Psyche
alle pijlers
Partner doet anders tegen zoon
dinsdag 9 juni 2015 om 19:52
Ik zit eigenlijk met een vraag of dit ook herkenbaar is bij degenen die een partner hebben met eigen kinderen.
Het is namelijk zo dat het mij opvalt dat mijn partner anders doet tegen zijn zoon dan tegen mij. Natuurlijk doet ieder weer anders tegen een ander, dat begrijp ik. Maar wat ik mij afvraag is waarom mijn partner regelmatig over koetjes en kalfjes (oppervlakkige gesprekken) voert met z'n zoon, vrolijke of iig neutrale houding tov hem aanneemt en meer onbevangen op mij overkomt dan. Wanneer wij alleen zijn verandert hij van deze persoon in een zwijgzaam persoon of wanneer hij met mij gesprekken voert zijn deze 9 van de 10 keer serieus of ernstig van aard, weinig koetjes en kalfjes, terwijl ik dat ook weleens wil ipv steeds die serieuze gesprekken of dingen die hem bezighouden. Maakt ook minder grapjes wanneer hij met mij alleen is ipv wanneer hij er anderen (lees: familie of kinderen)bij heeft, terwijl ik ook dat prettiger vind als hij dat vaker zou doen wanneer wij alleen zijn.
Hij is dan zoveel leuker dan wanneer hij ineens in die zwijgzame en serieuze persoon verandert. (Niet dat er iets mis is met rust en zwijgzaamheid) Ik wil erbij zeggen dat hij heus wel grapjes maakt wanneer we alleen zijn of onbevangen/vrolijk is. Alleen lijkt dit een stuk minder te zijn wanneer z'n familie of zoon erbij is.
Herkent iemand dit? Ik ben benieuwd hoe jullie hier tegenaan kijken. Ik hoop niet dat ik de enige hierin ben waarbij dit bij de partner opvalt.
Het is namelijk zo dat het mij opvalt dat mijn partner anders doet tegen zijn zoon dan tegen mij. Natuurlijk doet ieder weer anders tegen een ander, dat begrijp ik. Maar wat ik mij afvraag is waarom mijn partner regelmatig over koetjes en kalfjes (oppervlakkige gesprekken) voert met z'n zoon, vrolijke of iig neutrale houding tov hem aanneemt en meer onbevangen op mij overkomt dan. Wanneer wij alleen zijn verandert hij van deze persoon in een zwijgzaam persoon of wanneer hij met mij gesprekken voert zijn deze 9 van de 10 keer serieus of ernstig van aard, weinig koetjes en kalfjes, terwijl ik dat ook weleens wil ipv steeds die serieuze gesprekken of dingen die hem bezighouden. Maakt ook minder grapjes wanneer hij met mij alleen is ipv wanneer hij er anderen (lees: familie of kinderen)bij heeft, terwijl ik ook dat prettiger vind als hij dat vaker zou doen wanneer wij alleen zijn.
Hij is dan zoveel leuker dan wanneer hij ineens in die zwijgzame en serieuze persoon verandert. (Niet dat er iets mis is met rust en zwijgzaamheid) Ik wil erbij zeggen dat hij heus wel grapjes maakt wanneer we alleen zijn of onbevangen/vrolijk is. Alleen lijkt dit een stuk minder te zijn wanneer z'n familie of zoon erbij is.
Herkent iemand dit? Ik ben benieuwd hoe jullie hier tegenaan kijken. Ik hoop niet dat ik de enige hierin ben waarbij dit bij de partner opvalt.
dinsdag 9 juni 2015 om 19:59
Dat is wat kinderen met iemand doen denk ik. Het is bij sommige kinderen gewoon moeilijk om serieus en zwijgzaam te blijven, andere wisselwerking.
Misschien kun je eens observeren hoe zo'n gesprek gaat.
Ik vind het trouwens wel een beetje klinken alsof je jaloers bent. Misschien kun je eens met je partner over jullie relatie praten maar dan zonder de relatie met zijn kind erbij te betrekken.
Misschien kun je eens observeren hoe zo'n gesprek gaat.
Ik vind het trouwens wel een beetje klinken alsof je jaloers bent. Misschien kun je eens met je partner over jullie relatie praten maar dan zonder de relatie met zijn kind erbij te betrekken.
dinsdag 9 juni 2015 om 20:09
dinsdag 9 juni 2015 om 20:24
quote:bloosje schreef op 09 juni 2015 @ 20:01:
Hoe oud is zoon.. Heb zelf een jonge tiener, daar ga je anders mee om dan met volwassenen.. lijkt mij.De zoon is volwassen (wordt dit jaar 22). Ik voel geen jaloezie. Ik vroeg het mij slechts af, aangezien hij zijn joviale kant ook bij familie laat zien. In principe maakt het mij niet verdrietig oid. Ik vroeg het me enkel af, omdat ik hier weinig ervaring in heb en of anderen dit ook herkennen.
Hoe oud is zoon.. Heb zelf een jonge tiener, daar ga je anders mee om dan met volwassenen.. lijkt mij.De zoon is volwassen (wordt dit jaar 22). Ik voel geen jaloezie. Ik vroeg het mij slechts af, aangezien hij zijn joviale kant ook bij familie laat zien. In principe maakt het mij niet verdrietig oid. Ik vroeg het me enkel af, omdat ik hier weinig ervaring in heb en of anderen dit ook herkennen.
dinsdag 9 juni 2015 om 20:30
Ik heb een neefje van begin 20 en die geef ik veel ruimte en ik stel veel open vragen, luister. Vooral omdat ik iemand wil uitnodigen die half zo oud is als ik om gewoon te zeggen wat hij denkt en wat hem bezig houdt...uit interesse en om te zorgen dat hij de natuurlijk barrière van in een andere levensfase zijn niet zo erg ervaart. Bij tieners uit mijn familie doe ik dat ook. Indien ik de zwijgzame, strenge hoogopgeleide oude doos uit hang dan vertellen ze helemaal niets en trekken ze zich terug op zolder met de tablet, dat doen andere volwassene meestal niet.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 9 juni 2015 om 20:31
De zoon woont nog thuis, dus is het niet dat hij bv voor een bezoekje van een uurtje, paar uur joviaal hoeft te zijn. Hij heeft zoon vaak om zich heen. Op zich normaal dat partner z'n zorgen en sores met mij deelt, hoor. Maar wat humor en koetjes en kalfjes vaar ik ook goed bij. De boog kan niet altijd gespannen zijn. En ook ik heb weleens zulke ongedwongen gezelligheid nodig. Op zich ook niets mis mee
dinsdag 9 juni 2015 om 20:36
Misschien is het optie om je niet te spiegelen aan een kind maar om samen op date te gaan in een sfeer die uitnodigt om zaken los te laten. Bijv. samen een bowlen, samen naar het casino, samen wokken, samen een kookworkshop volgen, samen naar de klimhal...kortom samen iets doen wat een beetje out of the box is en wat een andere kant van jezelf oproept.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 9 juni 2015 om 20:38
Nederlandsevrouw en bloosje, jullie hebben ook gelijk hoor! Het is juist een verkapt compliment waaruit blijkt dat hij z'n masker bij mij laat zakken en mij vertrouwt, zichzelf is. Alleen heeft hij met name in het verleden weleens op mij afgereageerd met chagrijn en vervelend gedrag (hij zat toen in de put) en voelde ik mij met name toen nogal een uitlaatklep. Naar mijn mening is het ook prettig om positiviteit in een relatie te steken om de sfeer soms wat 'luchtiger' te houden. Daar blijft het leuker door. Zeg maar, een tijd van problemen bespreken en serieuze gesorekken en momenten van lol, koetjes en kalfjes en grapjes. Soms wat oppervlakkigheid is ook wel fijn, zeg maar.
dinsdag 9 juni 2015 om 20:43
quote:viva-amber schreef op 09 juni 2015 @ 20:36:
Misschien is het optie om je niet te spiegelen aan een kind maar om samen op date te gaan in een sfeer die uitnodigt om zaken los te laten. Bijv. samen een bowlen, samen naar het casino, samen wokken, samen een kookworkshop volgen, samen naar de klimhal...kortom samen iets doen wat een beetje out of the box is en wat een andere kant van jezelf oproept.Dat zou een idee kunnen zijn. Ik had al in gedachten om als verassing voor hem met hem te gaan kanovaren en na afloop in het restaurant bij de verhuur te gaan eten. Heb ik ook zin in.
Misschien is het optie om je niet te spiegelen aan een kind maar om samen op date te gaan in een sfeer die uitnodigt om zaken los te laten. Bijv. samen een bowlen, samen naar het casino, samen wokken, samen een kookworkshop volgen, samen naar de klimhal...kortom samen iets doen wat een beetje out of the box is en wat een andere kant van jezelf oproept.Dat zou een idee kunnen zijn. Ik had al in gedachten om als verassing voor hem met hem te gaan kanovaren en na afloop in het restaurant bij de verhuur te gaan eten. Heb ik ook zin in.
dinsdag 9 juni 2015 om 20:47
Maar geef dat aan! Hier is het ook niet altijd rozengeur en maneschijn, hoop gedoe om anderen (lees: familie) Kunnen we 24 uur per dag, 7 dagen in de week over praten.. Maar soms zeggen we gewoon: nu effe niet! Gaan effe lekker genieten van elkaar.. Van de omgeving en van het moment..
Nou ja.. dat dus..
dinsdag 9 juni 2015 om 20:57
dinsdag 9 juni 2015 om 20:58
Waar heeft het in jouw optiek mee te maken dan?
Op zich vind ik ernstig en serieus prima, zwijgzaam ook, maar niet heel vaak. De boog kan niet altijd gespannen staan. Ik ben zijn klankbord, maar wat lol trappen en luchtig gedoe als met tienerkinderen, jongvolwassenen, vind ik ook erg prettig. Wat dat betreft zit er soms ook nog een onbevangen puber in mij
Op zich vind ik ernstig en serieus prima, zwijgzaam ook, maar niet heel vaak. De boog kan niet altijd gespannen staan. Ik ben zijn klankbord, maar wat lol trappen en luchtig gedoe als met tienerkinderen, jongvolwassenen, vind ik ook erg prettig. Wat dat betreft zit er soms ook nog een onbevangen puber in mij
