Psyche
alle pijlers
welke hulp inschakelen
woensdag 16 september 2015 om 19:42
Even kort en bondig mijn verhaal proberen neer te zetten, ik hoop dat het lukt.
Een familielid wat zeer dichtbij staat is psychisch echt aan het eind van zn latijn.
Hij word geestelijk mishandeld en onder druk gezet door zijn nieuwe vriendin en raakt hierdoor in een isolement, loopt het risico om zijn baan kwijt te maken en financieel is het ook helemaal mis.
Wij zijn een kleine hechte familie en dit familielid zien we steeds verder afglijden. We hebben met ons kleine groepje hm en haar proberen te helpen waar we kunnen maar hij glijd steeds verder af. En nu is de maat overvol.
Ik wil al een poosje ingrijpen, maar word steeds " tegen gehouden" in die zin van die wil dit nog proberen en die wil dat nog doen, maar nu vind ik het klaar.
Hij en wij, maar vooral hij gaat hier helemaal aan kapot.
Wat kan ik of wat kunnen wij doen.
Zijn huisarts bellen? of is dit crisisdienst materiaal. Ik snap dat het voor jullie ook moeilijk in te schatten is, maar ik bedoel eigenlijk, wat kan ik doen als "buitenstaander"? Kan ik sowieso wel de huisarts en of een crisisdienst bellen als het niet voor mezelf is?
bij behoefte aan meer uitleg zal ik indien mogelijk een en ander uitleggen
alvast bedankt
Een familielid wat zeer dichtbij staat is psychisch echt aan het eind van zn latijn.
Hij word geestelijk mishandeld en onder druk gezet door zijn nieuwe vriendin en raakt hierdoor in een isolement, loopt het risico om zijn baan kwijt te maken en financieel is het ook helemaal mis.
Wij zijn een kleine hechte familie en dit familielid zien we steeds verder afglijden. We hebben met ons kleine groepje hm en haar proberen te helpen waar we kunnen maar hij glijd steeds verder af. En nu is de maat overvol.
Ik wil al een poosje ingrijpen, maar word steeds " tegen gehouden" in die zin van die wil dit nog proberen en die wil dat nog doen, maar nu vind ik het klaar.
Hij en wij, maar vooral hij gaat hier helemaal aan kapot.
Wat kan ik of wat kunnen wij doen.
Zijn huisarts bellen? of is dit crisisdienst materiaal. Ik snap dat het voor jullie ook moeilijk in te schatten is, maar ik bedoel eigenlijk, wat kan ik doen als "buitenstaander"? Kan ik sowieso wel de huisarts en of een crisisdienst bellen als het niet voor mezelf is?
bij behoefte aan meer uitleg zal ik indien mogelijk een en ander uitleggen
alvast bedankt
woensdag 16 september 2015 om 22:04
Laatste reactie nog niet gezien.
Zijn vriendin is ook niet gelukkig, maar vind het wel de normaalste zaak van de wereld die controle dwang van haar.
Ik weet niet of iemand het programma extreem jaloers gezien heeft afgelopen week, nou zo n soort situatie is het ongeveer, alleen dan is hij dus zelf psychisch ook de weg kwijt.
Het is haar huis waar ze in wonen en ik weet niet precies hoe het zit, maar daar is geen huur achterstand, maar geen geld voor boodschappen, nou ja laat ik het anders zeggen, ze maken verkeerde keuzes waardoor er geen geld is voor boodschappen of benzine of weet ik veel wat. En dat moet ook iedereen voor zich weten en wil ik me ook niet mee bemoeien.
Zijn vriendin is ook niet gelukkig, maar vind het wel de normaalste zaak van de wereld die controle dwang van haar.
Ik weet niet of iemand het programma extreem jaloers gezien heeft afgelopen week, nou zo n soort situatie is het ongeveer, alleen dan is hij dus zelf psychisch ook de weg kwijt.
Het is haar huis waar ze in wonen en ik weet niet precies hoe het zit, maar daar is geen huur achterstand, maar geen geld voor boodschappen, nou ja laat ik het anders zeggen, ze maken verkeerde keuzes waardoor er geen geld is voor boodschappen of benzine of weet ik veel wat. En dat moet ook iedereen voor zich weten en wil ik me ook niet mee bemoeien.
woensdag 16 september 2015 om 22:05
Zeker de huisarts erbij halen. En dan vooral je zorgen uiten over de kinderen.
Ik neem aan dat de huisarts weet over zijn vorige psychose? Dan zal die zeker nu actie ondernemen. Maak een afspraak voor een huisbezoek en zorg dat jij er ook bij bent.
Het sociaal wijkteam erbij halen is ook een goed idee. Doe dit in overleg met de huisarts.
Ik neem aan dat de huisarts weet over zijn vorige psychose? Dan zal die zeker nu actie ondernemen. Maak een afspraak voor een huisbezoek en zorg dat jij er ook bij bent.
Het sociaal wijkteam erbij halen is ook een goed idee. Doe dit in overleg met de huisarts.
woensdag 16 september 2015 om 22:22
Ik neem inderdaad ook aan dat de arts weet van de vorige psychose, maar ja ik was er niet bij en heb alle informatie natuurlijk van hem zelf, het kan dus net zo makkelijk uit zijn duim gezogen zijn. We zijn er afgelopen jaar namelijk wel achter gekomen dat ie veel liegt, niet om te bedriegen maar om euh hoe zeg je dat het voor zichzelf makkelijker te maken en hij geloofd het zelf ook.
We ontlasten hem al op heel veel manieren, vangen zijn kinderen op als het zijn weekend of dag is, mijn moeder vangt heel veel financieel voor hm op, maar zelf hebben we afgelopen 2 jaar heel veel ellende gehad en zijn daar ook nog niet bovenop en eerlijk is eerlijk het breekt ons nu ook op, maar ja laten vallen kan je hm ook niet.
Ik zeg steeds vooral tegen mijn moeder, we houden dit in stand, we moeten onze poot stijf houden en nee zeggen tegen de opvang, boodschappen of geld, maar ja...ik denk dat het vooral voor mijn moeder te moeilijk is om dat te doen, het is toch je kind. Voor mij wel iets makkelijker , maar ja ik spring dan weer bij om mijn moeder te ontlasten en zo blijft het kringetje gaan.
Hij slikt voorzover wij weten geen medicatie.
We ontlasten hem al op heel veel manieren, vangen zijn kinderen op als het zijn weekend of dag is, mijn moeder vangt heel veel financieel voor hm op, maar zelf hebben we afgelopen 2 jaar heel veel ellende gehad en zijn daar ook nog niet bovenop en eerlijk is eerlijk het breekt ons nu ook op, maar ja laten vallen kan je hm ook niet.
Ik zeg steeds vooral tegen mijn moeder, we houden dit in stand, we moeten onze poot stijf houden en nee zeggen tegen de opvang, boodschappen of geld, maar ja...ik denk dat het vooral voor mijn moeder te moeilijk is om dat te doen, het is toch je kind. Voor mij wel iets makkelijker , maar ja ik spring dan weer bij om mijn moeder te ontlasten en zo blijft het kringetje gaan.
Hij slikt voorzover wij weten geen medicatie.
vrijdag 18 september 2015 om 21:40
quote:toffe schreef op 16 september 2015 @ 22:22:
Ik neem inderdaad ook aan dat de arts weet van de vorige psychose, maar ja ik was er niet bij en heb alle informatie natuurlijk van hem zelf, het kan dus net zo makkelijk uit zijn duim gezogen zijn. We zijn er afgelopen jaar namelijk wel achter gekomen dat ie veel liegt, niet om te bedriegen maar om euh hoe zeg je dat het voor zichzelf makkelijker te maken en hij geloofd het zelf ook.
We ontlasten hem al op heel veel manieren, vangen zijn kinderen op als het zijn weekend of dag is, mijn moeder vangt heel veel financieel voor hm op, maar zelf hebben we afgelopen 2 jaar heel veel ellende gehad en zijn daar ook nog niet bovenop en eerlijk is eerlijk het breekt ons nu ook op, maar ja laten vallen kan je hm ook niet.
Ik zeg steeds vooral tegen mijn moeder, we houden dit in stand, we moeten onze poot stijf houden en nee zeggen tegen de opvang, boodschappen of geld, maar ja...ik denk dat het vooral voor mijn moeder te moeilijk is om dat te doen, het is toch je kind. Voor mij wel iets makkelijker , maar ja ik spring dan weer bij om mijn moeder te ontlasten en zo blijft het kringetje gaan.
Hij slikt voorzover wij weten geen medicatie.
Ik zou beginnen te stoppen met financieel steunen. Koop desnoods boodschappen voor hem, maar verder geen geld geven en rekeningen betalen. Je helpt hem er echt niet mee!
Hoe komt het eigenlijk dat jullie zijn leven belangrijker vinden dan dat van jullie zelf?
Ik neem inderdaad ook aan dat de arts weet van de vorige psychose, maar ja ik was er niet bij en heb alle informatie natuurlijk van hem zelf, het kan dus net zo makkelijk uit zijn duim gezogen zijn. We zijn er afgelopen jaar namelijk wel achter gekomen dat ie veel liegt, niet om te bedriegen maar om euh hoe zeg je dat het voor zichzelf makkelijker te maken en hij geloofd het zelf ook.
We ontlasten hem al op heel veel manieren, vangen zijn kinderen op als het zijn weekend of dag is, mijn moeder vangt heel veel financieel voor hm op, maar zelf hebben we afgelopen 2 jaar heel veel ellende gehad en zijn daar ook nog niet bovenop en eerlijk is eerlijk het breekt ons nu ook op, maar ja laten vallen kan je hm ook niet.
Ik zeg steeds vooral tegen mijn moeder, we houden dit in stand, we moeten onze poot stijf houden en nee zeggen tegen de opvang, boodschappen of geld, maar ja...ik denk dat het vooral voor mijn moeder te moeilijk is om dat te doen, het is toch je kind. Voor mij wel iets makkelijker , maar ja ik spring dan weer bij om mijn moeder te ontlasten en zo blijft het kringetje gaan.
Hij slikt voorzover wij weten geen medicatie.
Ik zou beginnen te stoppen met financieel steunen. Koop desnoods boodschappen voor hem, maar verder geen geld geven en rekeningen betalen. Je helpt hem er echt niet mee!
Hoe komt het eigenlijk dat jullie zijn leven belangrijker vinden dan dat van jullie zelf?
