Spijt?
vrijdag 28 augustus 2015 om 07:35
Ik heb geen kinderen. Nu ben ik 42 en echt over datum. Ik weet dus dat ik iemand ben zonder kinderen. En opeens heb ik daar last van. Wat ik dacht klopt niet, ik dacht dat ik niet een leuke moeder zou zijn. Dat zou ik wel zijn. Ik zou zelfs een hele leuke moeder zijn.
..tja ik kan lullen wat ik wil...ik heb gedachtes die gaan over spijt van mijn keuze om geen kind te krijgen. Aan de andere kant ben ik er ook heel blij mee, want ik kan elke kant op die ik wil.
Wat wil ik hier? Ik hoop op reacties van mensen die dit begrijpen en ik hoop daar van iets te kunnen leren.
..tja ik kan lullen wat ik wil...ik heb gedachtes die gaan over spijt van mijn keuze om geen kind te krijgen. Aan de andere kant ben ik er ook heel blij mee, want ik kan elke kant op die ik wil.
Wat wil ik hier? Ik hoop op reacties van mensen die dit begrijpen en ik hoop daar van iets te kunnen leren.
zaterdag 29 augustus 2015 om 19:52
quote:redbuIIetje schreef op 28 augustus 2015 @ 08:50:
[...]
Vind het wel errug oud hoor, het zou hun oma kunnen zijn! Bovendien heb je dan veel meer kans op allerlei ellende zoals autisme, adhd en weet ik wat voor etiketjes er tegenwoordig nog meer in zijn en da's niet vooraf in de vruchtwaterpunctie op te sporen.
Mijn schoonmoeder kreeg haar jongste op haar 40e. Een jaar later werd ze inderdaad oma, maar dat maakte haar niet direct een te oude moeder hoor. Vroeger legen veel vrouwen tot na hun 40 kinderen, omdat er nou eenmaal geen voorbehoedsmiddelen waren.
Soms loopt het leven zoals het loopt.
Sterkte TO. Ook een goede en bewuste keuze kan nog wel eens twijfels geven. Nu zit je zo ongeveer op het 'point of no return' en dank je daar of eens aan. Veel vrouwen hebben dat op jouw leeftijd volgens mij ook met een keuze voor 'toch nog' een kind of een derde of vierde kind. Het lijkt wel of je lichaam die twijfel stimuleert ofzo. En nee, niet bij iedereen, zo had Redbulletje hier geen last van (ik zeg het maar vast)
[...]
Vind het wel errug oud hoor, het zou hun oma kunnen zijn! Bovendien heb je dan veel meer kans op allerlei ellende zoals autisme, adhd en weet ik wat voor etiketjes er tegenwoordig nog meer in zijn en da's niet vooraf in de vruchtwaterpunctie op te sporen.
Mijn schoonmoeder kreeg haar jongste op haar 40e. Een jaar later werd ze inderdaad oma, maar dat maakte haar niet direct een te oude moeder hoor. Vroeger legen veel vrouwen tot na hun 40 kinderen, omdat er nou eenmaal geen voorbehoedsmiddelen waren.
Soms loopt het leven zoals het loopt.
Sterkte TO. Ook een goede en bewuste keuze kan nog wel eens twijfels geven. Nu zit je zo ongeveer op het 'point of no return' en dank je daar of eens aan. Veel vrouwen hebben dat op jouw leeftijd volgens mij ook met een keuze voor 'toch nog' een kind of een derde of vierde kind. Het lijkt wel of je lichaam die twijfel stimuleert ofzo. En nee, niet bij iedereen, zo had Redbulletje hier geen last van (ik zeg het maar vast)
Later is nu
zaterdag 29 augustus 2015 om 19:56
zaterdag 29 augustus 2015 om 22:56
quote:catacarax schreef op 29 augustus 2015 @ 18:09:
Ik heb gisteren besloten dat ik er voor wil gaan. Ik weet ook al met wie. Dit zal ik ook in mijn eigen topic plaatsen. Het is hem duidelijk wat ik wil, waarom ik het wil, dat het een risico is (want beiden oud). Maar ik ga het toch doen, want gezond. Ik denk dat het goed gaat komen. Ik ben 42. Ik ben over de brug gehaald door hele lieve reacties en ook hele strenge.
Als er al een kind komt, dan weet ik zeker dat hij een vader is als ik er niet zou zijn. Ik ga er niet van uit, maar ik ga het wel proberen. Met alle testen etc...Persoonlijk vind ik het een egoïstisch besluit. Stel dat je een kind krijgt met een rugzakje? Wat heb jij een kind te bieden als alleenstaande oudere moeder. Je bent alleen, stel dat je ziek word. Begin er aub niet aan, ik heb nu al medelijden met het kind.
Ik heb gisteren besloten dat ik er voor wil gaan. Ik weet ook al met wie. Dit zal ik ook in mijn eigen topic plaatsen. Het is hem duidelijk wat ik wil, waarom ik het wil, dat het een risico is (want beiden oud). Maar ik ga het toch doen, want gezond. Ik denk dat het goed gaat komen. Ik ben 42. Ik ben over de brug gehaald door hele lieve reacties en ook hele strenge.
Als er al een kind komt, dan weet ik zeker dat hij een vader is als ik er niet zou zijn. Ik ga er niet van uit, maar ik ga het wel proberen. Met alle testen etc...Persoonlijk vind ik het een egoïstisch besluit. Stel dat je een kind krijgt met een rugzakje? Wat heb jij een kind te bieden als alleenstaande oudere moeder. Je bent alleen, stel dat je ziek word. Begin er aub niet aan, ik heb nu al medelijden met het kind.
zaterdag 29 augustus 2015 om 23:03
Een kind krijgen is altijd een egoistisch besluit, zeker in deze tijd van voorbehoedmiddelen en voorlichting. Ik heb kinderen gekregen omdat ik ze wilde en enkel en alleen daarom.
Wat ze te bieden heeft? Liefde, aandacht en al het andere dat moeders bieden, alleen of niet, dat maakt geen fluit uit. Ik ben ook alleen omdat ik niet meer wilde samenleven met hun vader en als ik ziek word moet ik een oplossing bedenken, wie dan leeft wie dan zorgt.
Ik heb medelijden met de arme negertjes in Afrika, de aangespoelde vluchtelingen, de zeehondjes die doodgeknuppeld worden, niet met het nog ongeboren kind van TO. Ze heeft haar keuze bewust gemaakt en heeft net zoveel recht op het moederschap als jij en ik.
Maar mooi dat je zo'n groot, medelijdend hart hebt. Ga er wat nuttigs mee doen zou ik zo zeggen.
Wat ze te bieden heeft? Liefde, aandacht en al het andere dat moeders bieden, alleen of niet, dat maakt geen fluit uit. Ik ben ook alleen omdat ik niet meer wilde samenleven met hun vader en als ik ziek word moet ik een oplossing bedenken, wie dan leeft wie dan zorgt.
Ik heb medelijden met de arme negertjes in Afrika, de aangespoelde vluchtelingen, de zeehondjes die doodgeknuppeld worden, niet met het nog ongeboren kind van TO. Ze heeft haar keuze bewust gemaakt en heeft net zoveel recht op het moederschap als jij en ik.
Maar mooi dat je zo'n groot, medelijdend hart hebt. Ga er wat nuttigs mee doen zou ik zo zeggen.
zondag 30 augustus 2015 om 10:27
quote:mrsdoubtfire2 schreef op 29 augustus 2015 @ 22:56:
[...]
Persoonlijk vind ik het een egoïstisch besluit. Stel dat je een kind krijgt met een rugzakje? Wat heb jij een kind te bieden als alleenstaande oudere moeder. Je bent alleen, stel dat je ziek word. Begin er aub niet aan, ik heb nu al medelijden met het kind.Ik hoop niet dat jíj kinderen hebt of ooit krijgt want daar heb ik, ongeacht je leeftijd, intens medelijden mee.
[...]
Persoonlijk vind ik het een egoïstisch besluit. Stel dat je een kind krijgt met een rugzakje? Wat heb jij een kind te bieden als alleenstaande oudere moeder. Je bent alleen, stel dat je ziek word. Begin er aub niet aan, ik heb nu al medelijden met het kind.Ik hoop niet dat jíj kinderen hebt of ooit krijgt want daar heb ik, ongeacht je leeftijd, intens medelijden mee.
zondag 30 augustus 2015 om 10:56
quote:mrsdoubtfire2 schreef op 29 augustus 2015 @ 22:56:
[...]
Persoonlijk vind ik het een egoïstisch besluit. Stel dat je een kind krijgt met een rugzakje? Wat heb jij een kind te bieden als alleenstaande oudere moeder. Je bent alleen, stel dat je ziek word. Begin er aub niet aan, ik heb nu al medelijden met het kind.
Waar slaat dat nu weer op zeg! En hoezo egoïstisch, elke mens die kiest voor een kind is egoïstisch bezig......ja en?
Leeftijd zegt geen drol over de toekomst, alleen zie je dat mensen die wat ouder zijn meer stabiliteit hebben qua financiën en vaak hebben ze een huis.
En niemand kan garanties geven over het verloop van iemands leven, jong of oud dus dan kan beter niemand meer aan kinderen beginnen in dit leven, want wat als.....
[...]
Persoonlijk vind ik het een egoïstisch besluit. Stel dat je een kind krijgt met een rugzakje? Wat heb jij een kind te bieden als alleenstaande oudere moeder. Je bent alleen, stel dat je ziek word. Begin er aub niet aan, ik heb nu al medelijden met het kind.
Waar slaat dat nu weer op zeg! En hoezo egoïstisch, elke mens die kiest voor een kind is egoïstisch bezig......ja en?
Leeftijd zegt geen drol over de toekomst, alleen zie je dat mensen die wat ouder zijn meer stabiliteit hebben qua financiën en vaak hebben ze een huis.
En niemand kan garanties geven over het verloop van iemands leven, jong of oud dus dan kan beter niemand meer aan kinderen beginnen in dit leven, want wat als.....
maandag 31 augustus 2015 om 17:20
Ik zit morgen bij de huisarts. Samen met de beoogde vader. Ja ik ben laat, we geven het tijd, als het niet lukt, dan lukt het niet. Is dan ook niet erg, maar we gaan er vol voor. Hij ook. Leuke man en volgens mij een fantastische vader. We gaan het niet volgens "de natuurlijke weg" doen. Dus dokter nodig. Die betalen we zelf trouwens....
En kan/mag ik niet dit jaar, dan is het ook goed. Dan is het ook klaar.
En kan/mag ik niet dit jaar, dan is het ook goed. Dan is het ook klaar.
maandag 31 augustus 2015 om 17:29
quote:mrsdoubtfire2 schreef op 29 augustus 2015 @ 22:56:
[...]
Persoonlijk vind ik het een egoïstisch besluit. Stel dat je een kind krijgt met een rugzakje? Wat heb jij een kind te bieden als alleenstaande oudere moeder. Je bent alleen, stel dat je ziek word. Begin er aub niet aan, ik heb nu al medelijden met het kind.Alles.
[...]
Persoonlijk vind ik het een egoïstisch besluit. Stel dat je een kind krijgt met een rugzakje? Wat heb jij een kind te bieden als alleenstaande oudere moeder. Je bent alleen, stel dat je ziek word. Begin er aub niet aan, ik heb nu al medelijden met het kind.Alles.
maandag 31 augustus 2015 om 17:37
quote:DaisyF schreef op 28 augustus 2015 @ 12:42:
Hallo catacarax,
Via google kwam ik op jouw stukje uit en ik heb me aangemeld.
Ik herken je gevoelens en ik ben eigenlijk radeloos omdat ik hetzelfde heb, zomaar, sinds een weekje.
Zelf ben ik nu 47 en ik weet dat mijn kansen uiteraard al lang verkeken zijn.
De reden dat ik geen kinderen wilde is dat ik het gewoonweg nooit heb aangedurfd, bovendien was ik extreem angstig voor een bevalling (tegenwoordig is ook daar een naam voor heb ik gelezen). Toen ik op jonge leeftijd de pil ging halen zei de huisarts al dat ik ooit erg moeite zou krijgen met baren vanwege erg nauwe bekken. Mijn moeder had ook heftige bevallingen want ik heb het haar gevraagd. En ik had vriendinnen die nare naverschijnselen van de bevalling hadden (1 is zelf voor 100% afgekeurd) en tot dusver valt het veel mensen tegen in mijn omgeving om een kind te hebben (ze hebben er bijna allemaal 1) en ik heb ook veel bewust kinderlozen als ook niet bewust kinderlozen in mijn vriendenkring. Dus van alles wat zeg maar.
Eigenlijk heb ik nooit zoveel met kinderen gehad, alleen met jong volwassenen wel, ik vind kinderen van rond de 10 jaar echt leuk.
Maar verder had ik samen met mijn echtgenoot waar ik al 28 jaar mee samen ben van alles kunnen bieden aan een kind.
Mijn man had ook geen behoefte aan voortplanting dus we hebben het altijd zo gelaten en ik heb er nooit over nagedacht verder, het paste gewoon niet bij ons denk ik. Maar ik ben daarnaast ook helemaal geen type voor uitgaan en reizen, ik ben meer een mens van de natuur, dieren, rust en nogal begaan met het milieu. Uitgaan heb ik ook nooit gedaan, ik ben echt een huismus en voel me daar prima bij. Reizen? Ik krijg al heimwee als ik er aan denk. Ambities met werken? Nee nooit gehad, ik wil gewoon normaal rond kunnen komen en niet teveel zorgen hebben met een baan. Eigenlijk heb ik een saai voortkabbelend leven zeg maar haha!
Maar waarom heb ik dan sinds kort zo'n naar gevoel over me, net als jij? Ik schrik er gewoon van eerlijk gezegd en weet niet wat ik er mee moet.
Groetjes
DaisyHet enige wat ik jou kan geven is een . Ik weet het zelf niet zo goed. Wel voor mezelf inmiddels, dat wel. Sterkte .
Hallo catacarax,
Via google kwam ik op jouw stukje uit en ik heb me aangemeld.
Ik herken je gevoelens en ik ben eigenlijk radeloos omdat ik hetzelfde heb, zomaar, sinds een weekje.
Zelf ben ik nu 47 en ik weet dat mijn kansen uiteraard al lang verkeken zijn.
De reden dat ik geen kinderen wilde is dat ik het gewoonweg nooit heb aangedurfd, bovendien was ik extreem angstig voor een bevalling (tegenwoordig is ook daar een naam voor heb ik gelezen). Toen ik op jonge leeftijd de pil ging halen zei de huisarts al dat ik ooit erg moeite zou krijgen met baren vanwege erg nauwe bekken. Mijn moeder had ook heftige bevallingen want ik heb het haar gevraagd. En ik had vriendinnen die nare naverschijnselen van de bevalling hadden (1 is zelf voor 100% afgekeurd) en tot dusver valt het veel mensen tegen in mijn omgeving om een kind te hebben (ze hebben er bijna allemaal 1) en ik heb ook veel bewust kinderlozen als ook niet bewust kinderlozen in mijn vriendenkring. Dus van alles wat zeg maar.
Eigenlijk heb ik nooit zoveel met kinderen gehad, alleen met jong volwassenen wel, ik vind kinderen van rond de 10 jaar echt leuk.
Maar verder had ik samen met mijn echtgenoot waar ik al 28 jaar mee samen ben van alles kunnen bieden aan een kind.
Mijn man had ook geen behoefte aan voortplanting dus we hebben het altijd zo gelaten en ik heb er nooit over nagedacht verder, het paste gewoon niet bij ons denk ik. Maar ik ben daarnaast ook helemaal geen type voor uitgaan en reizen, ik ben meer een mens van de natuur, dieren, rust en nogal begaan met het milieu. Uitgaan heb ik ook nooit gedaan, ik ben echt een huismus en voel me daar prima bij. Reizen? Ik krijg al heimwee als ik er aan denk. Ambities met werken? Nee nooit gehad, ik wil gewoon normaal rond kunnen komen en niet teveel zorgen hebben met een baan. Eigenlijk heb ik een saai voortkabbelend leven zeg maar haha!
Maar waarom heb ik dan sinds kort zo'n naar gevoel over me, net als jij? Ik schrik er gewoon van eerlijk gezegd en weet niet wat ik er mee moet.
Groetjes
DaisyHet enige wat ik jou kan geven is een . Ik weet het zelf niet zo goed. Wel voor mezelf inmiddels, dat wel. Sterkte .
maandag 31 augustus 2015 om 17:38
Precies, ook als alleenstaande ouder kun je een kind alles bieden wat hij/zij nodig heeft.
Je word toch samen met de beoogd vader co-ouder?Dan sta je er geeneens alleen voor.
Desalniettemin, een moedig besluit, spannend traject, hoop van harte dat het jullie lukt.
Je word toch samen met de beoogd vader co-ouder?Dan sta je er geeneens alleen voor.
Desalniettemin, een moedig besluit, spannend traject, hoop van harte dat het jullie lukt.
volg je verstand, gebruik je gevoel
maandag 31 augustus 2015 om 17:48
quote:catacarax schreef op 31 augustus 2015 @ 17:20:
Ik zit morgen bij de huisarts. Samen met de beoogde vader. Ja ik ben laat, we geven het tijd, als het niet lukt, dan lukt het niet. Is dan ook niet erg, maar we gaan er vol voor. Hij ook. Leuke man en volgens mij een fantastische vader. We gaan het niet volgens "de natuurlijke weg" doen. Dus dokter nodig. Die betalen we zelf trouwens....
En kan/mag ik niet dit jaar, dan is het ook goed. Dan is het ook klaar.Heel veel succes morgen, en de komende tijd! Gaaf hoor, dat je zo'n leuke vader op de kop hebt weten te tikken. Dat moeten al die jonge dingen die zich door het eerste het beste vriendje laten bezwangeren nog altijd maar afwachten .
Ik zit morgen bij de huisarts. Samen met de beoogde vader. Ja ik ben laat, we geven het tijd, als het niet lukt, dan lukt het niet. Is dan ook niet erg, maar we gaan er vol voor. Hij ook. Leuke man en volgens mij een fantastische vader. We gaan het niet volgens "de natuurlijke weg" doen. Dus dokter nodig. Die betalen we zelf trouwens....
En kan/mag ik niet dit jaar, dan is het ook goed. Dan is het ook klaar.Heel veel succes morgen, en de komende tijd! Gaaf hoor, dat je zo'n leuke vader op de kop hebt weten te tikken. Dat moeten al die jonge dingen die zich door het eerste het beste vriendje laten bezwangeren nog altijd maar afwachten .