Psyche
alle pijlers
Narcistische vader
vrijdag 11 december 2015 om 21:46
quote:duistercontinent schreef op 11 december 2015 @ 12:33:
[...]
Mijn moeder kreeg uiteindelijk een herseninfarct en onze relatie was al heel moeizaam. De pest is dat ze heel charmant is en dat ik dan alles voor haar wil doen, ook was het zo dat van kinds af aan ik voor haar moederde.Mijn moeder is nog steeds een mooie vrouw en vroeger eentje die heel progressief was overal naar toe ging en een full time baan had.
Mijn moeder was cool naar buiten toe, binnenshuis veel onzekerheden, drankgebruik samen met haar man en deed dingen waarvan ik als kind al het gevoel had dat het niet klopte. Ze kreeg n.l. erg veel dure cadeau's van mannen waar ze bevriend mee was.
En als ze dan een moederlijke bui had dan smolt ik weg en dat is de zwakte. Naar het herseninfarct was er even hoop maar dat vervaagde. Ook had ik weinig aan haar als ik werkelijk moeilijkheden had en ik ben door haar vrienden kwijt geraakt door manipulatie of door haar dronken tirades.
Dat wat als stemmetje is dat ze nog steeds mijn moeder is maar de praktijk wijst uit dat het anders is.
Een van mijn allerbeste vrienden die haar haat om wat ze gedaan heeft noemt het een cultereel schuldgevoel ik moet hem gelijk geven.
Het is kut
[...]
Mijn moeder kreeg uiteindelijk een herseninfarct en onze relatie was al heel moeizaam. De pest is dat ze heel charmant is en dat ik dan alles voor haar wil doen, ook was het zo dat van kinds af aan ik voor haar moederde.Mijn moeder is nog steeds een mooie vrouw en vroeger eentje die heel progressief was overal naar toe ging en een full time baan had.
Mijn moeder was cool naar buiten toe, binnenshuis veel onzekerheden, drankgebruik samen met haar man en deed dingen waarvan ik als kind al het gevoel had dat het niet klopte. Ze kreeg n.l. erg veel dure cadeau's van mannen waar ze bevriend mee was.
En als ze dan een moederlijke bui had dan smolt ik weg en dat is de zwakte. Naar het herseninfarct was er even hoop maar dat vervaagde. Ook had ik weinig aan haar als ik werkelijk moeilijkheden had en ik ben door haar vrienden kwijt geraakt door manipulatie of door haar dronken tirades.
Dat wat als stemmetje is dat ze nog steeds mijn moeder is maar de praktijk wijst uit dat het anders is.
Een van mijn allerbeste vrienden die haar haat om wat ze gedaan heeft noemt het een cultereel schuldgevoel ik moet hem gelijk geven.
Het is kut
vrijdag 11 december 2015 om 21:50
quote:viva-amber schreef op 11 december 2015 @ 12:41:
Je bent 27 geen 17. Jouw vader is allang niet meer verantwoordelijk voor jouw (on)geluk.
Ik las vandaag in de VK een stukje over een jonge vrouw die wajong krijgt. Ze is opgegroeid bij een.moeder met een verstandelijke beperking.
Zeg je tegen haar ook dat ze 'verantwoordelijk is voor haar eigen geluk'?
Je mist namelijk nogal wat je in je ontwikkeling om je in het leven te redden zonder goede basis. Maar hé, gelukkig is iedereen verantwoordelijk voor zijn of haar eigen geluk....
Je bent 27 geen 17. Jouw vader is allang niet meer verantwoordelijk voor jouw (on)geluk.
Ik las vandaag in de VK een stukje over een jonge vrouw die wajong krijgt. Ze is opgegroeid bij een.moeder met een verstandelijke beperking.
Zeg je tegen haar ook dat ze 'verantwoordelijk is voor haar eigen geluk'?
Je mist namelijk nogal wat je in je ontwikkeling om je in het leven te redden zonder goede basis. Maar hé, gelukkig is iedereen verantwoordelijk voor zijn of haar eigen geluk....
vrijdag 11 december 2015 om 22:41
Narcisten maken je helemaal kapot en branden je tot aan de grond af. Ik had een narcistische moeder, toen ik haf in 30 was met haar gebroken, heb haar nooit meer gezien of gesproken10 jaar geleden is ze overleden, heb het via via gehoord. Zat ook nog met een narcistische man. ben 44 jaar met hem getrouwd geweest en van de 1 op de andere dag gezegd; nu is het genoeg en ben gescheiden, Nu 7 jaar alleen en ik weet nu wie ik ben en wat ik waard ben. Het is een heel gevecht geweest met mij zelf, maar ik ben er. Doe dit niet na, kies voor je zelf.
het is nooit te laat om te leven
vrijdag 11 december 2015 om 22:58
Ik ben een stuk ouder maar lijd ook nog steeds gigantisch onder mijn sociopathisxhe narsistische gestoorde vader, die godgloeiendglimmend iedereen om zijn klauw windt ook nog, om te kotsen!
Niemand geloofde ons ooit maar dit excemplaar die zijn zak leegde in mijn moeder is een emphatie loze mishandelaar, en daar heeft het hele gezin een behoorlijke optater van gekregen (therapie tot de dag van vandaag en een rits aan paniek stoornissen incl medicatie)
Daarover pratem is geen optie. Dit mens wil een podium, doet niet aan dialogen. Hij zal eens naar een ander moeten luisteren Het idee!
Veel wijsheid gewenst.
Breken is echt de enige optie. Geloof me ajb.
Niemand geloofde ons ooit maar dit excemplaar die zijn zak leegde in mijn moeder is een emphatie loze mishandelaar, en daar heeft het hele gezin een behoorlijke optater van gekregen (therapie tot de dag van vandaag en een rits aan paniek stoornissen incl medicatie)
Daarover pratem is geen optie. Dit mens wil een podium, doet niet aan dialogen. Hij zal eens naar een ander moeten luisteren Het idee!
Veel wijsheid gewenst.
Breken is echt de enige optie. Geloof me ajb.
vrijdag 11 december 2015 om 23:00
Duistercontinent, je ouders hebben (vind ik) heel veel invloed op wie je later bent als persoon. Ik heb geen narcistische ouder, maar ben wel een kopp-kind. Het heeft nog dagelijks invloed op mijn leven. Jammer genoeg.
Winniewel, wat knap van jou dat je na al die jaren bent gaan scheiden. Ik hoop dat je gelukkig bent nu. Dat jij kiest voor een narcistische man, is niet heel wonderlijk. Het schijnt vrij normaal te zijn dat je kiest voor het vertrouwde, hoe slecht het ook is/was.
Winniewel, wat knap van jou dat je na al die jaren bent gaan scheiden. Ik hoop dat je gelukkig bent nu. Dat jij kiest voor een narcistische man, is niet heel wonderlijk. Het schijnt vrij normaal te zijn dat je kiest voor het vertrouwde, hoe slecht het ook is/was.
vrijdag 11 december 2015 om 23:33
TO, ik heb je OP niet gelezen, maar ik reageer met mijn ervaringen. Ik heb ook jaren samengeleefd met zo'n ouder. Ik durfde in een relatie in het begin niet eens de boodschappen alleen te doen, uit angst dat ik de verkeerde soort kaas / vruchtensap / noem maar op mee zou nemen. Eigenwaarde had ik niet. Ik ben nu al stukken beter, maar dat lukt alleen als ik het contact op een laag pitje hou. Ik wil ook absoluut nooit meer in mijn geboortestad wonen, uit angst dat die invloed op mij weer zo groot wordt en het kleineren weer opnieuw begint. Ik denk dat ik niet sterk genoeg ben om ermee om te kunnen gaan als ik er zo dichtbij woon, dan laat ik me weer ondersneeuwen en vanalles aanpraten.
Ik denk ook dat het soms moeilijk is om gelukkig te worden na zo'n jeugd, omdat je niet geleerd hebt om voor jezelf gelukkig te zijn. Ik doe nog steeds veel voor anderen en mijn geluk hangt ook vaak af van hoe tevreden anderen zijn. Want ja, dat moest ik vroeger ook, alles doen om iedereen thuis maar enigszins tevreden te houden. Dat blijft nog een tijdlang bij je, maar voor mij hielp het creeren van een afstand wel enorm. Ik durf nu een stuk beter mijn eigen beslissingen te nemen, al vind ik het nog steeds moeilijk om grenzen te bewaren. Maar goed, dat komt vanzelf
Ik denk ook dat het soms moeilijk is om gelukkig te worden na zo'n jeugd, omdat je niet geleerd hebt om voor jezelf gelukkig te zijn. Ik doe nog steeds veel voor anderen en mijn geluk hangt ook vaak af van hoe tevreden anderen zijn. Want ja, dat moest ik vroeger ook, alles doen om iedereen thuis maar enigszins tevreden te houden. Dat blijft nog een tijdlang bij je, maar voor mij hielp het creeren van een afstand wel enorm. Ik durf nu een stuk beter mijn eigen beslissingen te nemen, al vind ik het nog steeds moeilijk om grenzen te bewaren. Maar goed, dat komt vanzelf
zondag 13 december 2015 om 14:42
Winkelfanaat schreef;
Winniewel, wat knap van jou dat je na al die jaren bent gaan scheiden. Ik hoop dat je gelukkig bent nu. Dat jij kiest voor een narcistische man, is niet heel wonderlijk. Het schijnt vrij normaal te zijn dat je kiest voor het vertrouwde, hoe slecht het ook is/was.
Op mijn oude dag ben ik nu pas echt mezelf en gelukkig, heeft heel veel strijd gekost, mijn hele oude leven achter mij gelaten, verhuisd naar een andere stad met nieuwe lieve mensen om mij heen. dank je wel dat jij heet begrijpt, dat onbegrip van vele mensen toen ik de stap had gezet was verschrikkelijk en natuurlijk was ik de schuldige. Het leek allemaal zo mooi en ik heb altijd gezwegen, hoe stom kan je zijn.
Winniewel, wat knap van jou dat je na al die jaren bent gaan scheiden. Ik hoop dat je gelukkig bent nu. Dat jij kiest voor een narcistische man, is niet heel wonderlijk. Het schijnt vrij normaal te zijn dat je kiest voor het vertrouwde, hoe slecht het ook is/was.
Op mijn oude dag ben ik nu pas echt mezelf en gelukkig, heeft heel veel strijd gekost, mijn hele oude leven achter mij gelaten, verhuisd naar een andere stad met nieuwe lieve mensen om mij heen. dank je wel dat jij heet begrijpt, dat onbegrip van vele mensen toen ik de stap had gezet was verschrikkelijk en natuurlijk was ik de schuldige. Het leek allemaal zo mooi en ik heb altijd gezwegen, hoe stom kan je zijn.
het is nooit te laat om te leven
zondag 13 december 2015 om 18:52
Je kon toen niet anders winniewel, dan zwijgen. Je was toen in een heel ander stadium dan je nu bent. Je hebt uiteindelijk voor jezelf gekozen en zo te horen een nieuw leven opgebouwd.
Hun hoefde niet met hem te leven. Daar zit het verschil. Geniet van je nieuwe leven met lieve mensen. Zal tijd worden!
Hun hoefde niet met hem te leven. Daar zit het verschil. Geniet van je nieuwe leven met lieve mensen. Zal tijd worden!
