Psyche
alle pijlers
Diagnose laten stellen?
woensdag 7 oktober 2015 om 22:07
Lieve lezers,
Ik lees al een tijdje mee maar nu zit ik zelf met iets.
Ik ben 20 jaar en vorig jaar begonnen met studeren in Amsterdam. In mijn jeugd heb ik een aantal moeilijke dingen meegemaakt die vorig jaar opeens weer naar boven kwamen waardoor ik door de combinatie van stress van mijn nieuwe studie en deze gebeurtenissen een depressie kreeg. Hiermee ben ik naar de huisarts gegaan (doorverwezen naar een psycholoog) waarna alles gelukkig uiteindelijk goed was gekomen.
Echter heb ik altijd nog 'nare gedachtes' gehouden. Als ik erover nadenk kan het misschien zo zijn dat er meer aan de hand is. Ik zal alles even benoemen:
-Ik ben nooit echt sociaal geweest. Dit is gelukkig wel erg verbeterd, maar toch heb ik vaak het gevoel dat ik ongemakkelijk overkom. Ik weet bijvoorbeeld nooit wanneer het mijn beurt is om iets te zeggen waardoor ik vaak door mensen heen praat (niet expres). Ik hoor ook van andere mensen dat ik soms zo overkom.
-Ik raak van heel veel dingen gestresst. Vaak onbenullig, maar als er iets in mijn omgeving me niet zint of waar ik moeilijk mee kan omgaan dan kan ik daar echt wakker van liggen. Door deze dingen ben ik ook snel uit het veld geslagen.
-Van vriendinnen hoor ik vaak dat ik obsessief met dingen bezig ben. Dit is vooral zo als ik nummerborden of reeksen getallen zie waardoor ik in mijn hoofd deze probeer te linken aan elkaar. Hier kan ik tot in het irritante toe mee doorgaan. Ook met andere zaken denk ik heel zwart-wit: of ik doe iets helemaal niet, of ik doe het tot in het extreme toe perfect.
-Soms zeg ik dingen tegen iemand waarvan ik later van een ander hoor dat ik dat niet had mogen zeggen of dat het onaardig was. Ik ben echt een flapuit en heb dit soms niet door.
Nu kunnen bovenstaande punten natuurlijk helemaal niks met elkaar te maken hebben en snap ik ook dat jullie geen diagnose kunnen stellen als die er al is, maar zouden deze punten toch een reden kunnen zijn om nog een bezoekje te brengen aan de huisarts?
Ik lees al een tijdje mee maar nu zit ik zelf met iets.
Ik ben 20 jaar en vorig jaar begonnen met studeren in Amsterdam. In mijn jeugd heb ik een aantal moeilijke dingen meegemaakt die vorig jaar opeens weer naar boven kwamen waardoor ik door de combinatie van stress van mijn nieuwe studie en deze gebeurtenissen een depressie kreeg. Hiermee ben ik naar de huisarts gegaan (doorverwezen naar een psycholoog) waarna alles gelukkig uiteindelijk goed was gekomen.
Echter heb ik altijd nog 'nare gedachtes' gehouden. Als ik erover nadenk kan het misschien zo zijn dat er meer aan de hand is. Ik zal alles even benoemen:
-Ik ben nooit echt sociaal geweest. Dit is gelukkig wel erg verbeterd, maar toch heb ik vaak het gevoel dat ik ongemakkelijk overkom. Ik weet bijvoorbeeld nooit wanneer het mijn beurt is om iets te zeggen waardoor ik vaak door mensen heen praat (niet expres). Ik hoor ook van andere mensen dat ik soms zo overkom.
-Ik raak van heel veel dingen gestresst. Vaak onbenullig, maar als er iets in mijn omgeving me niet zint of waar ik moeilijk mee kan omgaan dan kan ik daar echt wakker van liggen. Door deze dingen ben ik ook snel uit het veld geslagen.
-Van vriendinnen hoor ik vaak dat ik obsessief met dingen bezig ben. Dit is vooral zo als ik nummerborden of reeksen getallen zie waardoor ik in mijn hoofd deze probeer te linken aan elkaar. Hier kan ik tot in het irritante toe mee doorgaan. Ook met andere zaken denk ik heel zwart-wit: of ik doe iets helemaal niet, of ik doe het tot in het extreme toe perfect.
-Soms zeg ik dingen tegen iemand waarvan ik later van een ander hoor dat ik dat niet had mogen zeggen of dat het onaardig was. Ik ben echt een flapuit en heb dit soms niet door.
Nu kunnen bovenstaande punten natuurlijk helemaal niks met elkaar te maken hebben en snap ik ook dat jullie geen diagnose kunnen stellen als die er al is, maar zouden deze punten toch een reden kunnen zijn om nog een bezoekje te brengen aan de huisarts?
woensdag 7 oktober 2015 om 22:23
woensdag 7 oktober 2015 om 22:24
Ik kan me indenken dat een juiste diagnose kan helpen bij het begrijpen van je gedrag, je weg vinden binnen deze 'beperkingen' en de lat niet te hoog te leggen voor jezelf. Ook kan het helpen te accepteren dat je wat anders bent. Maar gebruik het stempel dat je wellicht krijgt alsjeblieft niet als excuus voor je gedrag...
woensdag 7 oktober 2015 om 22:27
quote:LauraJV schreef op 07 oktober 2015 @ 22:24:
Ik kan me indenken dat een juiste diagnose kan helpen bij het begrijpen van je gedrag, je weg vinden binnen deze 'beperkingen' en de lat niet te hoog te leggen voor jezelf. Ook kan het helpen te accepteren dat je wat anders bent. Maar gebruik het stempel dat je wellicht krijgt alsjeblieft niet als excuus voor je gedrag...Oh nee die stempel zou ik daar absoluut niet voor gebruiken. Dat ligt niet in mijn karakter. Het is voor mij puur om de soms 'chaos' in mijn hoofd op orde te krijgen door hulp.
Ik kan me indenken dat een juiste diagnose kan helpen bij het begrijpen van je gedrag, je weg vinden binnen deze 'beperkingen' en de lat niet te hoog te leggen voor jezelf. Ook kan het helpen te accepteren dat je wat anders bent. Maar gebruik het stempel dat je wellicht krijgt alsjeblieft niet als excuus voor je gedrag...Oh nee die stempel zou ik daar absoluut niet voor gebruiken. Dat ligt niet in mijn karakter. Het is voor mij puur om de soms 'chaos' in mijn hoofd op orde te krijgen door hulp.
donderdag 8 oktober 2015 om 02:26
Breng vooral een bezoekje aan een psycholoog om dit te bespreken zeker als jij je rottig blijft voelen. Ook al heb je er naar eigen zeggen geen last van, het houd je blijkbaar voldoende bezig om hier de vraag te stellen. De psych kan samen met jou bekijken of er een diagnose moet komen of dat gericht op deze vragen hulp geboden kan worden. Etiketjes kunnen prettig zijn met het krijgen van hulp maar ook een enorme last met zich meebrengen. Besef dit goed!
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
donderdag 8 oktober 2015 om 08:38
1. Ga eens praten bij de studentenpsycholoog, dit is meestal gratis.
2. Je wordt volwassen en ontdekt je eigen 'afwijkingen'. Die heeft iedereen, groot of klein. Je kunt ermee aan de slag als het je dwars zit, maar soms geeft het meer rust om jezelf te leren accepteren. We hebben in Nederland een cultuur ontwikkeld van navelstaren, maar dat maakt niet per definitie gelukkig. Leren omgaan met wie je bent heeft mij veel meer geholpen.
2. Je wordt volwassen en ontdekt je eigen 'afwijkingen'. Die heeft iedereen, groot of klein. Je kunt ermee aan de slag als het je dwars zit, maar soms geeft het meer rust om jezelf te leren accepteren. We hebben in Nederland een cultuur ontwikkeld van navelstaren, maar dat maakt niet per definitie gelukkig. Leren omgaan met wie je bent heeft mij veel meer geholpen.
donderdag 8 oktober 2015 om 10:01
Als je er last van hebt: vooral gaan. Maar het klinkt eigenlijk niet alsof je er in je dagelijks leven tegenaan loopt, maar gewoon jezelf steeds beter leert kennen. Iedereen heeft zo z'n eigenaardigheden en karaktertrekken.
Bedenk je ook dat de symptomen die bij een bepaalde diagnose horen niets meer zijn dan eigenschappen die iedereen in min- of meerdere mate heeft. Pas als iemand hier in het dagelijks leven zoveel hinder aan ondervindt dat het een normaal leven in de weg staat, wordt er geleken naar een diagnose. Het is dus enorm subjectief, en op basis van een lijstje kenmerken kun je dan ook niet zeggen of er iets aan de hand is of niet.
Bedenk je ook dat de symptomen die bij een bepaalde diagnose horen niets meer zijn dan eigenschappen die iedereen in min- of meerdere mate heeft. Pas als iemand hier in het dagelijks leven zoveel hinder aan ondervindt dat het een normaal leven in de weg staat, wordt er geleken naar een diagnose. Het is dus enorm subjectief, en op basis van een lijstje kenmerken kun je dan ook niet zeggen of er iets aan de hand is of niet.
