Verhuizing: afscheidsrituelen?

07-10-2015 11:25 26 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Binnenkort gaan wij met onze drie kinderen van 6, 4 en bijna 2 verhuizen. Een prachtig ruim huis, mooie buurt, helemaal goed. Maar ons huidige huis is ook een heel fijne plek. Helaas best klein voor een gezin met drie kinderen, dus we gaan er goed op vooruit. Ik vind het best lastig ons fijne huis achter te laten (de kinderen zijn hier bijv. allemaal geboren), maar realiseer me prima wat ervoor in de plaats komt. Voor de kinderen is het natuurlijk ook een hele stap. Gelukkig blijft de verandering beperkt, want we blijven in dezelfde wijk en dus op dezelfde school, ed.



Maar toch. Ik wil op een leuke en vooral goede manier met de kinderen afscheid nemen van ons oude huis en een mooie start maken in het nieuwe huis. We betrekken ze bij van alles, ze zijn er al vaak in geweest tijdens de bouw en ze mogen uiteraard hun eigen kamer inrichten. Nu ben ik op zoek naar leuke rituelen of spelletjes ofzo om afscheid te nemen en een nieuwe start te maken. Wie heeft er ideeën? (Voor de vloer gelegd wordt, mogen ze bijvoorbeeld een tekening maken met stoepkrijt. Dan hebben wij voor altijd een geheim met elkaar: die tekening onder de vloer. In het oude huis kan niet zoiets, want daar komen nieuwe mensen in.)



Dank voor het meedenken!
Geen idee, maar wat een leuk idee van die tekening op de vloer!
Alle reacties Link kopieren
Als het huis leeg is een groot kleed op de grond en een afscheidspicknick houden.



Meer zou ik er niet van maken. Denk er om dat je jouw moeilijk los kunnen laten niet projecteert op je kinderen. Die gaan waarschijnlijk een stuk makkelijker over dan jij. Geef ze geen moeilijke gevoelens over die verhuizing die ze niet uit zichzelf zouden hebben.
Alle reacties Link kopieren
Gaat de vloer er wel uit in het oude huis?

Wij mochten ooit, toen er een nieuwe vloer werd gelegd, met alle buurtkinderen rolschaatsen in de (lege) woonkamer.
In het oude huis een koker verstoppen onder een plank in de vloer of zo, met daarin een tekening van de kinderen en waneer ze in het huisje hebben gewoond.
Alle reacties Link kopieren
mijn dochters hebben een plakboek van het oude huis. Wat (zelfgemaakte) foto's van huis, tuin en buurt, wat kleine zelfverzamelde dingetjes (het stickertje dat op de muur zat, een draadje van het rolgordijn dat achterbleef, een gedroogd bloemetje uit de tuin, enz). Mijn jongste doet er niets mee, zij was ttv de verhuizing eigenlijk te jong en weet nu (een jaar later) al niet meer echt hoe het oude huis eruit zat. Mijn oudste (ttv de verhuizing nét 6 jaar) heeft zelf echt actief meegewerkt aan haar boek, en kijkt er zo af en toe in. Ook laat ze het soms aan vriendinnetjes zien als ze over het oude huis vertelt waar ze is geboren. Het is voor haar echt wel een dierbare herinnering.
Wij mochten voor onze woonkamer verbouwd werd met waskrijt het behang voltekenen . Geweldige herinnering.
Alle reacties Link kopieren
quote:patchouli_ schreef op 07 oktober 2015 @ 11:30:

Meer zou ik er niet van maken. Denk er om dat je jouw moeilijk los kunnen laten niet projecteert op je kinderen. Die gaan waarschijnlijk een stuk makkelijker over dan jij. Geef ze geen moeilijke gevoelens over die verhuizing die ze niet uit zichzelf zouden hebben.Inderdaad, waak er voor dat je er niet meer van maakt dan het is: zelfs mijn dochter met autisme heeft nooit erg veel moeite gehad met verhuizingen. Als je zorgt dat ze weten wat er gebeurt (voor de kleinsten is het boek Kaatje verhuist leuk) en dat ze hun vertrouwde spulletjes in het nieuwe huis terugvinden, is het al snel goed. Zeker als ze in dezelfde buurt blijven wonen. Ik ben als kind vaak verhuisd en vond het eigenlijk alleen maar leuk.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
Ik zou er vooral een feestje van maken. Inderdaad rolschaatsen, picknicken, tekeningen, iets leuks. Niet jouw eigen nostalgie op de kinderen projecteren want dan wordt het misschien iets verdrietigs voor hen, wat helemaal niet hoeft (ik zeg niet dat je dit doet, maar pas er voor op).
Alle reacties Link kopieren
Mja je moet er vooral geen drama van maken. Laat ze helpen met inpakken, wat klusjes doen (schilderen bijvoorbeeld)... en thats it.
Alle reacties Link kopieren
Dat is ook waar, hou het vooral luchtig. Maar dat kan prima samengaan met toch wat aandacht voor het afscheid. Onze kinderen vonden het verhuizen ook leuk, al misten ze in het begin af en toe hun vertrouwde plekjes wel eens. Maar ze moesten ook naar een nieuwe stad en een nieuwe school. Afscheid van de oude school was het pittigst voor de oudste, het verlaten van het oude huis was niet zo'n issue.
Alle reacties Link kopieren
Dank voor de reacties. Ik ben me bewust van mijn eigen emoties en laat me daar niet te erg door leiden. Ik heb een broodnuchtere vriend, dat scheelt enorm 😀 .



Dat plakboek vind ik erg leuk, gaan we doen. Ze houden ook erg van fotoboeken bekijken ed, dus dat vinden ze zeker leuk!
quote:sorrell schreef op 07 oktober 2015 @ 11:32:

In het oude huis een koker verstoppen onder een plank in de vloer of zo, met daarin een tekening van de kinderen en waneer ze in het huisje hebben gewoond.Dit zou voor mijn kinderen niet handig zijn, die zouden zich eeuwig afvragen of de tekening al ondekt is! En denk zelfs langsgaan als het idd zo dichtbij is! .
Kinderen geven niet om een huis. Die gaan gelijk het nieuwe huis ontdekken en het oude zijn ze gelijk vergeten.
Alle reacties Link kopieren
quote:bloemetje77 schreef op 07 oktober 2015 @ 13:09:

Ik ben een aantal keren verhuisd als kind en het afscheid van het huis deed me echt helemaal niks. Ja, vriendjes achterlaten, nieuwe school enzo..dat was spannend. Maar het huis zelf? Nog nooit een seconde van wakker gelegen. Ik denk echt dat je je eigen gevoelens op je kinderen projecteert.

Kinderen geven niet om een huis.Dat verschilt natuurlijk per kind. Voor mijn oudste was het wel van betekenis: haar vertrouwde kamertje, haar eigen plekje. Ze heeft er zelfs even moeite mee als we na 2 weken een vakantiehuisje verlaten :-) . Mijn jongste heeft dat veel minder.
Alle reacties Link kopieren
Dat ik het best lastig vind dat ik mijn plek achterlaat, wil niet zeggen dat ik 'projecteer' hoor. Maak het niet zwaarder dan het is. Mijn kinderen zijn tamelijk gevoelig en hechten zich wel snel. Het lijkt mij helemaal niet gek dat verhuizen nou eenmaal een flinke verandering is. Sommige kinderen geven wel om een huis. Sommige grote mensen ook. Ik dus wel. Ik wil ze gewoon op een leuke manier afscheid laten nemen. Juist om er geen ding van te maken, maar om een mooie nieuwe start te hebben.
Mijn oudste, 7 jaar toen we verhuisden, heeft het heel moeilijk gehad. En dat terwijl we 2 straten verder gingen wonen. De jongste twee helemaal niet, verschilt echt per kind. Wij waren helemaal blij met het nieuwe huis, lekker ruim ook met drie kinderen, maar zij echt verdrietig. Pas toen ik haar zei dat ze het niet leuk hoefde te vinden kwam er een enorme huilbui uit, zij zag het nut van verhuizen totaal niet. Het heeft bijna een jaar geduurd voor ze gewend was.

Ze hebben uiteraard zelf mogen meedenken over hun kamer, kleuren uitkiezen en behang. Ze hebben zelf hun kamer ingericht, bepaalt waar ze het bed wilden en waar de kast enz.

Ik zou ze niet laten tekenen op de vloer, ben bang dat ze ook geheime tekeningen zouden maken op de net geschilderde muren. Ze hebben gezien hoe alles de vrachtwagen in ging en hoe het in het nieuwe huis gezet werd.
Alle reacties Link kopieren
quote:patchouli_ schreef op 07 oktober 2015 @ 11:30:

Als het huis leeg is een groot kleed op de grond en een afscheidspicknick houden.



Meer zou ik er niet van maken. Denk er om dat je jouw moeilijk los kunnen laten niet projecteert op je kinderen. Die gaan waarschijnlijk een stuk makkelijker over dan jij. Geef ze geen moeilijke gevoelens over die verhuizing die ze niet uit zichzelf zouden hebben.Helemaal eens. Dat je er een topic over opent vind ik al getuigen van er veel te veel van maken.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
Alle reacties Link kopieren
quote:Nouschi schreef op 07 oktober 2015 @ 17:42:

[...]





Helemaal eens. Dat je er een topic over opent vind ik al getuigen van er veel te veel van maken.Vind ik helemaal niet hoor. Het is niet gek om een beetje aandacht te besteden aan een life event, wat een verhuizing toch echt is voor kinderen. Je moet het inderdaad niet groter maken dan nodig, maar een beetje begeleiding op kinderniveau bij een grote verandering is prima. En als je daarbij graag wat ervaringen van anderen wil en je opent een topic lijkt me daar niets mis mee.
Alle reacties Link kopieren
Mijn opa en oma woonde in een prachtig herenhuis. Met een gigantische trap. Echt zo'n trapleuning waar ze ook in films vanaf glijden.



Op de laatste dag toen het huis leeg was zijn we met matrassen van de trap af gegleden. En matrassen onder de trapleuning en zo van de trapleuning af glijden.

We hebben met zen allen op bierkratten in de woonkamer pannenkoeken gegeten.

Voor hun en hun kinderen best zwaar.

Ze hebben het huis 40 jaar en 3 dagen gehad.



12 jaar later. Vriend en ik hadden besloten een huis te kopen. Heb toch even 10 kerst gekeken. Het oude huis van opa en oma stond te koop! Heb meteen geroepen die wil ik! Die!



Toen ik het aan opa en oma vertelde toen de koop nog niet officeel rond was riep opa. " we hebben nog wel oude matrassen!"

Zoon vond het maar gek dat we op de eerste dag met matrassen van de trap af gingen.
Alle reacties Link kopieren
En je woont nu in dat huis van je opa en oma, Bortma? Wat ontzettend leuk!
Alle reacties Link kopieren
Wat bijzonder van het huis van je opa en oma zeg! Dat is inderdaad een mooi verhaal!



Lilla dat plakboek klinkt echt als een super idee ik was ook aan aan het bedenken wat we voor herinnering voor de kinderen konden doen. Wat had je er nog meer in dan de dingen die je nu noemt? Beetje inspiratie opdoen ;)!
anoniem_246045 wijzigde dit bericht op 07-10-2015 20:36
Reden: gekke autocorrect
% gewijzigd
Mijn dochter woont nu in haar 4e huis (ze is nu 5) en ze kent eigenlijk alleenaatste 3 huizen.



heeft het af en toe nog wel over bijv het oudste huis en het oude huis.



Maak er niet een te groot drama . Daaar hebben je kinderen niets aan
Alle reacties Link kopieren
Hier vorig jaar verhuisd van ons koophuis naar een (tijdelijk) huurhuis. Verder geen rituelen, wel de jongens (toen net 7 en bijna 5) op kinderniveau op de hoogte gehouden. De laatste avond waren de bedden al verhuisd, alleen de matrassen waren er nog. Toen hebben we met zijn allen op onze slaapkamer geslapen. Dat was erg leuk.

Ze praten niet meer over het oude huis; willen er alleen soms langst fietsen. Het leeft voor hen echt niet meer.

Over 2 weken gaan we naar ons nieuwbouw (koop) huis. Jongste, nu bijna 6 klust mee, heeft zijn eigen gereedschapskist en vindt het allemaal leuk. Oudste houdt niet van klussen en speelt veel in de nieuwe omgeving met vriendjes.

Onze jongens leven in het hier en nu. Accepteren het hoe het is en gaan daar verder. Geen sentimenten richting het verleden. Scheelt waarschijnlijk wel dat ze gewoon naar het vertrouwde school zijn blijven gaan en we hemelsbreed telkens maar ongeveer een km. verhuisd.
Alle reacties Link kopieren
Zo hoop ik ook dat het zal gaan, Mardejo, en dat verwacht ik ook. Dat samen slapen op matrassen is ook leuk!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven