Alleen voelen

Voor een tijd terug heb ik na een heftige relatie mijn huis moeten opgeven en weer bij ouders in moeten trekken, omdat ex me niet met rust liet en ik niet veilig was.

Ook zit ik nu al zeker een jaar zonder werk (ik heb geleerd voor leerkracht) vorig jaar door al het gedoe te weinig achter werk aan kunnen zitten. Inmiddels heb ik een halve dag gekregen op een school, maar dat is natuurlijk niet genoeg om een nieuwe start te kunnen maken.



Ik ben druk bezig met het vinden van een baan, ga achter werk aan en laat weten dat ik beschikbaar ben voor invallen, maar het wil nog niet echt lukken en die uitzichtloosheid dat nekt mij. Voel alsof ik niks heb. Anderen van mijn leeftijd krijgen een relatie, krijgen kinderen of hebben in ieder geval een baan en eigen huis. Ik heb niks van dat alles, enig wat ik zou willen is een baan waardoor ik weer een start voor mezelf kan maken.



Ik vind momenteel geen enkele aansluiting met mensen. Ik zit nog vol verdriet en emoties van mijn vorige relatie en kan dat bij niemand kwijt. Ik wil er wel over praten en als ik er dan over begin dan haken mensen al snel af en dus hou ik me maar stil. Ook mijn ouders weten niet wat te doen met mij als ik erover praat gaan ze wat anders doen en sluiten zich af en ik blijf achter met mijn verdriet. Ik begrijp het wel van mijn ouders, ze kunnen ook niks voor mij doen en ik weet dat ze daar moeite mee hebben, want ze vinden deze situatie ook niet leuk voor mij, maar enige wat ik zou willen is dat ik mijn verdriet ergens kwijt kan. Ik praat nu maar niet meer, doe alsof alles goed gaat, terwijl ik behoefte heb aan wat begrip en een schouder om op te huilen en ik me even niet zo sterk hoef voor te doen. dat is misschien ook wel het probleem mijn omgeving heeft niet in de gaten dat ik me niet happy voel, maar als ik dan iets wil vertellen wordt er niet geluisterd. Dat maakt dat ik me heel erg geïsoleerd en alleen voel en dat niks wil lukken. Nu probeer ik optimistisch te blijven, maar dat is soms gewoon heel moeilijk.



Weet niet wat ik hiermee wil, even mijn beklag doen denk ik en misschien kunnen jullie voor mij relativeren, want het lukt met momenteel gewoon niet.

Dank je wel voor de lieve reacties. Ik weet dat ik hier ook iets mee moet doen. vandaag voel ik me weer iets beter, kan weer wat beter relativeren. Gaat echt nog met ups en downs.

Probeer mezelf bezig te houden, zodat ik niet zoveel ga piekeren.



Ik ben leerkracht in bo, in deze regio is er sprake van krimp, waardoor een vaste baan en meer zekerheid erg lastig te vinden is. Heb ook al zitten denken om me te gaan omscholen. maar weet niet zo goed wat ik dan wel zou willen.