Here we go again :)

22-12-2015 10:54 99 berichten
Alle reacties Link kopieren
Goedemorgen allemaal,



Een tijdje terug heb ik een topic geopend over het slechte slapen in de avond/nacht van ons dochtertje van bijna twee jaar. Wij hebben haar (nav ziek zijn) toen een paar keer bij ons in bed genomen.



Normaal geen enkel probleem, bedritueel, legde haar in bed en werd de volgende ochtend tussen 6:00-7:00 wakker. Heel soms even wakker voor een speentje of wat.



Nu is het protesteren met naar bed gaan, huilen als ze in bed ligt en midden in de nacht wakker worden. Heel boos, hard huilen als ik haar niet mee naar beneden neem of bij mij in bed. Al ruim drie weken.



Sinds zaterdag hebben we een peuterbed staan en zijn we weer heel consequent met het slapen in haar eigen bedje. Het inslapen gaat iets makkelijker (minder protest) maar werd vannacht weer een aantal keren hard huilend wakker. Ik ga dan naar haar toe, aai over haar bolletje en spreek de woorden uit: mama is hier, ga maar lekker slapen en na een minuut of wat ga ik haar kamer weer uit. Uiteraard huilen en protest. We laten haar niet langer dan 5 minuten mopperen/jengelen en als het echt een pijn of paniek huil is dan ga ik gelijk weer terug.



Ik had eigenlijk de ijdele hoop dat na twee nachten er wel verandering op zou treden, ben ik te ongeduldig en heeft dit gewoon iets meer tijd nodig? Of kan ik nog iets anders doen of pak ik het verkeerd aan?
Alle reacties Link kopieren
5 minuten is erg kort. Ga direct na het huilen kijken; je weet ten slotte nooit. Als alles onder controle is begin dan eens met 15 minuten.
Alle reacties Link kopieren
Misschien iets langer bij haar bedje blijven zitten?



Of de 'in de hoek zitten en kindje negeren-truc' toepassen? Dat ze weet dat je er bent, maar wel in slaap valt.
Alle reacties Link kopieren
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 11:02:

5 minuten is erg kort. Ga direct na het huilen kijken; je weet ten slotte nooit. Als alles onder controle is begin dan eens met 15 minuten.Oke, en met 15 minuten bedoel je dan als alles onder controle is 15 minuten laten?
Alle reacties Link kopieren
quote:zomaardus schreef op 22 december 2015 @ 11:09:

Misschien iets langer bij haar bedje blijven zitten?



Of de 'in de hoek zitten en kindje negeren-truc' toepassen? Dat ze weet dat je er bent, maar wel in slaap valt.Hebben we een aantal keren geprobeerd, zodra je weg wilt kruipen wordt ze wakker en weer overstuur. Misschien dan langer blijven zitten.
.
Alle reacties Link kopieren
Oef ik vind het zo moeilijk om haar 15 minuten alleen te laten huilen zonder dat ik in de tussentijd bij haar ga kijken.
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 11:39:

Oef ik vind het zo moeilijk om haar 15 minuten alleen te laten huilen zonder dat ik in de tussentijd bij haar ga kijken.Dan doe je dat niet. Ik neem mijn kind in zo'n geval gewoon in ons bed. Dan slapen we allemaal het snelst weer, en ik vind het belangrijk dat het eigen bed een plek is waar mijn kinderen zich prettig voelen, niet een plek waar ze midden in de nacht alleen moeten huilen. Met een nieuw bed zou ik dat helemaal belangrijk vinden.
Alle reacties Link kopieren
quote:Miffy schreef op 22 december 2015 @ 11:42:

[...]



Dan doe je dat niet. Ik neem mijn kind in zo'n geval gewoon in ons bed. Dan slapen we allemaal het snelst weer, en ik vind het belangrijk dat het eigen bed een plek is waar mijn kinderen zich prettig voelen, niet een plek waar ze midden in de nacht alleen moeten huilen. Met een nieuw bed zou ik dat helemaal belangrijk vinden.Maar wat is dan een goeie middenweg tussen alleen laten huilen en mee in bed nemen. De eerste optie werkt voor mij niet en de laatste optie veroorzaakt dat ze alleen nog maar bij mij in bed wilt.
Alle reacties Link kopieren
Wij hebben zojuist eenzelfde situatie gehad. Zoontje ging van de een op andere dag gillen en schreeuwen bij het naar bed gaan en hij deed ook nog leuk met z'n hoofd op de rand van het bed bonken. We hebben de zijkant uit z'n bed gehaald en hebben de eerste week in de deur opening gestaan en shhhhh gezegd constant en daarna toch maar elke keer gelijk na het ritueel de deur dicht en voor de deur shhh gezegd en als hij weer begon te bonken/gillen kort terug, niks zeggen enkel goedleggen en weer weg. Het begon een week voor sint en we hebben afgelopen week allemaal weer goed geslapen :-) De aanhouder wint. Ik denk dat doordat we toch elke keer consequent de deur dicht deden en na de vaste rituelen weggingen het duidelijk was wat hij aan ons had. We kwamen als er wat was, maar we bleven niet voor de gezelligheid. Hij ging ook telkens dan maar dezelfde knuffel uit bed gooien en dan gillen en wij weer terug en dat ding in bed, maar na een paar keer terug was het ook gewoon van "oh.. je wilt winnie de pooh niet in bed, nou dan slaapt winnie vanavond op de commode " En dan was het weer klaar.

Succes er mee.
Alle reacties Link kopieren
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 11:39:

Oef ik vind het zo moeilijk om haar 15 minuten alleen te laten huilen zonder dat ik in de tussentijd bij haar ga kijken.



Volgens mij heb je twee opties.

Of, je laat haar alleen huilen in haar bed tot ze slaapt. Als je dit stug volhoudt, zal ze het uiteindelijk opgeven en niet meer huilen.

Of, je gaat mee met haar behoeften. Een kind huilt niet voor niks. Als ze rustig is wanneer jij bij haar bent, dan ga je samen slapen. Je gaat bij haar logeren of zij bij jou. Op een gegeven moment is het niet meer nodig en kan ze weer rustig zelf slapen.



Sterkte, want slaapgebrek is verschrikkelijk.
Alle reacties Link kopieren
quote:studentjeuitdenhaag schreef op 22 december 2015 @ 11:44:

....Het begon een week voor sint en we hebben afgelopen week allemaal weer goed geslapen :-) ....Zou het kunnen dat de sint de oorzaak was van het probleem?
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 11:43:

[...]





Maar wat is dan een goeie middenweg tussen alleen laten huilen en mee in bed nemen. De eerste optie werkt voor mij niet en de laatste optie veroorzaakt dat ze alleen nog maar bij mij in bed wilt.

Bij dat laatste: het is een faaaaaase! Gaat echt weer over, al kan het wel even duren.



Middenweg: mijn oudste had op die leeftijd een eenpersoonsbed, en bij hem werkte het om hem niet in ons bed te nemen, maar bij hem te gaan liggen. Binnen een paar dagen sliep hij gewoon in z'n eigen bed.
Alle reacties Link kopieren
quote:blauwmetstippen schreef op 22 december 2015 @ 11:48:

[...]





Zou het kunnen dat de sint de oorzaak was van het probleem? Sindsdien is het bij ons en door ziek zijn van dochtertje begonnen ja.
Alle reacties Link kopieren
quote:Miffy schreef op 22 december 2015 @ 11:49:

[...]



Bij dat laatste: het is een faaaaaase! Gaat echt weer over, al kan het wel even duren.



Middenweg: mijn oudste had op die leeftijd een eenpersoonsbed, en bij hem werkte het om hem niet in ons bed te nemen, maar bij hem te gaan liggen. Binnen een paar dagen sliep hij gewoon in z'n eigen bed.



Roept ook steeds bij mama zitten of met mama mee naar beneden (midden in de nacht ) Naast haar liggen ook geprobeerd maar ook dan dikke paniek. Bij mij in bed en ze is in een seconde in dikke dromenland en hoor haar dan de hele nacht niet.



En ik weet het: het is een fase maar in deze zo aan het twijfelen wat nou wijsheid is.
Alle reacties Link kopieren
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 11:39:

Oef ik vind het zo moeilijk om haar 15 minuten alleen te laten huilen zonder dat ik in de tussentijd bij haar ga kijken.Heb je er vaker last van dat je je impulsen niet onder controle hebt?
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 11:58:

[...]





Roept ook steeds bij mama zitten of met mama mee naar beneden (midden in de nacht ) Naast haar liggen ook geprobeerd maar ook dan dikke paniek. Bij mij in bed en ze is in een seconde in dikke dromenland en hoor haar dan de hele nacht niet.



En ik weet het: het is een fase maar in deze zo aan het twijfelen wat nou wijsheid is.

Mijn instelling is dat ik het belangrijker vind dát we slapen dan waar we slapen. Alledrie hebben ze regelmatig in ons bed geslapen. De oudste twee (7 en 5) doen dat al jaren niet meer, de jongste eindigt nog af en toe midden in de nacht in ons bed. Dat komt nu steeds minder voor.

Voor ons is dit de aanpak die veruit de beste nachtrust oplevert.
Alle reacties Link kopieren
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 11:58:

[...]



Heb je er vaker last van dat je je impulsen niet onder controle hebt?Sorry? Snap je zin niet goed?
Bij mijn kinderen werkt het heel goed als ik af en toe, eens in de maand ofzo, bij hun logeer. Dat doe ik alleen als ze daar behoefte aan hebben, niet als er niks aan de hand is.
Alle reacties Link kopieren
Bij slaapproblemen ben ik uiteindelijk over gestapt naar: doen wat werkt. Slaap is voor mij zo belangrijk, maakt niet uit hoe als ik maar slaap.



Hoe jij het beschrijft zou ik haar bij je in bed nemen. Maar wat je ook doet, stop met twijfelen en hou vol. Je huidige methode (die ook prima kan zijn) moet je zeker twee weken volhouden voor er kans is op verbetering. Als je kiest voor bij je in bed, doe dit dan zodra ze gaat huilen. Meteen ophalen en verder slapen en geen strijd. Alleen dan heb je er iets aan.



Veel succes! Slaapproblemen zijn vreselijk.
Het is zoals het is
Alle reacties Link kopieren
Hier helpt het beste om direct te reageren. Niet even afwachten, maar meteen uit bed springen en troosten. Even afwachten duurt alleen maar langer. Wat 10 of 15 minuten laten huilen doet weet ik niet want dat hebben we nog niet geprobeerd. Hier duurt het meestal een paar nachten en dan is het over.

Doordat we direct reageren lijkt ze nog niet zo goed wakker en slaapt ze ook makkelijker weer in. Als ze eenmaal goed wakker is dan is ze nog niet weer in slaap.
Ligt ze in het peuterbedje? En is het sinds die tijd weer zo dat ze huilt? Dan lijkt mij dat ze er nog niet aan toe is, aan een groter bedje. Misschien even uitstellen dus

Mijn zoontje had rond die leeftijd nachtmerries, dat zou het huilen ook nog kunnen verklaren. En vooral als ze nog niet goed kunnen zeggen wat er is, is huilen de enige optie die ze hebben.
Alle reacties Link kopieren
quote:proudmama33 schreef op 22 december 2015 @ 12:29:

Ligt ze in het peuterbedje? En is het sinds die tijd weer zo dat ze huilt? Dan lijkt mij dat ze er nog niet aan toe is, aan een groter bedje. Misschien even uitstellen dus

Mijn zoontje had rond die leeftijd nachtmerries, dat zou het huilen ook nog kunnen verklaren. En vooral als ze nog niet goed kunnen zeggen wat er is, is huilen de enige optie die ze hebben.Had ze daarvoor ook al hoor. De aanschaf van het peuterbed leek ons een oplossing. Het is niet zo dat het ineens begon sinds ze in het peuterbed is gaan slapen anders was het ledikantje gelijk weer terug gekomen
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 12:36:

[...]





Had ze daarvoor ook al hoor. De aanschaf van het peuterbed leek ons een oplossing. Het is niet zo dat het ineens begon sinds ze in het peuterbed is gaan slapen anders was het ledikantje gelijk weer terug gekomen



Ik quote uit jouw openingsbericht:



"Sinds zaterdag hebben we een peuterbed staan"





Dus dat klopt niet helemaal? Overigens opende je op 9-12 eenzelfde topic. Daar heb je tips gekregen, werkte daar iets van?
Alle reacties Link kopieren
Tip die mijn ouders van de kinderarts kregen en die ook bij kennissen werkte: eerst 10 minuten (echt de tijd opnemen!) laten huilen en als het dan niet voorbij is je MAN laten kijken. Werkte als een trein volgens mijn ouders en die kennissen, volgens mij al binnen een paar dagen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven