Psyche
alle pijlers
Ben ik raar geworden?
dinsdag 18 augustus 2015 om 02:08
Mensen vinden me allemaal raar en ik neem ze het niet kwalijk.
Vrienden, familieleden, klasgenoten, collega's en zelfs leden op forums.
Ik weet dat ik soms buitengewone ideeën heb, maar toch kan ik er niks aan doen dat ik ze als normaal ben gaan zien.
Ik heb bijv vaak meer medelijden met een dader dn de slachtoffer. Stel dat een moordenaar levenslang vast moet zitten doordat diegene door akelige redenen dat als enige uitweg zag en nu voor eeuwig moet zitten. Zoals verkrachting or whatever.
Daarnaast denk ik de laatste tijd erg makkelijk over onderwerpen als prostituee en moorden.
Ik denk er vaak over en vraag me af hoe het is om een leven weg te nemen. Ik wil vaak weg lopen om een nieuwe leven te beginnen, helemaal alleen ergens in een warm klimaat. Al is het zonder geld of onderdak. Ik zie het dan wel allemaal.
Hoe kom ik van zulke ideeën af?
Moet ik meer gaan lezen om wat slimmer te worden want ik merk dat ik aan het doordraaien ben. Ik luister niet meer naar m'n omgeving als ze aan het praten zijn en als in reageer zeg in zomaar dingen die helemaal nergens oo slaan. Als ze vragen waarom ik dat zeg, antwoord ik dat ik maar wat zeg omdat ik daar zin in heb. Heel kinderachtig ja, maar ik weet het ook niet waarom ik dit doe. Ik ben er iig allemaal bewust van, nu nog drastisch m'n leven veranderen. Heb veel fases gehad in m'n leven, maar nu voel ik me gewoon dom terwijl voorheen dat absoluut niet het geval was. Denk te makkelijk over van alles en kan niet inleven in anderen of situaties.
Iemand die dir herkent? Ik zou graag alleen serieuze reacties wille zonder kwetsende woorden, want ik heb al vaak genoeg moeten aanhoren dat ik gek ben en naar stichting moet. Al is het niet letterlijk bedoel I guess.
Vrienden, familieleden, klasgenoten, collega's en zelfs leden op forums.
Ik weet dat ik soms buitengewone ideeën heb, maar toch kan ik er niks aan doen dat ik ze als normaal ben gaan zien.
Ik heb bijv vaak meer medelijden met een dader dn de slachtoffer. Stel dat een moordenaar levenslang vast moet zitten doordat diegene door akelige redenen dat als enige uitweg zag en nu voor eeuwig moet zitten. Zoals verkrachting or whatever.
Daarnaast denk ik de laatste tijd erg makkelijk over onderwerpen als prostituee en moorden.
Ik denk er vaak over en vraag me af hoe het is om een leven weg te nemen. Ik wil vaak weg lopen om een nieuwe leven te beginnen, helemaal alleen ergens in een warm klimaat. Al is het zonder geld of onderdak. Ik zie het dan wel allemaal.
Hoe kom ik van zulke ideeën af?
Moet ik meer gaan lezen om wat slimmer te worden want ik merk dat ik aan het doordraaien ben. Ik luister niet meer naar m'n omgeving als ze aan het praten zijn en als in reageer zeg in zomaar dingen die helemaal nergens oo slaan. Als ze vragen waarom ik dat zeg, antwoord ik dat ik maar wat zeg omdat ik daar zin in heb. Heel kinderachtig ja, maar ik weet het ook niet waarom ik dit doe. Ik ben er iig allemaal bewust van, nu nog drastisch m'n leven veranderen. Heb veel fases gehad in m'n leven, maar nu voel ik me gewoon dom terwijl voorheen dat absoluut niet het geval was. Denk te makkelijk over van alles en kan niet inleven in anderen of situaties.
Iemand die dir herkent? Ik zou graag alleen serieuze reacties wille zonder kwetsende woorden, want ik heb al vaak genoeg moeten aanhoren dat ik gek ben en naar stichting moet. Al is het niet letterlijk bedoel I guess.
dinsdag 18 augustus 2015 om 02:13
En naar het gesticht moeten is volgens mij wel letterlijk bedoelt. Zeker als je nadenkt over mensen te vermoorden.
Gaan wonen in een warm klimaat en het "dan wel zien"? Ik wens je veel succes. Maar daar is er geen sociale zekerheid. Dus geen werk = verhongeren.
Gaan lezen gaat je (ongelofelijk dat ik dit zeg) niet helpen. Zoek hulp!
Gaan wonen in een warm klimaat en het "dan wel zien"? Ik wens je veel succes. Maar daar is er geen sociale zekerheid. Dus geen werk = verhongeren.
Gaan lezen gaat je (ongelofelijk dat ik dit zeg) niet helpen. Zoek hulp!
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
dinsdag 18 augustus 2015 om 02:19
quote:randomgirl schreef op 18 augustus 2015 @ 02:14:
Ik had het over een moordenaar en haalde als voorbeeld naar boven dat een van z'n motieven had kunnen zijn dat die verkracht werd door de persoon of wat dan ook.
Dan had ik het woord verkrachter verkeerd.
Nieuwe vraag dan: welke moordenaar ken jij dat levenslang moet vastzitten? Want dat gebeurt niet in Nederland/België.
Ik had het over een moordenaar en haalde als voorbeeld naar boven dat een van z'n motieven had kunnen zijn dat die verkracht werd door de persoon of wat dan ook.
Dan had ik het woord verkrachter verkeerd.
Nieuwe vraag dan: welke moordenaar ken jij dat levenslang moet vastzitten? Want dat gebeurt niet in Nederland/België.
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
dinsdag 18 augustus 2015 om 02:24
Nou herkenbaar in die zin dat ik niet echt moet huilen als een verkrachter wordt vermoord. Voor de rest herken ik niet echt iets. Ja, soms afvragen hoe die mensen dat toch doen die soms in Spoorloos de hoofdrol spelen. Zonder wat dan ook op zak naar Verweggistan vertrekken en dan twee jaar later doodleuk bellen dat het goed met ze gaat. Gewoon zo de deur uitlopen.
Maar ik denk wel dat je eens professionele hulp moet inschakelen. Niemand is perfect normaal, we vallen allemaal binnen een groot grijs gebied. Maar als dat eigen gedrag zelfs jou in de weg gaat zitten en je weet niet hoe dit te doorbreken... Tsja, dan blijven er weinig smaken over om uit te kiezen.
Maar ik denk wel dat je eens professionele hulp moet inschakelen. Niemand is perfect normaal, we vallen allemaal binnen een groot grijs gebied. Maar als dat eigen gedrag zelfs jou in de weg gaat zitten en je weet niet hoe dit te doorbreken... Tsja, dan blijven er weinig smaken over om uit te kiezen.
anoniem_67700891efcbf wijzigde dit bericht op 18-08-2015 02:25
Reden: Woord vergeten
Reden: Woord vergeten
% gewijzigd
dinsdag 18 augustus 2015 om 02:26
quote:randomgirl schreef op 18 augustus 2015 @ 02:21:
Ik bedoelde het niet letterlijk. Maar als voorbeeld Amerika.
Je blijft maar aanpassen.
Dus jij hebt meer medelijden met een moordenaar dan met een slachtoffer? Tja, wat moet ik daar op zeggen?
Ik bedoelde het niet letterlijk. Maar als voorbeeld Amerika.
Je blijft maar aanpassen.
Dus jij hebt meer medelijden met een moordenaar dan met een slachtoffer? Tja, wat moet ik daar op zeggen?
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
dinsdag 18 augustus 2015 om 02:46
Gezien je vorige topics worstel je al veel langer met allerlei dingen.
Je denkt er ook al langer over om ergens een nieuw leven te beginnen, in één van je vorige topics wilde je zelfs naar Spanje gaan om prostituee te worden.
Dat je totaal geen besef hebt van wat dat voor consequenties dat kan hebben en hoe verkeerd dat kan uitpakken, vind ik wel zorgelijk ja.
Volgens mij heb je al eerder de tip gekregen om professionele hulp te zoeken.
Waarom heb je dat tot nu toe nog niet gedaan?
En wat dat inleven in anderen betreft: kan je dat helemaal niet? Kan je je bijvoorbeeld ook niet inleven in de gevoelens van mensen die dicht bij je staan, zoals familie of een goede vriendin?
Je denkt er ook al langer over om ergens een nieuw leven te beginnen, in één van je vorige topics wilde je zelfs naar Spanje gaan om prostituee te worden.
Dat je totaal geen besef hebt van wat dat voor consequenties dat kan hebben en hoe verkeerd dat kan uitpakken, vind ik wel zorgelijk ja.
Volgens mij heb je al eerder de tip gekregen om professionele hulp te zoeken.
Waarom heb je dat tot nu toe nog niet gedaan?
En wat dat inleven in anderen betreft: kan je dat helemaal niet? Kan je je bijvoorbeeld ook niet inleven in de gevoelens van mensen die dicht bij je staan, zoals familie of een goede vriendin?
dinsdag 18 augustus 2015 om 02:54
quote:equivokee schreef op 18 augustus 2015 @ 02:46:
Gezien je vorige topics worstel je al veel langer met allerlei dingen.
Je denkt er ook al langer over om ergens een nieuw leven te beginnen, in één van je vorige topics wilde je zelfs naar Spanje gaan om prostituee te worden.
Dat je totaal geen besef hebt van wat dat voor consequenties dat kan hebben en hoe verkeerd dat kan uitpakken, vind ik wel zorgelijk ja.
Volgens mij heb je al eerder de tip gekregen om professionele hulp te zoeken.
Waarom heb je dat tot nu toe nog niet gedaan?
En wat dat inleven in anderen betreft: kan je dat helemaal niet? Kan je je bijvoorbeeld ook niet inleven in de gevoelens van mensen die dicht bij je staan, zoals familie of een goede vriendin?
Nee klopt. Laatst had ik er weer met me zus over waardoor ik dacht eindelijk te beseffen dat het echt geen goed plan is doordat ze me vertelde dat het toch veel beter is om gedult te hebben, wachten totdat je afgestudeerd bent en goed verdiend of tijdens je stage. Maar na een aantal dagen kreeg ik weer de drang en behoefte, op avontuur gaan lijkt me een droom.
Ik vind het ook raar dat ik gewoon niet aan de consequenties denk, dat komt denk ik ook wel doordat ik gewend ben alle ellendige gedachten weg te stoppen. Ik denk er gewoon niet aan zodra ik weet dat negatief is, alleen aan de positieve kanten.
Nee ook niet echt in familieleden, moet wel zeggen een tijd geleden nog wel hoor. Denk dat dit komt doordat ik vroeger heel erg overdreven omging met de gevoelens van anderen. Ik zat er elke dag mee en kon het verdragen. Totdat ik er zelf gek van werd.
En op een gegeven ben ik gaan nadenken en ben ik tot het volgende komen: " niet meer nadenken/piekeren, egoïstisch worden en alles positief denken. Denk dat een beetje verkeerd heeft uitgepakt?
Gezien je vorige topics worstel je al veel langer met allerlei dingen.
Je denkt er ook al langer over om ergens een nieuw leven te beginnen, in één van je vorige topics wilde je zelfs naar Spanje gaan om prostituee te worden.
Dat je totaal geen besef hebt van wat dat voor consequenties dat kan hebben en hoe verkeerd dat kan uitpakken, vind ik wel zorgelijk ja.
Volgens mij heb je al eerder de tip gekregen om professionele hulp te zoeken.
Waarom heb je dat tot nu toe nog niet gedaan?
En wat dat inleven in anderen betreft: kan je dat helemaal niet? Kan je je bijvoorbeeld ook niet inleven in de gevoelens van mensen die dicht bij je staan, zoals familie of een goede vriendin?
Nee klopt. Laatst had ik er weer met me zus over waardoor ik dacht eindelijk te beseffen dat het echt geen goed plan is doordat ze me vertelde dat het toch veel beter is om gedult te hebben, wachten totdat je afgestudeerd bent en goed verdiend of tijdens je stage. Maar na een aantal dagen kreeg ik weer de drang en behoefte, op avontuur gaan lijkt me een droom.
Ik vind het ook raar dat ik gewoon niet aan de consequenties denk, dat komt denk ik ook wel doordat ik gewend ben alle ellendige gedachten weg te stoppen. Ik denk er gewoon niet aan zodra ik weet dat negatief is, alleen aan de positieve kanten.
Nee ook niet echt in familieleden, moet wel zeggen een tijd geleden nog wel hoor. Denk dat dit komt doordat ik vroeger heel erg overdreven omging met de gevoelens van anderen. Ik zat er elke dag mee en kon het verdragen. Totdat ik er zelf gek van werd.
En op een gegeven ben ik gaan nadenken en ben ik tot het volgende komen: " niet meer nadenken/piekeren, egoïstisch worden en alles positief denken. Denk dat een beetje verkeerd heeft uitgepakt?
dinsdag 18 augustus 2015 om 03:07
quote:randomgirl schreef op 18 augustus 2015 @ 02:54:
[...]
Ik vind het ook raar dat ik gewoon niet aan de consequenties denk, dat komt denk ik ook wel doordat ik gewend ben alle ellendige gedachten weg te stoppen. Ik denk er gewoon niet aan zodra ik weet dat negatief is, alleen aan de positieve kanten.
Nee ook niet echt in familieleden, moet wel zeggen een tijd geleden nog wel hoor. Denk dat dit komt doordat ik vroeger heel erg overdreven omging met de gevoelens van anderen. Ik zat er elke dag mee en kon het verdragen. Totdat ik er zelf gek van werd.
En op een gegeven ben ik gaan nadenken en ben ik tot het volgende komen: " niet meer nadenken/piekeren, egoïstisch worden en alles positief denken. Denk dat een beetje verkeerd heeft uitgepakt?
Als ik het zo lees, beschik je dus wel degelijk over inlevingsvermogen, maar lukt het je niet om met alle nare gevoelens om te gaan. Klopt dat? Dat is iets waarvoor je hulp zou kunnen zoeken. Door al je gevoelens weg te stoppen ga je je ook niet beter voelen toch? Je geeft zelf al aan dat het niet allemaal lekker loopt, en doordat je vermijdt om aan negatieve consequenties van je daden te denken, kan je jezelf in gevaar brengen.
Een hulpverlener kan je leren om op een andere manier met je gevoelens om te gaan. En nee, ik zeg dus niet dat je gek bent, maar wel dat het misschien een goed idee is om met iemand te gaan praten die je hierbij kan helpen.
[...]
Ik vind het ook raar dat ik gewoon niet aan de consequenties denk, dat komt denk ik ook wel doordat ik gewend ben alle ellendige gedachten weg te stoppen. Ik denk er gewoon niet aan zodra ik weet dat negatief is, alleen aan de positieve kanten.
Nee ook niet echt in familieleden, moet wel zeggen een tijd geleden nog wel hoor. Denk dat dit komt doordat ik vroeger heel erg overdreven omging met de gevoelens van anderen. Ik zat er elke dag mee en kon het verdragen. Totdat ik er zelf gek van werd.
En op een gegeven ben ik gaan nadenken en ben ik tot het volgende komen: " niet meer nadenken/piekeren, egoïstisch worden en alles positief denken. Denk dat een beetje verkeerd heeft uitgepakt?
Als ik het zo lees, beschik je dus wel degelijk over inlevingsvermogen, maar lukt het je niet om met alle nare gevoelens om te gaan. Klopt dat? Dat is iets waarvoor je hulp zou kunnen zoeken. Door al je gevoelens weg te stoppen ga je je ook niet beter voelen toch? Je geeft zelf al aan dat het niet allemaal lekker loopt, en doordat je vermijdt om aan negatieve consequenties van je daden te denken, kan je jezelf in gevaar brengen.
Een hulpverlener kan je leren om op een andere manier met je gevoelens om te gaan. En nee, ik zeg dus niet dat je gek bent, maar wel dat het misschien een goed idee is om met iemand te gaan praten die je hierbij kan helpen.
dinsdag 18 augustus 2015 om 03:52
Lieve schat je hebt wel echt hulp nodig. Een of andere therapie die jou helpt de gevoelens van anderen en van jezelf in het juiste perspectief te plaatsen. Misschien ben je juist super gevoelig en voel je anderen haarfijn aan. Je reacties daarop zijn wel 'ongepast' omdat je niet goed weet hoe je de gevoelens van anderen zou kunnen interpreteren. Ergens zit dus een discrepantie tussen die twee.
De vastheid die je zoekt is even groot als de veranderlijkheid waar jij naar verlangt
dinsdag 18 augustus 2015 om 04:07
quote:equivokee schreef op 18 augustus 2015 @ 03:07:
[...]
Als ik het zo lees, beschik je dus wel degelijk over inlevingsvermogen, maar lukt het je niet om met alle nare gevoelens om te gaan. Klopt dat? Dat is iets waarvoor je hulp zou kunnen zoeken. Door al je gevoelens weg te stoppen ga je je ook niet beter voelen toch? Je geeft zelf al aan dat het niet allemaal lekker loopt, en doordat je vermijdt om aan negatieve consequenties van je daden te denken, kan je jezelf in gevaar brengen.
Een hulpverlener kan je leren om op een andere manier met je gevoelens om te gaan. En nee, ik zeg dus niet dat je gek bent, maar wel dat het misschien een goed idee is om met iemand te gaan praten die je hierbij kan helpen.
Nee dat klopt. Ik zie nu ook in wat voor gevaar het heeft opgeleverd om helemaal nergens bij stil te staan waar ik al bij voorbaat weet dat het negatieve energie oplevert. Ik blokkeer gewoon en kan er niets van opnemen. Zo ver gegaan dat ik het gewoon niet meer kan denk ik.
Dat heb ik ook wel vaker gehoord van vrienden. Ze vinden dat ik nog foute keuzes kan maken doordat ik simpelweg niet meer nadenk over de gevolgen en ook niet blijf doen. Het lijkt alsof ik zo ver weg ben verwijderd van de realiteit.
Nou thankgod dan. Een hulpverlener ? Ik vind dat zo super eng, vooral de eerste stap kan ik gewoon niet zetten. Heb wel eens eerder geprobeerd via het net een therapeute te spreken maar dat bracht niet zo veel op en voelde me erdoor nog meer onbegrepen. Ik weet het niet, heb het hier over gehad met een vriendin ook en die vond het onzin. Met een hulpverlener moet je helemaal vanaf het begin teruggaan, terwijl een bekende al bekend is met je geschiedenis en het beste in joh situatie kan kijken.
Moet gewoon aan me zelf werken. Maar hoe ik van m'n rare gedachtes ga afkomen en die rare behoeftes. Misschien toch een goed idee bezig te houden met mediteren, lezen en het geloof oppakken. Doordat ik dat allemaal heb verwaarloosd ken ik geen grenzen meer en zijn mijn gevoelens uitgeschakeld. Ik heb me nog nooit zo verward gevoeld. Ik wil gewoon ook niet terug gaan naar hoe ik vroeger was, stond continu stil bij de realiteit wat me droevig maakte en ook voor veel vraagtekens zorgde. Weet even niet wat het beste voor me is. Die balans zoeken en ernaar werken.
[...]
Als ik het zo lees, beschik je dus wel degelijk over inlevingsvermogen, maar lukt het je niet om met alle nare gevoelens om te gaan. Klopt dat? Dat is iets waarvoor je hulp zou kunnen zoeken. Door al je gevoelens weg te stoppen ga je je ook niet beter voelen toch? Je geeft zelf al aan dat het niet allemaal lekker loopt, en doordat je vermijdt om aan negatieve consequenties van je daden te denken, kan je jezelf in gevaar brengen.
Een hulpverlener kan je leren om op een andere manier met je gevoelens om te gaan. En nee, ik zeg dus niet dat je gek bent, maar wel dat het misschien een goed idee is om met iemand te gaan praten die je hierbij kan helpen.
Nee dat klopt. Ik zie nu ook in wat voor gevaar het heeft opgeleverd om helemaal nergens bij stil te staan waar ik al bij voorbaat weet dat het negatieve energie oplevert. Ik blokkeer gewoon en kan er niets van opnemen. Zo ver gegaan dat ik het gewoon niet meer kan denk ik.
Dat heb ik ook wel vaker gehoord van vrienden. Ze vinden dat ik nog foute keuzes kan maken doordat ik simpelweg niet meer nadenk over de gevolgen en ook niet blijf doen. Het lijkt alsof ik zo ver weg ben verwijderd van de realiteit.
Nou thankgod dan. Een hulpverlener ? Ik vind dat zo super eng, vooral de eerste stap kan ik gewoon niet zetten. Heb wel eens eerder geprobeerd via het net een therapeute te spreken maar dat bracht niet zo veel op en voelde me erdoor nog meer onbegrepen. Ik weet het niet, heb het hier over gehad met een vriendin ook en die vond het onzin. Met een hulpverlener moet je helemaal vanaf het begin teruggaan, terwijl een bekende al bekend is met je geschiedenis en het beste in joh situatie kan kijken.
Moet gewoon aan me zelf werken. Maar hoe ik van m'n rare gedachtes ga afkomen en die rare behoeftes. Misschien toch een goed idee bezig te houden met mediteren, lezen en het geloof oppakken. Doordat ik dat allemaal heb verwaarloosd ken ik geen grenzen meer en zijn mijn gevoelens uitgeschakeld. Ik heb me nog nooit zo verward gevoeld. Ik wil gewoon ook niet terug gaan naar hoe ik vroeger was, stond continu stil bij de realiteit wat me droevig maakte en ook voor veel vraagtekens zorgde. Weet even niet wat het beste voor me is. Die balans zoeken en ernaar werken.
dinsdag 18 augustus 2015 om 04:40
quote:randomgirl schreef op 18 augustus 2015 @ 04:07:
[...]
Nee dat klopt. Ik zie nu ook in wat voor gevaar het heeft opgeleverd om helemaal nergens bij stil te staan waar ik al bij voorbaat weet dat het negatieve energie oplevert. Ik blokkeer gewoon en kan er niets van opnemen. Zo ver gegaan dat ik het gewoon niet meer kan denk ik.
Dat heb ik ook wel vaker gehoord van vrienden. Ze vinden dat ik nog foute keuzes kan maken doordat ik simpelweg niet meer nadenk over de gevolgen en ook niet blijf doen. Het lijkt alsof ik zo ver weg ben verwijderd van de realiteit.
Nou thankgod dan. Een hulpverlener ? Ik vind dat zo super eng, vooral de eerste stap kan ik gewoon niet zetten. Heb wel eens eerder geprobeerd via het net een therapeute te spreken maar dat bracht niet zo veel op en voelde me erdoor nog meer onbegrepen. Ik weet het niet, heb het hier over gehad met een vriendin ook en die vond het onzin. Met een hulpverlener moet je helemaal vanaf het begin teruggaan, terwijl een bekende al bekend is met je geschiedenis en het beste in joh situatie kan kijken.
Moet gewoon aan me zelf werken. Maar hoe ik van m'n rare gedachtes ga afkomen en die rare behoeftes. Misschien toch een goed idee bezig te houden met mediteren, lezen en het geloof oppakken. Doordat ik dat allemaal heb verwaarloosd ken ik geen grenzen meer en zijn mijn gevoelens uitgeschakeld. Ik heb me nog nooit zo verward gevoeld. Ik wil gewoon ook niet terug gaan naar hoe ik vroeger was, stond continu stil bij de realiteit wat me droevig maakte en ook voor veel vraagtekens zorgde. Weet even niet wat het beste voor me is. Die balans zoeken en ernaar werken.
Wat wil je nu horen?
Hulp wil je blijkbaar niet zoeken. Dan blijft het zo, niet?
En een bekende kan je situatie beter inschatten?
Welk diploma heeft die vriendin van je? Opnieuw, jij kunt beter eens met de huisarts gaan praten ipv alles van jouw vrienden aan te nemen.
[...]
Nee dat klopt. Ik zie nu ook in wat voor gevaar het heeft opgeleverd om helemaal nergens bij stil te staan waar ik al bij voorbaat weet dat het negatieve energie oplevert. Ik blokkeer gewoon en kan er niets van opnemen. Zo ver gegaan dat ik het gewoon niet meer kan denk ik.
Dat heb ik ook wel vaker gehoord van vrienden. Ze vinden dat ik nog foute keuzes kan maken doordat ik simpelweg niet meer nadenk over de gevolgen en ook niet blijf doen. Het lijkt alsof ik zo ver weg ben verwijderd van de realiteit.
Nou thankgod dan. Een hulpverlener ? Ik vind dat zo super eng, vooral de eerste stap kan ik gewoon niet zetten. Heb wel eens eerder geprobeerd via het net een therapeute te spreken maar dat bracht niet zo veel op en voelde me erdoor nog meer onbegrepen. Ik weet het niet, heb het hier over gehad met een vriendin ook en die vond het onzin. Met een hulpverlener moet je helemaal vanaf het begin teruggaan, terwijl een bekende al bekend is met je geschiedenis en het beste in joh situatie kan kijken.
Moet gewoon aan me zelf werken. Maar hoe ik van m'n rare gedachtes ga afkomen en die rare behoeftes. Misschien toch een goed idee bezig te houden met mediteren, lezen en het geloof oppakken. Doordat ik dat allemaal heb verwaarloosd ken ik geen grenzen meer en zijn mijn gevoelens uitgeschakeld. Ik heb me nog nooit zo verward gevoeld. Ik wil gewoon ook niet terug gaan naar hoe ik vroeger was, stond continu stil bij de realiteit wat me droevig maakte en ook voor veel vraagtekens zorgde. Weet even niet wat het beste voor me is. Die balans zoeken en ernaar werken.
Wat wil je nu horen?
Hulp wil je blijkbaar niet zoeken. Dan blijft het zo, niet?
En een bekende kan je situatie beter inschatten?
Welk diploma heeft die vriendin van je? Opnieuw, jij kunt beter eens met de huisarts gaan praten ipv alles van jouw vrienden aan te nemen.
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
dinsdag 18 augustus 2015 om 06:45
jeetje even geloept, maar weet niet waar ik moet beginnen. Je bent 17, Marokkaanse achtergrond, misschien lesbisch, je hebt 3 jaar een vrouw obsessief gevolgd, je wilt prostituee worden en aan een studie beginnen, maar misschien ook wel naar een ander land, je houdt van de duivel en dan dit topic. huhmm, vind je het zelf raar dat mensen je een tikkeltje vreemd vinden of is school nog niet begonnen.
dinsdag 18 augustus 2015 om 07:25
Tijd voor een bezoekje aan je huisarts en zorg ervoor dat je direct doorgestuurd wordt. Laat de ha op dat moment contact leggen met een psychiater zodat je een afspraak thuis gezonden krijgt. Zo geef je het uit handen en hoef je niet zelf stappen te ondernemen muv naar de ha.
Ik denk dat je echt Hulp nodig hebt.
Ik denk dat je echt Hulp nodig hebt.
anoniem_144312 wijzigde dit bericht op 18-08-2015 14:26
Reden: Tikfout
Reden: Tikfout
% gewijzigd
dinsdag 18 augustus 2015 om 07:34
Je bent op een leeftijd waarop psychische problemen vaak naar buiten komen. Het goede nieuws is dat je ook op de leeftijd bent waarbij die problemen nog goed opgepakt kunnen worden, zodat erger wordt voorkomen. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen, is hulp zoeken. Of je doet dat niet, laat het groter en erger worden, en verpest daarmee al je kansen op een mooie toekomst. Het is maar net wat je wil....
dinsdag 18 augustus 2015 om 08:09
Misschien heb je een levendige fantasie en ga je teveel op in bepaalde tv programma's en films. Waar kijk jij graag naar op tv? Zoals je jezelf beschrijft, ik kan me niet voorstellen dat je echt zo bent. Je lijkt me idd in de war. Je bent erg jong, krijg je genoeg liefde en aandacht? Want daar maak ik me een beetje zorgen om. Soms gaan mensen dingen wat overdrijven omdat ze zo graag aandacht en liefde willen, zou dat bij jou aan de hand kunnen zijn? Daar kunnen mensen je mee helpen maar dan moet je het wel een kans geven.
Laat aan je naasten wat duidelijker horen dat je hulp nodig hebt. Want ik denk dat ze het niet zien of begrijpen. En het gaat helemaal niet goed met je.
Kun je met iemand praten die je vertrouwt? Op scholen zijn vaak vertrouwenspersonen, die mogen aan niemand vertellen wat jij ze vertelt. Ik heb zomaar het idee dat er nog veel meer is waar jij mee zit. Kom op, meid, laat je helpen want daar zijn die mensen voor en ze doen het graag. Je kunt ook alleen naar de huisarts van je ouders, die mag je ouders niks vertellen als jij dat niet wilt. Doen hoor. Sterkte.
Laat aan je naasten wat duidelijker horen dat je hulp nodig hebt. Want ik denk dat ze het niet zien of begrijpen. En het gaat helemaal niet goed met je.
Kun je met iemand praten die je vertrouwt? Op scholen zijn vaak vertrouwenspersonen, die mogen aan niemand vertellen wat jij ze vertelt. Ik heb zomaar het idee dat er nog veel meer is waar jij mee zit. Kom op, meid, laat je helpen want daar zijn die mensen voor en ze doen het graag. Je kunt ook alleen naar de huisarts van je ouders, die mag je ouders niks vertellen als jij dat niet wilt. Doen hoor. Sterkte.
dinsdag 18 augustus 2015 om 08:11
dinsdag 18 augustus 2015 om 08:13
dinsdag 18 augustus 2015 om 08:51
Medelijden met een moordenaar? Ze krijgen zelden levenslang zelfs niet bij een dubbele moord. De slachtoffers hebben wel levenslang. Beeld je eens echt in dat jij na een jaar of 11 de moordenaar van een geliefde van je weer vrolijk tegen komt op straat. Met die mensen zou je compassie moeten hebben.
