ik 4 jaar lang dezelfde arts en verpleegkundige en dat was wel heel fijn, bij de tweede de eerste tijd ook die arts en verpleegkundige, later steeds wisselend en dat was wel minder. Het was dan echt kijken naar de testjes en klaar. Terwijl bij de oudste ze haar echt leerden kennen en de ontwikkeling zagen.

Toen er iets mis ging met de aanmelding van de tweede en we later dan normaal de eerste afspraak hadden zei de verpleegkundige bijvoorbeeld dat ze zich al had afgevraagd waar de aanmelding bleef, omdat ze wist dat ik in die tijd uitgerekend was en ze bang was geweest dat er iets niet goed gegaan was en dat ze blij was om te zien dat alles goed gegaan was.
De eerste keer bij het CB had ik een hele onaardige, opdringerige verpleegkundige. Ik had er hier een topic over geopend en toen moest ik lachen om "consternatiebureau".



Sommigen daar lijken echt wat te zoeken om een probleem van te maken En ze maken zoveel gebruik van standaard vragenlijsten dat het vervelend wordt.

Nu heb ik doorgaans een hele lieve verpleegkundige, tegen de rest zeg ik ja en amen als ik geen zin heb in strijd.
quote:Desperate_Housewive schreef op 06 juni 2015 @ 07:26:

Onzinnig gezeur vind ik het. Ten eerste hoef je er niet heen, is namelijk niet verplicht. Dus als het je zo tegen staat dat je het het consternatiebureau gaat noemen, ga dan gewoon niet en laat die plek vrij voor iemand die wel wil. En ten tweede, ik lees hier zo vaak verhalen over adviezen of opmerkingen van het cb waar mensen het niet mee eens zijn. En dan gaan ze daar achteraf op een forum oid over lopen miepen. Waarom zeg je het niet meteen daar dan? Bespreek dat met hen, dat is voor beide partijen een stuk fijner.

Ik heb zelf ook weleens adviesu gehad waarbij ik mijn wenkbrauwen op trok. Dat advies ging gewoon het ene oor in en het andere uit. Pik de adviezen eruit waar je wel wat mee kan en ga daarmee aan de slag. Dan is het toch prima?

Ik ben heel blij met het consultatiebureau. Ga er met plezier heen en krijg vooral goede adviezen en ze hebben ook tijd om naar ons te luisteren als er iets is.



Als je je kind wil laten vaccineren via het RVP, dan moet je dus wel naar het consultatiebureau hier. Bij de huisarts is het voor eigen rekening. Nu kun je ook kiezen voor alleen de vaccinaties maar bij mijn oudste was dat echt niet mogelijk. En ook zo'n gezeik hier dat in onze dorpen er maar één keer per week bureau was, en dat je niet naar een ander dorp mocht. Dus altijd een vrije dag voor nemen. Mijn eerste bureau was ook een drama, arts kwam altijd te laat want file, erg stom want als die file er wekelijks is op maandag dan ga je dus een kwartier eerder weg, lijkt mij.



Mijn kind was heel klein en slank en bij acht weken te weinig gegroeid, schuld werd bij mij gelegd kind kreeg te weinig borstvoeding. Dus ik moest gaan bijvoeden. Stom dat ik vergat te vragen hoe veel ze dan te weinig was gegroeid. Dat vroeg ik twee weken later en toen bleek de paniek te gaan over 10 gram! Man, wat heb ik me schuldig gevoeld, twee weken lang, voor niets. Kind had ook een groot hoofd en dat werd dan elke keer door de arts opnieuw gemeten. Had de assistente het gemeten, ging zij opnieuw meten. Maar dat elke keer als ik er kwam. Tja dat hoofd krimpt niet, dus als het bij acht weken te groot was, en bij twaalf weken en bij achtien weken, dan zal het bij vierentwintig weken ook wel te groot zijn, toch? Kind is nu zeventien heeft nog steeds een groot hoofd.



Wat een verademing toen ik ging verhuizen, had ik ineens een normaal functionerend consultatiebureau.
Ik hoor wel vaker van dat soort verhalen over het consultatiebureau.

Ik heb echter zelf alleen goede ervaringen.



Zoontje had een slechte start. Met 2 dagen oud naar huis, rond middernacht na de voeding terwijl ik hem aan het verschonen ben gaf hij over.

Arme ventje kon het niet kwijt en stikte daardoor.

Hij stopte even met ademen en liep blauw aan. Ik heb zelf door de baby heimlich hem er weer bij gekregen. Met ambulance naar het ziekenhuis en nog een kleine week weer gebleven.



Daarna had ik veel angst en ik heb juist een luisterend oor gehad bij het consultatiebureau . Ik kon komen voor extra afspraken wanneer ik dat wilde.



Ook verder geen enkele gekke dingen.

Zagen ze dat zoontje voor of achter liep met het een of ander, dan werd dit gewoon geconstateerd en in de gaten gehouden.

Was er meer aan de hand gaven ze zonodig advies voor een doorverwijzing naar de kinderarts.



Ik heb dat dus zelf totaal niet gehad .
Alle reacties Link kopieren
Volgens mij is het inmiddels ook gewoon 'stoer' om consternatiebureau te zeggen, want kijk ons eens vrij en onafhankelijk zijn van dat hysterische consultatiebureau.

Maar uiteindelijk wil toch vrijwel iedere ouder wel in de gaten houden of zijn/haar kind zich 'normaal' ontwikkelt, dus wordt er dankbaar gebruik gemaakt van de diensten van het CB.
You can do whatever you want - no one cares.
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
quote:Solomio schreef op 06 juni 2015 @ 08:19:

Volgens mij is het inmiddels ook gewoon 'stoer' om consternatiebureau te zeggen, want kijk ons eens vrij en onafhankelijk zijn van dat hysterische consultatiebureau.

Maar uiteindelijk wil toch vrijwel iedere ouder wel in de gaten houden of zijn/haar kind zich 'normaal' ontwikkelt, dus wordt er dankbaar gebruik gemaakt van de diensten van het CB.+1
Alle reacties Link kopieren
Tsja, ik denk altijd maar dat het een belangrijk instituut is voor kinderen waar het echt mis mee gaat thuis.



Voor mij persoonlijk geen probleem, het is wel altijd een gedoe, kind uit de kleren enzovoort, maar de mensen zijn prima en de prikken noodzakelijk.



Ik heb een erg bezorgde vriendin en die vindt het vreselijk, bang dat zij beoordeelt wordt en altijd boos over een lengtemaatje of gewicht. Terwijl ik denk ach ja..

Ik heb bovendien huisartsen en kinderartsen ook wel is bijzondere dingen horen zeggen over borstvoeding.

Mijn kinderarts adviseerde me zelfs te stoppen met bv want daar zou de reflux door komen. Heb gewoon gezegd dat ik daar niet achter stond, prima zei zei dan proberen we wat anders.

Je bent niet opeens je mond verloren he als je bij het CB zit denk ik dan.
Dat het CB bestaat en je er gratis gebruik van mag maken is een mooi iets.

Maar het is spijtig dat ze heel vaak geen veilig klimaat weten te creëeren voor je individuele vragen door de standaardvragenlijsten en standaardadviezen. Die zijn helaas nodig omdat er als er iets niet goed is met een baby er meteen naar het CB wordt gewezen.



M.i. zou het beter zijn als de verpleegkundigen daar ook (deels) opgeleid zouden zijn als pedogogisch hulpverlener of maatschappelijk werker. Zodat er meer aandacht is voor de psychosociale kant en gespreksvoering. Sommigen hebben dat van nature in de vingers, maar niet allemaal. Terwijl het belangrijk is dat een ouder, vooral een nieuwbakken moeder die vaak wat onzeker is, zich veilig voelt om te vragen naar advies wat bij haar past en zich serieus genomen voelt.



Het is gewoon niet gelukt als je zoveel mogelijk wil standaardiseren en het zo enorm afhangt van wie je daar treft.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat de taken eens opnieuw bekeken moeten worden. Ontwikkeling, groei en vaccinaties bind ik er prima thuis horen. Al mag de communicatie misschien beter. Advies over borstvoeding is voor mij nog iedere keer slecht geweest. Niet volgens de richtlijnen en dan ga ik ook de discussie aan. Ook adviezen over laten huilen vind ik stuitend. Vooral ook de manier waarop..aslof dat dé manier is waarop het hoort. Maar goed. Dat zijn mijn ervaringen. Ik ga voor de vaccinaties en groei/ontwikkeling en wil geen advies meer over voeding en opvoeding. Dat ga ik ook zo melden bij nr drie alsbik over een paar weken weer mag voor de eerste keer.. En daarnaast vraag ik me af wat voor toezicht er is vanuit de overheid. Wie bepaald wat er geadviseerd mag worden? Ik schrik van het aantal slechte adviezen die ik lees op internetfora van de cb's. Het gaat niet om uitzonderigen.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het CB de eigen kennis en kunde ook niet moet overschatten.

Mss is het nu beter, maar allebei mijn kinderen hebben autisme en zeker bij mijn oudste was dat al heel jong te zien, maar op het CB zagen ze het niet.

Dat soort zaken zou enorm kunnen verbeteren, maar nogmaals: mss is dat tegenwoordig al beter, mijn kinderen zijn inmiddels pubers, dus ik ben al 10 jaar geen CB-ganger meer.
You can do whatever you want - no one cares.
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
Alle reacties Link kopieren
quote:Desperate_Housewive schreef op 06 juni 2015 @ 07:26:

Onzinnig gezeur vind ik het. Ten eerste hoef je er niet heen, is namelijk niet verplicht. Dus als het je zo tegen staat dat je het het consternatiebureau gaat noemen, ga dan gewoon niet en laat die plek vrij voor iemand die wel wil. En ten tweede, ik lees hier zo vaak verhalen over adviezen of opmerkingen van het cb waar mensen het niet mee eens zijn. En dan gaan ze daar achteraf op een forum oid over lopen miepen. Waarom zeg je het niet meteen daar dan? Bespreek dat met hen, dat is voor beide partijen een stuk fijner.

Ik heb zelf ook weleens advies gehad waarbij ik mijn wenkbrauwen op trok. Dat advies ging gewoon het ene oor in en het andere uit. Pik de adviezen eruit waar je wel wat mee kan en ga daarmee aan de slag. Dan is het toch prima?

Ik ben heel blij met het consultatiebureau. Ga er met plezier heen en krijg vooral goede adviezen en ze hebben ook tijd om naar ons te luisteren als er iets is.





Ik lees hier ook altijd: Ik moet van het cb…

Ik moet nooit iets.



Zij stellen wat vragen, ik beantwoord ze, of andersom.
Alle reacties Link kopieren
quote:Sorende schreef op 06 juni 2015 @ 08:10:

De eerste keer bij het CB had ik een hele onaardige, opdringerige verpleegkundige. Ik had er hier een topic over geopend en toen moest ik lachen om "consternatiebureau".



Sommigen daar lijken echt wat te zoeken om een probleem van te maken En ze maken zoveel gebruik van standaard vragenlijsten dat het vervelend wordt.

Nu heb ik doorgaans een hele lieve verpleegkundige, tegen de rest zeg ik ja en amen als ik geen zin heb in strijd.



Maar wat voor strijd heb je dan te voeren? Kun je dan strijd voeren daar? want ik heb met de beste wil van de wereld op nog geen enkele manier iets kunnen vinden waar überhaupt strijd over te voeren valt.

Of heb ik zo'n tof consultatiebureau?
Alle reacties Link kopieren
quote:kvdt76 schreef op 06 juni 2015 @ 08:40:

Ik denk dat de taken eens opnieuw bekeken moeten worden. Ontwikkeling, groei en vaccinaties bind ik er prima thuis horen. Al mag de communicatie misschien beter. Advies over borstvoeding is voor mij nog iedere keer slecht geweest. Niet volgens de richtlijnen en dan ga ik ook de discussie aan. Ook adviezen over laten huilen vind ik stuitend. Vooral ook de manier waarop..aslof dat dé manier is waarop het hoort. Maar goed. Dat zijn mijn ervaringen. Ik ga voor de vaccinaties en groei/ontwikkeling en wil geen advies meer over voeding en opvoeding. Dat ga ik ook zo melden bij nr drie alsbik over een paar weken weer mag voor de eerste keer.. En daarnaast vraag ik me af wat voor toezicht er is vanuit de overheid. Wie bepaald wat er geadviseerd mag worden? Ik schrik van het aantal slechte adviezen die ik lees op internetfora van de cb's. Het gaat niet om uitzonderigen.



Maar worden die adviezen dan ongevraagd gegeven?

En als je advies vraagt, dan weet jij het toch ook niet beter dan het cb? Dat vind ik zo raar, je vraagt advies omdat je het zelf ook niet weet en gaat het dan pertinent oneens zijn met de adviezen want ..en dan komt er een hele riedel aan (soms zogenaamde) kennis.
quote:Mevrouw75 schreef op 06 juni 2015 @ 09:23:

[...]

Maar wat voor strijd heb je dan te voeren? Kun je dan strijd voeren daar? want ik heb met de beste wil van de wereld op nog geen enkele manier iets kunnen vinden waar überhaupt strijd over te voeren valt.

Of heb ik zo'n tof consultatiebureau?



Nou, de eerste keer dat ik ging moest ik meerdere keren aangeven dat ik hem niet wilde inbakeren. Ze bleef maar opdringen tot aan: "Nou, weet je wat? Dan kom ik gewoon bij thuis langs om het voor te doen, wanneer kan je?" Nee, dat hoeft niet want ik wil het niet (had het al vijf keer gezegd)... "Maar als je het later toch wil, dan moet je toch weten hoe het moet?" Nee, want ik wil het niet. Etc. etc. Ze vroeg een paar keer waarom niet en ze vroeg ook nog of ik dan geen gelukkige baby wilde en nog meer onzin.

Dat bedoel ik met "strijd". Achteraf had ik toen ze vroeg: "Slaapt hij altijd zelfstandig in?" beter gewoon "ja" kunnen zeggen, dan hoefde ik mezelf niet steeds zo te herhalen.



En jullie hebben gelijk dat ik misschien ook anders had kunnen reageren/me anders had moeten opstellen. Het was mijn eerste keer en ik was best onzeker als moeder in het begin en ik was ook nog zenuwachtig voor de vaccinatie. Misschien merkte ze dat en probeerde ze daarom zo vaak haar gelijk te halen.
Alle reacties Link kopieren
quote:sandt2.0 schreef op 06 juni 2015 @ 08:14:

[...]





Als je je kind wil laten vaccineren via het RVP, dan moet je dus wel naar het consultatiebureau hier. Bij de huisarts is het voor eigen rekening. Nu kun je ook kiezen voor alleen de vaccinaties maar bij mijn oudste was dat echt niet mogelijk. En ook zo'n gezeik hier dat in onze dorpen er maar één keer per week bureau was, en dat je niet naar een ander dorp mocht. Dus altijd een vrije dag voor nemen. Mijn eerste bureau was ook een drama, arts kwam altijd te laat want file, erg stom want als die file er wekelijks is op maandag dan ga je dus een kwartier eerder weg, lijkt mij.



Mijn kind was heel klein en slank en bij acht weken te weinig gegroeid, schuld werd bij mij gelegd kind kreeg te weinig borstvoeding. Dus ik moest gaan bijvoeden. Stom dat ik vergat te vragen hoe veel ze dan te weinig was gegroeid. Dat vroeg ik twee weken later en toen bleek de paniek te gaan over 10 gram! Man, wat heb ik me schuldig gevoeld, twee weken lang, voor niets. Kind had ook een groot hoofd en dat werd dan elke keer door de arts opnieuw gemeten. Had de assistente het gemeten, ging zij opnieuw meten. Maar dat elke keer als ik er kwam. Tja dat hoofd krimpt niet, dus als het bij acht weken te groot was, en bij twaalf weken en bij achtien weken, dan zal het bij vierentwintig weken ook wel te groot zijn, toch? Kind is nu zeventien heeft nog steeds een groot hoofd.



Wat een verademing toen ik ging verhuizen, had ik ineens een normaal functionerend consultatiebureau.



Nou ja, dat hoeft natuurlijk niet. Ze meten om te kijken of de groei raar verloopt toch? Dus het kan zomaar zijn dat de groei stopt tussen 18 en 24 weken en dan opeens geen te groot hoofd meer. Of dat de groei nog harder stijgt en het hoofd nog groter wordt dan het al was.

En dan (bij mij iig) menselijke meetfouten ingecalculeerd.



Maar goed, mijn cb houdt dus menselijke meetfouten in het achterhoofd, is zeer up to date wat betreft de bv curve, maakt zich dus ook geen zorgen om een na 4 maanden sterk afbuigende lijn, want normaal. Ook normaal dat mijn licht geboren kind na 1 maand al richting plus 2 ging. En ik maar voorzichtig vragen of ik niet een obees kind ging krijgen . En ze hadden gewoon gelijk want nu is kind hartstikke gemiddeld.



Alle mogelijke varianten van bijvoeding vinden ze prima, ze hebben nog nooit gevraagd of ze al doorslaapt, hoe ik haar laat inslapen, nooit gezegd dat ik haar niet tussen ons in mag laten slapen, dat ik haar niet te vroeg rechtop mag zetten, of dat ik haar juist moet stimuleren etc. Gewoon ze vragen hoe het met mij gaat, hoe het met kind gaat, doet ze al dit of dat en heb ik nog vragen? En dan stel ik een paar vragen en daar geven ze antwoord op.
Alle reacties Link kopieren
quote:Sorende schreef op 06 juni 2015 @ 09:37:

[...]





Nou, de eerste keer dat ik ging moest ik meerdere keren aangeven dat ik hem niet wilde inbakeren. Ze bleef maar opdringen tot aan: "Nou, weet je wat? Dan kom ik gewoon bij thuis langs om het voor te doen, wanneer kan je?" Nee, dat hoeft niet want ik wil het niet (had het al vijf keer gezegd)... "Maar als je het later toch wil, dan moet je toch weten hoe het moet?" Nee, want ik wil het niet. Etc. etc. Ze vroeg een paar keer waarom niet en ze vroeg ook nog of ik dan geen gelukkige baby wilde en nog meer onzin.

Dat bedoel ik met "strijd". Achteraf had ik toen ze vroeg: "Slaapt hij altijd zelfstandig in?" beter gewoon "ja" kunnen zeggen, dan hoefde ik mezelf niet steeds zo te herhalen.



En jullie hebben gelijk dat ik misschien ook anders had kunnen reageren/me anders had moeten opstellen. Het was mijn eerste keer en ik was best onzeker als moeder in het begin en ik was ook nog zenuwachtig voor de vaccinatie. Misschien merkte ze dat en probeerde ze daarom zo vaak haar gelijk te halen.Maar hoe komen jullie dan op het inbakeren? Want die vraag of ze zelfstandig inslaapt is mij nog nooit gesteld.
quote:Mevrouw75 schreef op 06 juni 2015 @ 09:26:

[...]

Maar worden die adviezen dan ongevraagd gegeven?

En als je advies vraagt, dan weet jij het toch ook niet beter dan het cb? Dat vind ik zo raar, je vraagt advies omdat je het zelf ook niet weet en gaat het dan pertinent oneens zijn met de adviezen want ..en dan komt er een hele riedel aan (soms zogenaamde) kennis.Nou, bij mij ging het steeds dus zo: Ze stelt een vraag en ik gaf eerlijk antwoord. Bijvoorbeeld: Wordt hij 's nachts nog wakker? > Ja. En dan is het ineens "Dan moet je hem gewoon een keer laten huilen. Eerst 5 minuten, de volgende keer 10 minuten." Ik heb dan wel antwoord gegeven op de vraag of hij doorslaapt, maar ik heb nergens gezegd dat ik advies wil over dat hij niet meer wakker wordt 's nachts. Of het dan helemaal ongevraagd is kan je over discussiëren, maar ik heb niet letterlijk om advies gevraagd. Ik zeg maar gewoon: "Bedankt voor de tip" nu.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven