Psyche
alle pijlers
Zelfrespect?
dinsdag 14 juli 2015 om 20:10
Hallo allemaal,
Ik wil graag mijn verhaal kwijt omdat ik de laatste tijd erg in de war ben met wie ik nou eigenlijk ben en hoeveel ik eigenlijk (niet) van mezelf hou.. Misschien klinkt het gek, maar ben echt op zoek naar de gouden tip wie of wat mij zou kunnen helpen..
Ik ben 23 jaar maar heb al een heel leven achter de rug, ik wil daar niet te veel op ingaan maar kort samengevat heb ik een vriendin verloren op mijn 18e door een vreselijk drama, mijn vader die na een lang ziektebed een halfjaar daarna overleed en veel foute vriendjes. Ook ben ik vroeger erg gepest omdat ik dik was. Toen ben ik goed opgedroogd en kreeg ik aandacht van mannen en daar ging ik natuurlijk op in, omdat ik nooit had verwacht dat iemand mij mooi zou vinden. Nee zeggen was geen optie voor mij, deed alles om diegene maar niet weg te jagen. Tegenwoordig zie ik er goed uit, krijg ik veel (verkeerde) aandacht en ben gezellig en spontaan dus je zou zeggen dat ik dan zelfvertrouwen genoeg moet hebben, maar nee, ik maak me alleen maar druk over hoe mensen wel niet over mij denken, of het niet lijkt alsof ik 'aandacht' zoek met mijn uiterlijk of dat ik iemand haar man wil afpakken. Vervolgens denk ik weer dat niemand mij wil omdat ik lelijk ben, of veel foute vriendjes heb gehad en vroeger daar heel erg mijn uitweg in vond, in sex. Ik heb meer dan een normaal aantal bedpartners gehad omdat ik daar op de een of andere manier mijn agressie in kwijt kon en vooral de bevestiging kreeg dat ik mooi ben. Ik moet altijd maar bevestiging hebben terwijl ik zelf best weet dat ik er mag zijn, vraag ik altijd weer die bevestiging en voel ik me goed. Met kritiek kan ik totaal niet omgaan en word ik direct onzeker. En ik ben zo erg op zoek naar liefde, ik kan niet alleen zijn voor mijn gevoel. Ik doe alles om degene te pleasen die ik leuk vind of aantrekkelijk en op het moment dat ik sex gehad heb met diegene ben ik niet meer geinteresseerd en komt er binnen een dag weer een nieuw persoon waar ik even die 'liefde' bij voel. Alleen zijn kan ik niet. Puur die onzekerheid, bang voor mezelf, bang voor de stilte en bang voor de eenzaamheid die ik vroeger gevoeld heb toen ik gepest ben. Nog steeds denk ik dat mensen raar naar me kijken of over me denken en ik word er GEK van. Ik haal mijn geluk niet uit mezelf, maar uit de jongens die mij de aandacht geven en mij speciaal laten voelen, ook al weet ik dat ik 1 van de 10 ben. Ik doe mijn ogen er voor dicht zolang ik maar de liefde krijg. Pff sorry dat ik alles zo door elkaar heen type, maar schrijf nu gewoon hoe ik me voel en wat er door me heen gaat. Ik ben mezelf totaal verloren na mijn laatste relatie (2 jaar). Een jongen die mij dagelijks vertelde wat voor 'slet' ik wel niet was, die me kapot maakte met zijn manipulaties en zijn agressieve gedrag. Ja, en alsnog bel ik hem nog op om wanhopig te vertellen hoeveel ik van hem hou, alleen maar zodat hij het terug zegt en ik me weer even goed voel. Ik weet wel dat ik aan mezelf moet werken, maar geen idee waar ik moet beginnen. Ik wil het geluk uit MEZELF halen, en niet uit de jongens die ik maximaal een week leuk vind. Ik heb echt geen zelfrespect alleen al door mij te laten behandelen zoals in mijn laatste relatie, alles om anderen te pleasen.. Maar ik weet dat ik zoveel meer kan.. Kan iemand me helpen? Ja, ik moet het alleen doen, maar tips zijn welkom! xxxx
Ik wil graag mijn verhaal kwijt omdat ik de laatste tijd erg in de war ben met wie ik nou eigenlijk ben en hoeveel ik eigenlijk (niet) van mezelf hou.. Misschien klinkt het gek, maar ben echt op zoek naar de gouden tip wie of wat mij zou kunnen helpen..
Ik ben 23 jaar maar heb al een heel leven achter de rug, ik wil daar niet te veel op ingaan maar kort samengevat heb ik een vriendin verloren op mijn 18e door een vreselijk drama, mijn vader die na een lang ziektebed een halfjaar daarna overleed en veel foute vriendjes. Ook ben ik vroeger erg gepest omdat ik dik was. Toen ben ik goed opgedroogd en kreeg ik aandacht van mannen en daar ging ik natuurlijk op in, omdat ik nooit had verwacht dat iemand mij mooi zou vinden. Nee zeggen was geen optie voor mij, deed alles om diegene maar niet weg te jagen. Tegenwoordig zie ik er goed uit, krijg ik veel (verkeerde) aandacht en ben gezellig en spontaan dus je zou zeggen dat ik dan zelfvertrouwen genoeg moet hebben, maar nee, ik maak me alleen maar druk over hoe mensen wel niet over mij denken, of het niet lijkt alsof ik 'aandacht' zoek met mijn uiterlijk of dat ik iemand haar man wil afpakken. Vervolgens denk ik weer dat niemand mij wil omdat ik lelijk ben, of veel foute vriendjes heb gehad en vroeger daar heel erg mijn uitweg in vond, in sex. Ik heb meer dan een normaal aantal bedpartners gehad omdat ik daar op de een of andere manier mijn agressie in kwijt kon en vooral de bevestiging kreeg dat ik mooi ben. Ik moet altijd maar bevestiging hebben terwijl ik zelf best weet dat ik er mag zijn, vraag ik altijd weer die bevestiging en voel ik me goed. Met kritiek kan ik totaal niet omgaan en word ik direct onzeker. En ik ben zo erg op zoek naar liefde, ik kan niet alleen zijn voor mijn gevoel. Ik doe alles om degene te pleasen die ik leuk vind of aantrekkelijk en op het moment dat ik sex gehad heb met diegene ben ik niet meer geinteresseerd en komt er binnen een dag weer een nieuw persoon waar ik even die 'liefde' bij voel. Alleen zijn kan ik niet. Puur die onzekerheid, bang voor mezelf, bang voor de stilte en bang voor de eenzaamheid die ik vroeger gevoeld heb toen ik gepest ben. Nog steeds denk ik dat mensen raar naar me kijken of over me denken en ik word er GEK van. Ik haal mijn geluk niet uit mezelf, maar uit de jongens die mij de aandacht geven en mij speciaal laten voelen, ook al weet ik dat ik 1 van de 10 ben. Ik doe mijn ogen er voor dicht zolang ik maar de liefde krijg. Pff sorry dat ik alles zo door elkaar heen type, maar schrijf nu gewoon hoe ik me voel en wat er door me heen gaat. Ik ben mezelf totaal verloren na mijn laatste relatie (2 jaar). Een jongen die mij dagelijks vertelde wat voor 'slet' ik wel niet was, die me kapot maakte met zijn manipulaties en zijn agressieve gedrag. Ja, en alsnog bel ik hem nog op om wanhopig te vertellen hoeveel ik van hem hou, alleen maar zodat hij het terug zegt en ik me weer even goed voel. Ik weet wel dat ik aan mezelf moet werken, maar geen idee waar ik moet beginnen. Ik wil het geluk uit MEZELF halen, en niet uit de jongens die ik maximaal een week leuk vind. Ik heb echt geen zelfrespect alleen al door mij te laten behandelen zoals in mijn laatste relatie, alles om anderen te pleasen.. Maar ik weet dat ik zoveel meer kan.. Kan iemand me helpen? Ja, ik moet het alleen doen, maar tips zijn welkom! xxxx
dinsdag 14 juli 2015 om 20:14
quote:jessss13 schreef op 14 juli 2015 @ 20:10:
Hallo allemaal,
Ik wil graag mijn verhaal kwijt omdat ik de laatste tijd erg in de war ben met wie ik nou eigenlijk ben en hoeveel ik eigenlijk (niet) van mezelf hou.. Misschien klinkt het gek, maar ben echt op zoek naar de gouden tip wie of wat mij zou kunnen helpen..
Ik ben 23 jaar maar heb al een heel leven achter de rug, ik wil daar niet te veel op ingaan maar kort samengevat heb ik een vriendin verloren op mijn 18e door een vreselijk drama, mijn vader die na een lang ziektebed een halfjaar daarna overleed en veel foute vriendjes. Ook ben ik vroeger erg gepest omdat ik dik was. Toen ben ik goed opgedroogd en kreeg ik aandacht van mannen en daar ging ik natuurlijk op in, omdat ik nooit had verwacht dat iemand mij mooi zou vinden. Nee zeggen was geen optie voor mij, deed alles om diegene maar niet weg te jagen. Tegenwoordig zie ik er goed uit, krijg ik veel (verkeerde) aandacht en ben gezellig en spontaan dus je zou zeggen dat ik dan zelfvertrouwen genoeg moet hebben, maar nee, ik maak me alleen maar druk over hoe mensen wel niet over mij denken, of het niet lijkt alsof ik 'aandacht' zoek met mijn uiterlijk of dat ik iemand haar man wil afpakken. Vervolgens denk ik weer dat niemand mij wil omdat ik lelijk ben, of veel foute vriendjes heb gehad en vroeger daar heel erg mijn uitweg in vond, in sex. Ik heb meer dan een normaal aantal bedpartners gehad omdat ik daar op de een of andere manier mijn agressie in kwijt kon en vooral de bevestiging kreeg dat ik mooi ben. Ik moet altijd maar bevestiging hebben terwijl ik zelf best weet dat ik er mag zijn, vraag ik altijd weer die bevestiging en voel ik me goed. Met kritiek kan ik totaal niet omgaan en word ik direct onzeker. En ik ben zo erg op zoek naar liefde, ik kan niet alleen zijn voor mijn gevoel. Ik doe alles om degene te pleasen die ik leuk vind of aantrekkelijk en op het moment dat ik sex gehad heb met diegene ben ik niet meer geinteresseerd en komt er binnen een dag weer een nieuw persoon waar ik even die 'liefde' bij voel. Alleen zijn kan ik niet. Puur die onzekerheid, bang voor mezelf, bang voor de stilte en bang voor de eenzaamheid die ik vroeger gevoeld heb toen ik gepest ben. Nog steeds denk ik dat mensen raar naar me kijken of over me denken en ik word er GEK van. Ik haal mijn geluk niet uit mezelf, maar uit de jongens die mij de aandacht geven en mij speciaal laten voelen, ook al weet ik dat ik 1 van de 10 ben. Ik doe mijn ogen er voor dicht zolang ik maar de liefde krijg. Pff sorry dat ik alles zo door elkaar heen type, maar schrijf nu gewoon hoe ik me voel en wat er door me heen gaat. Ik ben mezelf totaal verloren na mijn laatste relatie (2 jaar). Een jongen die mij dagelijks vertelde wat voor 'slet' ik wel niet was, die me kapot maakte met zijn manipulaties en zijn agressieve gedrag. Ja, en alsnog bel ik hem nog op om wanhopig te vertellen hoeveel ik van hem hou, alleen maar zodat hij het terug zegt en ik me weer even goed voel. Ik weet wel dat ik aan mezelf moet werken, maar geen idee waar ik moet beginnen. Ik wil het geluk uit MEZELF halen, en niet uit de jongens die ik maximaal een week leuk vind. Ik heb echt geen zelfrespect alleen al door mij te laten behandelen zoals in mijn laatste relatie, alles om anderen te pleasen.. Maar ik weet dat ik zoveel meer kan, maar ben mezelf echt aan het verliezen, dit gaat zo niet langer.. Kan iemand me helpen? Ja, ik moet het alleen doen, maar tips zijn welkom! xxxx
Hallo allemaal,
Ik wil graag mijn verhaal kwijt omdat ik de laatste tijd erg in de war ben met wie ik nou eigenlijk ben en hoeveel ik eigenlijk (niet) van mezelf hou.. Misschien klinkt het gek, maar ben echt op zoek naar de gouden tip wie of wat mij zou kunnen helpen..
Ik ben 23 jaar maar heb al een heel leven achter de rug, ik wil daar niet te veel op ingaan maar kort samengevat heb ik een vriendin verloren op mijn 18e door een vreselijk drama, mijn vader die na een lang ziektebed een halfjaar daarna overleed en veel foute vriendjes. Ook ben ik vroeger erg gepest omdat ik dik was. Toen ben ik goed opgedroogd en kreeg ik aandacht van mannen en daar ging ik natuurlijk op in, omdat ik nooit had verwacht dat iemand mij mooi zou vinden. Nee zeggen was geen optie voor mij, deed alles om diegene maar niet weg te jagen. Tegenwoordig zie ik er goed uit, krijg ik veel (verkeerde) aandacht en ben gezellig en spontaan dus je zou zeggen dat ik dan zelfvertrouwen genoeg moet hebben, maar nee, ik maak me alleen maar druk over hoe mensen wel niet over mij denken, of het niet lijkt alsof ik 'aandacht' zoek met mijn uiterlijk of dat ik iemand haar man wil afpakken. Vervolgens denk ik weer dat niemand mij wil omdat ik lelijk ben, of veel foute vriendjes heb gehad en vroeger daar heel erg mijn uitweg in vond, in sex. Ik heb meer dan een normaal aantal bedpartners gehad omdat ik daar op de een of andere manier mijn agressie in kwijt kon en vooral de bevestiging kreeg dat ik mooi ben. Ik moet altijd maar bevestiging hebben terwijl ik zelf best weet dat ik er mag zijn, vraag ik altijd weer die bevestiging en voel ik me goed. Met kritiek kan ik totaal niet omgaan en word ik direct onzeker. En ik ben zo erg op zoek naar liefde, ik kan niet alleen zijn voor mijn gevoel. Ik doe alles om degene te pleasen die ik leuk vind of aantrekkelijk en op het moment dat ik sex gehad heb met diegene ben ik niet meer geinteresseerd en komt er binnen een dag weer een nieuw persoon waar ik even die 'liefde' bij voel. Alleen zijn kan ik niet. Puur die onzekerheid, bang voor mezelf, bang voor de stilte en bang voor de eenzaamheid die ik vroeger gevoeld heb toen ik gepest ben. Nog steeds denk ik dat mensen raar naar me kijken of over me denken en ik word er GEK van. Ik haal mijn geluk niet uit mezelf, maar uit de jongens die mij de aandacht geven en mij speciaal laten voelen, ook al weet ik dat ik 1 van de 10 ben. Ik doe mijn ogen er voor dicht zolang ik maar de liefde krijg. Pff sorry dat ik alles zo door elkaar heen type, maar schrijf nu gewoon hoe ik me voel en wat er door me heen gaat. Ik ben mezelf totaal verloren na mijn laatste relatie (2 jaar). Een jongen die mij dagelijks vertelde wat voor 'slet' ik wel niet was, die me kapot maakte met zijn manipulaties en zijn agressieve gedrag. Ja, en alsnog bel ik hem nog op om wanhopig te vertellen hoeveel ik van hem hou, alleen maar zodat hij het terug zegt en ik me weer even goed voel. Ik weet wel dat ik aan mezelf moet werken, maar geen idee waar ik moet beginnen. Ik wil het geluk uit MEZELF halen, en niet uit de jongens die ik maximaal een week leuk vind. Ik heb echt geen zelfrespect alleen al door mij te laten behandelen zoals in mijn laatste relatie, alles om anderen te pleasen.. Maar ik weet dat ik zoveel meer kan, maar ben mezelf echt aan het verliezen, dit gaat zo niet langer.. Kan iemand me helpen? Ja, ik moet het alleen doen, maar tips zijn welkom! xxxx
dinsdag 14 juli 2015 om 20:17
Jeetje heftig om dit te lezen. Haal uit alles dat je inderdaad niet weet wie je bent en wat je wilt. Je wilt graag geliefd worden en dit is ook wat je verdient alleen zoek je dit op een verkeerde manier. ik denk inderdaad dat je beter eens naar de huisarts kan gaan die kan je iemand aanbevelen die hier gespecialiseerd in is en die je zelfwaardering weer terug kan geven! Heel veel succes
dinsdag 14 juli 2015 om 21:33
Inderdaad hulp zoeken lijkt me het beste. Omdat je zelf van binnen ergens stiekem wel weet dat je meer waard bent ('terwijl ik zelf best weet dat ik er mag zijn') en de situatie wil veranderen, is dat een goed begin. Geloof me, als je in therapie gaat kun je zo veel gelukkiger worden. Je verdient beter dan dit en je bent zoveel beter dan die sukkels!
Heel veel succes en geluk
Heel veel succes en geluk
