Kinderen
alle pijlers
Spijt?
vrijdag 28 augustus 2015 om 07:35
Ik heb geen kinderen. Nu ben ik 42 en echt over datum. Ik weet dus dat ik iemand ben zonder kinderen. En opeens heb ik daar last van. Wat ik dacht klopt niet, ik dacht dat ik niet een leuke moeder zou zijn. Dat zou ik wel zijn. Ik zou zelfs een hele leuke moeder zijn.
..tja ik kan lullen wat ik wil...ik heb gedachtes die gaan over spijt van mijn keuze om geen kind te krijgen. Aan de andere kant ben ik er ook heel blij mee, want ik kan elke kant op die ik wil.
Wat wil ik hier? Ik hoop op reacties van mensen die dit begrijpen en ik hoop daar van iets te kunnen leren.
..tja ik kan lullen wat ik wil...ik heb gedachtes die gaan over spijt van mijn keuze om geen kind te krijgen. Aan de andere kant ben ik er ook heel blij mee, want ik kan elke kant op die ik wil.
Wat wil ik hier? Ik hoop op reacties van mensen die dit begrijpen en ik hoop daar van iets te kunnen leren.
vrijdag 28 augustus 2015 om 22:56
Ik denk zelfs dat of een vrouw nu wel of geen kinderen heeft, er een moment komt dat ze zich beseft: nu komt er echt geen kind (meer bij).
En dat heeft dan niet zozeer te maken met het gemis van dat kind dat er niet is, maar alles met het afscheid nemen van een levensfase (vruchtbaar zijn, mogelijkheden die open liggen), en het ingaan van een nieuwe fase (dit is het dan, zo ziet mijn leven eruit).
En dat heeft dan niet zozeer te maken met het gemis van dat kind dat er niet is, maar alles met het afscheid nemen van een levensfase (vruchtbaar zijn, mogelijkheden die open liggen), en het ingaan van een nieuwe fase (dit is het dan, zo ziet mijn leven eruit).
vrijdag 28 augustus 2015 om 23:12
quote:Dubbus schreef op 28 augustus 2015 @ 22:56:
Ik denk zelfs dat of een vrouw nu wel of geen kinderen heeft, er een moment komt dat ze zich beseft: nu komt er echt geen kind (meer bij).
En dat heeft dan niet zozeer te maken met het gemis van dat kind dat er niet is, maar alles met het afscheid nemen van een levensfase (vruchtbaar zijn, mogelijkheden die open liggen), en het ingaan van een nieuwe fase (dit is het dan, zo ziet mijn leven eruit).Mooi gezegd, herkenbaar ook.
Ik denk zelfs dat of een vrouw nu wel of geen kinderen heeft, er een moment komt dat ze zich beseft: nu komt er echt geen kind (meer bij).
En dat heeft dan niet zozeer te maken met het gemis van dat kind dat er niet is, maar alles met het afscheid nemen van een levensfase (vruchtbaar zijn, mogelijkheden die open liggen), en het ingaan van een nieuwe fase (dit is het dan, zo ziet mijn leven eruit).Mooi gezegd, herkenbaar ook.
vrijdag 28 augustus 2015 om 23:15
quote:Dubbus schreef op 28 augustus 2015 @ 22:56:
Ik denk zelfs dat of een vrouw nu wel of geen kinderen heeft, er een moment komt dat ze zich beseft: nu komt er echt geen kind (meer bij).
En dat heeft dan niet zozeer te maken met het gemis van dat kind dat er niet is, maar alles met het afscheid nemen van een levensfase (vruchtbaar zijn, mogelijkheden die open liggen), en het ingaan van een nieuwe fase (dit is het dan, zo ziet mijn leven eruit).Dat zou echt heel goed kunnen!!
Ik denk zelfs dat of een vrouw nu wel of geen kinderen heeft, er een moment komt dat ze zich beseft: nu komt er echt geen kind (meer bij).
En dat heeft dan niet zozeer te maken met het gemis van dat kind dat er niet is, maar alles met het afscheid nemen van een levensfase (vruchtbaar zijn, mogelijkheden die open liggen), en het ingaan van een nieuwe fase (dit is het dan, zo ziet mijn leven eruit).Dat zou echt heel goed kunnen!!
zaterdag 29 augustus 2015 om 00:06
quote:fashionvictim schreef op 28 augustus 2015 @ 10:24:
Wat een onzinpost, Meiroosje. Vooral dit stuk:
Er is een lichtpuntje: je hoeft het pas te doen aan het einde van je leven. Tot die tijd, kan jij volop in het leven staan, mensen ontmoeten en banden smeden die je op je ouwe dag, als jij in een of andere woonvorm zit en die leuke ziekenbroeder langskomt om je medicijnen te geven, nog altijd zal voelen. Jij maakt je leven, jij maakt jezelf gelukkig.
Kijk even om je heen naar hoeveel mensen geen "einde van hun leven" of "ouwe dag" halen.
Bah, ik word er echt een beetje pissig van. Semi-spirituele kwatsch.Ik vind het juist een mooie troostgevende post van Meiroosje. De strekking daarvan begrijp ik wel.
Wat een onzinpost, Meiroosje. Vooral dit stuk:
Er is een lichtpuntje: je hoeft het pas te doen aan het einde van je leven. Tot die tijd, kan jij volop in het leven staan, mensen ontmoeten en banden smeden die je op je ouwe dag, als jij in een of andere woonvorm zit en die leuke ziekenbroeder langskomt om je medicijnen te geven, nog altijd zal voelen. Jij maakt je leven, jij maakt jezelf gelukkig.
Kijk even om je heen naar hoeveel mensen geen "einde van hun leven" of "ouwe dag" halen.
Bah, ik word er echt een beetje pissig van. Semi-spirituele kwatsch.Ik vind het juist een mooie troostgevende post van Meiroosje. De strekking daarvan begrijp ik wel.
I am Spaaartaaacus.
zaterdag 29 augustus 2015 om 00:35
Hier ook geen kinderwens, ben nu 30. Ook ik zie bekenden rond me zwanger of al met kinderen. Al van mijn 10e zag ik het huisje- boompje- beestje plaatje niet voor me. Trouwen wilde ik ook niet. Mijn toenmalige vriendinnen zeiden dat je daar later heel anders over denkt. Ja, zij wel. Een aantal hebben al een kind, degen die dat niet hebben wonen wel samen. Ik beide niet. Heb ook nog geen echte relatie gehad. Samen plannen maken, echt elkaars maatje zijn, zin hebben in HEM, dat ken ik niet. De keren dat ik eens kort een vriendje had, vond ik maar vermoeiend. Ik snapte niet wat er zo leuk aan verkering was. Aanpassen houd ik niet lang vol. Er mag zeker verschil zijn, moet er niet aan denken om alles samen te doen. Maar ik moet toch wel een beetje op dezelfde golflengte zitten. Als ik ooit iemand vind, zal het ook latten worden. Ineens kan het over zijn en wil niet op straat staan. Aan daten doe ik niet, ik wil dat het spontaan gebeurt. Mijn huidige vriendinnen kwam ik ook tegen toen ik niet zocht. Ik heb nooit zo geloofd dat er voor iedereen een ware is. Vind het wel toevallig dat ik inderdaad nog niemand heb en vroegere vriendinnen wel. Moet je er echt in geloven? Ik ben een einzelgänger heb vergeleken met veel anderen best een saai leven. Ben een huismus, doe simpel werk (kan slecht tegen stress), geen reizigerstype (veranderingen) Mijn dagen lijken erg op elkaar, maar dat geeft me juist rust. Net als wandelen in de natuur.
Ik heb een paar vriendinnen en een paar leuke collega's. Vind het wel goed. Een man kan ik al niet constant om me heen verdragen, laat staan een kind dat jaren afhankelijk is van je. Vind ook alleen bepaalde karakters leuk en denk gauw: Wat als...? Tot slot de angst voor het lichamelijke. Je zou maar net die persoon zijn waarbij het misgaat of die er iets aan overhoudt.
Ik heb een paar vriendinnen en een paar leuke collega's. Vind het wel goed. Een man kan ik al niet constant om me heen verdragen, laat staan een kind dat jaren afhankelijk is van je. Vind ook alleen bepaalde karakters leuk en denk gauw: Wat als...? Tot slot de angst voor het lichamelijke. Je zou maar net die persoon zijn waarbij het misgaat of die er iets aan overhoudt.
zaterdag 29 augustus 2015 om 00:55
Nou hondenmens, daar is absoluut niets mis mee. Als jij dat zo voelt dan is dat gewoon zo en als jij zo gelukkig leeft is dat helemaal prima. Echter de buitenwereld zal het vreemd vinden, mensen vinden toch dat je aan een bepaald plaatje moet voldoen en anders ben je raar. Maar ja wie beslist nu eigenlijk wat raar is denk ik dan maar zo. Iedereen is anders, iedereen heeft een andere referentiekader.
Misschien vind je ooit iemand, maar misschien ook wel niet, maakt het je minder gelukkig? Ik denk het niet eerlijk gezegd.
Wat ik altijd zo lastig vind is dat mensen een bepaald beeld hebben en als je afwijkt van de norm dan laten ze je dat vaak merken, althans bij mij wel. Misschien herken je het wel dat mensen je zo nodig aan de man willen helpen, dus denken dat hun wens ook jouw wens is.
Veel herken ik in je verhaal, ben ook een einzelganger en dat van dat lichamelijke, ook absoluut en natuurmens....me to! Ik heb denk ik tokofobie (had ik ook nog nooit eerder van gehoord maar sinds kort wel). Mijn man zei altijd: ik zou echt nooit zwanger willen worden en willen baren, daar ben ik heel eerlijk in en ik kan me zo voorstellen dat jij dat niet wilt. Spijker op zijn kop!
Sommigen zijn zo luchtig over zaken, daar kan ik best wel eens jaloers op zijn, maar dat is een karakterverschil denk ik dan. We zijn niet allemaal eender en dat maakt ook dat mensen soms het idee hebben dat hun luchtigheid ook bij jou moet horen. Maar ja als je niet zo bent, als je zoals ik je zorgen maakt om het milieu en het klimaat, als je beren op de weg ziet voor de toekomst....tja dat zit nu eenmaal in mij, evenals het in jouw zit dat je aanpassen niet volhoudt. En ik lees ouders die luchtig kunnen zijn, heerlijk! Alleen ik bezit dat niet........
Misschien vind je ooit iemand, maar misschien ook wel niet, maakt het je minder gelukkig? Ik denk het niet eerlijk gezegd.
Wat ik altijd zo lastig vind is dat mensen een bepaald beeld hebben en als je afwijkt van de norm dan laten ze je dat vaak merken, althans bij mij wel. Misschien herken je het wel dat mensen je zo nodig aan de man willen helpen, dus denken dat hun wens ook jouw wens is.
Veel herken ik in je verhaal, ben ook een einzelganger en dat van dat lichamelijke, ook absoluut en natuurmens....me to! Ik heb denk ik tokofobie (had ik ook nog nooit eerder van gehoord maar sinds kort wel). Mijn man zei altijd: ik zou echt nooit zwanger willen worden en willen baren, daar ben ik heel eerlijk in en ik kan me zo voorstellen dat jij dat niet wilt. Spijker op zijn kop!
Sommigen zijn zo luchtig over zaken, daar kan ik best wel eens jaloers op zijn, maar dat is een karakterverschil denk ik dan. We zijn niet allemaal eender en dat maakt ook dat mensen soms het idee hebben dat hun luchtigheid ook bij jou moet horen. Maar ja als je niet zo bent, als je zoals ik je zorgen maakt om het milieu en het klimaat, als je beren op de weg ziet voor de toekomst....tja dat zit nu eenmaal in mij, evenals het in jouw zit dat je aanpassen niet volhoudt. En ik lees ouders die luchtig kunnen zijn, heerlijk! Alleen ik bezit dat niet........
zaterdag 29 augustus 2015 om 01:00
quote:redbuIIetje schreef op 28 augustus 2015 @ 23:02:
Ik wil me ook graag aanmelden voor die woonvorm. Graag in 'n aangenaam klimaat en met zwembad en poolboys die onze oude dames harten sneller doen slaan
Haha dat aangename klimaat is er tegen die tijd in NL wel ben ik bang!
Die poolboys zie ik ook wel zitten, oh my ik denk dat ik veel ga aquajoggen!!!
Dames tegen de tijd dat ik met pensioen zal gaan (met dit huidige kabinet zal dat mss 67 zijn?), zal ik een oproep posten op dit forum, promiss! En dan heb ik nog 20 jaar om te bedenken hoe we dit vorm gaan geven. Uiteraard zijn "verlaten" ouders/grootouders die aan een boom gebonden zijn door de kinderen/kleinkinderen ook welkom
Ik wil me ook graag aanmelden voor die woonvorm. Graag in 'n aangenaam klimaat en met zwembad en poolboys die onze oude dames harten sneller doen slaan
Haha dat aangename klimaat is er tegen die tijd in NL wel ben ik bang!
Die poolboys zie ik ook wel zitten, oh my ik denk dat ik veel ga aquajoggen!!!
Dames tegen de tijd dat ik met pensioen zal gaan (met dit huidige kabinet zal dat mss 67 zijn?), zal ik een oproep posten op dit forum, promiss! En dan heb ik nog 20 jaar om te bedenken hoe we dit vorm gaan geven. Uiteraard zijn "verlaten" ouders/grootouders die aan een boom gebonden zijn door de kinderen/kleinkinderen ook welkom
zaterdag 29 augustus 2015 om 01:09
quote:ninon schreef op 28 augustus 2015 @ 09:43:
@Catacarax, jij bedankt voor het openen van dit topic. Het levert mooie verhalen op. Meestal is er hier een soort strijd tussen moeders en mensen zonder kinderen, waarbij dan weer de voor- en nadelen van beide keuzes worden genoemd. Het 'proces' waar je doorheen gaat als je besluit geen kinderen te krijgen, is vaak zo onderbelicht.Inderdaad. Ik vind het echt een prachtig topic.
@Catacarax, jij bedankt voor het openen van dit topic. Het levert mooie verhalen op. Meestal is er hier een soort strijd tussen moeders en mensen zonder kinderen, waarbij dan weer de voor- en nadelen van beide keuzes worden genoemd. Het 'proces' waar je doorheen gaat als je besluit geen kinderen te krijgen, is vaak zo onderbelicht.Inderdaad. Ik vind het echt een prachtig topic.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 29 augustus 2015 om 11:59
quote:DaisyF schreef op 29 augustus 2015 @ 00:55:
Nou hondenmens, daar is absoluut niets mis mee. Als jij dat zo voelt dan is dat gewoon zo en als jij zo gelukkig leeft is dat helemaal prima. Echter de buitenwereld zal het vreemd vinden, mensen vinden toch dat je aan een bepaald plaatje moet voldoen en anders ben je raar. Maar ja wie beslist nu eigenlijk wat raar is denk ik dan maar zo. Iedereen is anders, iedereen heeft een andere referentiekader.
Misschien vind je ooit iemand, maar misschien ook wel niet, maakt het je minder gelukkig? Ik denk het niet eerlijk gezegd.
Wat ik altijd zo lastig vind is dat mensen een bepaald beeld hebben en als je afwijkt van de norm dan laten ze je dat vaak merken, althans bij mij wel. Misschien herken je het wel dat mensen je zo nodig aan de man willen helpen, dus denken dat hun wens ook jouw wens is.
Veel herken ik in je verhaal, ben ook een einzelganger en dat van dat lichamelijke, ook absoluut en natuurmens....me to! Ik heb denk ik tokofobie (had ik ook nog nooit eerder van gehoord maar sinds kort wel). Mijn man zei altijd: ik zou echt nooit zwanger willen worden en willen baren, daar ben ik heel eerlijk in en ik kan me zo voorstellen dat jij dat niet wilt. Spijker op zijn kop!
Sommigen zijn zo luchtig over zaken, daar kan ik best wel eens jaloers op zijn, maar dat is een karakterverschil denk ik dan. We zijn niet allemaal eender en dat maakt ook dat mensen soms het idee hebben dat hun luchtigheid ook bij jou moet horen. Maar ja als je niet zo bent, als je zoals ik je zorgen maakt om het milieu en het klimaat, als je beren op de weg ziet voor de toekomst....tja dat zit nu eenmaal in mij, evenals het in jouw zit dat je aanpassen niet volhoudt. En ik lees ouders die luchtig kunnen zijn, heerlijk! Alleen ik bezit dat niet........
Ik zou ook wel zo makkelijk kunnen willen denken als sommigen. En verbaas me erover hoe sommige mensen met zware beperkingen toch zo makkelijk voor kinderen gaan (lichamelijk of zware psychische problemen, verslavingen). Dat kwam eens ter sprake op het werk en een collega zei: "Ja, je moet toch ook risico's durven nemen in het leven". Of: "Je kunt mensen toch hun kinderwens niet ontnemen, die mensen hebben ook gevoelens."
Ik vind dat zo makkelijk gedacht. Ten eerste is het een risico voor de rest van je leven. De mensen die ik ken met zulke problemen kunnen amper voor zichzelf zorgen. Hoe kun je dan voor een kind zorgen? Op mijn werk zitten er 4 mensen waarvan de kinderen afgepakt zijn. Die zien hun eigen beperkingen niet. Voor adoptie moet je een hele keuring door, maar zelf baren mag iedereen maar gewoon.
Zelf heb ik ASS en dat is voor mij ook een grote reden om er niet aan te beginnen. Voor mezelf en het kind.
Wat opmerkingen betreft over alleen zijn valt het bij mij nog mee. Af en toe wel eens. "Heb jij nog geen vriendje? Een mens is toch niet gemaakt om alleen te zijn? Je moet eens wat meer stappen, op de bank kom je ze niet tegen hoor."
Dat ze zelf al jaren gelukkig zijn met partner, prima. Maar het irriteert me dat ze denken dat dat voor iedereen beter is. En ze vergeten dat het met een beperking gewoon een stuk lastiger is om iemand te vinden.
Hoe heb jij je man ontmoet als einzelgänger?
Nou hondenmens, daar is absoluut niets mis mee. Als jij dat zo voelt dan is dat gewoon zo en als jij zo gelukkig leeft is dat helemaal prima. Echter de buitenwereld zal het vreemd vinden, mensen vinden toch dat je aan een bepaald plaatje moet voldoen en anders ben je raar. Maar ja wie beslist nu eigenlijk wat raar is denk ik dan maar zo. Iedereen is anders, iedereen heeft een andere referentiekader.
Misschien vind je ooit iemand, maar misschien ook wel niet, maakt het je minder gelukkig? Ik denk het niet eerlijk gezegd.
Wat ik altijd zo lastig vind is dat mensen een bepaald beeld hebben en als je afwijkt van de norm dan laten ze je dat vaak merken, althans bij mij wel. Misschien herken je het wel dat mensen je zo nodig aan de man willen helpen, dus denken dat hun wens ook jouw wens is.
Veel herken ik in je verhaal, ben ook een einzelganger en dat van dat lichamelijke, ook absoluut en natuurmens....me to! Ik heb denk ik tokofobie (had ik ook nog nooit eerder van gehoord maar sinds kort wel). Mijn man zei altijd: ik zou echt nooit zwanger willen worden en willen baren, daar ben ik heel eerlijk in en ik kan me zo voorstellen dat jij dat niet wilt. Spijker op zijn kop!
Sommigen zijn zo luchtig over zaken, daar kan ik best wel eens jaloers op zijn, maar dat is een karakterverschil denk ik dan. We zijn niet allemaal eender en dat maakt ook dat mensen soms het idee hebben dat hun luchtigheid ook bij jou moet horen. Maar ja als je niet zo bent, als je zoals ik je zorgen maakt om het milieu en het klimaat, als je beren op de weg ziet voor de toekomst....tja dat zit nu eenmaal in mij, evenals het in jouw zit dat je aanpassen niet volhoudt. En ik lees ouders die luchtig kunnen zijn, heerlijk! Alleen ik bezit dat niet........
Ik zou ook wel zo makkelijk kunnen willen denken als sommigen. En verbaas me erover hoe sommige mensen met zware beperkingen toch zo makkelijk voor kinderen gaan (lichamelijk of zware psychische problemen, verslavingen). Dat kwam eens ter sprake op het werk en een collega zei: "Ja, je moet toch ook risico's durven nemen in het leven". Of: "Je kunt mensen toch hun kinderwens niet ontnemen, die mensen hebben ook gevoelens."
Ik vind dat zo makkelijk gedacht. Ten eerste is het een risico voor de rest van je leven. De mensen die ik ken met zulke problemen kunnen amper voor zichzelf zorgen. Hoe kun je dan voor een kind zorgen? Op mijn werk zitten er 4 mensen waarvan de kinderen afgepakt zijn. Die zien hun eigen beperkingen niet. Voor adoptie moet je een hele keuring door, maar zelf baren mag iedereen maar gewoon.
Zelf heb ik ASS en dat is voor mij ook een grote reden om er niet aan te beginnen. Voor mezelf en het kind.
Wat opmerkingen betreft over alleen zijn valt het bij mij nog mee. Af en toe wel eens. "Heb jij nog geen vriendje? Een mens is toch niet gemaakt om alleen te zijn? Je moet eens wat meer stappen, op de bank kom je ze niet tegen hoor."
Dat ze zelf al jaren gelukkig zijn met partner, prima. Maar het irriteert me dat ze denken dat dat voor iedereen beter is. En ze vergeten dat het met een beperking gewoon een stuk lastiger is om iemand te vinden.
Hoe heb jij je man ontmoet als einzelgänger?
zaterdag 29 augustus 2015 om 18:09
Ik heb gisteren besloten dat ik er voor wil gaan. Ik weet ook al met wie. Dit zal ik ook in mijn eigen topic plaatsen. Het is hem duidelijk wat ik wil, waarom ik het wil, dat het een risico is (want beiden oud). Maar ik ga het toch doen, want gezond. Ik denk dat het goed gaat komen. Ik ben 42. Ik ben over de brug gehaald door hele lieve reacties en ook hele strenge.
Als er al een kind komt, dan weet ik zeker dat hij een vader is als ik er niet zou zijn. Ik ga er niet van uit, maar ik ga het wel proberen. Met alle testen etc...
Als er al een kind komt, dan weet ik zeker dat hij een vader is als ik er niet zou zijn. Ik ga er niet van uit, maar ik ga het wel proberen. Met alle testen etc...
zaterdag 29 augustus 2015 om 18:23
quote:catacarax schreef op 29 augustus 2015 @ 18:09:
Ik heb gisteren besloten dat ik er voor wil gaan. Ik weet ook al met wie. Dit zal ik ook in mijn eigen topic plaatsen. Het is hem duidelijk wat ik wil, waarom ik het wil, dat het een risico is (want beiden oud). Maar ik ga het toch doen, want gezond. Ik denk dat het goed gaat komen. Ik ben 42. Ik ben over de brug gehaald door hele lieve reacties en ook hele strenge.
Als er al een kind komt, dan weet ik zeker dat hij een vader is als ik er niet zou zijn. Ik ga er niet van uit, maar ik ga het wel proberen. Met alle testen etc...Hartstikke mooi dat je een besluit hebt genomen. Ik wens je alle goeds toe!!
Ik heb gisteren besloten dat ik er voor wil gaan. Ik weet ook al met wie. Dit zal ik ook in mijn eigen topic plaatsen. Het is hem duidelijk wat ik wil, waarom ik het wil, dat het een risico is (want beiden oud). Maar ik ga het toch doen, want gezond. Ik denk dat het goed gaat komen. Ik ben 42. Ik ben over de brug gehaald door hele lieve reacties en ook hele strenge.
Als er al een kind komt, dan weet ik zeker dat hij een vader is als ik er niet zou zijn. Ik ga er niet van uit, maar ik ga het wel proberen. Met alle testen etc...Hartstikke mooi dat je een besluit hebt genomen. Ik wens je alle goeds toe!!
zaterdag 29 augustus 2015 om 18:31
quote:catacarax schreef op 29 augustus 2015 @ 18:09:
Ik heb gisteren besloten dat ik er voor wil gaan. Ik weet ook al met wie. Dit zal ik ook in mijn eigen topic plaatsen. Het is hem duidelijk wat ik wil, waarom ik het wil, dat het een risico is (want beiden oud). Maar ik ga het toch doen, want gezond. Ik denk dat het goed gaat komen. Ik ben 42. Ik ben over de brug gehaald door hele lieve reacties en ook hele strenge.
Als er al een kind komt, dan weet ik zeker dat hij een vader is als ik er niet zou zijn. Ik ga er niet van uit, maar ik ga het wel proberen. Met alle testen etc...Alleen de OP gelezen en deze reactie dus, en ik kom je even heel veel succes wensen, en je vertellen dat ik je stoer vind. En zo oud is het nou ook weer niet hoor, 42 .
Ik heb gisteren besloten dat ik er voor wil gaan. Ik weet ook al met wie. Dit zal ik ook in mijn eigen topic plaatsen. Het is hem duidelijk wat ik wil, waarom ik het wil, dat het een risico is (want beiden oud). Maar ik ga het toch doen, want gezond. Ik denk dat het goed gaat komen. Ik ben 42. Ik ben over de brug gehaald door hele lieve reacties en ook hele strenge.
Als er al een kind komt, dan weet ik zeker dat hij een vader is als ik er niet zou zijn. Ik ga er niet van uit, maar ik ga het wel proberen. Met alle testen etc...Alleen de OP gelezen en deze reactie dus, en ik kom je even heel veel succes wensen, en je vertellen dat ik je stoer vind. En zo oud is het nou ook weer niet hoor, 42 .