Overig
alle pijlers
bij mijn moeder
zaterdag 18 juli 2015 om 01:33
Daar lig ik dan, in het bed in het ziekenhuis naast mijn moeder. Ruim 7 jaar heeft ze gevochten tegen kanker. Straks gaat ze dood. Ze is al ver weg. Ik voel me heel sereen maar ook heel verdrietig en alleen. Ik kijk naar haar lieve gezicht, haar mooie handen en het lijkt of het niet echt is.
Ik mis haar nu al.
Lieve mama van me.
Ik kan best een steuntje gebruiken nu
Ik mis haar nu al.
Lieve mama van me.
Ik kan best een steuntje gebruiken nu
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
zaterdag 18 juli 2015 om 10:26
quote:felice71 schreef op 18 juli 2015 @ 04:24:
Ik heb geprobeerd wat te slapen maar dat lukt niet. Ze is vrij rustig, bloedsomloop wordt al minder, kleur verandert.
Wonderlijk hoe ze steeds verder weg is. Ik troost me met de gedachte dat mijn vader zijn armen al naar haar uitstrektWat een mooie gedachte felice. Veel sterkte
Ik heb geprobeerd wat te slapen maar dat lukt niet. Ze is vrij rustig, bloedsomloop wordt al minder, kleur verandert.
Wonderlijk hoe ze steeds verder weg is. Ik troost me met de gedachte dat mijn vader zijn armen al naar haar uitstrektWat een mooie gedachte felice. Veel sterkte
zaterdag 18 juli 2015 om 10:27
dinsdag 21 juli 2015 om 21:47
Ze gleed weg in mijn armen als een engeltje.... ik heb haar gewassen en verzorgd... de volgende dag aangekleed en opgemaakt en vandaag de kist gesloten.
En nu, nu mis ik haar. Ze lag met een glimlach om haar ogen. Maar ik mis de twinkeltjes in haar ogen toen ze nog open waren. Ik leef in een roes...... mijn god wat mis ik haar! Waarom kan ik haar nou gewoon niet even bellen?!
En nu, nu mis ik haar. Ze lag met een glimlach om haar ogen. Maar ik mis de twinkeltjes in haar ogen toen ze nog open waren. Ik leef in een roes...... mijn god wat mis ik haar! Waarom kan ik haar nou gewoon niet even bellen?!
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
dinsdag 21 juli 2015 om 21:51
quote:felice71 schreef op 21 juli 2015 @ 21:47:
Ze gleed weg in mijn armen als een engeltje.... ik heb haar gewassen en verzorgd... de volgende dag aangekleed en opgemaakt en vandaag de kist gesloten.
En nu, nu mis ik haar. Ze lag met een glimlach om haar ogen. Maar ik mis de twinkeltjes in haar ogen toen ze nog open waren. Ik leef in een roes...... mijn god wat mis ik haar! Waarom kan ik haar nou gewoon niet even bellen?!
Heel veel sterkte.
Ze gleed weg in mijn armen als een engeltje.... ik heb haar gewassen en verzorgd... de volgende dag aangekleed en opgemaakt en vandaag de kist gesloten.
En nu, nu mis ik haar. Ze lag met een glimlach om haar ogen. Maar ik mis de twinkeltjes in haar ogen toen ze nog open waren. Ik leef in een roes...... mijn god wat mis ik haar! Waarom kan ik haar nou gewoon niet even bellen?!
Heel veel sterkte.
zaterdag 17 oktober 2015 om 22:50
Vannacht zijn er al drie maanden voorbij, het lijkt gisteren en ook of het nooit was. Haar huis is bijna leeg..en bij alles wat ik aanraak voel ik dat het van haar was. Ik voel me rot om alles wat ik weg doe maar kan het ook niet allemaal bewaren.
Ik mis haar, ik mis haar zo. Het leven gaat door maar het is net of er een donker wolkje meereist. Het is niet anders en toch wou ik dat het even 3 maanden geleden was en ik haar nog even kon vasthouden.
Ik mis haar, ik mis haar zo. Het leven gaat door maar het is net of er een donker wolkje meereist. Het is niet anders en toch wou ik dat het even 3 maanden geleden was en ik haar nog even kon vasthouden.
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
