Psyche
alle pijlers
Begeleid wonen
woensdag 11 november 2015 om 10:50
Door omstandigheden komt een familielid met Nederlands paspoort terug naar Nederland. Alleen is ze voor de wet volwassen. Helaas zijn er zoveel dingen in haar leven gebeurd dat ze niet in staat is om meteen haar leven op te pakken zoals ieder ander. (Mentaal achterstand, Flinke medische achtergrond, woont meer dan de helft van haar leven in een ander land)
Hoe komen jongeren terecht bij Begeleid wonen? Wat zijn de stappen die we kunnen gaan nemen. Ik vrees dat haar vader er niet voor gaat en ik een van de weinige ben die haar de weg kan wijzen. Bij mij in huis kan niet en wil ik niet.
Hoe komen jongeren terecht bij Begeleid wonen? Wat zijn de stappen die we kunnen gaan nemen. Ik vrees dat haar vader er niet voor gaat en ik een van de weinige ben die haar de weg kan wijzen. Bij mij in huis kan niet en wil ik niet.
donderdag 12 november 2015 om 10:37
Wat een nare situatie
Ze is dus niet verstandelijk gehandicapt maar heeft waarschijnlijk (als ik zo lees denk ik dat) een psychisch probleem en ik wil je niet bang maken maar ik ben bekent in die wereld en daar krijg je alleen in hele ernstige gevallen een indicatie voor begeleid wonen voor. Een indicatie of urgentie voor fysieke problemen is ook alleen voor heel ernstige gevallen waarbij een normaal huis met hulp echt niet voldoet. Kamertraining is vaak maar tot 20 jaar maar misschien wel nuttig om te kijken of je iets kan vinden dat een hogere leeftijdsgrens heeft. Soms zijn bepaalde psychische of gedragsproblemen ook een contra indicatie voor een bepaalde plek. Maar wat heel belangrijk is, is of ze zelf hulp wil. Als ze het graag zelf wil doen, wil ze zich dan wel laten begeleiden? Als ze zelf de noodzaak niet ziet en zich op dezelfde manier gedraagt als je nu beschrijft dan heb je kans dat ze binnen korte tijd op straat staat. Bepaald gedrag kunnen ze gewoon niet accepteren.
Denk je dat ze zich bij jou of iemand anders in Nederland kan gedragen op een redelijke manier? Ook als het tegenvalt hier.. Als ze zelf echt graag wil zou ik wat meer openstaan dan wanneer je verwacht dat jij de volle laag krijgt en ze de tent afbreekt. Als je haar echt niet in huis wil hebben maak haar dat dan duidelijk, verwijs haar naar familie of desnoods een opvang. Ik snap dat ik makkelijk praten heb hoor want ik sta niet in jouw schoenen maar toch is dat denk ik het enige dat je kunt doen. Als je niet goedschiks door kunt dringen dan zal ze eens onderuit moeten gaan en dan hopelijk beseffen dat ze hulp nodig heeft. Dan nog is het bij sommige mensen heel lastig..
Heeft het land waar ze woont een beetje goede medische zorg? Ook psychische? Een onderzoek naar haar geestelijke toestand lijkt me heel nuttig, dan kun je ook specifieker hulp zoeken.
Sterkte
Ze is dus niet verstandelijk gehandicapt maar heeft waarschijnlijk (als ik zo lees denk ik dat) een psychisch probleem en ik wil je niet bang maken maar ik ben bekent in die wereld en daar krijg je alleen in hele ernstige gevallen een indicatie voor begeleid wonen voor. Een indicatie of urgentie voor fysieke problemen is ook alleen voor heel ernstige gevallen waarbij een normaal huis met hulp echt niet voldoet. Kamertraining is vaak maar tot 20 jaar maar misschien wel nuttig om te kijken of je iets kan vinden dat een hogere leeftijdsgrens heeft. Soms zijn bepaalde psychische of gedragsproblemen ook een contra indicatie voor een bepaalde plek. Maar wat heel belangrijk is, is of ze zelf hulp wil. Als ze het graag zelf wil doen, wil ze zich dan wel laten begeleiden? Als ze zelf de noodzaak niet ziet en zich op dezelfde manier gedraagt als je nu beschrijft dan heb je kans dat ze binnen korte tijd op straat staat. Bepaald gedrag kunnen ze gewoon niet accepteren.
Denk je dat ze zich bij jou of iemand anders in Nederland kan gedragen op een redelijke manier? Ook als het tegenvalt hier.. Als ze zelf echt graag wil zou ik wat meer openstaan dan wanneer je verwacht dat jij de volle laag krijgt en ze de tent afbreekt. Als je haar echt niet in huis wil hebben maak haar dat dan duidelijk, verwijs haar naar familie of desnoods een opvang. Ik snap dat ik makkelijk praten heb hoor want ik sta niet in jouw schoenen maar toch is dat denk ik het enige dat je kunt doen. Als je niet goedschiks door kunt dringen dan zal ze eens onderuit moeten gaan en dan hopelijk beseffen dat ze hulp nodig heeft. Dan nog is het bij sommige mensen heel lastig..
Heeft het land waar ze woont een beetje goede medische zorg? Ook psychische? Een onderzoek naar haar geestelijke toestand lijkt me heel nuttig, dan kun je ook specifieker hulp zoeken.
Sterkte
donderdag 12 november 2015 om 11:03
Ze vindt zichzelf heel normaal en geeft vooral haar moeder de schuld waarom ze zo is. Ik zie alleen geen vooruitgang. Ik ben van mening dat je ook zelf een aandeel hebt en zelf kan veranderen door op zijn minst
goed voor jezelf te zorgen zoals douchen enz.
Ik vrees dat ze echt de tent afbreekt en bovendien ben ik door mijn beroep weinig in het land. Verder is ze heel gevoelig voor mannelijk aandacht dus op dat vlak is ze wel weer ver...
Het land waar ze vandaan komt is de medische zorg goed als je geld hebt en de psychische zorg is redelijk... Een sociaal werkster heeft ooit geopperd dat ze weleens meerdere persoonlijkheden kan hebben. Ik ga vragen of ze haar in dat land door een screening heen kunnen halen.
goed voor jezelf te zorgen zoals douchen enz.
Ik vrees dat ze echt de tent afbreekt en bovendien ben ik door mijn beroep weinig in het land. Verder is ze heel gevoelig voor mannelijk aandacht dus op dat vlak is ze wel weer ver...
Het land waar ze vandaan komt is de medische zorg goed als je geld hebt en de psychische zorg is redelijk... Een sociaal werkster heeft ooit geopperd dat ze weleens meerdere persoonlijkheden kan hebben. Ik ga vragen of ze haar in dat land door een screening heen kunnen halen.
donderdag 12 november 2015 om 11:10
Ik zou heel duidelijk maken dat je graag bereid bent te helpen "op afstand", maar dat het géén, let wel, géén optie is dat ze bij jou komt wonen of anderszins voor jouw verantwoording komt. En dat zou ik niet alleen aan haar duidelijk maken, maar ook aan die familieleden die wellicht denken haar bij jou te kunnen "dumpen". En dat zou ik nu al doen, niet pas als ze bij je op de stoep staan. Gewoon een mailtje sturen, of een berichtje, of desnoods een kaartje, maar dat goed duidelijk is waar jouw grenzen liggen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 12 november 2015 om 11:14
donderdag 12 november 2015 om 14:32
quote:maka22 schreef op 12 november 2015 @ 10:09:
nee, ik begrijp dat het totaal niet makkelijk is. Ik ben alleen bang dat het op mijn bordje wordt geschoven. Ben heel mijn leven al de puinhopen van mijn beide ouders aan het opruimen. Ik kan haar niet helpen, ik besef dat ook maar ik ben bang dat de familie uit andere land haar bij mij als het ware "dumpt" en wat dan?
Mag ik heel eerlijk zijn. Dan zou ik er goed overnadenken of je je zus wel hier heen kan halen. Alles zou op jouw rusten.
Er is niet meteen een indicatie als dat er al komt. Kan ze dadenljik bij jouw in huis gaan wonen??
Heel triest voor je zusje zeker als jullie de dupe van je ouders bent geweest/bent. Maar betekent dat jij de hele zorg op je moet gaan nemen. Want dat zal zeker gebeuren.
nee, ik begrijp dat het totaal niet makkelijk is. Ik ben alleen bang dat het op mijn bordje wordt geschoven. Ben heel mijn leven al de puinhopen van mijn beide ouders aan het opruimen. Ik kan haar niet helpen, ik besef dat ook maar ik ben bang dat de familie uit andere land haar bij mij als het ware "dumpt" en wat dan?
Mag ik heel eerlijk zijn. Dan zou ik er goed overnadenken of je je zus wel hier heen kan halen. Alles zou op jouw rusten.
Er is niet meteen een indicatie als dat er al komt. Kan ze dadenljik bij jouw in huis gaan wonen??
Heel triest voor je zusje zeker als jullie de dupe van je ouders bent geweest/bent. Maar betekent dat jij de hele zorg op je moet gaan nemen. Want dat zal zeker gebeuren.
donderdag 12 november 2015 om 14:33
quote:maka22 schreef op 12 november 2015 @ 11:14:
Dat doe ik geregeld en zij proberen geregeld. Gisteren ruzie met mijn moeder gemaakt dat ze echt actie moeten gaan ondernemen voor haar. Ik heb tegen andere familie al heel duidelijk gemaakt dat ik het niet wil en niet kan. Alleen in onze cultuur kennen ze het woordje Nee niet zo goed... Dat kan wel maar waar is de andere familie. Moeder/vader die hebben toch een groot aandeel hier in. Dat is lekker niemand heeft zin in haar, en er is er maar een die het op wil knappen. Zijn daar geen goede voorzieningen in het land ? Ligt het land in Europa ?
Dat doe ik geregeld en zij proberen geregeld. Gisteren ruzie met mijn moeder gemaakt dat ze echt actie moeten gaan ondernemen voor haar. Ik heb tegen andere familie al heel duidelijk gemaakt dat ik het niet wil en niet kan. Alleen in onze cultuur kennen ze het woordje Nee niet zo goed... Dat kan wel maar waar is de andere familie. Moeder/vader die hebben toch een groot aandeel hier in. Dat is lekker niemand heeft zin in haar, en er is er maar een die het op wil knappen. Zijn daar geen goede voorzieningen in het land ? Ligt het land in Europa ?
donderdag 12 november 2015 om 15:09
Het land ligt ver buiten Europa, Ik wil haar hier niet heen halen..
De familie wilt haar hierheen sturen omdat haar vader hier woont en als eerst verantwoordelijk is voor haar.
In het land heb je weinig tot geen van dit soort voorzieningen. Een moeder die niet geïnteresseerd is in haar kind en alleen maar in een man als die in haar leven is. Dat is de algehele levenspad van mijn moeder. Zij heeft het kind weggehouden van de vader. Eigenlijk gewoon meegenomen en geloof dat die nu zo iets heeft van los jij het maar op. omdat ze zo niet opgevoed is. Ander familie probeert het dus op de tweede laag af te schuiven, wij zijn immers halfbroer/zus van haar.
Een ding is feit. Mijn moeder gaat dood en dan moet er toch iets in gang gezet worden. Mijn halfzus zou eigenlijk niet ouder worden dan 16 met haar conditie en is op die manier opgevoed. En nu wordt ze waarschijnlijk toch twee keer zo oud. tja...
De familie wilt haar hierheen sturen omdat haar vader hier woont en als eerst verantwoordelijk is voor haar.
In het land heb je weinig tot geen van dit soort voorzieningen. Een moeder die niet geïnteresseerd is in haar kind en alleen maar in een man als die in haar leven is. Dat is de algehele levenspad van mijn moeder. Zij heeft het kind weggehouden van de vader. Eigenlijk gewoon meegenomen en geloof dat die nu zo iets heeft van los jij het maar op. omdat ze zo niet opgevoed is. Ander familie probeert het dus op de tweede laag af te schuiven, wij zijn immers halfbroer/zus van haar.
Een ding is feit. Mijn moeder gaat dood en dan moet er toch iets in gang gezet worden. Mijn halfzus zou eigenlijk niet ouder worden dan 16 met haar conditie en is op die manier opgevoed. En nu wordt ze waarschijnlijk toch twee keer zo oud. tja...
donderdag 12 november 2015 om 17:47
Heftige situatie. Je maakt je zo te lezen grote zorgen over dat je halfzus ineens op de stoep staat. Als jij niet voor haar kan en wil zorgen dan is de enige optie je grenzen aangeven en nee zeggen. Ik proef ergens dat je je hier schuldig over voelt. Klopt dit? Je moet haar probleem niet jouw probleem maken (hoe moeilijk dat ook is). En de enige manier om dit te doen is nee zeggen. Uiteraard kun je haar wel op afstand steunen en bv meegaan naar gesprekken met hulpverleners als ze dit wil. Maar let op dat je niet in de zorgende/reddersrol komt.
donderdag 12 november 2015 om 18:56
quote:Chippies123 schreef op 12 november 2015 @ 17:47:
Heftige situatie. Je maakt je zo te lezen grote zorgen over dat je halfzus ineens op de stoep staat. Als jij niet voor haar kan en wil zorgen dan is de enige optie je grenzen aangeven en nee zeggen. Ik proef ergens dat je je hier schuldig over voelt. Klopt dit? Je moet haar probleem niet jouw probleem maken (hoe moeilijk dat ook is). En de enige manier om dit te doen is nee zeggen. Uiteraard kun je haar wel op afstand steunen en bv meegaan naar gesprekken met hulpverleners als ze dit wil. Maar let op dat je niet in de zorgende/reddersrol komt.
Geheel mee eens. Al denk ik dat dit zeer moeilijk is. Als de zus hier heen komt. Moet er iemand zijn die haar opvangt.
Zie niet in, dat er meteen hulp is voor haar. Hulp hierin Nederland al weken voordat je ergens terecht kan. Met dossier.
Veel ouders vechten hieral voor een plekje voor hun kind. En dan wonen ze hier al.
Zal het voor iemand die uit het buitenland komt al moeilijker worden. Lijkt mij een flinke kluif. Zeker als de rest van de familie denkt dat regelen ze in Nederland wel. HELAAS honderd mensen voor je. Wat eigenlijk heel triest is. Voor iedereen hier of die een Nederlands paspoort hebben.
Heftige situatie. Je maakt je zo te lezen grote zorgen over dat je halfzus ineens op de stoep staat. Als jij niet voor haar kan en wil zorgen dan is de enige optie je grenzen aangeven en nee zeggen. Ik proef ergens dat je je hier schuldig over voelt. Klopt dit? Je moet haar probleem niet jouw probleem maken (hoe moeilijk dat ook is). En de enige manier om dit te doen is nee zeggen. Uiteraard kun je haar wel op afstand steunen en bv meegaan naar gesprekken met hulpverleners als ze dit wil. Maar let op dat je niet in de zorgende/reddersrol komt.
Geheel mee eens. Al denk ik dat dit zeer moeilijk is. Als de zus hier heen komt. Moet er iemand zijn die haar opvangt.
Zie niet in, dat er meteen hulp is voor haar. Hulp hierin Nederland al weken voordat je ergens terecht kan. Met dossier.
Veel ouders vechten hieral voor een plekje voor hun kind. En dan wonen ze hier al.
Zal het voor iemand die uit het buitenland komt al moeilijker worden. Lijkt mij een flinke kluif. Zeker als de rest van de familie denkt dat regelen ze in Nederland wel. HELAAS honderd mensen voor je. Wat eigenlijk heel triest is. Voor iedereen hier of die een Nederlands paspoort hebben.
donderdag 12 november 2015 om 18:58
quote:maka22 schreef op 12 november 2015 @ 15:09:
Het land ligt ver buiten Europa, Ik wil haar hier niet heen halen..
De familie wilt haar hierheen sturen omdat haar vader hier woont en als eerst verantwoordelijk is voor haar.
In het land heb je weinig tot geen van dit soort voorzieningen. Een moeder die niet geïnteresseerd is in haar kind en alleen maar in een man als die in haar leven is. Dat is de algehele levenspad van mijn moeder. Zij heeft het kind weggehouden van de vader. Eigenlijk gewoon meegenomen en geloof dat die nu zo iets heeft van los jij het maar op. omdat ze zo niet opgevoed is. Ander familie probeert het dus op de tweede laag af te schuiven, wij zijn immers halfbroer/zus van haar.
Een ding is feit. Mijn moeder gaat dood en dan moet er toch iets in gang gezet worden. Mijn halfzus zou eigenlijk niet ouder worden dan 16 met haar conditie en is op die manier opgevoed. En nu wordt ze waarschijnlijk toch twee keer zo oud. tja...
Hoe gaat die familie haar hier heen sturen? Gaan ze met haar mee het vliegtuig in ? Begeleiden ze haar hier naar toe.
Laten ze haar dan op het vliegveld achter? Breng ze haar voor jouw deur ?? Wat een moeilijke situatie ook omdat je moeder zo ziek is.
Het land ligt ver buiten Europa, Ik wil haar hier niet heen halen..
De familie wilt haar hierheen sturen omdat haar vader hier woont en als eerst verantwoordelijk is voor haar.
In het land heb je weinig tot geen van dit soort voorzieningen. Een moeder die niet geïnteresseerd is in haar kind en alleen maar in een man als die in haar leven is. Dat is de algehele levenspad van mijn moeder. Zij heeft het kind weggehouden van de vader. Eigenlijk gewoon meegenomen en geloof dat die nu zo iets heeft van los jij het maar op. omdat ze zo niet opgevoed is. Ander familie probeert het dus op de tweede laag af te schuiven, wij zijn immers halfbroer/zus van haar.
Een ding is feit. Mijn moeder gaat dood en dan moet er toch iets in gang gezet worden. Mijn halfzus zou eigenlijk niet ouder worden dan 16 met haar conditie en is op die manier opgevoed. En nu wordt ze waarschijnlijk toch twee keer zo oud. tja...
Hoe gaat die familie haar hier heen sturen? Gaan ze met haar mee het vliegtuig in ? Begeleiden ze haar hier naar toe.
Laten ze haar dan op het vliegveld achter? Breng ze haar voor jouw deur ?? Wat een moeilijke situatie ook omdat je moeder zo ziek is.
donderdag 12 november 2015 om 23:02
Een tante zegt dat ze volgend jaar op visite komt terwijl tegen zus weer verteld is dat ze hier komt wonen dan. :s met vader geen contact. Sinds dat het bekend is dat moeder terminaal is, is hij verdwenen weer. Tante wilt doormiddel van advocaat afdwingen dat hij voor haar moet zorgen..maar ja.. Ze is ook al volwassen...
donderdag 12 november 2015 om 23:06
Klopt, ik voel me enerzijds schuldig omdat ik het nu eindelijk redelijk op orde heb en haar niet kan opnemen. Ik weet gewoon dat het niet goed voor me is. Ik wil haar best coachen en mee naar hulpverlening etc. Ik kan alleen niet de hele wereld redden. Vind het best hard omdat ze niet veel familie heeft maar aan de andere kant is mijn moeder jaren verdwenen in mijn leven...en dit is geen fijne erfenis..
donderdag 12 november 2015 om 23:19
Je spreekt over halfzus.
Dan is of jullie moeder verschillend of jullie vader.
Jouw vader woont hier, je / haar moeder ginder. Kan dan "ouder 3" niet bijspringen?
Of bestaat die niet meer?
In eerste instantie zal sowieso iemand haar moeten opvangen.
Maar daarna zou ik de gemeente en desnoods het halve land aflopen dat ze ergens alleen kan wonen of opgevangen wordt.
Voordeel daarbij is dat ze niet echt gebonden is aan 1 gemeente.
Je kan haar dus bijvoorbeeld op een heel aantal lijsten zetten.
Dan is of jullie moeder verschillend of jullie vader.
Jouw vader woont hier, je / haar moeder ginder. Kan dan "ouder 3" niet bijspringen?
Of bestaat die niet meer?
In eerste instantie zal sowieso iemand haar moeten opvangen.
Maar daarna zou ik de gemeente en desnoods het halve land aflopen dat ze ergens alleen kan wonen of opgevangen wordt.
Voordeel daarbij is dat ze niet echt gebonden is aan 1 gemeente.
Je kan haar dus bijvoorbeeld op een heel aantal lijsten zetten.
vrijdag 13 november 2015 om 00:11
Ha TO, wat een schijtsituatie. Ik hoor de zorg voor je halfzusje, en de frustratie over het ontbreken van verantwoordelijkheidsgevoel bij de rest van de familie door je verhaal heen. Wat een last voor je.
Mogen we weten wat het voor aandoening is? Ik vraag het, omdat bijvoorbeeld Huntington zowel fysieke als psychische problemen / achteruitgang geeft, waardoor er mogelijk wel meer dingen kunnen m.b.t. Hulp. Oftewel: heeft ze een aandoening waarvan bekend is dat er een achteruitgang in het psychisch functioneren is?
Mogen we weten wat het voor aandoening is? Ik vraag het, omdat bijvoorbeeld Huntington zowel fysieke als psychische problemen / achteruitgang geeft, waardoor er mogelijk wel meer dingen kunnen m.b.t. Hulp. Oftewel: heeft ze een aandoening waarvan bekend is dat er een achteruitgang in het psychisch functioneren is?
vrijdag 13 november 2015 om 09:40
vrijdag 13 november 2015 om 09:56
Als ik het allemaal zo nog eens lees, met de extra informatie, zeg ik (nogmaals): niet doen. Hoe hard het misschien ook klinkt. Maar jij gaat er dan zelf aan onderdoor.
Een tussenvorm (hulp of afstand, alleen maar een keer mee naar een gesprek. e.d.) is nou eenmaal niet mogelijk. Als jouw halfzus naar Nederland komt, ben jij gewoon voor 100% de pisang, een andere mogelijkheid is er niet. Ze zal zeker de eerste tijd bij jou moeten wonen, je zal je handen vol hebben aan haar verzorging, alles voor haar regelen, instanties afbellen en aflopen, weer andere instanties inschakelen, de hele papieren mikmak verzorgen, zorgen dat ze de nodige verzekeringen heeft, kortom, je krijgt er een dagtaak aan - en dan moet ze nog mee willen werken. Bovendien zul je haar dan 24 uur per dag om je heen hebben, want eigen woonruimte zal ze voorlopig echt niet hebben. Dat is de realiteit.
Dus hier is gewoon geen "beetje helpen" mogelijk. Het is alles of niks als ze naar Nederland komt, en ik vrees dat het dan "alles" wordt voor jou. En dat ga je niet trekken.
Maak dat echt alsjeblieft goed duidelijk aan je familie, voordat ze opeens met haar bij jou op de stoep staan, want dan kan je eigenlijk al geen kant meer op.
Daarbij kan je uiteraard aangeven dat je graag bereid bent om te helpen zorgen dat ze in haar eigen land de hulp krijgt die ze nodig heeft.
Heel veel sterkte ermee, het is een rotsituatie. Maar ik denk dat je nu echt voor jezelf moet kiezen. Niemand, ook je zusje niet, schiet er iets mee op als jij over een tijdje zelf in de vernieling ligt.
Een tussenvorm (hulp of afstand, alleen maar een keer mee naar een gesprek. e.d.) is nou eenmaal niet mogelijk. Als jouw halfzus naar Nederland komt, ben jij gewoon voor 100% de pisang, een andere mogelijkheid is er niet. Ze zal zeker de eerste tijd bij jou moeten wonen, je zal je handen vol hebben aan haar verzorging, alles voor haar regelen, instanties afbellen en aflopen, weer andere instanties inschakelen, de hele papieren mikmak verzorgen, zorgen dat ze de nodige verzekeringen heeft, kortom, je krijgt er een dagtaak aan - en dan moet ze nog mee willen werken. Bovendien zul je haar dan 24 uur per dag om je heen hebben, want eigen woonruimte zal ze voorlopig echt niet hebben. Dat is de realiteit.
Dus hier is gewoon geen "beetje helpen" mogelijk. Het is alles of niks als ze naar Nederland komt, en ik vrees dat het dan "alles" wordt voor jou. En dat ga je niet trekken.
Maak dat echt alsjeblieft goed duidelijk aan je familie, voordat ze opeens met haar bij jou op de stoep staan, want dan kan je eigenlijk al geen kant meer op.
Daarbij kan je uiteraard aangeven dat je graag bereid bent om te helpen zorgen dat ze in haar eigen land de hulp krijgt die ze nodig heeft.
Heel veel sterkte ermee, het is een rotsituatie. Maar ik denk dat je nu echt voor jezelf moet kiezen. Niemand, ook je zusje niet, schiet er iets mee op als jij over een tijdje zelf in de vernieling ligt.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 13 november 2015 om 10:05
vrijdag 13 november 2015 om 10:21
Is er überhaupt contact met haar vader? Ze is 20 tot 21 hebben ouders wel een bepaalde zorgplicht maar als mensen niet willen is het haast onmogelijk ze te dwingen, hoogstens financieel maar van een kale kip kun je niet plukken. Zo een procedure duurt ook een tijd en dan is ze ondertussen al 21.
Misschien is het beste om de deur helemaal dicht te houden naar je familie toe. Ook niet een beetje helpen en dingen uit zoeken voor haar en haar op die manier op weg willen helpen aangezien ik denk dat Pejeka gelijk heeft. Misschien is het wel slim zelf een en ander uit te zoeken mocht ze ineens wel voor de deur staan.. Ik vrees dat er hier eigenlijk niet veel te halen valt voor haar, zeker niet als ze zelf zo een onrealistisch beeld heeft en zelf niet echt geholpen lijkt te willen worden.
Misschien is het beste om de deur helemaal dicht te houden naar je familie toe. Ook niet een beetje helpen en dingen uit zoeken voor haar en haar op die manier op weg willen helpen aangezien ik denk dat Pejeka gelijk heeft. Misschien is het wel slim zelf een en ander uit te zoeken mocht ze ineens wel voor de deur staan.. Ik vrees dat er hier eigenlijk niet veel te halen valt voor haar, zeker niet als ze zelf zo een onrealistisch beeld heeft en zelf niet echt geholpen lijkt te willen worden.
vrijdag 13 november 2015 om 10:29
Geloof dat zus en moeder zo nu en dan contact hebben. Familie lukt het niet om contact op te nemen want hij heeft ze geblokkeerd. Tot 21 ste zijn ouders idd financieel verantwoordelijk.
De deur dicht helemaal dicht houden vind ik wel radicaal. Hoewel ik bijna geen band meer heb met mijn moeder wil ik ergens toch ruimte overhouden voor het laatste stukje van haar ziektebed. Ergens kan ik mij niet voorstellen dat ze helemaal niks meer om ons geeft. Ergens is het wel je moeder, ook al krijg je er niks voor terug. Ik ben ook kwaad op haar. Dat ze de geschiedenis laat herhalen. Ooit ben ik meegenomen naar het buitenland in een van haar acties. Gelukkig heeft mijn vader ons terug gehaald. Waarna ze alsnog vertrok met een andere man. Ik heb er met psychologen en huisartsen overgehad. Ze ziet niet waarom het haar schuld is hoe de dingen zijn gegaan en schijnbaar hoort dat ook bij het borderlinen.
Aan de andere kant, ruimte geven voor mijn eigen rouw straks is ook meteen het risico dat ik voor mijn zus moet zorgen...dus dan maar niet?
De deur dicht helemaal dicht houden vind ik wel radicaal. Hoewel ik bijna geen band meer heb met mijn moeder wil ik ergens toch ruimte overhouden voor het laatste stukje van haar ziektebed. Ergens kan ik mij niet voorstellen dat ze helemaal niks meer om ons geeft. Ergens is het wel je moeder, ook al krijg je er niks voor terug. Ik ben ook kwaad op haar. Dat ze de geschiedenis laat herhalen. Ooit ben ik meegenomen naar het buitenland in een van haar acties. Gelukkig heeft mijn vader ons terug gehaald. Waarna ze alsnog vertrok met een andere man. Ik heb er met psychologen en huisartsen overgehad. Ze ziet niet waarom het haar schuld is hoe de dingen zijn gegaan en schijnbaar hoort dat ook bij het borderlinen.
Aan de andere kant, ruimte geven voor mijn eigen rouw straks is ook meteen het risico dat ik voor mijn zus moet zorgen...dus dan maar niet?
vrijdag 13 november 2015 om 10:40
quote:maka22 schreef op 13 november 2015 @ 10:29:
Geloof dat zus en moeder zo nu en dan contact hebben. Familie lukt het niet om contact op te nemen want hij heeft ze geblokkeerd. Tot 21 ste zijn ouders idd financieel verantwoordelijk.
De deur dicht helemaal dicht houden vind ik wel radicaal. Hoewel ik bijna geen band meer heb met mijn moeder wil ik ergens toch ruimte overhouden voor het laatste stukje van haar ziektebed. Ergens kan ik mij niet voorstellen dat ze helemaal niks meer om ons geeft. Ergens is het wel je moeder, ook al krijg je er niks voor terug. Ik ben ook kwaad op haar. Dat ze de geschiedenis laat herhalen. Ooit ben ik meegenomen naar het buitenland in een van haar acties. Gelukkig heeft mijn vader ons terug gehaald. Waarna ze alsnog vertrok met een andere man. Ik heb er met psychologen en huisartsen overgehad. Ze ziet niet waarom het haar schuld is hoe de dingen zijn gegaan en schijnbaar hoort dat ook bij het borderlinen.
Aan de andere kant, ruimte geven voor mijn eigen rouw straks is ook meteen het risico dat ik voor mijn zus moet zorgen...dus dan maar niet?
Probeer die twee dingen los te koppelen. Je mag om je moeder rouwen zonder daarmee de verplichting op je te laden voor je inmiddels volwassen zus te moeten zorgen. Jij mag ook, nu je moeder in de laatste fase van haar leven is, contact met haar hebben als je wilt, je gevoelens uiten, zonder daarmee die verplichting aan te gaan.
Zie dat gescheiden. Het leven en de verzorging van je zus staat los van het afscheid van je moeder. Het is geen koppelverkoop. JIJ beslist.
Geloof dat zus en moeder zo nu en dan contact hebben. Familie lukt het niet om contact op te nemen want hij heeft ze geblokkeerd. Tot 21 ste zijn ouders idd financieel verantwoordelijk.
De deur dicht helemaal dicht houden vind ik wel radicaal. Hoewel ik bijna geen band meer heb met mijn moeder wil ik ergens toch ruimte overhouden voor het laatste stukje van haar ziektebed. Ergens kan ik mij niet voorstellen dat ze helemaal niks meer om ons geeft. Ergens is het wel je moeder, ook al krijg je er niks voor terug. Ik ben ook kwaad op haar. Dat ze de geschiedenis laat herhalen. Ooit ben ik meegenomen naar het buitenland in een van haar acties. Gelukkig heeft mijn vader ons terug gehaald. Waarna ze alsnog vertrok met een andere man. Ik heb er met psychologen en huisartsen overgehad. Ze ziet niet waarom het haar schuld is hoe de dingen zijn gegaan en schijnbaar hoort dat ook bij het borderlinen.
Aan de andere kant, ruimte geven voor mijn eigen rouw straks is ook meteen het risico dat ik voor mijn zus moet zorgen...dus dan maar niet?
Probeer die twee dingen los te koppelen. Je mag om je moeder rouwen zonder daarmee de verplichting op je te laden voor je inmiddels volwassen zus te moeten zorgen. Jij mag ook, nu je moeder in de laatste fase van haar leven is, contact met haar hebben als je wilt, je gevoelens uiten, zonder daarmee die verplichting aan te gaan.
Zie dat gescheiden. Het leven en de verzorging van je zus staat los van het afscheid van je moeder. Het is geen koppelverkoop. JIJ beslist.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
