Faalangst
zondag 25 oktober 2015 om 14:35
Hoi allemaal,
Faalangst is bij mij op de middelbare school ontstaan na een langdurige periode van ziekte. Dit heeft uiteindelijk geleid tot een schoolfobie; ik durfde helemaal niet meer naar school. Destijds ben ik een aantal keren bij een psycholoog geweest. Ik durf niet te zeggen of het mij heeft geholpen. Uiteindelijk heb ik het naar school gaan weer opgebouwd. De angsten zijn nooit helemaal weggeweest. Ik ben een niveau lager gaan doen en dat ging iets beter. Hierna heb ik een hbo opleiding gevolgd en ook afgerond.
Ben daarna vier jaar aan het werk geweest, maar haalde voor mijn gevoel niet voldoende uit mijzelf. Ik wil graag meer kennis opdoen. Hierdoor ben ik een schakeltraject gaan volgen. Dit heb ik in één jaar afgerond en heb geen tentamen over moeten doen. Ik studeer niet meer dan andere studenten. Op momenten dat ik moet presteren en ik weet niet wat ik moet verwachten word ik daar heel angstig voor. Dit kan al dagen van te voren zijn. Zweten, slapeloze nachten, hartkloppingen, kortademigheid etc.
Nu zit in in de master en vanaf het begin van dit studiejaar ben ik in behandeling bij een psycholoog. Ik heb alleen niet het gevoel dat ik hier iets mee opschiet. Nu komen de tentamens er weer aan en mijn gevoel blokkeert mij gewoon om wat te doen. Mijn vriend vindt dit het allemaal niet waard, maar ik wil zelf graag de opleiding afronden. Als ik nu stop, ben ik misschien even van de gevoelens af, maar het komt in een andere situatie toch weer terug. Ik wil er graag vanaf, maar weet niet hoe. Heeft iemand misschien tips? Of ervaringen om te delen? Alvast heel erg bedankt!
Faalangst is bij mij op de middelbare school ontstaan na een langdurige periode van ziekte. Dit heeft uiteindelijk geleid tot een schoolfobie; ik durfde helemaal niet meer naar school. Destijds ben ik een aantal keren bij een psycholoog geweest. Ik durf niet te zeggen of het mij heeft geholpen. Uiteindelijk heb ik het naar school gaan weer opgebouwd. De angsten zijn nooit helemaal weggeweest. Ik ben een niveau lager gaan doen en dat ging iets beter. Hierna heb ik een hbo opleiding gevolgd en ook afgerond.
Ben daarna vier jaar aan het werk geweest, maar haalde voor mijn gevoel niet voldoende uit mijzelf. Ik wil graag meer kennis opdoen. Hierdoor ben ik een schakeltraject gaan volgen. Dit heb ik in één jaar afgerond en heb geen tentamen over moeten doen. Ik studeer niet meer dan andere studenten. Op momenten dat ik moet presteren en ik weet niet wat ik moet verwachten word ik daar heel angstig voor. Dit kan al dagen van te voren zijn. Zweten, slapeloze nachten, hartkloppingen, kortademigheid etc.
Nu zit in in de master en vanaf het begin van dit studiejaar ben ik in behandeling bij een psycholoog. Ik heb alleen niet het gevoel dat ik hier iets mee opschiet. Nu komen de tentamens er weer aan en mijn gevoel blokkeert mij gewoon om wat te doen. Mijn vriend vindt dit het allemaal niet waard, maar ik wil zelf graag de opleiding afronden. Als ik nu stop, ben ik misschien even van de gevoelens af, maar het komt in een andere situatie toch weer terug. Ik wil er graag vanaf, maar weet niet hoe. Heeft iemand misschien tips? Of ervaringen om te delen? Alvast heel erg bedankt!
zondag 25 oktober 2015 om 14:46
Wat doe je tot nu toe bij de psycholoog?
Wel goed dat je doorzet, want ik denk dat je gelijk hebt: het probleem uit de weg gaan door nu te stoppen met je studie, lost het natuurlijk niet op. Ervaren dat je meer kan dan je denkt, of dat het ook geen ramp is als iets een keer fout gaat, ku je alleen maar door te doen waar je bang voor bent. Hoe moeilijk ook.
Wel goed dat je doorzet, want ik denk dat je gelijk hebt: het probleem uit de weg gaan door nu te stoppen met je studie, lost het natuurlijk niet op. Ervaren dat je meer kan dan je denkt, of dat het ook geen ramp is als iets een keer fout gaat, ku je alleen maar door te doen waar je bang voor bent. Hoe moeilijk ook.
zondag 25 oktober 2015 om 14:48
quote:motion_ schreef op 25 oktober 2015 @ 14:43:
Ja zeker. Meditatieoefeningen moeten ervoor zorgen dat ik niet in neerwaartse spiralen ga denken. Ik zie daar niet zoveel in, aangezien die gedachtes daarna gewoon weer doorgaan.
Ja, tuurlijk gaan ze daarna weer door. Je bent er immers inmiddels een genie in geworden! Dus op korte termijn zal het je niet meteen va al je angsten afhelpen. Maar meditatieoefeningen kunnen wel helpen om rustig te blijven of worden, of te relativeren, of meer in het hier en nu te blijven zonder allerlei rampfantasieen.
Krijg je cognitieve gedragstherapie?
Ja zeker. Meditatieoefeningen moeten ervoor zorgen dat ik niet in neerwaartse spiralen ga denken. Ik zie daar niet zoveel in, aangezien die gedachtes daarna gewoon weer doorgaan.
Ja, tuurlijk gaan ze daarna weer door. Je bent er immers inmiddels een genie in geworden! Dus op korte termijn zal het je niet meteen va al je angsten afhelpen. Maar meditatieoefeningen kunnen wel helpen om rustig te blijven of worden, of te relativeren, of meer in het hier en nu te blijven zonder allerlei rampfantasieen.
Krijg je cognitieve gedragstherapie?
zondag 25 oktober 2015 om 15:18
Bedankt voor jullie reacties. Dat zei de psyscholoog ook inderdaad, maar ik moet eigenlijk wel iets hebben wat op korte termijn een beetje helpt. Anders ga ik er aan onderdoor ben ik bang... Ik krijg inderdaad cognitieve gedragstherapie. Van die oefeningen wordt ik ook niet echt rustig, voornamelijk misselijk.
zondag 25 oktober 2015 om 16:41
Als je nu die meditatieoefeningen gewoon blijft doen? Faal je daar tenminste niet in en wie weet komt het met de tentamens ook helemaal goed. Als je een oefening achterwege laat omdat het je niet snel helpt, dan maak je je eigen angst waarheid. Wie is sterker, jij die de oefeningen blijft doen of de angst die jou in de greep houdt? Jij kiest. Niet de angst.
zondag 25 oktober 2015 om 17:08
quote:motion_ schreef op 25 oktober 2015 @ 15:18:
Bedankt voor jullie reacties. Dat zei de psyscholoog ook inderdaad, maar ik moet eigenlijk wel iets hebben wat op korte termijn een beetje helpt. Anders ga ik er aan onderdoor ben ik bang... Ik krijg inderdaad cognitieve gedragstherapie. Van die oefeningen wordt ik ook niet echt rustig, voornamelijk misselijk.
Naar je huisarts gaan, vertellen dat je al bij een psycholoog loopt en dus aan het probleem werkt, maar dat je nu ivm tentamens op korte termijn een extra steuntje in de rug nodig hebt. Krijg je heus wel wat kalmerende tabletjes.
Verder kun je met je psycholoog misschien overleggen of EMDR een optie is om te proberen. Dat kan heel snel werken.
Heb je overigens vooral bij tentamens last van faalangst of ook bij bv het schrijven van stukken (waar je thuis iig wat rustiger aan kunt werken)? En helpt het wellicht als je samen met iemand studeert en/of aan opdrachten werkt?
Bedankt voor jullie reacties. Dat zei de psyscholoog ook inderdaad, maar ik moet eigenlijk wel iets hebben wat op korte termijn een beetje helpt. Anders ga ik er aan onderdoor ben ik bang... Ik krijg inderdaad cognitieve gedragstherapie. Van die oefeningen wordt ik ook niet echt rustig, voornamelijk misselijk.
Naar je huisarts gaan, vertellen dat je al bij een psycholoog loopt en dus aan het probleem werkt, maar dat je nu ivm tentamens op korte termijn een extra steuntje in de rug nodig hebt. Krijg je heus wel wat kalmerende tabletjes.
Verder kun je met je psycholoog misschien overleggen of EMDR een optie is om te proberen. Dat kan heel snel werken.
Heb je overigens vooral bij tentamens last van faalangst of ook bij bv het schrijven van stukken (waar je thuis iig wat rustiger aan kunt werken)? En helpt het wellicht als je samen met iemand studeert en/of aan opdrachten werkt?
zondag 25 oktober 2015 om 20:44
Ik blijf de oefeningen zeker wel doen. Weet natuurlijk dat het op de lange termijn misschien wel iets voor me kan betekenen.
Gebruik wel van die rustgevende pilletjes, maar momenteel werken die eigenlijk niet.
Heb er voornamelijk last van rondom de tentamenperiodes. Ook het wachten op het resultaat is een drama. Het schrijven van stukken kan me ook blokkeren, mijn vriend helpt me dan gelukkig vaak een beetje op weg. We studeren wel veel samen en dat is fijn, ook al is doet hij een andere studie. Samenwerken is afhankelijk van de persoon, of ik me daar prettig bij voel.
Gebruik wel van die rustgevende pilletjes, maar momenteel werken die eigenlijk niet.
Heb er voornamelijk last van rondom de tentamenperiodes. Ook het wachten op het resultaat is een drama. Het schrijven van stukken kan me ook blokkeren, mijn vriend helpt me dan gelukkig vaak een beetje op weg. We studeren wel veel samen en dat is fijn, ook al is doet hij een andere studie. Samenwerken is afhankelijk van de persoon, of ik me daar prettig bij voel.
maandag 26 oktober 2015 om 11:33
quote:motion_ schreef op 25 oktober 2015 @ 20:44:
Ik blijf de oefeningen zeker wel doen. Weet natuurlijk dat het op de lange termijn misschien wel iets voor me kan betekenen.
Gebruik wel van die rustgevende pilletjes, maar momenteel werken die eigenlijk niet.
Vraag dan aan je huisarts of ze wat sterkere pilletjes voor je heeft. En/of wellicht wat slaappilletjes zodat je in ieder geval goed kunt slapen. Overigens ben ik helemaal geen pillen-mens hoor, integendeel, maar als de angst te groot is kan dat voor nu in ieder geval even helpen
Heb er voornamelijk last van rondom de tentamenperiodes. Ook het wachten op het resultaat is een drama. Het schrijven van stukken kan me ook blokkeren, mijn vriend helpt me dan gelukkig vaak een beetje op weg. We studeren wel veel samen en dat is fijn, ook al is doet hij een andere studie. Samenwerken is afhankelijk van de persoon, of ik me daar prettig bij voel.Vervelend en zonde he als je zo'n last hebt van faalangst. Rationeel gezien weet je waarschijnlijk heus wel dat het niet nodig is, maar gevoelsmatig klinkt het dan niet door. Zoals eerder geschreven, misschien helpt EMDR jou wel goed en snel, bespreek het eens met je psycholoog.
Ik blijf de oefeningen zeker wel doen. Weet natuurlijk dat het op de lange termijn misschien wel iets voor me kan betekenen.
Gebruik wel van die rustgevende pilletjes, maar momenteel werken die eigenlijk niet.
Vraag dan aan je huisarts of ze wat sterkere pilletjes voor je heeft. En/of wellicht wat slaappilletjes zodat je in ieder geval goed kunt slapen. Overigens ben ik helemaal geen pillen-mens hoor, integendeel, maar als de angst te groot is kan dat voor nu in ieder geval even helpen
Heb er voornamelijk last van rondom de tentamenperiodes. Ook het wachten op het resultaat is een drama. Het schrijven van stukken kan me ook blokkeren, mijn vriend helpt me dan gelukkig vaak een beetje op weg. We studeren wel veel samen en dat is fijn, ook al is doet hij een andere studie. Samenwerken is afhankelijk van de persoon, of ik me daar prettig bij voel.Vervelend en zonde he als je zo'n last hebt van faalangst. Rationeel gezien weet je waarschijnlijk heus wel dat het niet nodig is, maar gevoelsmatig klinkt het dan niet door. Zoals eerder geschreven, misschien helpt EMDR jou wel goed en snel, bespreek het eens met je psycholoog.