What to do...
dinsdag 20 oktober 2015 om 18:59
Hallo,
Ik ben een meid van 22 jaar en weet niet meer wat te doen..
Al met al nogal een vervelende tijd achter de rug, heb pap verloren door een dodelijk ongeluk en mam heeft haar kinderen laten barsten voor een nieuwe 'vlam'. Een tijdje lang heb ik bij opa en oma gewoond(dan praat ik over een aantal jaren terug), ik heb toen dan ook iemand leren kennen en ben gaan samen wonen.. Dat laatste(samenwonen) hield maar twee jaar stand, ik realiseerde me dat gaan samen wonen al die tijd iets was zodat ik kon vluchten voor het feit dat ik geen thuiskomen had wat mij deed twijfelen, ook bleek uit veel dat we elkaar helemaal niet goed kende (o.a. drugsgebruik van zijn kant) waardoor ik uiteindelijk besloot dat ik met hem ook niets kon opbouwen.. Nu dan waar het allemaal om gaat, ik heb na deze relatie de 2 hondjes die we samen hadden gehouden omdat hij er niets meer mee te maken wou hebben.. 1 hond is echter van hem.. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen ze weg te doen want ik vind dat het destijds een bewuste keuze is geweest(nouja mijn eigen hond dan) en het dan nu ook goed opgelost moet worden. Ik heb dan nu in een totaal onbekend plaatsje 70 minuten rijden(heen en terug) van mijn werk/sociale contacten etc. een woonruimte gevonden waar ik ook met hun terecht kon op korte termijn, ik had namelijk niets om op terug te vallen.. Alleen weer opa en oma, maar ook geen houdbare situatie om voor langere tijd te blijven.. Ik probeer de honden, mijn sociale leven en mijn werk zo goed mogelijk te combineren maar ik weet dat ik hun tekort doe op bepaalde vlakken.. Ik maak zoveel mogelijk wandelingen en waar ik kan neem ik ze overal mee naartoe.. Ik ben stapelgek met die beesten maar tegelijkertijd vormen ze ook zo dusdanig een belemmering omdat ik alles heb in mijn vorige woonplaats en steeds op en neer moet. Wat natuurlijk logisch is, maar het kost me ook zoveel dat er voor mij geen houden aan is, maar niet alleen dat.. ik vind het zo moeilijk om een goede mix te maken voor alle partijen want wil ze niet tekort doen. Op dit moment is terug verhuizen naar mijn voormalige plek geen optie omdat daar geen woonruimte is die EN betaalbaar is EN waar ik met hun terecht kan.. Ik ben nog zo jong en wil graag dingen ondernemen en mijn sociale contacten onderhouden, kunnen gaan en staan waar ik wil maar tegelijkertijd houd ik zoveel van mijn honden.. Ik weet niet meer wat te doen, wat is jullie mening hierover? Moet ik ze weg doen zodat ze een beter thuis krijgen? Durf wel te zeggen dat ze qua beweging, goede voeding en aandacht niets tekort komen maar ze zijn sommige weken gewoon erg veel alleen.
Ik ben een meid van 22 jaar en weet niet meer wat te doen..
Al met al nogal een vervelende tijd achter de rug, heb pap verloren door een dodelijk ongeluk en mam heeft haar kinderen laten barsten voor een nieuwe 'vlam'. Een tijdje lang heb ik bij opa en oma gewoond(dan praat ik over een aantal jaren terug), ik heb toen dan ook iemand leren kennen en ben gaan samen wonen.. Dat laatste(samenwonen) hield maar twee jaar stand, ik realiseerde me dat gaan samen wonen al die tijd iets was zodat ik kon vluchten voor het feit dat ik geen thuiskomen had wat mij deed twijfelen, ook bleek uit veel dat we elkaar helemaal niet goed kende (o.a. drugsgebruik van zijn kant) waardoor ik uiteindelijk besloot dat ik met hem ook niets kon opbouwen.. Nu dan waar het allemaal om gaat, ik heb na deze relatie de 2 hondjes die we samen hadden gehouden omdat hij er niets meer mee te maken wou hebben.. 1 hond is echter van hem.. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen ze weg te doen want ik vind dat het destijds een bewuste keuze is geweest(nouja mijn eigen hond dan) en het dan nu ook goed opgelost moet worden. Ik heb dan nu in een totaal onbekend plaatsje 70 minuten rijden(heen en terug) van mijn werk/sociale contacten etc. een woonruimte gevonden waar ik ook met hun terecht kon op korte termijn, ik had namelijk niets om op terug te vallen.. Alleen weer opa en oma, maar ook geen houdbare situatie om voor langere tijd te blijven.. Ik probeer de honden, mijn sociale leven en mijn werk zo goed mogelijk te combineren maar ik weet dat ik hun tekort doe op bepaalde vlakken.. Ik maak zoveel mogelijk wandelingen en waar ik kan neem ik ze overal mee naartoe.. Ik ben stapelgek met die beesten maar tegelijkertijd vormen ze ook zo dusdanig een belemmering omdat ik alles heb in mijn vorige woonplaats en steeds op en neer moet. Wat natuurlijk logisch is, maar het kost me ook zoveel dat er voor mij geen houden aan is, maar niet alleen dat.. ik vind het zo moeilijk om een goede mix te maken voor alle partijen want wil ze niet tekort doen. Op dit moment is terug verhuizen naar mijn voormalige plek geen optie omdat daar geen woonruimte is die EN betaalbaar is EN waar ik met hun terecht kan.. Ik ben nog zo jong en wil graag dingen ondernemen en mijn sociale contacten onderhouden, kunnen gaan en staan waar ik wil maar tegelijkertijd houd ik zoveel van mijn honden.. Ik weet niet meer wat te doen, wat is jullie mening hierover? Moet ik ze weg doen zodat ze een beter thuis krijgen? Durf wel te zeggen dat ze qua beweging, goede voeding en aandacht niets tekort komen maar ze zijn sommige weken gewoon erg veel alleen.
Make the most of it.
dinsdag 20 oktober 2015 om 19:06
dinsdag 20 oktober 2015 om 19:20