Psyche
alle pijlers
Knoop
zondag 25 oktober 2015 om 10:04
Ik ben een kerel van 34 en de laatste maanden worstel ik heel erg met mezelf. Ben onrustig en voel me ongelukkig. Op het niveau dat ik vorige week door de ambulance opgehaald werd met (hart)klachten.
Vervelende is dat ik geen directe oorzaak kan vinden waarom ik me zo voel, en daarmee ook geen idee heb hoe nu verder.
Ik heb geen vrienden of mensen om mij heen waar ik mee kan praten, en merk dat dat zeker niet helpt.
Daarnaast sta ik mezelf ook niet toe om me zo te voelen. Ik heb mijn leventje namelijk aardig op orde. Mijn vriendin en ik hebben beide een prima vaste baan, een mooi huis, geen schulden, gaan komende week trouwen en aansluiten een maand op vakantie naar Nieuw Zeeland. Dus geen reden om ongelukkig te zijn vind ik.
Maar toch kijk ik nergens naar uit en haal ik er geen plezier uit. Wat ik wel bij mezelf merk is dat ik de dagelijkse sleur zat ben, maar is dit iets waar je zo ongelukkig van kan worden?
Heeft iemand tips?
Vervelende is dat ik geen directe oorzaak kan vinden waarom ik me zo voel, en daarmee ook geen idee heb hoe nu verder.
Ik heb geen vrienden of mensen om mij heen waar ik mee kan praten, en merk dat dat zeker niet helpt.
Daarnaast sta ik mezelf ook niet toe om me zo te voelen. Ik heb mijn leventje namelijk aardig op orde. Mijn vriendin en ik hebben beide een prima vaste baan, een mooi huis, geen schulden, gaan komende week trouwen en aansluiten een maand op vakantie naar Nieuw Zeeland. Dus geen reden om ongelukkig te zijn vind ik.
Maar toch kijk ik nergens naar uit en haal ik er geen plezier uit. Wat ik wel bij mezelf merk is dat ik de dagelijkse sleur zat ben, maar is dit iets waar je zo ongelukkig van kan worden?
Heeft iemand tips?
zondag 25 oktober 2015 om 11:31
quote:Sensy12 schreef op 25 oktober 2015 @ 10:56:
Inderdaad naar je huisarts. Klinkt alsof je op de automatische piloot hebt geleefd en nu dingen je of te veel worden of je erg beginnen tegen te staan. Rationeel alles op orde, maar je lichaam is het daar niet mee eens.
Dit.
Je mag van jezelf niet ongelukkig zijn, omdat je alles zogenaamd 'op orde' hebt. Maar de dingen die je daarna noemt (huis, baan, geen schulden), is allemaal materialistisch. Dat kun je prima op orde hebben, en toch kun je je ellendig voelen. Daar kan van alles achter zitten, dat zou je met wat hulp kunnen uitzoeken.
Je kunt er ook aan voorbij gaan en zo doorgaan, maar vroeg of laat haalt het je weer in. Wees eerlijk naar jezelf; waar word je nou echt gelukkig van?
Inderdaad naar je huisarts. Klinkt alsof je op de automatische piloot hebt geleefd en nu dingen je of te veel worden of je erg beginnen tegen te staan. Rationeel alles op orde, maar je lichaam is het daar niet mee eens.
Dit.
Je mag van jezelf niet ongelukkig zijn, omdat je alles zogenaamd 'op orde' hebt. Maar de dingen die je daarna noemt (huis, baan, geen schulden), is allemaal materialistisch. Dat kun je prima op orde hebben, en toch kun je je ellendig voelen. Daar kan van alles achter zitten, dat zou je met wat hulp kunnen uitzoeken.
Je kunt er ook aan voorbij gaan en zo doorgaan, maar vroeg of laat haalt het je weer in. Wees eerlijk naar jezelf; waar word je nou echt gelukkig van?
Als je twee keer turbo zegt, vlieg ik in brand!
zondag 25 oktober 2015 om 12:53
Bedankt voor de reacties!
Van de automatische piloot is wel een goede. Dat is inderdaad hoe ik de afgelopen maanden geleefd heb, meegaan in de stroom van alledag. Weinig gedaan wat ik zelf wil.
'waar word je nou echt gelukkig van - terechte vraag, die ik mezelf al vaker afgevraagd heb laatste jaren. Maar tot op heden nog geen antwoord op gevonden.
Wat het trouwen betreft, dit is iets wat inderdaad niet mijn idee is. Van mij hoeft het niet, zie er geen toegevoegde waarde in. Anderzijds zie ik daarom ook geen reden om het niet te willen. Ik heb voor mijn vriendin gekozen, en of dat nu wel/niet formeel bevestigd wordt vind ik niet belangrijk. Wel zie ik op tegen het in de belangstelling staan, maar dit is een ander punt
Van de automatische piloot is wel een goede. Dat is inderdaad hoe ik de afgelopen maanden geleefd heb, meegaan in de stroom van alledag. Weinig gedaan wat ik zelf wil.
'waar word je nou echt gelukkig van - terechte vraag, die ik mezelf al vaker afgevraagd heb laatste jaren. Maar tot op heden nog geen antwoord op gevonden.
Wat het trouwen betreft, dit is iets wat inderdaad niet mijn idee is. Van mij hoeft het niet, zie er geen toegevoegde waarde in. Anderzijds zie ik daarom ook geen reden om het niet te willen. Ik heb voor mijn vriendin gekozen, en of dat nu wel/niet formeel bevestigd wordt vind ik niet belangrijk. Wel zie ik op tegen het in de belangstelling staan, maar dit is een ander punt
zondag 25 oktober 2015 om 14:35
quote:Autumn_Tears schreef op 25 oktober 2015 @ 12:53:
Bedankt voor de reacties!
Van de automatische piloot is wel een goede. Dat is inderdaad hoe ik de afgelopen maanden geleefd heb, meegaan in de stroom van alledag. Weinig gedaan wat ik zelf wil.
'waar word je nou echt gelukkig van - terechte vraag, die ik mezelf al vaker afgevraagd heb laatste jaren. Maar tot op heden nog geen antwoord op gevonden.
Wat het trouwen betreft, dit is iets wat inderdaad niet mijn idee is. Van mij hoeft het niet, zie er geen toegevoegde waarde in. Anderzijds zie ik daarom ook geen reden om het niet te willen. Ik heb voor mijn vriendin gekozen, en of dat nu wel/niet formeel bevestigd wordt vind ik niet belangrijk. Wel zie ik op tegen het in de belangstelling staan, maar dit is een ander punt
Kijk, en als je met alle dingen in je leven omgaat zoals hierboven, dan leef je je leven niet, maar laat je het leven gebeuren. Daar word je niet gelukkig van. Lastig voor jou is, dat de dingen die je 'gebeuren' niet heel verschrikkelijk zijn (mooi huis, baan, reis), dus kun je er wel mee leven. Maar nogmaals, echt gelukkig word je er niet van, omdat je niet zelf echt 'in charge' bent. Misschien verloochen je jezelf een beetje?
Je situatie doet me denken aan dit nummer: https://youtu.be/I1wg1DNHbNU
How did I get here?
Bedankt voor de reacties!
Van de automatische piloot is wel een goede. Dat is inderdaad hoe ik de afgelopen maanden geleefd heb, meegaan in de stroom van alledag. Weinig gedaan wat ik zelf wil.
'waar word je nou echt gelukkig van - terechte vraag, die ik mezelf al vaker afgevraagd heb laatste jaren. Maar tot op heden nog geen antwoord op gevonden.
Wat het trouwen betreft, dit is iets wat inderdaad niet mijn idee is. Van mij hoeft het niet, zie er geen toegevoegde waarde in. Anderzijds zie ik daarom ook geen reden om het niet te willen. Ik heb voor mijn vriendin gekozen, en of dat nu wel/niet formeel bevestigd wordt vind ik niet belangrijk. Wel zie ik op tegen het in de belangstelling staan, maar dit is een ander punt
Kijk, en als je met alle dingen in je leven omgaat zoals hierboven, dan leef je je leven niet, maar laat je het leven gebeuren. Daar word je niet gelukkig van. Lastig voor jou is, dat de dingen die je 'gebeuren' niet heel verschrikkelijk zijn (mooi huis, baan, reis), dus kun je er wel mee leven. Maar nogmaals, echt gelukkig word je er niet van, omdat je niet zelf echt 'in charge' bent. Misschien verloochen je jezelf een beetje?
Je situatie doet me denken aan dit nummer: https://youtu.be/I1wg1DNHbNU
How did I get here?
Als je twee keer turbo zegt, vlieg ik in brand!
zondag 25 oktober 2015 om 14:43
Klinkt alsof je het gevoel hebt geleefd te worden i.p.v. te leven. Dat is niet zo; jij bepaalt nog steeds hoe je je leven invult. Maar op het moment dat je niet meer tevreden bent en je leven niet meer bij je lijkt te passen, kan het voelen als een beklemming. Misschien geeft het wat lucht om je te realiseren: je zit niet klem. Je bent vrij om je leven om te gooien, zou je dat willen.
Dat moet je natuurlijk niet in een door spanning ingegeven opwelling doen. Maar sombere en gespannen gevoelens kunnen het erg lastig maken om voor jezelf duidelijk te maken waar je blij van wordt, wat je écht wilt. Die gevoelens gaan niet weg door tegen jezelf te zeggen dat je ze niet mag voelen. Het lijkt me een eerste stap: die gevoelens toelaten. Je hoeft er niet in te zwelgen, je hoeft er zelfs niet over te praten, maar negeren en met opeengeklemde kaken tegen de klippen op doorgaan op een doodlopende weg brengt je niets.
Mocht je de behoefte aan praten juist wel hebben, laat je dan doorverwijzen naar een psycholoog (of zoek er zelf één). Het perspectief en de vragen van een ander kunnen voorkomen dat je in kringetjes rond blijft draaien. Blijf ook communiceren met je vriendin. Als je samen oud wil worden, moet je dit soort dingen met elkaar kunnen delen. Die bruiloft kom je wel door, als je het huwelijk (het samenzijn) de moeite waard vindt.
Als je je ogen dicht doet en probeert te visualiseren hoe je leven er in het ideale geval uit zou zien, wat zie je dan? Waar ben je, met wie? Wat doe je?
Als dat totaal anders is dan wat je nu doet, kan het zijn dat je je eigen leven ontgroeit bent. De keuzes die je hebt gemaakt waren misschien niet zo doordacht, of je was zelf anders destijds en ze passen niet meer bij je. Gebruik dat beeld dan om jezelf doelen te stellen, ergens voor te gaan. Doelloosheid is m.i. een van de dodelijkste zaken voor je levensgeluk, tenzij je een compleet verlichte boeddhist bent. Komt er geen beeld, en weet je niet wat je wilt en of dat überhaupt iets anders is dan wat je nu doet, dan zul je iets in jezelf moeten veranderen. Gevoelens komen vaak door diepgewortelde, onbewuste overtuigingen. Hoe je de wereld ziet kan enorm tegen je werken, onbewust. Het is mogelijk dat in je eentje uit te pluizen, maar dat gaat veel beter in gesprek met anderen.
Dus samengevat:
- Erken je gevoel, dat is er nu eenmaal. Je hebt geen argument nodig om ongelukkig te mogen zijn. Het is wél goed om te blijven relativeren en kritisch te zijn: gevoel is niet altijd gebaseerd op de realiteit, en je hoeft er dus ook niet altijd naar te handelen.
- Realiseer je dat je gevoel in jou zit. Misschien zit de oplossing in het veranderen van omstandigheden, maar misschien ook niet.
- Waar het ook aan ligt: in je eentje blijven piekeren gaat het niet oplossen.
- Ga in gesprek met je aanstaande (maar beschouw haar niet als hulpverlener) en als je daar behoefte aan hebt, met een psycholoog
Dat moet je natuurlijk niet in een door spanning ingegeven opwelling doen. Maar sombere en gespannen gevoelens kunnen het erg lastig maken om voor jezelf duidelijk te maken waar je blij van wordt, wat je écht wilt. Die gevoelens gaan niet weg door tegen jezelf te zeggen dat je ze niet mag voelen. Het lijkt me een eerste stap: die gevoelens toelaten. Je hoeft er niet in te zwelgen, je hoeft er zelfs niet over te praten, maar negeren en met opeengeklemde kaken tegen de klippen op doorgaan op een doodlopende weg brengt je niets.
Mocht je de behoefte aan praten juist wel hebben, laat je dan doorverwijzen naar een psycholoog (of zoek er zelf één). Het perspectief en de vragen van een ander kunnen voorkomen dat je in kringetjes rond blijft draaien. Blijf ook communiceren met je vriendin. Als je samen oud wil worden, moet je dit soort dingen met elkaar kunnen delen. Die bruiloft kom je wel door, als je het huwelijk (het samenzijn) de moeite waard vindt.
Als je je ogen dicht doet en probeert te visualiseren hoe je leven er in het ideale geval uit zou zien, wat zie je dan? Waar ben je, met wie? Wat doe je?
Als dat totaal anders is dan wat je nu doet, kan het zijn dat je je eigen leven ontgroeit bent. De keuzes die je hebt gemaakt waren misschien niet zo doordacht, of je was zelf anders destijds en ze passen niet meer bij je. Gebruik dat beeld dan om jezelf doelen te stellen, ergens voor te gaan. Doelloosheid is m.i. een van de dodelijkste zaken voor je levensgeluk, tenzij je een compleet verlichte boeddhist bent. Komt er geen beeld, en weet je niet wat je wilt en of dat überhaupt iets anders is dan wat je nu doet, dan zul je iets in jezelf moeten veranderen. Gevoelens komen vaak door diepgewortelde, onbewuste overtuigingen. Hoe je de wereld ziet kan enorm tegen je werken, onbewust. Het is mogelijk dat in je eentje uit te pluizen, maar dat gaat veel beter in gesprek met anderen.
Dus samengevat:
- Erken je gevoel, dat is er nu eenmaal. Je hebt geen argument nodig om ongelukkig te mogen zijn. Het is wél goed om te blijven relativeren en kritisch te zijn: gevoel is niet altijd gebaseerd op de realiteit, en je hoeft er dus ook niet altijd naar te handelen.
- Realiseer je dat je gevoel in jou zit. Misschien zit de oplossing in het veranderen van omstandigheden, maar misschien ook niet.
- Waar het ook aan ligt: in je eentje blijven piekeren gaat het niet oplossen.
- Ga in gesprek met je aanstaande (maar beschouw haar niet als hulpverlener) en als je daar behoefte aan hebt, met een psycholoog
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
zondag 25 oktober 2015 om 15:10
quote:Autumn_Tears schreef op 25 oktober 2015 @ 12:53:
Bedankt voor de reacties!
Van de automatische piloot is wel een goede. Dat is inderdaad hoe ik de afgelopen maanden geleefd heb, meegaan in de stroom van alledag. Weinig gedaan wat ik zelf wil.
'waar word je nou echt gelukkig van - terechte vraag, die ik mezelf al vaker afgevraagd heb laatste jaren. Maar tot op heden nog geen antwoord op gevonden.
Wat het trouwen betreft, dit is iets wat inderdaad niet mijn idee is. Van mij hoeft het niet, zie er geen toegevoegde waarde in. Anderzijds zie ik daarom ook geen reden om het niet te willen. Ik heb voor mijn vriendin gekozen, en of dat nu wel/niet formeel bevestigd wordt vind ik niet belangrijk. Wel zie ik op tegen het in de belangstelling staan, maar dit is een ander punt
Je had ws een hyperventilatie aanval, hartklachten waren het niet dus.
Gok dat dit het hele punt is.
Bedankt voor de reacties!
Van de automatische piloot is wel een goede. Dat is inderdaad hoe ik de afgelopen maanden geleefd heb, meegaan in de stroom van alledag. Weinig gedaan wat ik zelf wil.
'waar word je nou echt gelukkig van - terechte vraag, die ik mezelf al vaker afgevraagd heb laatste jaren. Maar tot op heden nog geen antwoord op gevonden.
Wat het trouwen betreft, dit is iets wat inderdaad niet mijn idee is. Van mij hoeft het niet, zie er geen toegevoegde waarde in. Anderzijds zie ik daarom ook geen reden om het niet te willen. Ik heb voor mijn vriendin gekozen, en of dat nu wel/niet formeel bevestigd wordt vind ik niet belangrijk. Wel zie ik op tegen het in de belangstelling staan, maar dit is een ander punt
Je had ws een hyperventilatie aanval, hartklachten waren het niet dus.
Gok dat dit het hele punt is.
zondag 25 oktober 2015 om 21:01
Dank je wel voor de duidelijke uiteenzetting Tyche!
Verhelderend voor iets wat ik eigenlijk al wel wist. Ik had ooit doelen voor mezelf gesteld, maar die zijn allemaal ingevuld. Nieuwe doelen zijn er nooit voor in de plaats gekomen, misschien dat dat ermee te maken heeft idd.
Het is wel de reden dat ik het gevoel heb geleefd te worden.
Genoeg om over na te denken inmiddels!
Verhelderend voor iets wat ik eigenlijk al wel wist. Ik had ooit doelen voor mezelf gesteld, maar die zijn allemaal ingevuld. Nieuwe doelen zijn er nooit voor in de plaats gekomen, misschien dat dat ermee te maken heeft idd.
Het is wel de reden dat ik het gevoel heb geleefd te worden.
Genoeg om over na te denken inmiddels!
vrijdag 30 oktober 2015 om 13:14
Ik kwam dit tegen op internet: het DNA van geluk is voor 50% genetisch bepaald, wordt voor 40% bepaald door je eigen handelingen en voor slechts 10% door levensomstandigheden (zoals fysieke of financiële omstandigheden).
Moest meteen aan dit topic denken. Jij hoopte misschien je geluk vooral in die 10% te bepalen, maar het zit in die 40%. Je eigen handelingen. Hopelijk heb je bedacht welke handelingen je kunt gaan doen om je fijner te voelen.
Moest meteen aan dit topic denken. Jij hoopte misschien je geluk vooral in die 10% te bepalen, maar het zit in die 40%. Je eigen handelingen. Hopelijk heb je bedacht welke handelingen je kunt gaan doen om je fijner te voelen.
Als je twee keer turbo zegt, vlieg ik in brand!
