Overig
alle pijlers
bij mijn moeder
zaterdag 18 juli 2015 om 01:33
Daar lig ik dan, in het bed in het ziekenhuis naast mijn moeder. Ruim 7 jaar heeft ze gevochten tegen kanker. Straks gaat ze dood. Ze is al ver weg. Ik voel me heel sereen maar ook heel verdrietig en alleen. Ik kijk naar haar lieve gezicht, haar mooie handen en het lijkt of het niet echt is.
Ik mis haar nu al.
Lieve mama van me.
Ik kan best een steuntje gebruiken nu
Ik mis haar nu al.
Lieve mama van me.
Ik kan best een steuntje gebruiken nu
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
zaterdag 18 juli 2015 om 08:24
zaterdag 18 juli 2015 om 09:02
quote:felice71 schreef op 18 juli 2015 @ 02:03:
Haar ademhaling is zo naar, maar ze merkt het niet meer zeggen ze
Dat is afschuwelijk om te moeten horen hè? Dat geluid vind ik nog steeds een van de ergste geluiden die er is. Hopelijk heeft je moeder inmiddels rust gevonden, ik ben pas op de eerste pagina, lees zo verder.
Mijn vader overleed juist in de vroege ochtend toen we allemaal net even in slaap waren gevallen. Ik denk dat ik precies op dat moment wakker werd, alsof ik het voelde, en ik werd overmand door een enorme drang om weer te gaan slapen, alsof iemand me terug in bed duwde en zei: blijf slapen! En een paar tellen later kwam zijn vrouw binnen die net was wakker geworden om te vertellen dat hij net was overleden.
Ik denk daardoor soms bij mezelf dat wij misschien even weg móésten zijn. Hij was zo aan het vechten, voor ons. Zo kon hij misschien loslaten ofzo.
Klinkt heel sentimenteel allemaal, haha, ik ben normaal veel te nuchter om dat soort dingen te geloven, maar ik heb echt het idee gehad dat er 'meer' was die nacht, kan het niet goed uitleggen.
Nouja anyways, je moeder heeft haar strijd gestreden, ook al zijn er bij kanker geen winnaars en verliezers. Heel veel sterkte de komende tijd. Rouwen is klote
Haar ademhaling is zo naar, maar ze merkt het niet meer zeggen ze
Dat is afschuwelijk om te moeten horen hè? Dat geluid vind ik nog steeds een van de ergste geluiden die er is. Hopelijk heeft je moeder inmiddels rust gevonden, ik ben pas op de eerste pagina, lees zo verder.
Mijn vader overleed juist in de vroege ochtend toen we allemaal net even in slaap waren gevallen. Ik denk dat ik precies op dat moment wakker werd, alsof ik het voelde, en ik werd overmand door een enorme drang om weer te gaan slapen, alsof iemand me terug in bed duwde en zei: blijf slapen! En een paar tellen later kwam zijn vrouw binnen die net was wakker geworden om te vertellen dat hij net was overleden.
Ik denk daardoor soms bij mezelf dat wij misschien even weg móésten zijn. Hij was zo aan het vechten, voor ons. Zo kon hij misschien loslaten ofzo.
Klinkt heel sentimenteel allemaal, haha, ik ben normaal veel te nuchter om dat soort dingen te geloven, maar ik heb echt het idee gehad dat er 'meer' was die nacht, kan het niet goed uitleggen.
Nouja anyways, je moeder heeft haar strijd gestreden, ook al zijn er bij kanker geen winnaars en verliezers. Heel veel sterkte de komende tijd. Rouwen is klote
