Here we go again :)
dinsdag 22 december 2015 om 10:54
Goedemorgen allemaal,
Een tijdje terug heb ik een topic geopend over het slechte slapen in de avond/nacht van ons dochtertje van bijna twee jaar. Wij hebben haar (nav ziek zijn) toen een paar keer bij ons in bed genomen.
Normaal geen enkel probleem, bedritueel, legde haar in bed en werd de volgende ochtend tussen 6:00-7:00 wakker. Heel soms even wakker voor een speentje of wat.
Nu is het protesteren met naar bed gaan, huilen als ze in bed ligt en midden in de nacht wakker worden. Heel boos, hard huilen als ik haar niet mee naar beneden neem of bij mij in bed. Al ruim drie weken.
Sinds zaterdag hebben we een peuterbed staan en zijn we weer heel consequent met het slapen in haar eigen bedje. Het inslapen gaat iets makkelijker (minder protest) maar werd vannacht weer een aantal keren hard huilend wakker. Ik ga dan naar haar toe, aai over haar bolletje en spreek de woorden uit: mama is hier, ga maar lekker slapen en na een minuut of wat ga ik haar kamer weer uit. Uiteraard huilen en protest. We laten haar niet langer dan 5 minuten mopperen/jengelen en als het echt een pijn of paniek huil is dan ga ik gelijk weer terug.
Ik had eigenlijk de ijdele hoop dat na twee nachten er wel verandering op zou treden, ben ik te ongeduldig en heeft dit gewoon iets meer tijd nodig? Of kan ik nog iets anders doen of pak ik het verkeerd aan?
Een tijdje terug heb ik een topic geopend over het slechte slapen in de avond/nacht van ons dochtertje van bijna twee jaar. Wij hebben haar (nav ziek zijn) toen een paar keer bij ons in bed genomen.
Normaal geen enkel probleem, bedritueel, legde haar in bed en werd de volgende ochtend tussen 6:00-7:00 wakker. Heel soms even wakker voor een speentje of wat.
Nu is het protesteren met naar bed gaan, huilen als ze in bed ligt en midden in de nacht wakker worden. Heel boos, hard huilen als ik haar niet mee naar beneden neem of bij mij in bed. Al ruim drie weken.
Sinds zaterdag hebben we een peuterbed staan en zijn we weer heel consequent met het slapen in haar eigen bedje. Het inslapen gaat iets makkelijker (minder protest) maar werd vannacht weer een aantal keren hard huilend wakker. Ik ga dan naar haar toe, aai over haar bolletje en spreek de woorden uit: mama is hier, ga maar lekker slapen en na een minuut of wat ga ik haar kamer weer uit. Uiteraard huilen en protest. We laten haar niet langer dan 5 minuten mopperen/jengelen en als het echt een pijn of paniek huil is dan ga ik gelijk weer terug.
Ik had eigenlijk de ijdele hoop dat na twee nachten er wel verandering op zou treden, ben ik te ongeduldig en heeft dit gewoon iets meer tijd nodig? Of kan ik nog iets anders doen of pak ik het verkeerd aan?
dinsdag 22 december 2015 om 13:35
quote:proudmama33 schreef op 22 december 2015 @ 13:26:
[...]
Dus vraag je hulp op een forum...?
Jij weet volgens mij prima wat je kind nodig heeft, alleen doet je man niet mee. En de meningen/oplossingen die je hier krijgt, werken misschien niet persé voor jouw dochter. Dus je hebt er bar weinig aan.
Ga het gesprek aan met je man. Wat is nou precies zijn probleem? En misschien iets wat je zo 1-2-3 niet zou bedenken: vraag eens aan je meisje wat zij nodig heeft om goed te kunnen slapen. Ze weten vaak veel meer dan je denkt hoor!Ik weet dat mijn meisje veiligheid nodig heeft en die krijgt ze. Maar ergens diep van binnen voel ik wel dat ze het gewoonweg heerlijk vind om naast me te liggen. Is dit om uit te proberen of omdat ze ergens bang voor is. Dat weet ik niet zeker. Ik kies hierin niet blind voor mijn man. Mijn dochter is bijna twee jaar en haar antwoord is: mama bed.
[...]
Dus vraag je hulp op een forum...?
Jij weet volgens mij prima wat je kind nodig heeft, alleen doet je man niet mee. En de meningen/oplossingen die je hier krijgt, werken misschien niet persé voor jouw dochter. Dus je hebt er bar weinig aan.
Ga het gesprek aan met je man. Wat is nou precies zijn probleem? En misschien iets wat je zo 1-2-3 niet zou bedenken: vraag eens aan je meisje wat zij nodig heeft om goed te kunnen slapen. Ze weten vaak veel meer dan je denkt hoor!Ik weet dat mijn meisje veiligheid nodig heeft en die krijgt ze. Maar ergens diep van binnen voel ik wel dat ze het gewoonweg heerlijk vind om naast me te liggen. Is dit om uit te proberen of omdat ze ergens bang voor is. Dat weet ik niet zeker. Ik kies hierin niet blind voor mijn man. Mijn dochter is bijna twee jaar en haar antwoord is: mama bed.
dinsdag 22 december 2015 om 13:37
quote:Youk79 schreef op 22 december 2015 @ 13:28:
Als je vooral wilt dat ze zich veilig voelt in haar bed kun je dan een tijdje op een matras in haar kamer gaan slapen? Misschien is ze dan niet meteen stil, maar jij kunt wel blijven liggen als ze huilt en haar wat aaien of een handje geven. Lijkt mij beter dan op de koude vloer naast haar bed zitten (hier spreekt ervaring
)Dank je wel, deze ga ik zeker mee nemen. En idd toen ik dit een keer eerder al geprobeerd heb was ze niet gelijk stil maar ik ben dan wel bij haar.
Als je vooral wilt dat ze zich veilig voelt in haar bed kun je dan een tijdje op een matras in haar kamer gaan slapen? Misschien is ze dan niet meteen stil, maar jij kunt wel blijven liggen als ze huilt en haar wat aaien of een handje geven. Lijkt mij beter dan op de koude vloer naast haar bed zitten (hier spreekt ervaring
dinsdag 22 december 2015 om 13:38
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 13:08:
[...]
Je begint te stressen als je 15 minuten ergens op moet wachten. Dan heb je meestal een impulsprobleem.Weet niet of je een paria bent maar je antwoord zoals bovenstaand vond ik ietwat vreemd. Ik stress niet omdat ik ergens 15 minuten op moet wachten, ik krijg stress als ik mijn dochter 15 min alleen in haar kamer in het donker moet laten huilen.
[...]
Je begint te stressen als je 15 minuten ergens op moet wachten. Dan heb je meestal een impulsprobleem.Weet niet of je een paria bent maar je antwoord zoals bovenstaand vond ik ietwat vreemd. Ik stress niet omdat ik ergens 15 minuten op moet wachten, ik krijg stress als ik mijn dochter 15 min alleen in haar kamer in het donker moet laten huilen.
dinsdag 22 december 2015 om 13:39
quote:Youk79 schreef op 22 december 2015 @ 13:28:
Als je vooral wilt dat ze zich veilig voelt in haar bed kun je dan een tijdje op een matras in haar kamer gaan slapen? Misschien is ze dan niet meteen stil, maar jij kunt wel blijven liggen als ze huilt en haar wat aaien of een handje geven. Lijkt mij beter dan op de koude vloer naast haar bed zitten (hier spreekt ervaring
)
Of: matras in haar kamer en pa daarheen laten verhuizen als kind naar het ouderlijk bed verkast. Vervolgens, over een tijdje, kijken of Youks suggestie beter werkt dan nu.
Nee, dat is niet vreselijk gezellig, je vent in een andere kamer, maar een heel gezin met slaapgebrek is waarschijnlijk ook niet gezellig.
Als je vooral wilt dat ze zich veilig voelt in haar bed kun je dan een tijdje op een matras in haar kamer gaan slapen? Misschien is ze dan niet meteen stil, maar jij kunt wel blijven liggen als ze huilt en haar wat aaien of een handje geven. Lijkt mij beter dan op de koude vloer naast haar bed zitten (hier spreekt ervaring
Of: matras in haar kamer en pa daarheen laten verhuizen als kind naar het ouderlijk bed verkast. Vervolgens, over een tijdje, kijken of Youks suggestie beter werkt dan nu.
Nee, dat is niet vreselijk gezellig, je vent in een andere kamer, maar een heel gezin met slaapgebrek is waarschijnlijk ook niet gezellig.
dinsdag 22 december 2015 om 13:40
Duidelijk toch? Je kan ook afspraken maken met haar. "Ik blijf naast je bed zitten, tot jij slaapt."
"Je bent veilig in je bed, in ons huis. Er kan jou niks gebeuren."
Dat zijn dingen die ik tegen mijn zoontje zei in die periodes. En ze komen terug hoor, het is niet nu en dan nooit meer.
Wij hebben laatst een spoken periode gehad. Ik heb met hem over spoken gepraat, gevraagd wat die komen doen. Ze wilden met hem spelen zei hij. Ik heb hem uitgelegd dat dat niet kon natuurlijk, omdat wij 's nachts slapen en spoken dan spelen. En gezegd dat hij de spoken kon vertellen dat hij geen tijd had om te spelen omdat hij moet slapen.
Volgende dag was het over
"Je bent veilig in je bed, in ons huis. Er kan jou niks gebeuren."
Dat zijn dingen die ik tegen mijn zoontje zei in die periodes. En ze komen terug hoor, het is niet nu en dan nooit meer.
Wij hebben laatst een spoken periode gehad. Ik heb met hem over spoken gepraat, gevraagd wat die komen doen. Ze wilden met hem spelen zei hij. Ik heb hem uitgelegd dat dat niet kon natuurlijk, omdat wij 's nachts slapen en spoken dan spelen. En gezegd dat hij de spoken kon vertellen dat hij geen tijd had om te spelen omdat hij moet slapen.
Volgende dag was het over
dinsdag 22 december 2015 om 13:40
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 13:33:
[...]
Wij staan lijnrecht tegenover elkaar. Ik vind diep vanuit mijn tenen dat jij jouw opvoedkundige taak verzaakt als je zo soft met kinderen omgaat. Gelukkig voor jou is iedereen het hier met jou eens en ben ik de paria.
Dat mag toch, oneens zijn? Gelukkig hebben wij geen kinderen samen, dan zou het wel iets uitmaken
En je mag denken wat je wilt over mijn opvoedkunde, zolang jij mij en mijn gezin niet kent kan ik dat gelukkig helemaal naast me neer leggen.
[...]
Wij staan lijnrecht tegenover elkaar. Ik vind diep vanuit mijn tenen dat jij jouw opvoedkundige taak verzaakt als je zo soft met kinderen omgaat. Gelukkig voor jou is iedereen het hier met jou eens en ben ik de paria.
Dat mag toch, oneens zijn? Gelukkig hebben wij geen kinderen samen, dan zou het wel iets uitmaken
En je mag denken wat je wilt over mijn opvoedkunde, zolang jij mij en mijn gezin niet kent kan ik dat gelukkig helemaal naast me neer leggen.
dinsdag 22 december 2015 om 13:41
quote:emka78 schreef op 22 december 2015 @ 13:26:
Dus jullie willen kind niet in jullie bed, en jullie willen s nachts niet opstaan. Dan blijft de optie 'laten huilen'. Ik vind dat persoonlijk zielig maar ja, er zullen meerdere ouders zijn die dat doen, dus dan ga je dat nu weer proberen. Weet je, uiteindelijk slaapt écht elk kind door, zelfstandig. Sommige eerder dan andere, maar echt hoot als jouw kind 16 is krijg je ze er niet eens meer uit 's ochtends.Als ik ergens overkom dat ik mijn bed niet uit wil komen dan bij deze zet ik het recht. Ik ervaar het als vermoeiend dat mijn dochter die voorheen probleemloos sliep nu al lange tijd regelmatig wakker wordt. Dat betekend niet dat ik er niet uit wil.
Dus jullie willen kind niet in jullie bed, en jullie willen s nachts niet opstaan. Dan blijft de optie 'laten huilen'. Ik vind dat persoonlijk zielig maar ja, er zullen meerdere ouders zijn die dat doen, dus dan ga je dat nu weer proberen. Weet je, uiteindelijk slaapt écht elk kind door, zelfstandig. Sommige eerder dan andere, maar echt hoot als jouw kind 16 is krijg je ze er niet eens meer uit 's ochtends.Als ik ergens overkom dat ik mijn bed niet uit wil komen dan bij deze zet ik het recht. Ik ervaar het als vermoeiend dat mijn dochter die voorheen probleemloos sliep nu al lange tijd regelmatig wakker wordt. Dat betekend niet dat ik er niet uit wil.
dinsdag 22 december 2015 om 13:41
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 13:38:
[...]
Weet niet of je een paria bent maar je antwoord zoals bovenstaand vond ik ietwat vreemd. Ik stress niet omdat ik ergens 15 minuten op moet wachten, ik krijg stress als ik mijn dochter 15 min alleen in haar kamer in het donker moet laten huilen.Ja. Of op de bus wachten. De pauze tijdens een voetbalwedstrijd. Allemaal momenten dat wachten niet fijn is, maar het kan nu eenmaal niet anders. Of zie jij 25.000 man steeds de kleedkamer van de scheidsrechter inkomen om te vragen of het al klaar is? Alle mensen in het bushokje de connexxion bellen om zeker te weten dat de bus onderweg is?
[...]
Weet niet of je een paria bent maar je antwoord zoals bovenstaand vond ik ietwat vreemd. Ik stress niet omdat ik ergens 15 minuten op moet wachten, ik krijg stress als ik mijn dochter 15 min alleen in haar kamer in het donker moet laten huilen.Ja. Of op de bus wachten. De pauze tijdens een voetbalwedstrijd. Allemaal momenten dat wachten niet fijn is, maar het kan nu eenmaal niet anders. Of zie jij 25.000 man steeds de kleedkamer van de scheidsrechter inkomen om te vragen of het al klaar is? Alle mensen in het bushokje de connexxion bellen om zeker te weten dat de bus onderweg is?
dinsdag 22 december 2015 om 13:42
Ik wil daar ook niet aan beginnen hoor. Kind in bed. Ik slaap dan zelf niet en kind is ook niet gelijk in diepe slaap.. ja na 1.5 uur draaien en woelen ofzo.. Nee we hebben nu 2 keer zo'n fase gehad (de vorige duurde nog een stukje langer vorig jaar) en man en ik waren het beide eens dat kind in bed niet werkte en dat we dus maar even door het andere ongemak van vaak ernaar toe heen moesten. Ik laat mijn kinderen niet huilen, maar ik wil ze wel meegeven dat dit hun kamer/bed is en dat ze zich daar veilig kunnen voelen. papa en mama zijn dichtbij maar slapen ergens anders en ze kunnen zelf in slaap vallen.
Ik ben overigens met mijn zoon toen bij de huisarts geweest (ik was daar voor iets anders, maar zijn pimpelpaarse voorhoofd kwam ter sprake) en de huisarts zei dat ze me anders wel door wilde sturen naar een kinderpsycholoog voor wat tips. Tips vind ik altijd wel handig, dus een week later (inmiddels hadden we de zijkant uit z'n bed gehaald en ging het wel alweer wat beter) was ik daar en die dame (kinderpsycholoog / opvoedkundige) vond onze aanpak eigenlijk wel goed. Maak het niet gezellig. Huilt kind ga direct er naar toe, troost kort en ga weer weg. En dit blijven herhalen.
Ik ben overigens met mijn zoon toen bij de huisarts geweest (ik was daar voor iets anders, maar zijn pimpelpaarse voorhoofd kwam ter sprake) en de huisarts zei dat ze me anders wel door wilde sturen naar een kinderpsycholoog voor wat tips. Tips vind ik altijd wel handig, dus een week later (inmiddels hadden we de zijkant uit z'n bed gehaald en ging het wel alweer wat beter) was ik daar en die dame (kinderpsycholoog / opvoedkundige) vond onze aanpak eigenlijk wel goed. Maak het niet gezellig. Huilt kind ga direct er naar toe, troost kort en ga weer weg. En dit blijven herhalen.
dinsdag 22 december 2015 om 13:42
quote:proudmama33 schreef op 22 december 2015 @ 13:40:
Duidelijk toch? Je kan ook afspraken maken met haar. "Ik blijf naast je bed zitten, tot jij slaapt."
"Je bent veilig in je bed, in ons huis. Er kan jou niks gebeuren."
Dat zijn dingen die ik tegen mijn zoontje zei in die periodes. En ze komen terug hoor, het is niet nu en dan nooit meer.
Wij hebben laatst een spoken periode gehad. Ik heb met hem over spoken gepraat, gevraagd wat die komen doen. Ze wilden met hem spelen zei hij. Ik heb hem uitgelegd dat dat niet kon natuurlijk, omdat wij 's nachts slapen en spoken dan spelen. En gezegd dat hij de spoken kon vertellen dat hij geen tijd had om te spelen omdat hij moet slapen.
Volgende dag was het over Dank je, ook deze tip ga ik mee nemen.
Duidelijk toch? Je kan ook afspraken maken met haar. "Ik blijf naast je bed zitten, tot jij slaapt."
"Je bent veilig in je bed, in ons huis. Er kan jou niks gebeuren."
Dat zijn dingen die ik tegen mijn zoontje zei in die periodes. En ze komen terug hoor, het is niet nu en dan nooit meer.
Wij hebben laatst een spoken periode gehad. Ik heb met hem over spoken gepraat, gevraagd wat die komen doen. Ze wilden met hem spelen zei hij. Ik heb hem uitgelegd dat dat niet kon natuurlijk, omdat wij 's nachts slapen en spoken dan spelen. En gezegd dat hij de spoken kon vertellen dat hij geen tijd had om te spelen omdat hij moet slapen.
Volgende dag was het over Dank je, ook deze tip ga ik mee nemen.
dinsdag 22 december 2015 om 13:44
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 13:41:
[...]
Ja. Of op de bus wachten. De pauze tijdens een voetbalwedstrijd. Allemaal momenten dat wachten niet fijn is, maar het kan nu eenmaal niet anders. Of zie jij 25.000 man steeds de kleedkamer van de scheidsrechter inkomen om te vragen of het al klaar is? Alle mensen in het bushokje de connexxion bellen om zeker te weten dat de bus onderweg is?Of je kan ook gewoon aangegeven: joh TO deal even met de situatie zoals het is Get the point. VOlgens mij ook al meerdere keren geschreven dat ik ongeduldig ben
[...]
Ja. Of op de bus wachten. De pauze tijdens een voetbalwedstrijd. Allemaal momenten dat wachten niet fijn is, maar het kan nu eenmaal niet anders. Of zie jij 25.000 man steeds de kleedkamer van de scheidsrechter inkomen om te vragen of het al klaar is? Alle mensen in het bushokje de connexxion bellen om zeker te weten dat de bus onderweg is?Of je kan ook gewoon aangegeven: joh TO deal even met de situatie zoals het is Get the point. VOlgens mij ook al meerdere keren geschreven dat ik ongeduldig ben
dinsdag 22 december 2015 om 13:47
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 13:44:
[...]
Of je kan ook gewoon aangegeven: joh TO deal even met de situatie zoals het is Get the point. VOlgens mij ook al meerdere keren geschreven dat ik ongeduldig ben
Je bent ongeduldig. Laat je kind de hele nacht (gecontroleerd) huilen zonder interruptie en morgennacht is je "probleem" voorbij.
Of zoals mijn oma (11 kinderen) zei: Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.
[...]
Of je kan ook gewoon aangegeven: joh TO deal even met de situatie zoals het is Get the point. VOlgens mij ook al meerdere keren geschreven dat ik ongeduldig ben
Je bent ongeduldig. Laat je kind de hele nacht (gecontroleerd) huilen zonder interruptie en morgennacht is je "probleem" voorbij.
Of zoals mijn oma (11 kinderen) zei: Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.
dinsdag 22 december 2015 om 13:47
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 13:41:
[...]
Als ik ergens overkom dat ik mijn bed niet uit wil komen dan bij deze zet ik het recht. Ik ervaar het als vermoeiend dat mijn dochter die voorheen probleemloos sliep nu al lange tijd regelmatig wakker wordt. Dat betekend niet dat ik er niet uit wil.
Nou dat snap ik echt helemaal. Been there, done that. Dat je overdag misselijk van vermoeidheid op je benen staat te tollen en àlles op moet schrijven op een to-do lijstje, anders vergeet je iets. Vandaar dat ik de makkelijkste weg kies (kind in bed) en we allemaal nachtrust krijgen.
En echt, uiteindelijk houdt het op. Voor nu, lijkt me een matras op de vloer op kind's kamer best een goede oplossing; of jij daar, of man daar en kind bij jou in bed, zoals het schikt. Het zal echt geen weken of maanden gaan duren, maar een goede nachtrust is echt wel belangrijk.
[...]
Als ik ergens overkom dat ik mijn bed niet uit wil komen dan bij deze zet ik het recht. Ik ervaar het als vermoeiend dat mijn dochter die voorheen probleemloos sliep nu al lange tijd regelmatig wakker wordt. Dat betekend niet dat ik er niet uit wil.
Nou dat snap ik echt helemaal. Been there, done that. Dat je overdag misselijk van vermoeidheid op je benen staat te tollen en àlles op moet schrijven op een to-do lijstje, anders vergeet je iets. Vandaar dat ik de makkelijkste weg kies (kind in bed) en we allemaal nachtrust krijgen.
En echt, uiteindelijk houdt het op. Voor nu, lijkt me een matras op de vloer op kind's kamer best een goede oplossing; of jij daar, of man daar en kind bij jou in bed, zoals het schikt. Het zal echt geen weken of maanden gaan duren, maar een goede nachtrust is echt wel belangrijk.
dinsdag 22 december 2015 om 13:50
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 13:45:
[...]
Na hoeveel dagen merkte je verbetering? Weet je dat nog?
Uhm.. niet precies.. als het een week voor sint begon, een week later ging het wel iets beter... en nu sinds een week staan we niet meer een half uur bij z'n deur shhh te zeggen en slaapt hij 's nachts door tot min. half 6 (ook al een paar keer half 7 / 7 uur) ipv de half 8 die hij voorheen deed.
Het is denk vooral belangrijk dat je consequent hetzelfde doet en niet toegeven door toch in bed te nemen of naast te gaan zitten (als je dat niet wil) Bedenk vooraf met je man 'het plan' en volg dit consequent samen. Als je een keer toch toegeeft.. ga je vaak weer een stapje terug (merk ik hier dan). Onze uk heeft het gewoon al heel goed door en speelt daar gelijk op in.
[...]
Na hoeveel dagen merkte je verbetering? Weet je dat nog?
Uhm.. niet precies.. als het een week voor sint begon, een week later ging het wel iets beter... en nu sinds een week staan we niet meer een half uur bij z'n deur shhh te zeggen en slaapt hij 's nachts door tot min. half 6 (ook al een paar keer half 7 / 7 uur) ipv de half 8 die hij voorheen deed.
Het is denk vooral belangrijk dat je consequent hetzelfde doet en niet toegeven door toch in bed te nemen of naast te gaan zitten (als je dat niet wil) Bedenk vooraf met je man 'het plan' en volg dit consequent samen. Als je een keer toch toegeeft.. ga je vaak weer een stapje terug (merk ik hier dan). Onze uk heeft het gewoon al heel goed door en speelt daar gelijk op in.
dinsdag 22 december 2015 om 13:51
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 13:47:
[...]
Je bent ongeduldig. Laat je kind de hele nacht (gecontroleerd) huilen zonder interruptie en morgennacht is je "probleem" voorbij.
Of zoals mijn oma (11 kinderen) zei: Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.Mag ik vragen wat dat inhoud? Ik snap het geloof ik niet, zonder interruptie, dus zonder ernaar toe gaan?
[...]
Je bent ongeduldig. Laat je kind de hele nacht (gecontroleerd) huilen zonder interruptie en morgennacht is je "probleem" voorbij.
Of zoals mijn oma (11 kinderen) zei: Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.Mag ik vragen wat dat inhoud? Ik snap het geloof ik niet, zonder interruptie, dus zonder ernaar toe gaan?
dinsdag 22 december 2015 om 13:53
dinsdag 22 december 2015 om 13:59
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 13:41:
[...]
Ja. Of op de bus wachten. De pauze tijdens een voetbalwedstrijd. Allemaal momenten dat wachten niet fijn is, maar het kan nu eenmaal niet anders. Of zie jij 25.000 man steeds de kleedkamer van de scheidsrechter inkomen om te vragen of het al klaar is? Alle mensen in het bushokje de connexxion bellen om zeker te weten dat de bus onderweg is?
en dat is het grote verschil met een huilend kind midden in de nacht: dan kan het best anders.
Mijn kinderen groeien absoluut niet zonder grenzen op, maar ik ben wel erg van 'pick your battles'. Je kind 's nachts laten huilen is er een die ik mooi aan me voorbij laat gaan.
[...]
Ja. Of op de bus wachten. De pauze tijdens een voetbalwedstrijd. Allemaal momenten dat wachten niet fijn is, maar het kan nu eenmaal niet anders. Of zie jij 25.000 man steeds de kleedkamer van de scheidsrechter inkomen om te vragen of het al klaar is? Alle mensen in het bushokje de connexxion bellen om zeker te weten dat de bus onderweg is?
en dat is het grote verschil met een huilend kind midden in de nacht: dan kan het best anders.
Mijn kinderen groeien absoluut niet zonder grenzen op, maar ik ben wel erg van 'pick your battles'. Je kind 's nachts laten huilen is er een die ik mooi aan me voorbij laat gaan.
dinsdag 22 december 2015 om 14:02
quote:emka78 schreef op 22 december 2015 @ 13:51:
[...]
Mag ik vragen wat dat inhoud? Ik snap het geloof ik niet, zonder interruptie, dus zonder ernaar toe gaan?
Ja. Behalve als ze stikken en zo, dan is het wel handig om even op rugjes te slaan. Daarna weer snel weg.
Huilen is geen verdriet. Het is een uiting van je moeten aanpassen aan een nieuwe situatie. Als die situatie nooit écht nieuw wordt, duurt de aanpassing lang.
Ter illustratie: al mijn kinderen zijn vanaf week 6 op hun eigen kamer gaan slapen. Alleen bij 40+ koorts komen ze naast ons, ter controle. Daarna weer eigen bed.
Ze zijn bijzonder gelukkig met hun leven en kunnen ook erg goed bij anderen logeren.
[...]
Mag ik vragen wat dat inhoud? Ik snap het geloof ik niet, zonder interruptie, dus zonder ernaar toe gaan?
Ja. Behalve als ze stikken en zo, dan is het wel handig om even op rugjes te slaan. Daarna weer snel weg.
Huilen is geen verdriet. Het is een uiting van je moeten aanpassen aan een nieuwe situatie. Als die situatie nooit écht nieuw wordt, duurt de aanpassing lang.
Ter illustratie: al mijn kinderen zijn vanaf week 6 op hun eigen kamer gaan slapen. Alleen bij 40+ koorts komen ze naast ons, ter controle. Daarna weer eigen bed.
Ze zijn bijzonder gelukkig met hun leven en kunnen ook erg goed bij anderen logeren.
dinsdag 22 december 2015 om 14:04
dinsdag 22 december 2015 om 14:14
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 14:02:
[...]
Ja. Behalve als ze stikken en zo, dan is het wel handig om even op rugjes te slaan. Daarna weer snel weg.
Huilen is geen verdriet. Het is een uiting van je moeten aanpassen aan een nieuwe situatie. Als die situatie nooit écht nieuw wordt, duurt de aanpassing lang.
Ter illustratie: al mijn kinderen zijn vanaf week 6 op hun eigen kamer gaan slapen. Alleen bij 40+ koorts komen ze naast ons, ter controle. Daarna weer eigen bed.
Ze zijn bijzonder gelukkig met hun leven en kunnen ook erg goed bij anderen logeren.Dus gewoon weg niet gaan kijken als kind huilt, de hele nacht niet?
[...]
Ja. Behalve als ze stikken en zo, dan is het wel handig om even op rugjes te slaan. Daarna weer snel weg.
Huilen is geen verdriet. Het is een uiting van je moeten aanpassen aan een nieuwe situatie. Als die situatie nooit écht nieuw wordt, duurt de aanpassing lang.
Ter illustratie: al mijn kinderen zijn vanaf week 6 op hun eigen kamer gaan slapen. Alleen bij 40+ koorts komen ze naast ons, ter controle. Daarna weer eigen bed.
Ze zijn bijzonder gelukkig met hun leven en kunnen ook erg goed bij anderen logeren.Dus gewoon weg niet gaan kijken als kind huilt, de hele nacht niet?
dinsdag 22 december 2015 om 14:17
dinsdag 22 december 2015 om 14:18
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 14:17:
[...]
Je kind gaat niet de hele nacht huilen. Hooguit 50 minuten, slaap, 30 minuten, slaap, dan weer ergens 20 minuten, slaap, dan weer een kwartiertje en dan klaar.Prima maar 50 minuten (als vb) en dan niet kijken? Pfff. Heb jij of je partner daar moeite mee gehad?
[...]
Je kind gaat niet de hele nacht huilen. Hooguit 50 minuten, slaap, 30 minuten, slaap, dan weer ergens 20 minuten, slaap, dan weer een kwartiertje en dan klaar.Prima maar 50 minuten (als vb) en dan niet kijken? Pfff. Heb jij of je partner daar moeite mee gehad?