Geld & Recht
alle pijlers
Gevraagd als executeur
donderdag 10 september 2015 om 21:52
Ik ben gevraagd om als executeur in iemands testament vermeldt te worden. Aan de ene kant een enorme eer, aan de andere kant heb ik geen idee waar ik mogelijk ja tegen zeg. Ik heb wel wat zitten zoeken op internet wat het inhoud (beheerder van nalatenschap tot de afwikkelingvan de erfenis, zorgdragen voor de afwikkeling volgens testament dan wel door erfgenamen overeengekomen verdeling, zorgdragen voor (financiële) afwikkeling uitvaart), maar écht een goed beeld krijg ik niet. Ook is het natuurlijk niet te voorspellen in wat voor situatie je op dat moment precies terecht komt.
Het is overigens iemand bij wie ik geen hele grote verrassingen verwacht in het nalatenschap (hooguit hypothecaire schulden, extreem overzichtelijke administratie, etc.)
Iemand tips voor het maken van deze keuze?
PS: ik weet dat ik op het moment zelf altijd nog nee kan zeggen, dus dat mijn ja nu niet helemaal definitief is.
Het is overigens iemand bij wie ik geen hele grote verrassingen verwacht in het nalatenschap (hooguit hypothecaire schulden, extreem overzichtelijke administratie, etc.)
Iemand tips voor het maken van deze keuze?
PS: ik weet dat ik op het moment zelf altijd nog nee kan zeggen, dus dat mijn ja nu niet helemaal definitief is.
donderdag 10 september 2015 om 22:01
Het gaat om mijn oom en tante. Er zijn geen kinderen die logischerwijs erfgenaam zijn, dus moet de erfenis verdeeld worden over een grotere groep (broers/zussen, etc). Ze willen een neefje en nichtje aanwijzen als executeur en voor het nichtje is de keuze op mij gevallen. Ik denk omdat ze mij capabel achten in een goede, eerlijke en nuchtere afwikkeling.
donderdag 10 september 2015 om 22:08
quote:rozenstruiken schreef op 10 september 2015 @ 22:01:
Het gaat om mijn oom en tante. Er zijn geen kinderen die logischerwijs erfgenaam zijn, dus moet de erfenis verdeeld worden over een grotere groep (broers/zussen, etc). Ze willen een neefje en nichtje aanwijzen als executeur en voor het nichtje is de keuze op mij gevallen. Ik denk omdat ze mij capabel achten in een goede, eerlijke en nuchtere afwikkeling.
Een neefje EN een nichtje. Heb jij inspraak welk neefje dit wordt?
Persoonlijk zou ik bedanken voor de eer en verwijzen naar een notariskantoor voor de afwikkeling. Erfrecht, belastingdienst, huis verkopen, een grotere groep van je eigen familieleden die je op de hoogte moet houden, die handtekeningen moeten zetten. Het is nogal een karweitje op zo'n moment. Maar het is jouw beslissing. Denk er gewoon goed over na.
Het gaat om mijn oom en tante. Er zijn geen kinderen die logischerwijs erfgenaam zijn, dus moet de erfenis verdeeld worden over een grotere groep (broers/zussen, etc). Ze willen een neefje en nichtje aanwijzen als executeur en voor het nichtje is de keuze op mij gevallen. Ik denk omdat ze mij capabel achten in een goede, eerlijke en nuchtere afwikkeling.
Een neefje EN een nichtje. Heb jij inspraak welk neefje dit wordt?
Persoonlijk zou ik bedanken voor de eer en verwijzen naar een notariskantoor voor de afwikkeling. Erfrecht, belastingdienst, huis verkopen, een grotere groep van je eigen familieleden die je op de hoogte moet houden, die handtekeningen moeten zetten. Het is nogal een karweitje op zo'n moment. Maar het is jouw beslissing. Denk er gewoon goed over na.
donderdag 10 september 2015 om 22:10
Toevallig, ik ben ook deze week door iemand gevraagd. Hele andere situatie en ik heb wel ja gezegd. Bij mij gaat het om een oude dame die ik goed ken en vaak help. Ze heeft geen kinderen en haar enige zus is dement en ze wilde niet dat haar neef en nicht zich met haar erfenis zouden bemoeien.
Ik sta er niet om te springen, maar ze was zo bezorgd over hoe dat nou moest als ze er niet meer was, dat ik haar graag die slapeloze nachten uit handen neem.
Ik verwacht dat ik tzt haar huis zal moeten ontruimen, haar spullen moet weggeven/verkopen en ik weet al wat er in haar testament staat, dus wat ik met haar bezittingen moet doen (gaat naar een goed doel, zeg maar).
Bij familie, zeker als er verdeeld moet worden over meerdere personen zou ik er wel even heel goed over nadenken. Voor je het weet zit je in een wespennest en zijn ze het nergens over eens, behalve over 1 ding: dat jij het niet goed hebt gedaan.
Ik sta er niet om te springen, maar ze was zo bezorgd over hoe dat nou moest als ze er niet meer was, dat ik haar graag die slapeloze nachten uit handen neem.
Ik verwacht dat ik tzt haar huis zal moeten ontruimen, haar spullen moet weggeven/verkopen en ik weet al wat er in haar testament staat, dus wat ik met haar bezittingen moet doen (gaat naar een goed doel, zeg maar).
Bij familie, zeker als er verdeeld moet worden over meerdere personen zou ik er wel even heel goed over nadenken. Voor je het weet zit je in een wespennest en zijn ze het nergens over eens, behalve over 1 ding: dat jij het niet goed hebt gedaan.
..
donderdag 10 september 2015 om 23:37
Ik ben door mijn tante (weduwe) gevraagd toen haar enige kind overleed. En ik heb direct ja gezegd. Ik vind het belangrijk dat ik haar daarmee een zorg uit handen neem.
Het zal best een enorme klus worden tzt, maar dat is dan maar zo.
Mijn tante heeft heel veel voorwerk gedaan en mij het e.e.a. verteld. Zo weet ik dat ze in een bepaalde kast 2 multomappen heeft. Daarin staan instructies voor de uitvaart en de adressen van mensen die een rouwkaart krijgen (de mensen van de organisatie waar ze vrijwilligerswerk deed hoeven bijvoorbeeld van haar geen kaart, dat vind ze overdreven) en ik weet ook welke uitvaartondernemer ze wil (dezelfde als van haar man en kind).
Verder heeft ze een testament, waarvan ik echt geen flauw idee heb wat er in staat en wie ze wat nalaat. Uit een aantal losse opmerkingen heb ik opgemaakt dat ze niet aan al haar broers/zussen en neven/nichten wat wil nalaten omdat het grootste deel het gewoon al heel goed heeft.
Ze heeft ook omschreven wie welk schilderij krijgt en nog een paar dingen.
Haar huis zal ik te koop moeten zetten, ik weet niet of er een hypotheek op rust.
Verder heb ik haar huissleutel en de sleutel van een kluis.
Tzt zal ik met liefde haar uitvaart regelen en daar spreken. Haar nalatenschap zal ik conform haar wensen afhandelen en als iemand van de -grote- familie daar op- of aanmerkingen op heeft dan zoeken ze het maar lekker uit en koken ze maar in hun sop gaar.
Tante's laatste wil wordt wet.
Het zal best een enorme klus worden tzt, maar dat is dan maar zo.
Mijn tante heeft heel veel voorwerk gedaan en mij het e.e.a. verteld. Zo weet ik dat ze in een bepaalde kast 2 multomappen heeft. Daarin staan instructies voor de uitvaart en de adressen van mensen die een rouwkaart krijgen (de mensen van de organisatie waar ze vrijwilligerswerk deed hoeven bijvoorbeeld van haar geen kaart, dat vind ze overdreven) en ik weet ook welke uitvaartondernemer ze wil (dezelfde als van haar man en kind).
Verder heeft ze een testament, waarvan ik echt geen flauw idee heb wat er in staat en wie ze wat nalaat. Uit een aantal losse opmerkingen heb ik opgemaakt dat ze niet aan al haar broers/zussen en neven/nichten wat wil nalaten omdat het grootste deel het gewoon al heel goed heeft.
Ze heeft ook omschreven wie welk schilderij krijgt en nog een paar dingen.
Haar huis zal ik te koop moeten zetten, ik weet niet of er een hypotheek op rust.
Verder heb ik haar huissleutel en de sleutel van een kluis.
Tzt zal ik met liefde haar uitvaart regelen en daar spreken. Haar nalatenschap zal ik conform haar wensen afhandelen en als iemand van de -grote- familie daar op- of aanmerkingen op heeft dan zoeken ze het maar lekker uit en koken ze maar in hun sop gaar.
Tante's laatste wil wordt wet.
donderdag 10 september 2015 om 23:53
Overigens drong de notaris er bij mijn tante op aan om ook een tweede executeur te benoemen en eigenlijk is dat ook wel verstandig.
Stel dat ik tzt ziek, zwak, misselijk of ongesteld (bij wijze van spreke) ben, dan is er een tweede aanspreek persoon.
Bij ons is dat mijn broertje en daar heb ik het met hem door de telefoon 1 minuut over gehad en besproken dat wij tzt de klus klaren.
Mijn broertje heeft een voller leven en meer verplichtingen dan ik heb, dus ik er ga er van uit dat ik de kar trek. Maar als dat anders is, is hij opvang en ik heb tenminste iemand waar ik officieel en gelegitimeerd (en volgens tante's wens) mee kan sparren en beslissingen kan nemen. Bovendien vertrouw ik hem en verwacht ik met hem geen conflicten of samenwerkingsproblemen.
Stel dat ik tzt ziek, zwak, misselijk of ongesteld (bij wijze van spreke) ben, dan is er een tweede aanspreek persoon.
Bij ons is dat mijn broertje en daar heb ik het met hem door de telefoon 1 minuut over gehad en besproken dat wij tzt de klus klaren.
Mijn broertje heeft een voller leven en meer verplichtingen dan ik heb, dus ik er ga er van uit dat ik de kar trek. Maar als dat anders is, is hij opvang en ik heb tenminste iemand waar ik officieel en gelegitimeerd (en volgens tante's wens) mee kan sparren en beslissingen kan nemen. Bovendien vertrouw ik hem en verwacht ik met hem geen conflicten of samenwerkingsproblemen.
vrijdag 11 september 2015 om 02:07
Het is een hele eer,maar dit gaat over familie en dan komt er gegarandeerd ruzie om.
Hoe aardig een meegaand mensen zijn in het dagelijkse leven,als het om een erfenis gaat zijn mensen aasgieren.
Mijn moeder was overleden,m,n broer was de executeur,direct was daar al ruzie over.
Bij het verdelen van de spullen ook ruzie en waar ging het helemaal over?
Om oude dames onderbroeken,een bejaarde wasmachine enz en dat door iemand die het heel goed had/heeft.
Mijn antwoord aan jou is denk er heel goed over na.
Hoe aardig een meegaand mensen zijn in het dagelijkse leven,als het om een erfenis gaat zijn mensen aasgieren.
Mijn moeder was overleden,m,n broer was de executeur,direct was daar al ruzie over.
Bij het verdelen van de spullen ook ruzie en waar ging het helemaal over?
Om oude dames onderbroeken,een bejaarde wasmachine enz en dat door iemand die het heel goed had/heeft.
Mijn antwoord aan jou is denk er heel goed over na.
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
vrijdag 11 september 2015 om 11:53
Grote kans op ruzie, hoe aardig ze nu ook lijken. En dan ben jij de zondebok. En ze kunnen enorm zeuren, bijv als het huis voor minder is verkocht dan zij reëel achten, ook als hun verwachting niet reëel is en ze er zelf niets aan gedaan hebben. Ik zou het niet doen voor familie.
moonlight: Hoezo is een comfortabele slip aandoen ook een must tijdens een wandeling? En als het die avond nou op meer uitloopt?
vrijdag 11 september 2015 om 13:42
Ach, bij mij in de familie waar een behoorlijke erfenis van een oud-tante verdeeld moest worden onder 20 nichten en neven ging dat in uiterste harmonie. Ook trouwens toen oma dood was en haar 12 kinderen alles moesten verdelen.
De executeur had de spullen neergezet, iedereen was langsgekomen om te kijken en vervolgens was er een systeem dat mensen 1 voor 1 mochten kiezen en bij de laatste mocht die gelijk nog een keer en dan dus andersom weer terug ( de twintigste had wellicht al het e.e.a. aan zijn neus voorbij zien gaan, dus die mocht direct nog wat nemen zodat nummer 1 die eerste keuze had, vervolgens pas weer als veertigste kon kiezen).
Spullen van waarde werden getaxeerd en konden uit de boedel worden 'gekocht', een oud autootje ging voor 500,- naar de dochter van iemand die studeerde (en die 500 ging dan in de boedel en werd verdeeld), en toen iemand een zoutvaatje koos en mijn moeder zei dat zij die als 11 jarige op schoolreisje voor haar moeder had gekocht en er dus herinneringen aan had, werd haar dat zoutvaatje gegund.
Iedereen werkte gewoon mee en niemand ging op zijn strepen staan.
Maar wat een gedoe eigenlijk....om spullen.
De executeur had de spullen neergezet, iedereen was langsgekomen om te kijken en vervolgens was er een systeem dat mensen 1 voor 1 mochten kiezen en bij de laatste mocht die gelijk nog een keer en dan dus andersom weer terug ( de twintigste had wellicht al het e.e.a. aan zijn neus voorbij zien gaan, dus die mocht direct nog wat nemen zodat nummer 1 die eerste keuze had, vervolgens pas weer als veertigste kon kiezen).
Spullen van waarde werden getaxeerd en konden uit de boedel worden 'gekocht', een oud autootje ging voor 500,- naar de dochter van iemand die studeerde (en die 500 ging dan in de boedel en werd verdeeld), en toen iemand een zoutvaatje koos en mijn moeder zei dat zij die als 11 jarige op schoolreisje voor haar moeder had gekocht en er dus herinneringen aan had, werd haar dat zoutvaatje gegund.
Iedereen werkte gewoon mee en niemand ging op zijn strepen staan.
Maar wat een gedoe eigenlijk....om spullen.