Psyche
alle pijlers
Ff klaar met alles
woensdag 8 juli 2015 om 18:01
Een update of misschien moet ik toch maar nieuw topic openen..)
Bij deze dus.
Ik zit er ff helemaal doorheen. Weber opgelopen na val..operatie, schroeven in, en de schroeven er inmiddels weer uit. 5 maanden verder en ik zit nog in rolstoel. Enkel is in orde maar heb geen botgroei. Kuitbeen doet t dus niet..althans heel minimaal. Nu al 2x 6 weken extra. Over enkele weken weer orthopeed. Tot die tijd niet overbelasten maar ook wel wat belasten omdat bot anders geen prikkel krijgt om te groeien. Slik nu ondersteund calcium en vitamine D.
Ondertussen loopt mijn contract af en wordt niet verlengd, dat was/is wel een klap. Dus ga ZW in en momenteel ligt mijn ouder op sterven. Waar ik dus bijna niks voor kan doen/beteken door mijn immobilliteit.
Het is allemaal wel erg veel en merk dat ik hoop begin te verliezen..komt dit allemaal nog wel goed en hoe ga ik hier mee om ?
Ja..adem halen, relativeren, proberen bezig te blijven, vrienden inschakelen...
Maar vandaag ben ik t echt zat en zwaar over de zeik...
Niet echt een vraag...maar ff neer plempen en wie weet opbeurende verhalen wanneer alles tegen lijkt te zitten.
Wie volgt?
Bij deze dus.
Ik zit er ff helemaal doorheen. Weber opgelopen na val..operatie, schroeven in, en de schroeven er inmiddels weer uit. 5 maanden verder en ik zit nog in rolstoel. Enkel is in orde maar heb geen botgroei. Kuitbeen doet t dus niet..althans heel minimaal. Nu al 2x 6 weken extra. Over enkele weken weer orthopeed. Tot die tijd niet overbelasten maar ook wel wat belasten omdat bot anders geen prikkel krijgt om te groeien. Slik nu ondersteund calcium en vitamine D.
Ondertussen loopt mijn contract af en wordt niet verlengd, dat was/is wel een klap. Dus ga ZW in en momenteel ligt mijn ouder op sterven. Waar ik dus bijna niks voor kan doen/beteken door mijn immobilliteit.
Het is allemaal wel erg veel en merk dat ik hoop begin te verliezen..komt dit allemaal nog wel goed en hoe ga ik hier mee om ?
Ja..adem halen, relativeren, proberen bezig te blijven, vrienden inschakelen...
Maar vandaag ben ik t echt zat en zwaar over de zeik...
Niet echt een vraag...maar ff neer plempen en wie weet opbeurende verhalen wanneer alles tegen lijkt te zitten.
Wie volgt?
woensdag 8 juli 2015 om 19:17
Ik reageer even op een deel Hoe je je zelf ook voelt , jouw ouder zal het al prettig vinden als je gewoon op welke manier dan ook aanwezig bent. Als het mobiel niet kan dan bel je desnoods wat meer of kun je misschien een laptop regelen met skype o.i.d.
Misschien kun je de vervelende situatie toch een beetje als een voordelige situatie gaan zien, kijk dat met je gezondheid is voornamelijk hopen, maar kun je de tijd die je nu niet werkt niet bijvoorbeeld gebruiken om wat meer tijd te besteden aan een hobby? Dat helpt vaak ook een beetje ontspannen / ontstressen
Hoe dan ook veel sterkte <3
Misschien kun je de vervelende situatie toch een beetje als een voordelige situatie gaan zien, kijk dat met je gezondheid is voornamelijk hopen, maar kun je de tijd die je nu niet werkt niet bijvoorbeeld gebruiken om wat meer tijd te besteden aan een hobby? Dat helpt vaak ook een beetje ontspannen / ontstressen
Hoe dan ook veel sterkte <3
woensdag 8 juli 2015 om 19:37
Herken je probleem; 3 jaar geleden enkel kuit en scheenbeen gebroken, bij mij ook pinnen en schroeven er in, alleen nooit er uit gehaald.
Ook minimale bot groei en totaal 9 maanden in een rolstoel gezeten. MAAR nu dus 3 jaar verder en loop weer als een kieviet, dus houd hoop, als het goed is komt het ECHT weer goed.
Sterkte!
Ook minimale bot groei en totaal 9 maanden in een rolstoel gezeten. MAAR nu dus 3 jaar verder en loop weer als een kieviet, dus houd hoop, als het goed is komt het ECHT weer goed.
Sterkte!
woensdag 8 juli 2015 om 20:59
Misschien kun je ouderwets brieven schrijven en kaartjes sturen naar je zieke familielid? Of via de mail natuurlijk. Ik heb een app, we heart it, waarmee je elkaar inspirerende kaartjes kan sturen. Ik heb soms last van depressie en ik vind het opbeurend om met die app mooie foto's en inspirerende teksten te verzamelen en te bekijken. Dat doet iets met mijn brein. Soms helpt muziek om mijn stemming te verbeteren.
Je maakt wel veel zware dingen mee nu. Heb je wel eens gehoord van een eigenkracht conferentie? Google maar eens, misschien heb je er wat aan. Veel sterkte, ik hoop dat je leven wat minder zwaar mag worden zodat je wat bij kunt komen. De Engelsen zeggen dan, when it rains, it poors. Maar eens houdt het op met regenen he. Ik wens je wat meer zonneschijn in je leven toe, dat kun je wel gebruiken.
Je maakt wel veel zware dingen mee nu. Heb je wel eens gehoord van een eigenkracht conferentie? Google maar eens, misschien heb je er wat aan. Veel sterkte, ik hoop dat je leven wat minder zwaar mag worden zodat je wat bij kunt komen. De Engelsen zeggen dan, when it rains, it poors. Maar eens houdt het op met regenen he. Ik wens je wat meer zonneschijn in je leven toe, dat kun je wel gebruiken.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
donderdag 9 juli 2015 om 01:27
Dank dames..mijn pa is niet meer in staat om te bellen of iets dergelijks. Hij is echt in laatste fase. Daar zijn (en komen) is heel gedoe voor mij,vervoer etc. Doe t wel maar ben voor alles afhankelijk van anderen. Das zeer frusterend.
Afleiding en bezig blijven probeer en doe ik zeker..eerst kon ik me nog richten op werk. Maar nu duidelijk is dat dat wegvalt is dat ook geen optie meer. Woon ook tijdelijk ergens anders omdat ik letterlijk huis niet in kan. Das aan ene kant fijn (aanspraak, hulp, gezelligheid etc) maar begin mijn eigen huis en spulletjes nu ook wel te missen.
Over het algemeen lukt t allemaal wel..maar soms (zoals nu) vliegt t me aan...
Ga ik ooit nog lopen, vind ik weer werk(lastig werkveld) en komend verlies ouder. Wat door geschiedenis ook spanning met zich mee brengt...dus dank voor knuffels en hoop.
Afleiding en bezig blijven probeer en doe ik zeker..eerst kon ik me nog richten op werk. Maar nu duidelijk is dat dat wegvalt is dat ook geen optie meer. Woon ook tijdelijk ergens anders omdat ik letterlijk huis niet in kan. Das aan ene kant fijn (aanspraak, hulp, gezelligheid etc) maar begin mijn eigen huis en spulletjes nu ook wel te missen.
Over het algemeen lukt t allemaal wel..maar soms (zoals nu) vliegt t me aan...
Ga ik ooit nog lopen, vind ik weer werk(lastig werkveld) en komend verlies ouder. Wat door geschiedenis ook spanning met zich mee brengt...dus dank voor knuffels en hoop.
donderdag 9 juli 2015 om 01:28
quote:romany schreef op 08 juli 2015 @ 19:37:
Herken je probleem; 3 jaar geleden enkel kuit en scheenbeen gebroken, bij mij ook pinnen en schroeven er in, alleen nooit er uit gehaald.
Ook minimale bot groei en totaal 9 maanden in een rolstoel gezeten. MAAR nu dus 3 jaar verder en loop weer als een kieviet, dus houd hoop, als het goed is komt het ECHT weer goed.
Sterkte!Goed te horen !!
Herken je probleem; 3 jaar geleden enkel kuit en scheenbeen gebroken, bij mij ook pinnen en schroeven er in, alleen nooit er uit gehaald.
Ook minimale bot groei en totaal 9 maanden in een rolstoel gezeten. MAAR nu dus 3 jaar verder en loop weer als een kieviet, dus houd hoop, als het goed is komt het ECHT weer goed.
Sterkte!Goed te horen !!
