Obsessief

23-07-2015 17:13 13 berichten
Alle reacties Link kopieren
Lieve allemaal,



Ik zit erg met mijzelf in de knoop en lijk er steeds dieper in te zakken. Alle adviezen en inzichten zijn echt meer dan welkom vandaar hier in een notendop mijn huidige situatie.



Sinds enkele maanden zit in noodgewongen thuis zonder werk. Hierdoor zijn onopgeloste emoties, irrationele gedachtes en oude demonen in alle hevigheid teruggekomen.

Hiervoor ben ik naar de huisarts gestapt en doorverwezen naar een psychotherapeut. Ivm vakantieperiode en een wachtlijst moet ik nog even geduld hebben voordat ik daarmee van start kan gaan. Maar gelukkig kan ik in de tussentijd met de praktijkbegeleider van de huisartsen praktijk aan de slag.



Buiten een aantal hardnekkige denkbeelden en een laag eigenwaarde is het ook zaak dat ik meer structuur en ritme in mijn leven krijg. Vandaar dat ik heb besloten om te zoeken naar een vrijwilligers functie.



Afijn, waar ik met name heel erg tegen aan loop en van schrik is het feit dat ik, sinds ik thuis zit, steeds obsessiever met mijn vriend bezig ben. Ik denk de hele dag aan hem, heb onredelijke verwachtingen en hierop veel teleurstellingen en ik laat zoveel van mijn gemoedstoestand aan hem afhangen.



Ik word gek van mijzelf en hij natuurlijk ook, help!
Alle reacties Link kopieren
Hoi qwerdy123,

Denk dat je zelf al op de goede weg bent, een nieuwe 'taak/daginvulling'. Mensen die niet goed in hun vel zitten gaan al snel stoppen met de 'normale' dingen. Terwijl het juist goed is om bezig te zijn, dat zal er ook voor zorgen dat je minder aan je vriend kan denken waardoor je vanzelf ook minder tijd hebt om obsessief bezig te zijn. Probeer een planning elke dag/week te maken en je daar ook aan te houden. Kijk hoeveel energie het je kost en las eventueel een extra rustpauze door waarbij je een boek oid gaat lezen.
Carpe Diem!
Hoewel het heel aantrekkelijk lijkt om aan het werk te gaan zodat je niet meer wordt geconfronteerd met je demonen, is het eigenlijk de bedoeling dat je die confrontatie wel aan gaat en er korte metten mee maakt, zodat je met een gerust hart verder kan met je leven. Doe je dat niet, dan blijven die demonen een heel leven bij je en ik kan me niet voorstellen dat dat de bedoeling is. Goed dat je er hulp bij hebt gezocht om er aan te werken, dat is het begin.

Loop jezelf niet voorbij en neem de tijd en de rust om vrede te vinden, onder andere door in therapie te gaan, maar ook door je leven te vullen met prettige zaken en geen geren en gevlieg vol verplichtingen, maar inderdaad met leuk vrijwilligerswerk, waar niet teveel van je wordt gevraagd.



Heftig, dit soort dingen. Ze kunnen je leven aardig zuur maken.
Alle reacties Link kopieren
Thnx voor de reacties!



Het maakt mij leven inderdaad erg zuur, wanhopig zelfs omdat ik er maar niet uit lijkt te komen.



Hebben jullie misschien nog tips zodat ik niet alles af laat hangen van mijn vriend en dat ik niet continue zo obsessief met hem bezig ben?
Alle reacties Link kopieren
misschien sporten?
Alle reacties Link kopieren
Heb ik inderdaad weer opgepakt deze week en helpt zeker (alleen nu tijdens de les en daarna pieker ik weer 'vrolijk' verder).
Misschien ben je zo obsessief met hem bezig om jezelf te vrijwaren van de zaken die je dwars zitten, daarom is het ook goed dat je in therapie gaat, dan zal je zien dat je je vriend ook vaker met rust kan laten.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou ook liever gisteren dan vandaag starten met therapie.



Hebben jullie misschien boekentips waarmee ik mij alvast kan inlezen?
Alle reacties Link kopieren
hou je je zo bezig met hem omdat je bang bent om hem anders te verliezen bijv? Waardoor je telkens weer met hem bezig bent? Snap je wat ik bedoel? Heb dat namelijk ook gehad! Bij mij kwam het door mijn OCD.
Alle reacties Link kopieren
Je wil grip hebben, denk ik. Grip krijgen is je oplossing. Los laten is je echte uitdaging. Er gebeurt totaal niets als je los laat, omdat je toch al niet had wat je vastgreep.



Maar iets in je kiest toch voor het vastgrijpen.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Ik ben niet bang om hem te verliezen. Sterker nog ik besef maar al te goed dat ik hem juist ga verliezen door mijn gedrag.



Ik denk inderdaad dat het met grip te maken heeft (in het verleden ook een eetprobleem gehad waarbij dat soort thema's naar voren kwam).



Hebben jullie ideeën hoe ik er ontspanner mee om kan gaan?

Stoppen met dat gepieker, irrationele gedachtes etc?
Alle reacties Link kopieren
Iemand?
Alle reacties Link kopieren
Bij mij werkte yoga/mindfulness om bepaalde zaken los te laten, maar dit is voor ieder anders natuurlijk.
ik ben zoals ik wil zijn en dat is goed

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven